Vrijdag 27 maart
In mijn zoektocht naar een visueel spektakel ben ik in het verleden al meermaals teleurgesteld. Ik ben bekend met vrije hoge doseringen 2C-B, DMT, 5-MeO-DMT en DPT. DPT is een visueel spektakel, maar voordat je het weet is het weer voor bij. Iedereen op internet is laaiend enthousiast over 4-HO-MET maar tot dusver hebben de gesubstitueerde tryptamines mij nogal teleurgesteld. Drie weken geleden heb ik op 30mg 4-AcO-DET getript en kwam niet verder dan een ++.
Ga ik vanavond 4-HO-MET een kans geven, of ga ik toch voor een stevige dosis DPT? Ik besluit om mijn 4-HO-MET er bij te pakken en begin met afwegen. Wat voor dosis? Ik leg een papiertje op mijn weegschaal en strooi er wat poeder op. Er valt 60 milligram op mijn weegschaal, wellicht iets te enthousiast. Ik gooi wat terug, 40 milligram. Meh, toch iets hoger. Na minutenlang prutsen kom ik op 50 milligram uit. 50 milligram it is. In mijn zoektocht naar intensiteit stelde mensen voor om psychedelica te combineren met een dissociatief. Ach, als ik toch al voor een absurd hoge dosis 4-HO-MET ga, dan kan dat er ook wel bij. Ik weeg 17 milligram Deschloroketamine af en om 20:22 snuif ik het weg. Even wat eten en drinken pakken en dan moet de zorgvuldig afgewogen capsule er aan geloven. Zonder enige twijfel slik ik de capsule 50mg 4-HO-MET om 20:52 door.
Ik ga in bed liggen en zet een psytrace setje op. Oja, misschien heb nog lachgas. Ik pak m’n doos met patronen er bij en bekijk ze een voor een, godver alles is op. Ach dan maar zonder. Een halfuur is voorbij en ik voel nog niks, volgens internet komt 4-HO-MET erg snel op. Wordt dit weer zo’n net niet trip? Ik mag toch hopen op wat intensiteit met deze dosis. Ik besluit om nog maar wat Deschloroketamine te nemen. Ik probeer een minuscuul kristal af te wegen maar mijn weegschaal registreer het niet goed. Ik frustreert me wat in m’n hoofd, en om een of andere reden denk ik in verschillende dialecten. De ene keer Belgisch, de andere keer weer als boer Harms. Heel raar, maar het zal. Mijn notitie luidt om 21:25 “een beetje DCK”. Zal zo’n 10 milligram geweest zijn.
Mijn kamer begint zich te vullen met neonkleuren en de gordijnen beginnen te bewegen. Hehe, er komt wat. Ik bedenk me ineens dat ik nog een bak kwark moet eten om mijn eiwitdoel voor de dag te halen. Even aarzelend besluit ik naar beneden te gaan, waar mijn ouders televisie aan het kijken zijn. Nee papa, dit is niet het juiste moment om te praten over de Corona ontwikkeling in de wereld. Ik ben aangekomen in de keuken en pak mijn kwark, kloot wat met de deksel, stoot een flesje met zoetstof om en laat een lepel vallen. Niks aan de hand. Op de telvisie is een of andere talkshow aan de gang met veel stemmen die ik niet kan plaatsen. Ik begin auditieve hallucinaties te krijgen, ik kan de stemmen niet volgen en ben goed verward. Ik loop de trap omhoog en bedenk me dat ik drinken ben vergeten. Oja, cola wou ik ook nog meenemen. Ik loop terug naar de keuken, schenk het in en zeg welterusten tegen m’n ouders en sprint me weer naar m’n veilige kamer. Eenmaal binnen gekomen draait de psytrance nog volop. Wat ga ik doen. Staan, zitten, liggen? Ik blijf staan en sluit m’n ogen. Ik kom in een realm die me bekend is van mijn DMT ervaringen. Complexe geometrische fractals en entiteiten vormen zich. Ze dansen op het ritme van de psytrance. Ik krijg bakken vol euforie en energie voor tien. Ik sta midden in m’n kamer heen en weer te huppelen op de psytrance. Toch maar even de gordijnen dicht want ik voel me bekeken. Voor ik het weet sta ik rond te springen als hoe ik mensen zie bewegen in live registraties van PsyFi. Het leven is goed, ik geniet. Een paar keer hardop zeg ik tegen mezelf. Doe ik dit nu echt? Dit is geweldig. En dat voor iemand die normaal naar stevige beuktechno of hardcore feestjes gaat. Ik geniet met volle overgaven. Oja, kwark. Snel een paar happen en verder met rondhuppelen. Dansend als een aritmische boer met een bak kwark in m’n handen, maar wat maakt het ook uit. Zo gaat dat toch in de Psy community? Geen fuck geven en alleen maar liefde.
Ik moet naar de wc en heb zin om te roken. Ik schuif een sigaret en besluit hem te roken uit m’n raam. Wat is de wereld vredig zo, en sinds waneer is de sterrenhemel paars een roze? Ik geniet van het uitzicht en voel me vredig. Ik ga na de tentamen periode van mijn vriendin met haar samen trippen en ik mocht het stofje uitkiezen. Ik ben er over uit, ik wil deze ervaring met haar delen. Zij gaat aan de 4-HO-MET. Ik bedenk me hoe ik deze geweldige staat moet vertalen naar mensen, moet ik een trip report schrijven? Moet ik mijn maatje bellen om te vertellen hoe geweldig dit is? Ik zie het morgen wel. Op naar de wc. Ik bekijk mezelf in de spiegel en zie dat m’n linkeroog ongeveer vijf centimeter hoger ligt dan m’n rechter. Een visueel spektakel wou ik toch? Ik zit op de wc en denk bij mezelf. Als ik voor de rest van m’n leven op deze plek, in deze staat mag blijven zitten dan ben ik een gelukkig mens. Hier wil ik wel sterven. Ondertussen schrijf ik een betoog naar wat lui hoe goed ik het heb en probeer een maatje uit te leggen wat 4-HO-MET is. “Het zou wat op paddo’s moeten lijken maar dan met minder headspace” Het berichtje daarna luidt “ach weet ik het ook, ik ga moeilijk hard iig.
Ik besluit dat het tijd is voor meer Deschloroketamine. Pak m’n weegschaal, drugsstash en zoek het zakje DCK op. Na zo’n tien keer checken of ik DCK heb en niet een ultra potente benzo ben ik er over uit. Ik heb de DCK gevonden. Ik probeer wat af te wegen maar ik kan de cijfers op m’n weegschaal niet lezen, laat staan of er miniscule kristallen op mn'n afweeg-papiertje vallen. Ik tik wat een paar keer op het zakje en er zal vast wel wat liggen. Ik giet het papiertje leeg op m’n spiegel en het ziet er uit als zo’n 10-15mg. Maak een lijntje en, scheur een stukje papier af en fabriceer een snuif buisje. Waar heb ik zojuist wat van afgescheurd? Oh een brief van de belastingdienst. Lekker handig.
Ik zet het papiertje aan m’n neus en hang boven de spiegel. Ik schrik van mezelf, wat een kut idee is het ook om van een spiegel al trippend af te snuiven, ben ik echt zo lelijk? Na een aantal keer m’n hoofd boven het poeder te positioneren besluit ik maar om het met m’n ogen dicht te doen zodat ik niet gek word van de weerspiegeling. Ik snuif, maar voel niks in m’n neus. Ah, ik zat er zo’n vijf centimeter naast. Uiteindelijk om 22:09 toch gelukt en berg de boel op. En nu? Wegsmelten in bed of verder rond huppelen. Het tempo wordt opgevoerd en smelt weg in de cosmos. De DJ shreewt door de microfoon "Let's party and have a psychedelic trip, waarop ik instem. Ogen open, ogend dicht. Het maakt niet uit. Ik sta midden in de cosmos omring door entiteiten en fractals. Ik zie niet alleen visuals, ik voel ze. Tot de lepel in m’n hand toe. Ik snap alles ineens. Ik snap waarom mensen naar psy feesten gaan en waarom ze zich zo uiten. Ik word moe en besluit het feestje verder in bed door te zetten. Ik word meegezogen in de live registratie van Tristan op Ozora 2018, wat een energie en een mensenmassa. Ik moet weer naar de wc. Prima, want trippen op de wc is altijd een avontuur. Ik spendeer een goed kwartier op de wc en word meegesleurd in de DMT style CEV’s. Tot er ineens op de deur geklopt wordt door m’n ma. Ben je klaar met douchen? Douchen, ik heb toch helemaal niet gedoucht? Ik sta op en ga naar buiten maar word verblind door de fractal tunnel op de gang, aan het einde staat m’n moeder die me wat raar aan kijkt en welterusten wenst.
De energie zit er wel op, en na de wc is het tijd voor nog wat DCK. Afwegen heeft geen zin dus strooi wat op m’n spiegel. Ik schrik me weer de tandjes van mezelf in de weerspiegeling. Een ezel stoot zich niet twee keer aar de zelfde steen toch? Nou ik wel. Door de DCK heb ik leren tijdreizen. Mijn notitie luidt om 22:05 “een beetje DCK”. Maar mijn vorige dosis had ik om 22:09 genomen, ach het kan allemaal. Ik heb toch geen tijdsbesef. Ik besluit om de rest van de avond weg te smelten in bed en wat rond te speuren op het internet. Ik vermaak me prima, voel me goed en besef dat ik ondanks sommige tegenslagen eigenlijk een best goed leven heb. Ik heb eindelijk gevonden wat ik zocht in psychedelica.
Ik begin honger te krijgen en strompel naar beneden. Ah, m’n pa zit er nog. Even ongemakkelijk socializen en vertrek vervolgens weer naar boven met een lading koekjes en borrelnootjes. De visuals worden minder en begin op te raken, maar toch nog steeds gestimuleerd. Ik neem twee spraytje van mijn 1mg/spray Etizolam oplossing en zet de avond voort in bed achter m’n laptop. Rond 05:00 vind ik het welletjes geweest en ga ik slapen.
De volgende dag word ik wakker met een extreme knallende hoofdpijn. Maar dat is na een ibuprofen en wat water zo opgelost. Volgende keer ga ik voor +/-70mg 4-HO-MET. Ik zocht intensiteit, en dat heb ik gevonden. Zelfs voor de eerste keer in m’n leven had ik headspace, daar waar ik zelfs met zo’n 240mg DPT het niet voor elkaar kreeg. Terwijl 4-HO-MET daar niet om bekend staat.