#1
Het gaat erom zelf het experiment te doen. (In je eigen ervaring)Ik herken dit niet en begrijp het niet. Maar wat is je punt, wat zegt het volgens jou?
Kies een perceptie, welke perceptie dan ook. Al zijn zicht en vooral gehoor het makkelijkste hiervoor imo. En observeer het:
Kijk naar dít moment en probeer het vast te "grijpen", probeer het hier te houden.
Dit lukt niet, want dít moment nú is tegelijkertijd wanneer je het ervaart alweer weg.
Als zelfs de huidige perceptie al weg is, hoe kan er dan een wereld zijn?
Je kunt dit niet beredeneren, alleen observeren:
Dat wat ik zie, hoor, voel, etc. is op hetzelfde moment alweer weg.
Het is zó simpel dat het moeilijk lijkt. Als je het ziet, barst je in lachen uit. Tranen van vreugde heb ik er vaak bij, omdat: de wereld is niet echt, máár bij het zien ervan stopt de illusie niet. Hierdoor heb je the best of both worlds:
- Vrijheid van een entiteit in een wereld te zijn.
- De wereld zien vanuit een ongeconditioneerd bewustzijn: ongelofelijke schoonheid zien, want je ziet niet meer de labels die je op alles plakte, maar je ziet het geheel, de eenheid, gemanifesteerd als precies dat wat je nu voor je ziet. Je ziet je eigen diepste puurste zelf (liefde) weerspiegelt in de schijnbare wereld.