Ingewikkelde casus zo te lezen
Dat is natuurlijk ook wat ze willen dat je leest… Áltijd terug naar de hoofdvraag: Wie hebben er belang bij…
Dus: wie hebben er belang bij dat er nu een beeld m ontstaat dat het een moeilijke/vastgelopen formatie of zelfs impasse is?
- D66:
Heeft hier met uitstek het meeste belang bij. Wat de uiteindelijke uitkomst van de informatie ook zal zijn (minderheidskabiner, meerderheidskabinet, of aldus de VVD een “zo meerderheidsmogelijk” kabinet), zij zullen als grootste partij deelnemen daarin. En het klinkt misschien leuk om de grootste te zijn, maar in een formatie is dat helemaal niet zo leuk. Je hebt áltijd de andere partijen nodig. Die zul je dus altijd iets moet géven. Als grootste partij lever je dus ook bijna altijd de meeste standpunten in. Dat moet je aan je kiezers en zeker aan je achterban kunnen verkopen. Dus dan is t wel lekker als het beeld is ontstaan dat het een super lastige puzzel was en alle partijen lastig deden maar JIJ als partij natuurlijk super verantwoordelijk bent en het landsbelang willen dienen.
- VVD:
Volgens mij heeft de VVD momenteel een heel makkelijke positie. Dat zie je ook aan hoe ze zich nu opstellen: ze stellen eisen, grenzen en blokkades op alsof zíj de grootste zijn geworden. Ze weten natuurlijk ook wel dat niet aan al die eisen gehoor zal worden gegeven. En dat is wat zij vervolgens weer moeten kunnen verkopen: “tsja, het was ZO’N moeilijke situatie, dat we deze eisen hebben ingeslikt… maar, we zijn niet gaan samenwerken met GL-PvdA!” Je ziet dit dus ook heel erg in hoe stellig ze geen meerderheidskabinet willen, maar ook geen minderheidskabinet willen en dus voor hun voorkeur maar het woord “zo meeerderheidsmogelijk” komen. Pure beeldvorming hè, want dat bestaat natuurlijk niet. Je hebt een meerderheid of je hebt het niet
- GL-PvdA:
Willen gewoon graag relevant zijn en dus meedoen. Kijken volgens mij momenteel iets minder naar de achterban (want
volgens mij hoeven die niet zo nodig te zien dat de partijen meeregeren), dus hebben in die zin nú nog weinig uit te leggen. Maar de kans dat ze mee mogen doen lijkt wel kleiner te worden. Toch blijven ze bij de coalitie-varianten die dan nog overblijven op veel dossiers onmisbaar, ook door hun positie in de Eerste Kamer. Hoe stroever dit proces, hoe meer ze dus uit hun “gedoogdrol” kunnen halen. Ze kunnen daardoor dán meer vragen van die mogelijke coalitie die het hun nú zo moeilijk maakt.
- CDA:
Geeft volgens mij wel de makkelijkste positie, ze kunnen alle uitkomsten heul makkelijk aan hun achterban verkopen. Dat is altijd al zo geweest omdat het electoraat zowel naar links als naar rechts kan meebuigen. Zij hebben dus - in mijn ogen - het minste belang bij het beeld van een “impasse”. Hun hele campagne liep immers op doorbraken op grote thema en snel een goed bestuur. Dit vertraagt en vervaagt het proces vooral.
- Ja21:
Zij kúnnen niet anders denk ik. T tussenverslag is voor deze partij wel het minst gunstig, dus áls ze zouden toetreden tot een coalitie hebben ze veul uit te leggen aan de achterban. Ik denk ook niet dat zij bezig zijn met een beeld neerzetten. Dit is voor hun gewoon knokken.
Een extra trigger om na te denken over waarom dit misschien eerder beeldvorming is dan inhoudelijke feiten lees je al in t eerste deel van het artikel natuurlijk… Al deze partijen zien genoeg aanknopingspunten om verder te praten. Zou simpel moeten zijn dan, toch? Dus wat zit daar dan achter? En hoe kan je daar uit komen zonder je achterban kwijt te raken?
