nietjansen

"DONEER NU AAN MIJ BIJ VOORBAAT DANK GROETJES EN AJU PARAPLU"

"Ik ga nu met jullie allemaal delen hoe ik mijn 6-APB ervaren heb. Ik had 6-APB. Ik consumeerde de helft van de 6-APB dat ik had. Ik dronk een biertje. Ik was online op een of ander forum. Ik was verveeld. Ik dronk nog een kwart van de 6-APB. Ik was verveeld. Ik ging mijn kamer opruimen. De vuilnis buiten zetten. Ik kwam terug. Ik ging zitten. Ik opende word.... Ik schreef: Waarom heb ik zojuist een onbekend iets geconsumeerd. En waarom is hetgeen dat ik zojuist geconsumeerd heb paars in kleur? Donkerpaars zoals niks dat ik ooit eerder heb gezien behalve cassis? Trouwens... Ben ik nu waar ik zou willen wezen? Of is alles om mij heen slechts hetgeen dat zich om mij heen bevind terwijl ik als wezen wezenlijk ben in wezen?...n Dit waren allen dingen die ik mij afvroeg op dit moment, het was belangrijk. Maar er was één ding overduidelijk. De 6-APB dat ik momenten eerder geconsumeerd had.... Was eigenlijk een buitenaards wezen. Ja ik heb zojuist een buitenaards wezen opgedronken dacht ik. En even later kwam ik tot de conclusie. Dat de realiteit de realiteit is. Maar Ik vroeg mij af wat de realiteit was. En kwam tot de conclusie dat de realiteit slechts een conditie was En wat de realiteit is was de realiteit nooit. En deze gedachten waren bevredigend. En om de een of andere reden snapte ik het toen en nu niet. Maar ik moest lachen, en besloot te gaan praten met willekeurige mensen op het internet. Ik wou mensen in de maling nemen op omegle. Maar kreeg in plaats daarvan een serieus gesprek met iemand over het universum. Daarna heb ik uren lang mijzelf dingen afgevraagd. Terwijl ik mijzelf onthield van de rust die ik nodig had. Op ten duur lag ik op bed. Maar niet alleen lag ik op bed. Ik was het bed. Ja, en toen had ik een droom. En werd ik wakker. Met dikke hoofdpijn. Maar ik had nog een kwart 6-APB. Ja en toen. Dronk ik dat niet. Dat kwam later pas. En voelde vrij weinig daarvan."

"O als je echt een goed boek wilt lezen. LEES DE BHAGAVAD GITA. Het is een zeer goed boek."

"suc6"

"Ooit was ik op bezoek bij een maat van mij. Hij bleek ook vrienden te zijn met tien polen. Ik kende hun niet en ik sprak geen pools. Maar ik ging toch mee naar een willekeurige verjaardag. Nou de jarige job of hoe die vent ook mag heten. Łukasz? Ofzo het doet er niet echt toe. Die man was een zware alcoholist. En hij had een groot assortiment van vele exotische zware dranken. Ik was een noob. Ik distilleerde niet eens mijn eigen alcohol. Blijkbaar is dit lachwekkend in hun cultuur. Nou ja goed, het was wel leuk. Voor hun... Ja hallo, weet ik veel hoe je alcohol moet distilleren. Ik ben slechts een willekeurige oprechte burger in deze stad VAN ZONDAREN ZOALS WEL BLIJKT!!!?.... En ik spreek nog steeds geen pools. Maar de jarige zei tegen mij: "poszukaj drinka. obejrzyj cały trunek tak długo, jak możesz. WSZYSTKO JEST OD PÓŹNIEJ..." "WSZYSTKO PIĆ IK!!!!"..... "IKKE DRINKE ALLES GEK!!!"..... Dus ik zei uiteraard: "Kurva, yes.. yes..." En mijn maat zei dat ik drank uit mocht zoeken uit zijn speciale kast. VERASSING. HET WAS EEN KAST VOL MET DRANK. Dus koos ik de speciale GROENE FLES. En alle polen in de kamer keken mij aan alsof ik MASSIEVE BALLEN VAN BETON had. "Kurva, kurva.. Dlaczego mi to robisz?" Zei de jarige. En uit respect zei ik: "Kurva, kurva, vodka jihad." En de sfeer was gezet sinds dien. Een serieus ogende kaalgeschoren poolse man kauwende op een stuk hout keek ons beiden boos aan. "Czy wiesz to na pewno?" zei hij. "ja" zei Łukasz ofzo. "Kurva" zei ik. "Oké, wyleję ci zarówno czyste szkło"... "Znajdź szalone życie."... Zei de serieus ogende kaalgeschoren poolse man kauwende op een stuk hout tegen ons beiden. "To pali jak tyfus" zei hij nadat wij beiden een halve liter glas met groen spul kregen. Ik zag Lukasz huilen, terwijl hij een slok nam. "Nie mogę!!!" schreeuwde hij. En ik dacht dat het groene ranja was. En nam een dikke teug. En kotste alles onder. Het bleek absinthe te zijn. En het was bitter. Het was zeer bitter. Ik denk niet dat ik ooit zoiets bitter heb geproefd. Zelfs mijn hart is niet zo bitter. Maar goed iedereen lachte. En toen trapten ze mij uit het huis. En ben ik lopend naar huis gegaan. Het was een succesvolle dag."

"Ik begrijp elk woord dat jij schreef en mits ik ooit inspiratie nodig heb voor een gedicht ofzo zal ik wederkeren naar deze post om inspiratie te vergaren."

"Ik zal nu verklaren dat ook ik ooit wat poeder van het klassement 3mmc in een simpel vloeitje stopte. Verkreukelde... En het daarna oraal consumeerde.... Het was een aparte ervaring. Ik had geen nanoweegschaal bij mij maar ik schat de dosis op 100mg. Ik was teleurgesteld, diep triest. Niet alleen heb ik 100mg 3mmc geconsumeerd oraal. Ik voelde ook niks ervan. "Wat een kanker situatie" zei ik. En ik schopte tegen een steen aan dat onschuldig op de stoep lag. Maar na een half uur doelloos ronddwalen zoals ik altijd doe terwijl ik verward ben. Kwam ik erachter dat ik letterlijk op wolken liep. Maar dit was nog niet eens het beste nieuws. Ik was er ook van overtuigd dat ik in feite slechts 300 gram woog. En ik voelde mij licht zoals een TL-BUIS zich licht voelt. En toen ging ik rennen omdat mij oerinstinct dit zei tegen mij. Ja, mijn oerinstinct zei tegen mij: "Ga rennen man. Rennen heeft nooit iemand kwaad gedaan." En ik was overtuigd. Daarom ging ik ging rennen en rennen en rennen en toen was ik moe. Grapje, ik was niet moe. Het was slechts een stoplicht. Ik wou bijna door rood licht rennen. Maar ik ben geen crimineel. Dus rende ik zodra het licht groen was. Zoals een rechtvaardige burger onder invloed zal rennen. En ik kwam bij een bankje. En het was echt letterlijk super koud buiten toen. Midden in de winter. Mensen met sjalen en mutsen en spijt dat zij een hond aangeschaft hadden liepen voorbij mij. Terwijl ik op het bankje zat. En ik, HA! IK HAD HET WARM. Ik zei tegen iemand. "Goh, warm hé?" Terwijl ik mijn trui uittrok. "Nou, als jij het zegt" Zei die persoon. Maar het was al te laat. Ik had al lang een peuk opgestoken en nog geen moment later was mijn pakje peuken alweer leeg. En dit moment bleek drie uur te zijn. En toen had ik het ineens best koud. En ging ik naar huis. Lopend, niet rennend. Want mijn oerinstinct was ook weg. Net zoals mijn energie."

".... net zoals mijn peuken ...."

"Het is zooi, je weet niet wat er gebeurd. Dingen gaan er raar eruitzien waarschijnlijk. Alsof ze smelten ofzo. Het kan allemaal, het is gewoon aparte troep. Alles krijgt een gloed en ik vind het echt waardeloos."