Radeloos

Kriel zei:

Kan het ook zo zijn dat mijn lichaam “vals alarm” slaat wanneer ik volledig in rust ben? Op het moment voel ik me rustig en ontspannen maar toch ervaar ik allemaal sensaties in mijn lichaam en hoor ik die piep. Momenteel heb ik zoiets van het zal wel, kom maar op. Als dat ervoor zorgt dat het snel beter gaat, dat is het maar zo. Ik vraag me ook steeds af wat er precies gaande is in mijn onderbewustzijn gezien ik op het moment geen tot weinig emoties ervaar. Is dat goed? Is dat slecht? Zijn er dan toch onbewust allemaal processen gaande met het verwerken van alle ellende waardoor ik die sensaties in mijn lichaam ervaar? Probeer een beetje alle eindjes aan elkaar vast te knopen zodat ik het beter kan begrijpen. Of is dit puur omdat ik met de wiet gestopt ben slecht 14 dagen geleden

Klik om te vergroten...

Zeker weten! Dat is juist het moeilijke er aan; onderbewust kan er van alles spelen dat je zelf misschien helemaal niet door hebt. Dat vond ik zo frustrerend: er is toch niks aan de hand?! Waarom voel ik me dan zo?!

Wat super goed dat je zo aan het observeren bent bij jezelf wat je allemaal meemaakt! Probeer er geen goed of slecht oordeel aan te hangen. Het is gewoon wat het is.

Zoals hierboven gezegd heeft het stoppen met regelmatig drugs nemen (in mijn geval antidepressiva en oxazepam) inderdaad ook een groot effect. Je ervaart ineens weer allemaal dingen die je lange tijd onderdrukt hebt. Die komen nu zelfs nog veel sterker dan eerst binnen. Dat zal even wennen zijn, maar ook dit hoort erbij.

Je bent goed bezig, houd dit vol!

Goedemorgen allemaal,

Ik dacht laat ik een kleine update geven gezien het nu twee weken geleden is sinds ik het eerste bericht heb geplaatst.

Alles lijkt langzaam beter te gaan. De angstgevoelens lijken minder heftig en de paniekaanvallen zijn minder frequent. Ze zijn zeker nog aanwezig maar angst dat er fysiek iets mis is is vrijwel helemaal weg. Ik vind het nu meer “irritant” en probeer de fysieke klachten te negeren. Denk aan klachten als tintelingen in mijn gezicht, soms steken op de borst en zo nu en dan hypergevoelige zintuigen en (hele aparte) hoofdpijn. Gek genoeg gaan alle fysieke klachten vaak weg in de avond en kan ik eigenlijk heel goed ontspannen savonds. Ook slapen is eigenlijk niet echt een probleem.

Angsten dat er mentaal wat mis is zijn zeker nog aanwezig en verwacht ook niet dat deze snel weg zullen gaan. Ik probeer me er alleen niet door te laten consumeren.

Het is nu 27 dagen zonder wiet. 20 dagen zonder tabak. 13 dagen zonder diazepam en 13 dagen zonder cafeïne.

Ik kan nog niet zeggen of ik me nou echt wat beter voel omdat alles echt minder wordt of dat ik er simpelweg gewend aan ben geraakt. Aankomende donderdag heb ik eerste gesprek met Jan Mars. Hij is klinisch therapeut die heeft meegewerkt aan psilocybine studies en heeft flink wat kennis en ervaring wat betreft psychedelica. We gaan eerst 2-3 oriënterende gesprekken houden en op basis van wat hier uit komt EMDR therapie.

Allemaal heel positief dus en zeker gezien ik me al langzaam wat beter voel. Alleen heeft het voor mijn gevoel wel al lang genoeg geduurd en is het wel mooi geweest na meer dan 5 weken. Maar goed, hier moet ik me maar bij neerleggen want ertegen vechten heeft weinig zin.

Nogmaals dank allemaal, jullie hebben me erg geholpen mezelf door de moeilijkste dagen te slepen.

Ga zo door! Je zult je zeer waarschijnlijk elke dag een klein beetje beter voelen, koester deze momenten en deze momenten zullen je sterker maken om niet weer opnieuw te beginnen.
Je weet straks ( en nu al) wat je moet doormaken als je weer opnieuw zou moeten stoppen en het is het niet waard!
Respect!

Lieve mensen,

We zijn inmiddels bijna een jaar verder na de psychedelische ervaring die mijn leven volledig veranderd heeft en ik dacht laat ik even de laatste update geven. Ik ga het zo kort mogelijk houden anders ben ik morgenochtend nog niet klaar met dit bericht.

Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen of hoe ik alles moet verwoorden. Ik voel me op het moment weer helemaal de oude, misschien zelfs beter. De angsten en fysieke klachten zijn soms nog wel aanwezig, en dat is oké. Deze zijn er met een goede rede en mogen er zijn. Hoe vervelend het soms ook kan zijn.

Ik heb in de tussentijd weer mogen genieten van lsd, 2cb, mdma, ketamine, changa dmt en heb een ayahuasca (niet mijn eerste ceremonie) en San Pedro ceremonie mogen ervaren. Deze ervaringen hebben me bijzonder veel geholpen in het proces van mijn persoonlijke ontwikkeling. Dit waren grote overwinningen gezien mijn angst voor geestverruimende middelen / psychedelica erg groot was.

Voor mijn gevoel ben ik echter pas net begonnen aan de reis en heb ik nog een hele lange weg te gaan. Maar voor het eerst in mijn leven kijk ik er naar uit om deze lange weg te bewandelen, ondanks dat het soms erg zwaar kan zijn.

Nogmaals wil ik iedereen bedanken die mij in deze voor mij zware tijd hebben gesteund via deze weg. Jullie hebben echt een verschil gemaakt. Ik hoop dat ik op een dag hetzelfde voor iemand kan betekenen.

Fijn dat je je zoveel beter voelt!

Kriel zei:

Voor mijn gevoel ben ik echter pas net begonnen aan de reis en heb ik nog een hele lange weg te gaan. Maar voor het eerst in mijn leven kijk ik er naar uit om deze lange weg te bewandelen, ondanks dat het soms erg zwaar kan zijn.

Klik om te vergroten...

Een hele grote stap!

De reis gaat ook gewoon door hè. Maar voelen dat je de capaciteit hebt om deze aan te kunnen maakt eigenlijk het hele verschil. Kan soms ook voelen (voor mij in ieder geval) als nog steeds in een tunnel zitten, maar nu tenminste het licht aan het eind van de tunnel te zien. Dus ondanks dat je nog door dingen heen moet, weet je al: het komt goed en daarmee is het eigenlijk ook nu al goed.

Leuk dat je even een update geeft Wel apart dat dit alweer bijna een jaar geleden is joh. Als ik de posts hierboven lees lijkt dit iets van een paar maandjes terug. De tijd vliegt.

Lieve mensen,

Ik weet niet of ik dit in de juiste thread plaats maar momenteel weet ik me even geen raad meer. Ik zal even bij het begin beginnen.

5 weken terug een veel te heftige mushroom trip gehad op 0,7 gram p. cyanescens. Ik denk niet dat het zin heeft te diep in te gaan op deze trip, behalve dat ik tijdens de trip een jeugdtrauma heb besproken met mijn vriendin en een vriend die erbij waren. Na de trip niets aan de hand. Tot 2 weken later.

Ik kreeg een heftige paniekaanval. Nooit eerder gehad dus het overviel me bijzonder erg. De dagen erna voelde ik me ook paniekerig en angstig. Gedachtes die tijdens de trip aanwezig waren kwamen terug.

Ik rookte tot 3 weken terug gemiddeld 1 gram wiet per dag. Na de paniekaanval ben ik gaan minderen en sinds 13 dagen geen wiet meer aangeraakt. Heel erg blij mee en voelt als een verlossing.

Echter, momenteel lijken mijn zintuigen hypergevoelig. Alsof ik 20 minuten geleden psychedelica heb genomen. Ik hoor alles heel helder en intens, ruik alles intenser, zie alles met een heel heftig contrast (ik denk dat jullie wel weten wat ik bedoel) en alles lijkt veel hoger / groter dan voorheen. Angstige gevoelens en paniek zijn nu dagelijks en het schommelt van de ene angst naar de andere. Bang dat er fysiek iets mis is, bang dat ik mentaal ziek ben. Even om te verduidelijken, ik hoor en zie geen dingen die er niet zijn. Alhoewel ik wel bang ben dat dit uiteindelijk zal gaan gebeuren.

De klachten lijken te verdwijnen / verminderen wanneer ik diazepam neem.

Ik ben al bij de huisarts geweest, meerdere zelfs. Die schuiven het allemaal af op gestopt met wiet en heb niet het idee dat ze me echt helpen. Ik sta op een wachtlijst voor EMDR therapie maar dit duurt nog een half jaar.

Ik begin een beetje radeloos te worden en weet niet meer wat ik moet doen. Ik ben zo bang dat ik nooit meer dezelfde persoon zal zijn (op een negatieve manier) en dat het van kwaad tot erger zal gaan.

Ik vroeg me af of er mensen zijn met soortgelijke ervaringen.

Groetjes Willem

Hoi Willem,

Dat klinkt erg naar en des te meer omdat je je niet geholpen voelt bij de huisarts...

Van wat ik zo lees denk ik meteen aan de-realisatie/de-personalisatie klachten. Er zijn er hier door de jaren heen al een hoop mensen voorbij gekomen met soortgelijke klachten. Meestal was er wiet en/of psychedelica/mdma in het spel en dan tijdens of na gebruik paniekaanvallen. En vaak was er een angst nooit meer dezelfde persoon te zullen zijn.

Zoals je zelf waarschijnlijk wel weet, leg je met wiet gebruiken een laagje fineer van "goed voelen" over je problemen heen. Even goed voelen of tenminste even niet slecht hoeven te voelen. Hiermee leg je je emotionele verwerking dus eigenlijk lam. Heel goed dat je nu bent gestopt met wiet en dat ook als iets goeds ervaart! Hopelijk kun je het definitief zo houden. Maar het is heel waarschijnlijk dat je na 13 dagen niet door al die weggestopte emoties heen bent gewerkt. Hoelang gebruikte je eigenlijk wiet? En hoeveel?

De klachten lijken te verdwijnen met diazepam omdat je hier op een vergelijkbare manier als met de wiet je emoties weer verdooft. Ook dit is geen echte oplossing, al kan het op korte termijn wel even rust geven natuurlijk.

Kenmerkend bij mensen met de-realisatie/de-personalisatie is dat vaak juist het bang zijn dat het nooit over zal gaan de klachten in stand houdt en zelfs versterkt. Er is vaak een angst dat er iets "kapot" is gegaan in het hoofd. Maar maak je hier nou geen zorgen om, zeker niet als de dokter hier geen aanleiding toe geeft. Er gaat niet iets "kapot in je hoofd" van wiet/psychedelicagebruik. Maar gebruik van met name wiet kan wel je emotionele verwerking in de weg staan en gebruik van psychedelica kan weggestopte emoties juist triggeren.

Ik kan natuurlijk alleen maar afgaan op je stukje tekst en daarnaast ben ik niet een huisarts o.i.d. maar ik zou je persoonlijk aanraden om tijdens het wachten op die EMDR therapie wanneer het mogelijk is, je gevoelens juist toe te laten. Wanneer je een regelrechte paniekaanval hebt of je heel erg gespannen voelt, dan die diazepam gebruiken (of wat je dokter ook gezegd heeft), maar op de momenten dat het je niet overweldigd, die gevoelens er proberen te laten zijn. Uiteindelijk is het vastzittende energie die weer moet gaan stromen. Dat kan alleen als het toegelaten wordt.

Daarnaast: als het toelaten van die gevoelens even teveel is en het jezelf "platleggen" met medicatie overkill: ga bewegen/sporten! Het beste buiten in de frisse lucht Ook zo gaat vastzittende energie stromen en kom je daarnaast uit je hoofd en in je lichaam. Je kunt een wandeling daarnaast ook nog eens combineren met bewustwording van je gevoel: dubbel zo effectief! Zoveel mogelijk voorkomen dat je in je hoofd gaat zitten, want dan ga je hierover malen.

Hopelijk ben je zo iets gerustgesteld. Met deze klachten is het bijna altijd dit, van wat ik heb gezien/gelezen. Maar ik ben ook benieuwd naar anderen meningen.

Keep us posted hoe het met je gaat en dit gaat wel over kerel. Hoe minder je je er zorgen over maakt, hoe eerder.

Ik herken me in je klachten en dit is bij mij ook ontstaan door overmatig drugs gebruik. Ik heb er nu al bijna een half jaar last van en was in het begin ook ontzettend bang dat het nooit meer over zou gaan en er echt iets kapot was in mijn brein (af en toe ben ik daar nog steeds wel bang voor) maar het word minder en je leert ermee omgaan. Ik volg verschillende therapieën waaronder cognitieve gedragstherapie en daar behandelen we deze klachten ook en ik merk dat het erg effectief is. En verder is bewegen, gezond eten, dag en nacht ritme erg belangrijk.

Voor vragen stuur me gerust een berichtje!

@Kriel

Super dat je je al een stuk beter voelt!

Dat zijn zeker heftige dingen die je hebt meegemaakt...

En soms werkt dat raar met dingen die we op de een of andere manier ooit weg hebben gestopt. In mijn ervaring zit het in "lagen" opgeslagen. Soms werk je door 1 laag heen, voel je je helemaal bevrijdt daarvan en later word je je bewust van meer lagen. Zoals gezegd is met name psychedelica iets dat erom bekend staat weggestopte gevoelens uit het onderbewuste omhoog te halen. In principe is dit niet verkeerd, maar jouw vermogen om te dealen met de hoeveelheid en intensiteit van die gevoelens, bepaalt of dat teveel is of niet. In de regel zou ik persoonlijk mensen eerder aanraden nuchter en op een laag tempo te werken aan hun gevoelens (middels meditatie bijvoorbeeld). Psychedelica kan dan eventueel na zo'n periode van nuchter doorvoelen van gevoelens gedaan worden (maar is imo zeker niet nodig).

Rustig aan blijven doen.

Hey Kriel!

@Mindless heeft zoals altijd weer de spijker volledig op z'n kop geslagen!

Graag wilde ik even kwijt dat ik in vrijwel exact dezelfde situatie als jij heb gezeten, zelfs de manier waarop het is ontstaan komt enorm overeen. Ook ik was totaal radeloos en zat echt met het gevoel dat er iets "stuk" was gegaan in mijn brein en ik vanaf nu voor altijd zo zou zijn. Gelukkig ben ik hier in een paar maanden tijd met hulp van therapie helemaal overheen gekomen, en voel ik me nu beter dan ooit (en trip ik trouwens ook weer regelmatig!). Maak je dus zeker niet te veel zorgen, ook jij gaat er weer helemaal bovenop komen.

Wat voor mij vooral uit die therapie sessies naar voren kwam, is dat er iets getriggerd is in je brein - waarschijnlijk tijdens de trip - om veel te snel in de fight-or-flight modus te schakelen. Je staat constant op alert bent dus altijd op je hoede omdat het "elk moment fout kan gaan". Daardoor ben je ook heel erg aan het letten op de dingen die jij ervaart en in je post beschrijft. Wat er de komende tijd gaat gebeuren is dat je weer zo'n paniekaanval (of een andere vorm van angst) gaat ervaren en dan moet je proberen je niet "mee te laten slepen". Je laat het over je heen komen, bestudeert wat er nou eigenlijk precies gebeurt, en verzet je er niet tegen. Dan trekt het sneller weg dan je denkt en zal de eerstvolgende keer minder snel triggeren en ben je er minder bang voor. Dat werd mij aangeleerd en zo merkte ik dat het geleidelijk elke dag een beetje minder erg werd.

Daarmee wil ik niet wegnemen dat wat je nu doormaakt ontzettend eng en zwaar is! Ik kijk er ook niet met een fijn gevoel op terug, maar achteraf ben ik enorm opgelucht dat ik er helemaal doorheen gekomen ben. Goed dat je hulp inschakelt (zowel van ons forumleden maar ook zeker van de huisarts). Ik heb zelf ook een tijdje oxazepam gekregen maar wil je wel waarschuwen om hier echt voorzichtig mee te zijn; dat is natuurlijk makkelijk praten nu ik er niet meer in zit, maar ik weet hoe snel het makkelijk wordt om een relax pilletje te pakken als je je onprettig voelt. Zoals Mindless al zei, los je hier echter het probleem niet mee op maar stel je het alleen uit.

Heel veel succes en houd moed: het komt weer goed!!

Boyman zei:

Hey Kriel!

@Mindless heeft zoals altijd weer de spijker volledig op z'n kop geslagen!

Graag wilde ik even kwijt dat ik in vrijwel exact dezelfde situatie als jij heb gezeten, zelfs de manier waarop het is ontstaan komt enorm overeen. Ook ik was totaal radeloos en zat echt met het gevoel dat er iets "stuk" was gegaan in mijn brein en ik vanaf nu voor altijd zo zou zijn. Gelukkig ben ik hier in een paar maanden tijd met hulp van therapie helemaal overheen gekomen, en voel ik me nu beter dan ooit (en trip ik trouwens ook weer regelmatig!). Maak je dus zeker niet te veel zorgen, ook jij gaat er weer helemaal bovenop komen.

Wat voor mij vooral uit die therapie sessies naar voren kwam, is dat er iets getriggerd is in je brein - waarschijnlijk tijdens de trip - om veel te snel in de fight-or-flight modus te schakelen. Je staat constant op alert bent dus altijd op je hoede omdat het "elk moment fout kan gaan". Daardoor ben je ook heel erg aan het letten op de dingen die jij ervaart en in je post beschrijft. Wat er de komende tijd gaat gebeuren is dat je weer zo'n paniekaanval (of een andere vorm van angst) gaat ervaren en dan moet je proberen je niet "mee te laten slepen". Je laat het over je heen komen, bestudeert wat er nou eigenlijk precies gebeurt, en verzet je er niet tegen. Dan trekt het sneller weg dan je denkt en zal de eerstvolgende keer minder snel triggeren en ben je er minder bang voor. Dat werd mij aangeleerd en zo merkte ik dat het geleidelijk elke dag een beetje minder erg werd.

Daarmee wil ik niet wegnemen dat wat je nu doormaakt ontzettend eng en zwaar is! Ik kijk er ook niet met een fijn gevoel op terug, maar achteraf ben ik enorm opgelucht dat ik er helemaal doorheen gekomen ben. Goed dat je hulp inschakelt (zowel van ons forumleden maar ook zeker van de huisarts). Ik heb zelf ook een tijdje oxazepam gekregen maar wil je wel waarschuwen om hier echt voorzichtig mee te zijn; dat is natuurlijk makkelijk praten nu ik er niet meer in zit, maar ik weet hoe snel het makkelijk wordt om een relax pilletje te pakken als je je onprettig voelt. Zoals Mindless al zei, los je hier echter het probleem niet mee op maar stel je het alleen uit.

Heel veel succes en houd moed: het komt weer goed!!

Klik om te vergroten...

Heel erg bedankt voor je bericht boyman. Momenteel zit ik zwaar in een paniekaanval en ervaar ik overal tintelingen in mijn lichaam. Dit maakt me meer angstig want ik ken het niet. Ik weet niet of dit normaal is? Ik twijfel om noodhulp in te schakelen want ik trek het echt niet langer. Ik zit al sinds half 5 hierin en het wordt langzaam erger. Ik heb diazepam genomen 45 minuten geleden. Ik ben wat rustiger maar de tintelingen worden steeds iets meer. Ik ben zo bang…

Kriel zei:

Heel erg bedankt voor je bericht boyman. Momenteel zit ik zwaar in een paniekaanval en ervaar ik overal tintelingen in mijn lichaam. Dit maakt me meer angstig want ik ken het niet. Ik weet niet of dit normaal is? Ik twijfel om noodhulp in te schakelen want ik trek het echt niet langer. Ik zit al sinds half 5 hierin en het wordt langzaam erger. Ik heb diazepam genomen 45 minuten geleden. Ik ben wat rustiger maar de tintelingen worden steeds iets meer. Ik ben zo bang…

Klik om te vergroten...

Wanneer heb je je laatste koffie, energie drank of cola genomen? Misschien dat dat een uur of twee uur geleden was? Als dat zo was kun je relatie paniekaanval en caffeïne wel onderzoeken..

Manu76 zei:

Wanneer heb je je laatste koffie, energie drank of cola genomen? Misschien dat dat een uur of twee uur geleden was? Als dat zo was kun je relatie paniekaanval en caffeïne wel onderzoeken..

Klik om te vergroten...

Had vanmiddag rond 13 uur 2 cupjes nespresso op. Vanmiddag anderhalf uur getraind en vanavond 20 minuten gewandeld.

Ik heb een vage blessure die tintelingen in mijn arm en gezicht lijkt te veroorzaken. Schoudergordelsyndroom. Dat heeft het vanmiddag getriggerd..

Kriel zei:

Lieve mensen,

We zijn inmiddels bijna een jaar verder na de psychedelische ervaring die mijn leven volledig veranderd heeft en ik dacht laat ik even de laatste update geven. Ik ga het zo kort mogelijk houden anders ben ik morgenochtend nog niet klaar met dit bericht.

Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen of hoe ik alles moet verwoorden. Ik voel me op het moment weer helemaal de oude, misschien zelfs beter. De angsten en fysieke klachten zijn soms nog wel aanwezig, en dat is oké. Deze zijn er met een goede rede en mogen er zijn. Hoe vervelend het soms ook kan zijn.

Ik heb in de tussentijd weer mogen genieten van lsd, 2cb, mdma, ketamine, changa dmt en heb een ayahuasca (niet mijn eerste ceremonie) en San Pedro ceremonie mogen ervaren. Deze ervaringen hebben me bijzonder veel geholpen in het proces van mijn persoonlijke ontwikkeling. Dit waren grote overwinningen gezien mijn angst voor geestverruimende middelen / psychedelica erg groot was.

Voor mijn gevoel ben ik echter pas net begonnen aan de reis en heb ik nog een hele lange weg te gaan. Maar voor het eerst in mijn leven kijk ik er naar uit om deze lange weg te bewandelen, ondanks dat het soms erg zwaar kan zijn.

Nogmaals wil ik iedereen bedanken die mij in deze voor mij zware tijd hebben gesteund via deze weg. Jullie hebben echt een verschil gemaakt. Ik hoop dat ik op een dag hetzelfde voor iemand kan betekenen.

Klik om te vergroten...

Super fijn dat het zo veel beter met je gaat en wat leuk dat je dat ook even laat weten aan ons Soms hoor je nooit meer wat van mensen met een hulpvraag, en dan kun je alleen maar hopen op het beste. Blij om te horen dat het zo goed met je gaat en dat je alles achter je hebt weten te laten!