#1
Precies, je kunt je niet verschuilen achter niets, niets is de achtergrond. Als je je achter "niets" verschuilt, is dat niet het echte niets, maar een iets dat je hebt benoemd tot niets. Het echte niets is de compleet open transparante achtergrond van alles.Niets is de achtergrond van iets.
Sorry voor mijn ramblings maar dit fascineert me dus mateloos:
Er moet een tegenhanger van 'iets' zijn, om dat 'iets' kenbaar te maken. Er moet een achtergrond van niets zijn, om iets te kennen. Net zoals er een vel wit papier moet zijn, om een tekening/schilderij op te maken.
En wij zijn dat, wij zijn die achtergrond van niets.
Je kunt jezelf niet zien, want je bent het niets dat alles ziet. Net zoals een oog zichzelf ook niet kan zien. Daarom ben je ook niet het lichaam, want je ziet het lichaam. Dat wat je het lichaam noemt zijn een set van (tijdelijke) percepties, terwijl jij constant blijft als dat wat alle tijdelijke percepties (waaronder het lichaam) ziet.
Onironisch mateloos fascinerend.
