Sisyphus

"Heb zelf nog nooit verminderd effect meegemaakt, op 1x na heb ik altijd Atlantis gehad. Als ik niet thuis ben wil ik het eerst rustig op laten komen, dus neem ik 8-10 gram, uurtje later de rest van de 15 gram. Met de jaarwisseling om 18u eerste helft ingenomen, 23u tweede helft, heerlijke nacht gehad waarbij het allemaal wat langer werkte ipv harder. Op een festival 2 dagen achter elkaar zo gedaan, 2e dag was een tikkeltje minder intens dan de eerste, maar die beleving deed niks onder aan de eerste dag. Thuis neem ik de volle mep in 1x, maar dan is er ook alle ruimte om even op bed te gaan liggen om het te verwerken. Maar, dit kan natuurlijk voor iedereen anders zijn."

"Nog iets gedaan wat je voorbereid had? Ik wilde je dit niet van tevoren zeggen, want je moet het zelf ervaren en daar wilde ik geen invloed op uitoefenen. Maar een vriendin van me probeerde het laatst ook voor het eerst, niks van het voorbereidde uitgevoerd, omdat wat er uiteindelijk gebeurd totaal niet overeen komt met de verwachting. De magie is zoveel machtiger dan je je voor kunt stellen. Ben benieuwd naar je ervaring"

"Choco zei: Ik heb vandaag Atlantis truffels gehaald. De verkoper raadde als first timer 7,5 gram aan. Als het dan goed voelt zou ik 7,5 bij kunnen nemen. Dat is toch wel degelijk iets anders dan hier werd verteld. Ik voel meer voor jullie advies, maar ik vraag me toch ook af of die 2,5 gram zo'n verschil maakt. Is het ook wel verstandig om bij te nemen? Met andere drugs kan dat vaak wel, maar ik kan me voorstellen dat dit voor truffels anders is. Dan over de inname. De verkoper raadde suiker af. Ik ga eerst proberen het gewoon te eten zonder iets toe te voegen, maar ik lees ook dat de smaak niet geweldig is. Thee maken is een optie, maar vind ik zonde aangezien ik ook lees dat warmte de werkzame stof afbreekt. Ik kan het nemen met een lepel pindakaas of een kom cornflakes, maar wat is jullie advies op dat gebied? Klik om te vergroten... Onderstaande is puur mijn eerste ervaring, heb er daarna nog meerdere keren gehad, maar vanuit de eerste ervaring hoop ik dat dit je kan helpen. Mijn eerste trip was begin 2019, ik had er een boel over gelezen. Maar het was totaal anders dan ik had verwacht, dus klamp je niet vast aan het idee dat je hebt, maar laat iedere verwachting los en laat je meenemen door de trip. Ik had 15gr Atlantis, eerst de helft genomen, een uur gewacht omdat ik bij medicijnen en xtc na een half uur meestal het effect voel, maar een ruime marge wilde nemen. Mijn benen voelden wat zwaarder, maar dat was alles. Nog een kwart bij genomen, weer een uur gewacht, waarna de gordijnen en het vloerkleed een beetje leken te bewegen. Ik dacht, wat is dit voor laf spul, mijn eerste biertje toen ik 15 was, was boeiender. Toen het laatste kwart genomen, zo van, als dit alles is, vind ik het zonde om weg te gooien, ik vreet het wel op want dit ga ik ook niet bewaren voor een ander keer. Vervolgens de stad in gegaan. Echter, bij truffels en alle andere spul dat ik tot dusver ken, is er een drempelwaarde. Je twijfelt of het wat doet, maar zolang je twijfelt werkt het nog niet. Je moet over een minimale dosis heen, wat ook afhankelijk is van je gewicht en weerstand. In de dans/disco sloeg hij ineens in en bleek het toch wel een ongekend unieke ervaring op te leveren. Je weet gewoon dat het raak is, geen twijfel, je bent aan de beurt. Er was een tripsitter bij me, onbekend met de ervaring, maar wel mijn stabiele factor die ik verteld heb dat het insloeg, wat een atoombom qua sensaties/interpretaties, maar niet verkeerd, het was prachtig. Lang verhaal kort, je weet niet wat je te wachten staat. Zorg dat je goed in je vel zit en de omgeving goed voelt. Als je het vervelend begint te vinden, verander dan van setting (locatie / kamer), dat kan het bijzonder snel oplossen. Het spul geeft je de ervaring die je zoekt, zonder dat je zelf wist dat je die zocht. Dit klinkt heel spiritueel, maar dit is voor mij tot dusver de conclusie en die zul je tzt mogelijk pas begrijpen, of voor jou heeft het een andere richting. De smaak is niet fijn, maar ook niet al te erg. Je loopt een stuk natuur te vreten, ik weet niet of het nou naar zand, modder of takken smaakt, maar het zal je bij blijven, maar op zich vind ik dat best een mooie link aan de geur, ervaring en connectie met de natuur die het geeft. Ik maak er nooit thee oid van, maar eet ze puur en daarna wat cashewnoten erachteraan, omdat ze qua structuur een beetje hetzelfde lijken. Maar dat is mijn trucje, nog nooit ergens gelezen, maar voor mij werkt het."

"Choco zei: Maar heeft dat bij truffels zijn ja? Ik zie eigenlijk nergens verslagen van mensen die meer dan 15 gram per keer nemen. Klik om te vergroten... Heb met de jaarwisseling uiteindelijk 2 bakjes gehad. Een halve om 19u, nog een helft om 23u. Toen vond ik rond 1:30 dat het aardig was uitgewerkt. Ik had al een hele portie en je zou een weerstand opbouwen, dus nog eens 15gr erin gegooid. Nou, je hebt nog niet genoeg weerstand voor wat er toen gebeurde, holy shit. Mensen splitsen zich op in 3 kleuren, ik zag ze gesplitst naast elkaar in rood / geel / blauw. Mensen die voorbij liepen waren een schimmige kleur die in de lucht bleef hangen. Rond 2:30 werden de prikkels me teveel, dus ben ik naar huis gegaan. Daar ben ik onder de douche gegaan en ging ik helemaal op in de trip, er was niks meer te sturen of uit te zetten. Ik begon alles wat oneindig was te snappen en visualiseren, de oneindigheden stapelden zich op en werden weer een oneindigheid. Dat alles vormde zich in een bol dat ik volledig kon overzien en het universum voor moest stellen met alle mogelijkheden. Daarna op bed gaan liggen, ik kwam met allemaal nieuwe ideeen en inzichten over hoe ik zou kunnen verbeteren en zijn. De volgende dag had ik 24 filmpjes op mijn telefoon, laatste om 4:30, met allemaal dingen die ik mezelf wilde vertellen, maar ik kon het niet meer typen. Heb ze 2 dagen later maar verwijderd zonder ooit maar een enkele te hebben bekeken, ik kon me alles nog herinneren en ging er van uit dat het wazige gebral de herinnering geen eer aan zou doen. Een 2e portie is alsof je de trip nog een trip geeft. Zo ontiegelijk veel heftiger, dat kun je vanuit een normale 15gr trip nog niet bevatten. Was een unieke ervaring, ik weet nu wat er staat te wachten wat er komt als je verder gaat dan normaal, maar dat was voor 1 keer genoeg, zie ik mezelf niet meer doen. Martinus zei: Op een van de webshops waar ik vaak truffels koop staan heel veel tripreports tussen de reviews. Daar zie je wel eens reports van mensen die 2 bakjes opeten en zeggen dat ze egodood ervaren. Klik om te vergroten... De ego-dood heb ik 1x gehad, Het was mijn 3e trip op 15gr, zit nu boven de 10 trips en heb het nog niet weer gehad. Ik wist wel wat het was, wilde het ooit bereiken door veel meditatie en/of LSD, daarom begon ik aan truffels om me daarheen te werken. Bij een trip op truffels had ik het totaal niet verwacht, schrok er daarom ook wel van, maar wist gelukkig wat het was en kon het toelaten. Ik was in mijn gedachten alles aan het loslaten, eigenlijk aan het mediteren. Voelde / hoorde / rook ook niks meer, alle prikkels van buiten verdwenen, ik voelde mijn bed ook niet meer, stond er ook niet meer bij stil waar ik was, uberhaubt dat ik ergens was. Opeens snapte ik niet meer wat of wie ik was, dus kwam de conclusie dat ik dan ook maar los moet laten wie dat was, wat ik dus wel even echt moest accepteren. Mijn hoofd was leeg, ik dacht nergens meer aan, behalve dat ik nog ademde, dat was de laatste stap die ik los moest laten. Maar stop ik dan met ademen? Is dat erg? Weet je wat, vertrouw dat het lichaam het vanzelf doet en laat los. Toen blies ik mijn laatste adem uit en daar ging ik. Ik denk dat ik een paar seconde later gewoon weer inademde, maar wat zijn mijn gedachten lang weg geweest. De ego-dood was mijn doel om te bereiken, omdat heel veel lijden komt vanuit het ego was ik benieuwd hoe het er uit kan zien zonder ego. Daarnaast heb ik paniekaanvallen die eigenlijk altijd draaien om dingen rond mezelf, dus als je geen ego hebt, kun je ook die angsten niet meer hebben. Zonder mijn ego raakte ik in gesprek met een gids, die me door een hele mooie wereld rond liet kijken. Daar kwam 'het' en/of ik tot de conclusie dat de ego-dood geen oplossing is voor een probleem, maar dat een ego-dood het resultaat zal zijn als je eerst alles hebt opgelost. Het is geen middel, maar de beloning. De oorzaak en het gevolg had ik verkeerd om. Ik mocht er dus wel even komen kijken, om te zien wat de beloning zou kunnen worden als ik dat punt ooit bereik, maar ik voelde dat ik puur op bezoek was en om terug te kunnen komen er nog wat werk voor me ligt om te doen. De volgende dag voelde ik me als herboren, mijn leven was gestopt en opnieuw begonnen. Er is geen doel, ik hoefde niks te bereiken, De prijs is al binnen, iedere dag die er nog komt is een bonus / extra, doe er mee wat je wilt. Daarna heb ik ook geen behoefte meer gehad aan een nieuwe ego-dood. Dingen die je leert hoef je niet meerdere keren te leren, de les is geweest, de boodschap is geland, al vervaagt het gevoel uiteindelijk wel."

"januari, mei en oktober een portie truffels."

"Zelf ervaar ik deze trips ook altijd als intens, maar dat hoort er wat mij betreft gewoon bij. Je krijgt behoorlijk wat te verwerken, maar voor mijn gevoel nooit meer dan dat je aankunt. Dit spul weet precies wat je nodig hebt en aan kan, het gaat altijd tot het randje, maar als het softer was zou je er minder aan hebben / uit halen."

"Zeepaardje zei: We gingen weer roken, buiten vond ik nog een beetje onwennig, de kleuren waren helderder, diepte was er niet meer. M ging lekker op de buitenwereld, ze zag de omgeving van gebouwen, bomen en auto's als een schilderij. We liepen terug naar binnen en onze vriend was met zijn lage stem aan het neuriën door de galmende hal van mijn appartementencomplex. Het voelde alsof het plafond mee bewoog op zijn geluidsgolven. Klik om te vergroten... Voor mijn gevoel wordt de wereld altijd een poppenkast, met kamertjes waarin ieder compartiment zijn eigen stemmingen en gevoel heeft. Of bij wat meer prikkels voelt het als een kermis of pretpark, overal wat te beleven en alles is vet. Zeepaardje zei: Op het plafond zag ik de schaduw van mijn klamboe. Hierin zag ik een lichaam hangend in een net onderwater. Ik zag het als een metafoor van mijzelf. Vast, hangend, in een net. In de zwaarte en diepte van de zee. Het voelde niet oncomfortabel maar het was een visualisatie van juist de comfortabelheid die ik heb gevonden in mijn pijn. Ja doei, dat wil ik niet, het belemmerd me, lanceer dat net maar naar boven, de lucht in, daar waar ik kan zweven en dat de kans op vallen me niet meer bang maakt. Dat is dan maar zo, het hoort er bij. Vallen en opstaan. Klik om te vergroten... Prachtig hoe acceptatie en loslaten ineens zo makkelijk gaat en de metaforische gevoelens zo visueel worden. Al je zintuigen en je gevoelens worden zo onmogelijk bijzonder aan elkaar verbonden. Deze vorm van vrijheid voelen is zo mooi. Zeepaardje zei: 'de truffels zijn lief voor me' zei M ineens.... Klik om te vergroten... Wow, deze was raak, de tranen kwamen in mijn ooghoeken toen ik deze las, zo mooi. Ik zie de truffels ook altijd als een 'persoon' of 'entiteit' waar je kennis mee moet maken, bevriend mee raakt en als je 'elkaar' snapt, ze het je allemaal gunt. Maar ook als een connectie met de natuur die van je houdt. Of het is de liefde van je zelf, voor jezelf, die je jezelf op dat moment gunt. Het kan in verschillende vormen komen, maar allemaal zo mooi en puur, alsof alles voor je gemaakt is om van je te houden. En zoals hierboven al gezegd in hele bijzondere metaforische zintuiglijke verbanden. Zeepaardje zei: Ondertussen hoorde ik onze tripsitters praten, onze twee vriendinnen waren samen aan het gamen, en de vriend zei ineens 'als je een wens het universum instuurt, wees dan niet te specifiek, dit verkleind de kans op vervulling omdat je gericht bent op te gedetailleerde verwachtingen. Het universum kan via vele wegen je wens beantwoorden, maar dan moet je hier wel voor open staan.' M en ik voelde dit op dat moment in ons ziel, alles klopte daar aan en we waren onder de indruk over zijn wijsheid. 'JA' zeiden we tegen hem. Waarop hij antwoordde dat hij het boek 'hulp uit het universum' aan het lezen was. Hij kwam bij ons zitten en ging een stukje voorlezen. Er kwam een anekdote in voor. Ik ging mee in het verhaal en visualiseerde het alsof ik naar een film keek. Op de achtergrond stond een meditatie muziekje aan met ambience geluiden van vogels. Alles was compleet. Zijn stem was de perfecte narrator en ik kon nog uren luisteren. Klik om te vergroten... Zo'n tripsitter moet ik ook hebben, wat een prachtige toevoeging moet dat zijn, die kan je goed diep helpen gaan."

"Dat is snel geschreven, aangezien dit vanmorgen was. Fantastisch dat de trip zo geslaagd was. In je andere topic wilde ik al het onbeschrijfelijke voor je beschrijven, maar je kunt het alleen maar ervaren, dan pas kun je begrijpen wat niet uit te leggen is. Welkom bij de club"

"Zelf schrik ik hoevaak ik salvia hier zie staan. Ik drink met plezier af en toe een thee genaamd Jungle Chill, waar dat een bestanddeel van is. Juist omdat ik me altijd eerst wil verdiepen in wat ik doe en dus weet wat ik kan verwachten, schrik ik van de kijk op salvia. Maar ik denk dat de thee dan heel mild valt en het ook om de andere onderdelen gaat. Mijn no-go is heel lang, kan beter noemen wat ik wel zou doen, maar dat was de vraag niet. No-go: Heroïne (eigenlijk alles met een naald), Cocaïne, sos, 3MMC, Ketamine (en alle andere poeders door de neus)."