#1
Hoi Willem,
Dat klinkt erg naar en des te meer omdat je je niet geholpen voelt bij de huisarts...
Van wat ik zo lees denk ik meteen aan de-realisatie/de-personalisatie klachten. Er zijn er hier door de jaren heen al een hoop mensen voorbij gekomen met soortgelijke klachten. Meestal was er wiet en/of psychedelica/mdma in het spel en dan tijdens of na gebruik paniekaanvallen. En vaak was er een angst nooit meer dezelfde persoon te zullen zijn.
Zoals je zelf waarschijnlijk wel weet, leg je met wiet gebruiken een laagje fineer van "goed voelen" over je problemen heen. Even goed voelen of tenminste even niet slecht hoeven te voelen. Hiermee leg je je emotionele verwerking dus eigenlijk lam. Heel goed dat je nu bent gestopt met wiet en dat ook als iets goeds ervaart! Hopelijk kun je het definitief zo houden. Maar het is heel waarschijnlijk dat je na 13 dagen niet door al die weggestopte emoties heen bent gewerkt. Hoelang gebruikte je eigenlijk wiet? En hoeveel?
De klachten lijken te verdwijnen met diazepam omdat je hier op een vergelijkbare manier als met de wiet je emoties weer verdooft. Ook dit is geen echte oplossing, al kan het op korte termijn wel even rust geven natuurlijk.
Kenmerkend bij mensen met de-realisatie/de-personalisatie is dat vaak juist het bang zijn dat het nooit over zal gaan de klachten in stand houdt en zelfs versterkt. Er is vaak een angst dat er iets "kapot" is gegaan in het hoofd. Maar maak je hier nou geen zorgen om, zeker niet als de dokter hier geen aanleiding toe geeft. Er gaat niet iets "kapot in je hoofd" van wiet/psychedelicagebruik. Maar gebruik van met name wiet kan wel je emotionele verwerking in de weg staan en gebruik van psychedelica kan weggestopte emoties juist triggeren.
Ik kan natuurlijk alleen maar afgaan op je stukje tekst en daarnaast ben ik niet een huisarts o.i.d. maar ik zou je persoonlijk aanraden om tijdens het wachten op die EMDR therapie wanneer het mogelijk is, je gevoelens juist toe te laten. Wanneer je een regelrechte paniekaanval hebt of je heel erg gespannen voelt, dan die diazepam gebruiken (of wat je dokter ook gezegd heeft), maar op de momenten dat het je niet overweldigd, die gevoelens er proberen te laten zijn. Uiteindelijk is het vastzittende energie die weer moet gaan stromen. Dat kan alleen als het toegelaten wordt.
Daarnaast: als het toelaten van die gevoelens even teveel is en het jezelf "platleggen" met medicatie overkill: ga bewegen/sporten! Het beste buiten in de frisse lucht Ook zo gaat vastzittende energie stromen en kom je daarnaast uit je hoofd en in je lichaam. Je kunt een wandeling daarnaast ook nog eens combineren met bewustwording van je gevoel: dubbel zo effectief! Zoveel mogelijk voorkomen dat je in je hoofd gaat zitten, want dan ga je hierover malen.
Hopelijk ben je zo iets gerustgesteld. Met deze klachten is het bijna altijd dit, van wat ik heb gezien/gelezen. Maar ik ben ook benieuwd naar anderen meningen.
Keep us posted hoe het met je gaat en dit gaat wel over kerel. Hoe minder je je er zorgen over maakt, hoe eerder.
Als eerste heel erg bedankt voor je antwoord. Dit geeft me al een aardige geruststelling. Dit heeft gisteren in combinatie met een goede uitslag van een bloedtest bijna alles al doen verdwijnen. Voelde goed me even geen zorgen te maken en goed te kunnen ontspannen in de avond.
Alles wat je noemt makes perfect sense. Er zijn inderdaad een hele boel emoties die nooit verwerkt zijn en al jaren onderdrukt. Mijn vader is overleden toen ik 3,5 jaar oud was aan kanker. Mijn zusje was toen 1,5 en mijn broertje was 10 dagen oud. Het trauma dat ik heb besproken tijdens de mushroom trip was van de avond waarop hij stierf en ik niet langer in het ziekenhuis kon blijven en mijn oom en tante me meenamen naar huis. Ik merk dat nu ik dit typ de emoties hoog oplopen en de piep die ik hoor zo nu en dan veel luider wordt. Ik moest altijd sterk zijn voor mijn moeder want wanneer ik verdrietig was werd mijn moeder nog verdrietiger…
Ik dacht altijd dat dit allemaal verwerkt was maar als ik erover nadenk was het altijd diep verborgen en had het invloed op mij in de vorm van boosheid naar de wereld, frustratie en onzekerheid. Ik heb het alleen nooit zo ervaren als dat ik alles nu ervaar. Ik ben af en aan in therapie geweest zonder dat ik het idee had dat dit hielp of klachten verbeterde. Ik moest van mensen om me heen in therapie, want ze zeiden dat dit beter was. Uiteindelijk zonder enkel resultaat (denk ik).
Wiet speelt al langer een rol in mijn leven maar heb eerlijk gezegd nooit het idee gehad dat het mijn emoties zo erg verdoofde. Voorheen was het incidenteel. Vervolgens anderhalf jaar lang dagelijks. Hier succesvol mee gestopt voor een lange periode tot ik per ongeluk een persoon verspreid over het spoor zag liggen nadat hij / zij voor de trein was gesprongen. Hierna 2 jaar zeker dagelijks. Dit veroorzaakte op den duur angst en stopte ermee. Tot 2 jaar terug. Sinds dien dagelijks +/- 1 gram tot 14 dagen terug.
Het bizarre vond ik zelf dat 24 uur na mijn laatste hijs ik voor het eerst in jaren langer dan 5 minuten heb gehuild om mijn vader. Alsof ik ineens aan het rouwen was en nog steeds ben.
Kortom alles wat je noemt makes perfect sense en stelt me erg gerust. Wat me zo bang maakt steeds is dat ik mijn zintuigen heel anders ervaar. Zoals ik eerder beschreef alsof ik 20-30 minuten geleden psychedelica heb genomen. Ik kan dit echter wel koppelen aan emoties maar het lijkt ook op momenten te komen dat ik rustig ben. Ik heb dit nog nooit eerder gehad. Maar met het idee dat ik hier niet alleen in ben en er meer mensen zijn met dezelfde / soortgelijke ervaringen stelt het me erg gerust en geeft het me weer een beetje hoop voor de toekomst..
Verder probeer ik sporten aan te houden zoals ik voorheen deed. Train al jaren fanatiek (bodybuilding / powerliften) en merk dat het wel iets helpt. Wandelen moet ik wel meer gaan doen, hoop dat de drempel lager wordt als het warmer gaat worden. Verder focussen op werk en hobbies. Heb veel heel tevreden klanten en wil dat graag zo houden. Merk dat het allemaal goed afleid.
Nogmaals dank voor je antwoord. Ik hou jou / jullie op de hoogte.