#1
Of er is geen oplossing 🙆🏻♀️Medicatie heb je zo te horen je hele leven al gehad, het is tijd voor een andere aanpak..
Hoe ik meer ben en blijf gebruiken
36 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb ook liever een paar vrienden dan heel veel, maar er word steeds meer afstand gecreëerd helaas.De meeste mensen hebben slechts 1 tot 3 vrienden! Dus het is helemaal niet zo gek als je maar een paar mensen om je heen hebt met wie je je comfortabel voelt.
Ik werk eindelijk weer na 11 maanden, dat is een hele grote stap geweest aangezien eigen risico dragers en zelfs UWV je niet echt weer aan het werk proberen te krijgen. Hoe langer je thuis blijft hoe moeilijker het word. Ik kreeg zelfs last van paniekaanvallen als ik eraan dacht om weer te werken.Het kan ook wel echt even zoeken zijn om iets te vinden waar je gepassioneerd over bent. Misschien is het een goed idee om eens vrijwilligerswerk te gaan doen?
#3
Beste leden,
Vanaf mijn 10e ben ik al bekend met wiet en xtc door mijn broer. Toen ik 13 was kreeg ik een relatie en mijn broer verkocht toevallig. Ik heb die tijd misschien wel 2,5 jaar xtc gebruikt tot ik depressief werd tijdens gebruik.
Ik begon met xtc en blowen, drank is niets voor mij.
Tijdens de “XTC-Fase” nam ik 2 a 3 pillen, vaak meerdere keren per week maar uiteindelijk ermee gestopt. Ook werd er een paar keer lachgas, 2-cb en lsd gebruikt.
Uiteindelijk een 2/2,5 jaar geen harddrugs gebruikt.. totdat ik me liet gaan met mijn oude xtc vrienden die destijds 3mmc gebruikten.
Ik heb daar 6 a 7 maanden aangezeten zoveel als ik maar kon. 2 dagen door.. 3 dagen.. 5 dagen.. soms wel 8 gram in die 5 dagen
Gelukkig ben ik na de ziektewet weer gaan werken en raakte ik ook de 3mmc zat.
Even later vond ik dat je online RC’s kan bestellen. Ik maak hier nu al een tijd gebruik van. Benzodiazepines, O-DSMT, 3-FMA.
Nou.. ik voor het slapen benzo’s geprobeerd en het was heel sterk.
De O-DSMT gebruik ik, omdat ik van mijn vader ook wel eens een tablet oxycodone kreeg. Maar veel te hoge dosissen
3-FMA begon grappig, maar nu gebruik ik het vaak dagelijks om energie te krijgen om door te zetten op werk en niet in mijn depressie te blijven hangen. Ook ketamine is wel eens aan bod gekomen
Ik heb het leven nooit echt gewild en ik ga er ook zeker niets mee doen. Maar dit gebeurde allemaal nadat ik in mei depressief werd, in juli de belangrijkste persoon in mijn leven is overleden, ik weinig mensen spreek en geen plezier heb.
Vanaf mijn 10e ben ik al bekend met wiet en xtc door mijn broer. Toen ik 13 was kreeg ik een relatie en mijn broer verkocht toevallig. Ik heb die tijd misschien wel 2,5 jaar xtc gebruikt tot ik depressief werd tijdens gebruik.
Ik begon met xtc en blowen, drank is niets voor mij.
Tijdens de “XTC-Fase” nam ik 2 a 3 pillen, vaak meerdere keren per week maar uiteindelijk ermee gestopt. Ook werd er een paar keer lachgas, 2-cb en lsd gebruikt.
Uiteindelijk een 2/2,5 jaar geen harddrugs gebruikt.. totdat ik me liet gaan met mijn oude xtc vrienden die destijds 3mmc gebruikten.
Ik heb daar 6 a 7 maanden aangezeten zoveel als ik maar kon. 2 dagen door.. 3 dagen.. 5 dagen.. soms wel 8 gram in die 5 dagen
Gelukkig ben ik na de ziektewet weer gaan werken en raakte ik ook de 3mmc zat.
Even later vond ik dat je online RC’s kan bestellen. Ik maak hier nu al een tijd gebruik van. Benzodiazepines, O-DSMT, 3-FMA.
Nou.. ik voor het slapen benzo’s geprobeerd en het was heel sterk.
De O-DSMT gebruik ik, omdat ik van mijn vader ook wel eens een tablet oxycodone kreeg. Maar veel te hoge dosissen
3-FMA begon grappig, maar nu gebruik ik het vaak dagelijks om energie te krijgen om door te zetten op werk en niet in mijn depressie te blijven hangen. Ook ketamine is wel eens aan bod gekomen
Ik heb het leven nooit echt gewild en ik ga er ook zeker niets mee doen. Maar dit gebeurde allemaal nadat ik in mei depressief werd, in juli de belangrijkste persoon in mijn leven is overleden, ik weinig mensen spreek en geen plezier heb.
#4
Hallo mistakemaker.
Wat heftig dat je dit allemaal meemaakt.
Je drugsgebruik is zeer problematisch.
Hoe oud ben je?
Wat heftig dat je dit allemaal meemaakt.
Je drugsgebruik is zeer problematisch.
Hoe oud ben je?
#5
Ik heb nu al drie rants gedelete hahaha
Je verhaal raakt me, diep (ja ik ben ook zo vrij geweest even door je berichtgeschiedenis heen te gaan hier)
Maak alsjeblieft gebruik van professionele hulp. Voor de rest zijn wij en ik hier.
❤️
Je verhaal raakt me, diep (ja ik ben ook zo vrij geweest even door je berichtgeschiedenis heen te gaan hier)
Maak alsjeblieft gebruik van professionele hulp. Voor de rest zijn wij en ik hier.
❤️
#6
Goed dat je je verhaal hier deelt! Op het forum zijn vaak dag en nacht mensen online, en veel van ons zullen je willen helpen. Dus blijf vooral delen waar je mee zit.
Het klinkt alsof je veel shit hebt meegemaakt, dus dan mag je ook wel eens wat hulp en steun terug verwachten. Ik vind het echt naar voor je dat je je vader moet missen. Ook zijn de wachtlijsten in de GGZ echt shit. Dat is niet normaal, dat je zo'n zware periode hebt en dan gewoon een jaar moet wachten tot er überhaupt iemand naar je omkijkt.
Logisch dus dat je de afgelopen tijd weinig andere uitweg zag dan drugs gebruiken!
Wel denk ik dat het tijd wordt om je te gaan realiseren dat het drugsgebruik uiteindelijk ook bijdraagt aan dit soort depressieve periodes. Zo wordt de ontsnapping aan heftige gevoelens uiteindelijk ook de oorzaak ervan. Dit is een cirkel die heel veel mensen hier op het forum zullen herkennen. Geloof me, je bent echt niet de enige.
Je hebt denk ik ook de pech dat je onderdeel bent van de coronageneratie. Juist op de leeftijd dat je allerlei nieuwe contacten zou moeten maken, zat jij thuis achter een scherm in je eentje. Ik kan me zo voorstellen dat dat nog steeds impact heeft op je sociaal netwerk en op je welzijn.
Ik ga iets zeggen wat misschien heel irritant klinkt, maar jij hebt tenminste nog de mazzel dat je zo jong bent! Je hebt nog allerlei kansen om jezelf te ontwikkelen en iets van je leven te maken.
Voor mij was dat bijna te laat. Ik zat vast in een baan die erg ongezond voor me was en ik had een slecht toekomstperspectief. Ook ik gebruikte veel 4-MMC en 3-MMC, had een heel laag zelfbeeld, en veel tegenslagen, waardoor ik nergens zin in had. Wat ik toen heb gedaan is nadenken over wie ik zou willen zijn over vijf jaar. Ik heb goed nagedacht over wat ik zou willen en kunnen. Ik had mezelf een jaar de tijd gegeven om daar even goed over na te denken. Vier jaar later zette ik voor mezelf de deadline: dat wil ik bereiken. En dat is allemaal gelukt! Met vlag en wimpel zelfs.
Ik vertel dat aan je, niet om op te scheppen, maar omdat ik hoop dat het je kan inspireren. Jij kan dit ook.
Natuurlijk, als je last hebt van een depressie dan lijkt alles te zwaar, heb je nergens zin in, wil je alleen maar in bed liggen en verdwijnen, zelfs dat is niet fijn, en niks lijkt zin te hebben.
Maar er zijn echt concrete stappen die je kunt zetten om je beter te voelen. Die stappen lossen niet meteen al je problemen op. Maar als je je best doet dan beloof ik je dat je je binnen een half jaar al een stuk beter kan voelen!
Dingen waar je misschien geen zin in hebt, maar die je wel echt moet gaan doen om jezelf beter te voelen:
Het klinkt alsof je veel shit hebt meegemaakt, dus dan mag je ook wel eens wat hulp en steun terug verwachten. Ik vind het echt naar voor je dat je je vader moet missen. Ook zijn de wachtlijsten in de GGZ echt shit. Dat is niet normaal, dat je zo'n zware periode hebt en dan gewoon een jaar moet wachten tot er überhaupt iemand naar je omkijkt.
Logisch dus dat je de afgelopen tijd weinig andere uitweg zag dan drugs gebruiken!
Wel denk ik dat het tijd wordt om je te gaan realiseren dat het drugsgebruik uiteindelijk ook bijdraagt aan dit soort depressieve periodes. Zo wordt de ontsnapping aan heftige gevoelens uiteindelijk ook de oorzaak ervan. Dit is een cirkel die heel veel mensen hier op het forum zullen herkennen. Geloof me, je bent echt niet de enige.
Je hebt denk ik ook de pech dat je onderdeel bent van de coronageneratie. Juist op de leeftijd dat je allerlei nieuwe contacten zou moeten maken, zat jij thuis achter een scherm in je eentje. Ik kan me zo voorstellen dat dat nog steeds impact heeft op je sociaal netwerk en op je welzijn.
Ik ga iets zeggen wat misschien heel irritant klinkt, maar jij hebt tenminste nog de mazzel dat je zo jong bent! Je hebt nog allerlei kansen om jezelf te ontwikkelen en iets van je leven te maken.
Voor mij was dat bijna te laat. Ik zat vast in een baan die erg ongezond voor me was en ik had een slecht toekomstperspectief. Ook ik gebruikte veel 4-MMC en 3-MMC, had een heel laag zelfbeeld, en veel tegenslagen, waardoor ik nergens zin in had. Wat ik toen heb gedaan is nadenken over wie ik zou willen zijn over vijf jaar. Ik heb goed nagedacht over wat ik zou willen en kunnen. Ik had mezelf een jaar de tijd gegeven om daar even goed over na te denken. Vier jaar later zette ik voor mezelf de deadline: dat wil ik bereiken. En dat is allemaal gelukt! Met vlag en wimpel zelfs.
Ik vertel dat aan je, niet om op te scheppen, maar omdat ik hoop dat het je kan inspireren. Jij kan dit ook.
Natuurlijk, als je last hebt van een depressie dan lijkt alles te zwaar, heb je nergens zin in, wil je alleen maar in bed liggen en verdwijnen, zelfs dat is niet fijn, en niks lijkt zin te hebben.
Maar er zijn echt concrete stappen die je kunt zetten om je beter te voelen. Die stappen lossen niet meteen al je problemen op. Maar als je je best doet dan beloof ik je dat je je binnen een half jaar al een stuk beter kan voelen!
Dingen waar je misschien geen zin in hebt, maar die je wel echt moet gaan doen om jezelf beter te voelen:
- Lichaamsbeweging (sport / wandelen / dansen)
- Gezond eten (en dat zelf klaarmaken)
- Ontspannen (met een nieuwe hobby, zoals muziek maken of schilderen)
#7
Ik ben helaas nog maar 19 bijna 20.Hallo mistakemaker.
Wat heftig dat je dit allemaal meemaakt.
Je drugsgebruik is zeer problematisch.
Hoe oud ben je?
Ik weet dat hier en daar geen kwaad kan, maar ik ben hierover ook diep teleurgesteld. Ik hoop dat de psychiater mij gaat helpen, nu ik er toch voor heb gekozen om 100% eerlijk te zijn. Al sinds mijn jeugd heb ik amper de mooie dingen van het leven mogen zien en ik zou dat graag anders willen
#8
Ben nu wel benieuwd naar wat je hebt verwijderd hihi, heb zelf dit bericht ook in langer dan 1 a 1,5 uur getypt en nog staat niet alle info erin.Ik heb nu al drie rants gedelete hahaha
Je verhaal raakt me, diep (ja ik ben ook zo vrij geweest even door je berichtgeschiedenis heen te gaan hier)
Maak alsjeblieft gebruik van professionele hulp. Voor de rest zijn wij en ik hier.
❤️
Sinds mijn vader overleed ben ik in een diepe put gekomen, maar ik werk inmiddels weer etc. Het is gewoon erg moeilijk om weer terug te gaan leven zonder dat je denkt dat je drugs nodig hebt
Dankjewel voor je berichtje
❤️
#9
Dat is jong inderdaad, je hebt nog een heel leven voor je.Ik ben helaas nog maar 19 bijna 20.
Het is goed dat je zegt dat je eerlijk bent, want alleen dan kun je geholpen worden.
Is er iemand aan wie je je problemen kunt vertellen?
Je kunt op het forum ook van je afschrijven, er zijn hier veel mensen die je raad kunnen geven.
En die psychiater, is die al ingeschakeld?
Blijf hier in ieder geval niet mee lopen.
#10
Als ik eerlijk mag zijn hoeft het leven ook niet lang te duren voor mij persoonlijk.Dat is jong inderdaad, je hebt nog een heel leven voor je.
Het is goed dat je zegt dat je eerlijk bent, want alleen dan kun je geholpen worden.
Is er iemand aan wie je je problemen kunt vertellen?
En die psychiater, is die al ingeschakeld?
Blijf hier in ieder geval niet mee lopen.
Mijn vader was de enige die met me praatte, me hielp en motiveerde, dus die is er helaas niet meer.
Ik heb sinds mei’24 tot nu zoncdr psycholoog moeten zitten ivm wachtlijsten..
Ik heb nu 2 intakes gehad.
Volgende week word ik voor het eerst onderzocht door een psychiater.
Daarna zal het plan van aanpak komen en eventuele medicatiegebruik.
#11
Medicatie heb je zo te horen je hele leven al gehad, het is tijd voor een andere aanpak..
#12
Mijn advies: ga niet zitten wachten op behandelaars maar ga naar meetings. Praat met lotgenoten, ga de connectie voelen en jezelfAls ik eerlijk mag zijn hoeft het leven ook niet lang te duren voor mij persoonlijk.
Mijn vader was de enige die met me praatte, me hielp en motiveerde, dus die is er helaas niet meer.
Ik heb sinds mei’24 tot nu zoncdr psycholoog moeten zitten ivm wachtlijsten..
Ik heb nu 2 intakes gehad.
Volgende week word ik voor het eerst onderzocht door een psychiater.
Daarna zal het plan van aanpak komen en eventuele medicatiegebruik.
open stellen, ga stappenwerk doen en dagelijks aan je welzijn werken met meditatie en contact. Kruip uit je schulp en ga je echte "ik" laten zien. Bevrijd jezelf van alle verdedigingsmechanismes die tegen je zijn gaan werken. Je grootste criticus is je eigen hoofd. Maar het goede nieuws is: dat kun je veranderen!
Ik ben niet mijn gedachten, ik heb ze.
Ik ben niet mijn emoties, ik heb ze.
Ze trekken voorbij als een wolk aan de hemel.
#13
Zijn die wachttijden in de GGZ echt al zo lang geworden..? Wat erg en veel te laat voor heel veel mensen. Ik hoor steeds vaker van mensen die mentale problemen hebben. Weet niet of ze allemaal hulp zoeken, dat niet.Ook zijn de wachtlijsten in de GGZ echt shit. Dat is niet normaal, dat je zo'n zware periode hebt en dan gewoon een jaar moet wachten tot er überhaupt iemand naar je omkijkt.
#14
Ik snap dat het soms zo voelt. Maar volgens mij is dat onderdeel van de depressie die je hebt. Het is ook allemaal niet makkelijk. Maar er zijn heel veel dingen die je nog kunt proberen om het beter te maken.Of er is geen oplossing 🙆🏻♀️
Zo zijn er heel veel podcasts over omgaan met depressie door mindfulness. Dat is een vorm van omdenken die je helpt om dingen net iets lichter in te zien (en waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat het werkt!). Zo'n podcast kan misschien een laagdrempelig begin zijn om andere keuzes te gaan maken.
Ik weet niet zo goed wat je precies aanspreekt, want niet alle podcasts zul je even leuk vinden. Maar hier een selectie:
Bewust in het moment: 6 podcasts over mindfulness die je daarbij helpen
Mindfulness heeft een hoop gezondheidsvoordelen. We hebben een lijst voor je samengesteld met de zes beste podcasts over mindfulness en meditatieoefeningen.
www.womenshealthmag.com
#15
Ik heb het leven nooit echt gewild en ik ga er ook zeker niets mee doen
Je wilt niet leven?
Bel of chat met 113
#16
Of er is geen oplossing 🙆🏻♀️
Er is een oplossing, iedereen kan stoppen met gebruiken, het verlangen om te gebruiken kwijtraken en een nieuwe manier van leven vinden.
En voor mij betekende dat, dat ik weer terug verliefd raakte op het leven. Dat wil niet zeggen dat elke dag een feestje is. Ik heb ook echt wel lastige of minder leuke dagen. Maar mijn leven nu is zoveel mooier geworden dan ik een paar jaar geleden had durven dromen.
Voor mij is dat voornamelijk gekomen door weer ècht in verbinding te komen met andere mensen. Omdat dat is wat ik veelal deed, mezelf isoleren. Ik had mezelf aangeleerd om niet te praten over mijn problemen of emoties. Ik vond dat ik alles zelf moest oplossen. Maar daarmee maakte ik het mezelf zo ontzettend moeilijk.
Ik heb nu geleerd om stapje voor stapje over die dingen te praten. En dat zorgde ervoor dat anderen ook kwetsbare dingen met me terug gingen delen. En zo ontstond er een steeds sterkere emotionele band.
Het overgrote deel van mijn vrienden, van de mensen met wie ik die verbinding heb, heb ik leren kennen via NA en CA. Toen ik stopte met gebruiken was er weinig meer van mij en mijn identiteit over. Ik had nog wel 'vrienden', maar ze gebruikten allemaal en ik had niet die emotionele connectie met hun die ik nodig had.
Die nieuwe banden opbouwen heeft veel tijd gekost. Was ook niet eenvoudig. Ik moest ècht leren om te praten. Om dingen anders te doen. Dat was niet altijd makkelijk en ik had er zéker niet altijd zin in. Maar ik heb er zoveel moois voor terug gekregen. En dat gun ik jou ook! ♥️
Toen ik hoorde dat mijn vader ongeneeslijk ziek was, inmiddels vier en een half jaar geleden, nam mijn gebruik een enorme vlucht. Hij is een jaar later overleden toen ik in de kliniek zat. Dat was pittig en ik mis hem soms nog steeds. Maar het slijt wel over tijd. Zeker de dagen die iets betekenden (sterfdatum, geboortedatum, kerst, e.d.) heb ik onbewust nog vaak last hiervan. Inmiddels weet ik dat ik dan wat aandacht moet besteden aan hem te herinneren. En om te praten over wat ik voel of ervaar. Op die manier krijg ik de verlichting die de drugs me beloofden, maar me uiteindelijk niet meer gaven.
Gebruik zéker de professionele hulp. Als je in een depressie zit, zal medicatie waarschijnlijk verstandig zijn. Maar laat het daar alsjeblieft niet bij. Ga ook aan jezelf werken. Eventueel met een kliniek, met hulp van de meetings. Maar bouw een netwerk om jezelf heen met wie je die verbindingen aan kan gaan. En met wie je je gevoelens kan delen. Verbinding maakt het leven zoveel leuker. En in lastige periodes draaglijker.
#17
Ik heb zelf nooit 113 gebeld maar daar hoor je ook nogal wisselende verhalen over..Je wilt niet leven?
Bel of chat met 113
Hangt er waarschijnlijk ook vanaf wie je op moment van bellen aan de lijn hebt.
#18
Hier heb je volkomen gelijk in en ik realiseer me dit ook, vandaar dat, ondanks ik erg bang ben om de waarheid te vertellen aan de psychiater, ik toch ook over al het gebruik ga vertellen.Wel denk ik dat het tijd wordt om je te gaan realiseren dat het drugsgebruik uiteindelijk ook bijdraagt aan dit soort depressieve periodes. Zo wordt de ontsnapping aan heftige gevoelens uiteindelijk ook de oorzaak ervan.
Helaas heb ik heel mijn leven nooit echt vrienden gehad, altijd maar een paar. Ik durfde ook geen leuke dingen te doen in mijn eentje, totdat de 3mmc (nu mee gestopt) me heel sociaal maakte en ik uiteindelijk veel “vrienden” had en dat maakte mij gelukkig.Je hebt denk ik ook de pech dat je onderdeel bent van de corona generatie. Juist op de leeftijd dat je allerlei nieuwe contacten zou moeten maken, zat jij thuis achter een scherm in je eentje. Ik kan me zo voorstellen dat dat nog steeds impact heeft op je sociaal netwerk en op je welzijn.
Maar zelfs toen had ik voor mezelf besloten dat na de ziektewet ik hier niet mee door kon gaan.
Ik ben oprecht trots op je en blij om dit te horen. Ik maak me ook continu zorgen over de toekomst, want die zie ik niet voor me. 😬Voor mij was dat bijna te laat. Ik zat vast in een baan die erg ongezond voor me was en ik had een slecht toekomstperspectief. Ook ik gebruikte veel 4-MMC en 3-MMC, had een heel laag zelfbeeld, en veel tegenslagen, waardoor ik nergens zin in had. Wat ik toen heb gedaan is nadenken over wie ik zou willen zijn over vijf jaar. Ik heb goed nagedacht over wat ik zou willen en kunnen. Ik had mezelf een jaar de tijd gegeven om daar even goed over na te denken. Vier jaar later zette ik voor mezelf de deadline: dat wil ik bereiken. En dat is allemaal gelukt! Met vlag en wimpel zelfs.
Antidepressiva doet ook helaas niks voor mij. Deze stappen ben ik ook al mee begonnen. Ik zit nu sinds mei in een depressie en ben weer begonnen met alle punten hierboven.Maar er zijn echt concrete stappen die je kunt zetten om je beter te voelen. Die stappen lossen niet meteen al je problemen op. Maar als je je best doet dan beloof ik je dat je je binnen een half jaar al een stuk beter kan voelen!
Dingen waar je misschien geen zin in hebt, maar die je wel echt moet gaan doen om jezelf beter te voelen:
Maar dit zijn wel echt dingen die werken (beter zelfs nog dan antidepressiva).
- Lichaamsbeweging (sport / wandelen / dansen)
- Gezond eten (en dat zelf klaarmaken)
- Ontspannen (met een nieuwe hobby, zoals muziek maken of schilderen)
En ja het laat me iets beter voelen, maar de wilskracht om verder te gaan heb ik vanaf jongs af aan nooit gehad helaas.
Dankjewel voor je berichtje en persoonlijke ervaring!
#19
Helaas waar ik woon zou de wachttijd 6 maanden zijn. Natuurlijk veel te laat voor iemand die er diep in zit. Maar ik kan het ze helaas niet kwalijk nemen, ik woon ook maar op een rustige plek waar iedereen naar dezelfde GGZ word gestuurd.Zijn die wachttijden in de GGZ echt al zo lang geworden..? Wat erg en veel te laat voor heel veel mensen. Ik hoor steeds vaker van mensen die mentale problemen hebben. Weet niet of ze allemaal hulp zoeken, dat niet.
Inmiddels heb ik alles opgekropt en heb ik moeite met praten over van alles, ik weet niet meer wat ik moet zeggen, wat ik 6 maanden geleden wel wist.
#20
De meeste mensen hebben slechts 1 tot 3 vrienden! Dus het is helemaal niet zo gek als je maar een paar mensen om je heen hebt met wie je je comfortabel voelt.Helaas heb ik heel mijn leven nooit echt vrienden gehad, altijd maar een paar. Ik durfde ook geen leuke dingen te doen in mijn eentje, totdat de 3mmc (nu mee gestopt) me heel sociaal maakte en ik uiteindelijk veel “vrienden” had en dat maakte mij gelukkig.
Maar zelfs toen had ik voor mezelf besloten dat na de ziektewet ik hier niet mee door kon gaan.
Goed ook om te horen dat je actief bezig bent geweest met sporten, koken, en ontspanning.
Het kan ook wel echt even zoeken zijn om iets te vinden waar je gepassioneerd over bent. Misschien is het een goed idee om eens vrijwilligerswerk te gaan doen?
Een ding wat je zou kunnen proberen is om drugsvoorlichting te geven. Daar weet je vast het een en ander van af. En voorlichting geven is ook een leuke manier om met gelijkgestemde mensen in contact te komen! Je kunt bijvoorbeeld eens kijken bij Unity of die plek hebben.
Ook ander vrijwilligerswerk kan heel veel voldoening geven. Denk bijvoorbeeld aan werken op een kinderboerderij, op bezoek gaan bij bejaarden, vluchtelingen helpen met Nederlands leren...
Op dit moment zitten heel veel goede doelen te schreeuwen om vrijwilligers vanwege krapte op de arbeidsmarkt (en mensen die geen tijd meer hebben voor vrijwilligerswerk).
Ik kan me voorstellen dat het nu lastig is om iets te vinden wat je leuk vindt, want niks is nu natuurlijk leuk. Maar misschien kan je iets bedenken wat dichtbij ligt bij de dingen die je doet in je vrije tijd, iets wat je bewondert in andere personen, of iets wat past bij een vak op school waar je goed in bent.