Echt helemaal weggaan doet het niet.Pfoeh, best een tijdje dus nog. Wel écht fijn dat het uiteindelijk is weggegaan!
Ja oké, cravings. Dat snap ik. Maar de angsten ook? Of zijn die wél helemaal weggegaan?Echt helemaal weggaan doet het niet.
Er zijn nog enkele triggers die tot een craving kunnen aanzetten.
Zoals bijvoorbeeld dorstig zijn bij zonnig weer en daarbij hoge temperaturen.
Dan krijg ik trek in een glas koel bier.
De remedie is dan zo gauw mogelijk 2 glazen water naar binnen drinken.
Ook zijn sommige settings goed voor het krijgen van een craving.
Maar dit gebeurt maar heel erg weinig.
De amgsten zijn bijna helemaal weggegaan.Ja oké, cravings. Dat snap ik. Maar de angsten ook? Of zijn die wél helemaal weggegaan?
Is ook wel vrij logisch want die sero slurpers fucken alles op. Vroeg of laat komt iedereen er achter dat het te mooi is om waard te zijn. Dat gevoel heb ik altijd bij harddrugs gehad dat het te mooi is om waard te zijn het gevoel wat je krijgtHoi!
Al een tijdje vraag ik me iets af. Sinds ongeveer mijn 14e/15e drink (dronk) ik wekelijks en sinds mijn 18e gebruik ik ook drugs (voornamelijk xtc, coke en het laatste jaar 3mmc). Ik gebruikte dit vrij vaak, soms 1 keer per maand, soms ook wel vaker tot wekelijks.
Rond mijn 20e heb ik een lastige periode gehad: combinatie van studie, een relatie met heel veel problemen en veel feesten/gebruik. Ik heb toen angst en paniekklachten ontwikkeld welke zich steeds meer uitbreidden. Op een gegeven moment had ik een soort agorafobie (pleinvrees), heftige hoogtevrees en claustrofobie. Ik kon geen langere ritten meer maken in een bus of trein, durfde geen hoog gebouw in, kon niet meer wachten in een supermarktrij en durfde niet meer op de snelweg te rijden, uit angst voor een paniekaanval en flauwvallen.
Op mijn 25e ben ik hiermee aan de slag gegaan en met name mindfulness heeft mij erg geholpen. Ik denk dat ik in een soort van continue stressstand stond. De angsten verdwenen, maar de angst om op de snelweg te rijden bleef hardnekkig bestaan. Kort rijden lukte wel, maar zodra ik een lang stuk rechtdoor moest en dus tijd had om na te denken, werd ik me bewust van hoe alle prikkels tijdens het rijden binnenkwamen, overzag ik het allemaal niet meer en werd ik angstig. Zelfs emdr hielp hier niet voor. Inmiddels ben ik 10 jaar verder..
Nu ben ik sinds september 2023 nagenoeg niet meer aan het drinken en gebruiken, enkele uitschieters daargelaten. Ik merk nu dus dat mijn laatste hardnekkige angst als sneeuw voor de zon is verdwenen.. ik voel meer rust in mijn hoofd, raak niet meer zo snel overprikkeld. Ik kan hele lange stukken rijden zonder dat ik angst, onrust of negatieve gedachten voel opkomen. Ik denk dat dit komt door het stoppen met alcohol en drugs waardoor neutotransmitters weer in balans zijn.
Herkennen meer mensen zoiets? Angsten die verdwijnen door stoppen met alcohol of drugs? Vind het toch wel echt opmerkelijk en vooral heel erg fijn.
En bovendien kan ik sowieso niemand cathinones aanraden. Deze hebben voor mij (persoonlijk) veel meer cravings en problemen opgeleverd dan bijvoorbeeld een coke of mdma. Met cocaïne bijvoorbeeld kon ik na een halfje op een avond met wat biertjes wel stoppen. Met 3mmc wou ik alleen maar meer tot soms zelfs 24-36uur later, dat sloopte mij echt. Als je het nooit geprobeerd hebt hou het dan ook zo!Problemen, cravings etc kunnen wel helaas lang aanhouden als je gestopt bent. Bij mij na het stoppen van 3/4mmc/coke en alcohol na 2 weken verschil met betere slaap, en na 2 maanden pas mindere angst en meer zekerheid in mezelf. Het kan leuk zijn maar wekelijks gebruik of meer is het echt niet waard. Dit levert meer problemen op dan voordelen.
Wat onwijs fijn voor je! En bemoedigend ook. Ik hoop écht dat het bij mij hetzelfde effect gaat hebben. ✨Hoi!
Al een tijdje vraag ik me iets af. Sinds ongeveer mijn 14e/15e drink (dronk) ik wekelijks en sinds mijn 18e gebruik ik ook drugs (voornamelijk xtc, coke en het laatste jaar 3mmc). Ik gebruikte dit vrij vaak, soms 1 keer per maand, soms ook wel vaker tot wekelijks.
Rond mijn 20e heb ik een lastige periode gehad: combinatie van studie, een relatie met heel veel problemen en veel feesten/gebruik. Ik heb toen angst en paniekklachten ontwikkeld welke zich steeds meer uitbreidden. Op een gegeven moment had ik een soort agorafobie (pleinvrees), heftige hoogtevrees en claustrofobie. Ik kon geen langere ritten meer maken in een bus of trein, durfde geen hoog gebouw in, kon niet meer wachten in een supermarktrij en durfde niet meer op de snelweg te rijden, uit angst voor een paniekaanval en flauwvallen.
Op mijn 25e ben ik hiermee aan de slag gegaan en met name mindfulness heeft mij erg geholpen. Ik denk dat ik in een soort van continue stressstand stond. De angsten verdwenen, maar de angst om op de snelweg te rijden bleef hardnekkig bestaan. Kort rijden lukte wel, maar zodra ik een lang stuk rechtdoor moest en dus tijd had om na te denken, werd ik me bewust van hoe alle prikkels tijdens het rijden binnenkwamen, overzag ik het allemaal niet meer en werd ik angstig. Zelfs emdr hielp hier niet voor. Inmiddels ben ik 10 jaar verder..
Nu ben ik sinds september 2023 nagenoeg niet meer aan het drinken en gebruiken, enkele uitschieters daargelaten. Ik merk nu dus dat mijn laatste hardnekkige angst als sneeuw voor de zon is verdwenen.. ik voel meer rust in mijn hoofd, raak niet meer zo snel overprikkeld. Ik kan hele lange stukken rijden zonder dat ik angst, onrust of negatieve gedachten voel opkomen. Ik denk dat dit komt door het stoppen met alcohol en drugs waardoor neutotransmitters weer in balans zijn.
Herkennen meer mensen zoiets? Angsten die verdwijnen door stoppen met alcohol of drugs? Vind het toch wel echt opmerkelijk en vooral heel erg fijn.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."