Ga met jezelf aan de slag. Een behandeling voor verslaving. Clean worden is niet genoeg, daar pak je de kern niet mee aan.
Psychiaters en doktoren die ontwenning ontkennen is mij ook bekend. Voelt echt naar, alsof mijn lijden niet werd erkend. Stel
jezelf voor nu maar gerust met de gedachte dat de ontwenning die je ervaart niet gevaarlijk is. En zo lang je de opiaten langzaam afbouwt is ook dat niet gevaarlijk. En het gaat over. Het enige dat daarvoor nodig is, is tijd. En dat je clean wordt en blijft.
Voor nu: stem de afbouw van Tramadol af op hoe je je voelt. Ga niet naar een afbouwschema kijken of naar anderen luisteren. Luister alleen naar je lijf. Gaat het voor je gevoel te snel? Blijf dan even op dezelfde dosis zitten totdat je je weer stabiel genoeg voelt voor de volgende stap omlaag. Hoog de dosis nooit op - dan ga je dezelfde weg nogmaals afleggen en doe je dubbel werk.
De oplossing is ook om uit je schulpt te kruipen. En dat zal in het begin niet meevallen, maar het is wel hetgeen dat je gaat helpen. Begin klein, met een blokje om ofzo. Bel een vriend/vriendin/broer/zus/neef/nicht/ouder whatever en deel je zorgen en verdriet. En kijk of je steeds wat meer kunt doen. Een langer blokje om, een langer telefoontje.
De verslaving zit in jou, maar de oplossing ook. Je hoeft hem alleen maar te vinden en te blijven toepassen, misschien wel voor de rest van je leven. Maar je komt er wel uit. Als je je 100% inzet word je zelfs een betere versie van jezelf uiteindelijk.
Blijf delen, blijf hulp vragen (en doe er ook wat mee).
Succes 🙏
Je hebt helemaal gelijk, ik ben al meerdere malen gestopt, maar ik krijg dan een gevoel van leegte in mij, eenzaamheid tot de max. Dus er mee stoppen is 1, maar hoe dan verder. Ik ben al in behandeling geweest bij 4 instellingen voor psychische klachten, maar niks lijkt te helpen. Vraag mij af wat ik moet doen, want telkens die teleurstelling is ook niet fijn. Wua verslaving kan ik naar de verslavingszorg, maar die gaan denk ik niet dieper in op mijn trauma's?
Ja niet begrepen worden is het meest vervelende wat er is, zullen wel meer mensen bekend voorkomen helaas, alleen wij voelen wat wij voelen, en niemand anders. De afbouw van de antidepressiva was ook een hel, ik heb er 3 geprobeerd in één jaar, telkens op en af bouwen eist zijn tol..
Ik ga inderdaad maar één tot 2 weekjes stabiel blijven, en dan weer verder omlaag, ik ben goed bezig, ben al met 3 medicijnen afgebouwd. Ik heb dit jaar nog geen maand zonder op of afbouw ervaren, volgend jaar wil ik daar echt niet meer mee bezig zijn, maar mijn problemen aanpakken ipv medicijnen.
Het uit huis gaan wordt de grootste uitdaging voor mij. Ik heb er zo'n moeite mee, ik blijf zo 2 weken binnen😅 daarin gebruikte ik ook tramadol om mij vrolijk te voelen, en zo zin te hebben in iets. Wat erg eigenijk.
Bedankt voor je input!