Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Strak geschreven stukjes herken je op een kilometer afstand. Ik ken een schrijver die af en toe met benzedrine op 3 dagen achterelkaar aan één stuk door schrijft, zonder spaties en zonder enters.. Waar ik eigenlijk naartoe wil; maak je stukje even leesbaar met wat alinea's."
"Er is niets ontastbaars aan dat 'psychische hart', dat is namelijk gewoon je brein. Het is niets magisch, zweverigs of poëtisch maar puur psychologie in combinatie met neurochemie. Emoties, herinneringen, sociale interactie, bewustzijn en denken in het algemeen; allemaal logische gevolgen van verbindingen en stofjes in je hersenen. Er zit overigens een kern van waarheid in je verhaal, de hersens sturen namelijk indirect het hart (deels) aan, zoals ze dat met het hele lichaam doen. Je hersens en hart zijn verbonden op een zeer letterlijke manier; ze maken namelijk deel uit van hetzelfde organisme.. Logisch dat ze invloed op elkaar hebben. Er is ook een wetenschappelijk aangetoond verband tussen geluk en gezondheid; dit komt helaas niet door een of andere magische kracht van 'positive thinking', maar gewoon omdat 'gelukkige' mensen minder slechte psychologische neigingen hebben (zelfsabotage, borderline gedrag, etc). Het zijn die psychologische neigingen die men als kind oploopt danwel aangeboren krijgt, die de slechte fysieke gezondheid van het lichaam (inclusief het hart dus) veroorzaken bij 'ongelukkige' mensen. Zelfsabotage-mechanismen steken bij 'ongelukkige' mensen al gauw de kop op bij emotionele tegenslag en gaan direct invloed hebben op de gezondheid. Een voorbeeldje ter illustratie; Je vriend(innetje) gaat bij je weg en doet je pijn. Is je eerste reactie jezelf helemaal kapot zuipen en snuiven? Dà t is pure zelfsabotage en de manier waarop een "psychisch hart" een "fysiek hart" direct ernstig aantast. Wat mij betreft is er dus ook geen optie voor voortbestaan na de dood. Hetgeen wat *dit*, bewustzijn dus, veroorzaakt, gebeurt door allemaal kleine stroompjes in je grote grijze massa en wanneer het lichaam sterft, sterven de cellen van je hersens eveneens af en je bewustzijn houdt letterlijk op met 'stromen'. Er is geen enkel geloofwaardig mechanisme voor de 'magische' voortzetting van jouw bewustzijn behalve volslagen verzinsels. Die verzinsels zijn in mijn ogen dan ook een vorm van puur kinderachtig egoisme; IK wil voortbestaan en IK ga lekker naar de hemel en IK ga fijn een nieuw leven beginnen.. Een beetje je eigen eindigheid ontkennen dus.. Waar jij je waarschijnlijk mee identificeert (je "ik") bestaat gewoon uit een opeenstapeling van herinneringen (verbindingen in je hersens) en wat invloed van de DNA van je ouders. Probeer te bedenken dat je eigenlijk een onlosmakelijk deel van het geheel bent, namelijk het universum. Wanneer de "jij" die in je hersens ligt opgeslagen sterft, blijft er van je ego (je "ik") niets over. Het universum gaat door met bestaan, en in die zin ga jij ook door met bestaan want, je raad het al; jij bent het universum. Kortom Johannes, een ietwat zweverig verhaal voor mijn smaak, maar deels klopt het (via een omweg)."
"Peter Cohen is top. Wat mij betreft de grootste autoriteit op het gebied van drugsgebruik in Nederland."
"Ik ben nu al een tijdje informatie aan het opzoeken over amfetamine maar ik ben nog nergens tegengekomen dat pure amfetamine corrosief is of anderzins zou 'branden'. Het branden moet volgens mij komen door troep waar het mee versneden wordt of bijproducten die erin blijven als het slordig geproduceert word.. Waarom ze het in dat geval dan niet gewoon met harmless poeder als manitol versnijden mag joost weten.. Toch heb ik nog nergens een echt bevredigend antwoord kunnen vinden; ik heb al van mensen gehoord dat hun 'speed' zelfs een CD-hoesje kan beschadigen, dat het zich moeiteloos door vleeswaren heen vreet heb ik gezien, maar of dat nou komt door de amfetamine of door de cuts is mij nogsteeds niet duidelijk."
"duimpje zei: Stof: MDMA (waarschijnlijk ±150mg) (2,5 mg/kg) Setting: Koninginnedagfeest van Club Noa bij de Oldehove in Leeuwarden Tripgenoten: J, B & Duifje Slapen Kort hierna gingen we beide huiswaarts. Toen ik thuis kwam wou ik zo snel mogelijk slapen omdat ik er de volgende ochtend weer vroeg uit moest. Het slapen was een heel rare ervaring. Ik was wel half in slaap maar was me er soms toch bewust van dat ik bed lag en als ik bewoog in mijn droom bewoog ik vaak echt mee en was me hiervan bewust. Ook zag ik gezichten voor me van mensen die ik ken en hoorde hierbij passende stemmen. Ik was in mijn slaap dus hele gesprekken aan het houden. Klik om te vergroten... Klassieke MDMA-dromen Het ene moment ben je nog op een feestje en hou je even een biertje voor iemand vast, het volgende moment draai je je om en lig je toch duidelijk in bed! Alles nog een kleinn beetje in overdrive, voor mij vaak niet onplezierig"
"Harderstyles zei: Ik vind het dan wel altijd kut als ik me weer realiseer dat ik in bed lig :P Klik om te vergroten... Hehe, true, je bent toch eventjes in de veronderstelling dat je nog lekker onder de mensen bent en er nog leuke dingen gaan gebeuren maar één valse beweging later slaat de wat soberdere realiteit weer in hehe Jammer dat zoiets op een toch wel heel interessant snijvlak van vooral neurologie en psychologie niet (binnenkort) onderzocht gaat worden. Het heeft niet het eigenaardige karakter van een droom, je bent voor je gevoel lucide en rationeel, maar kan er zo uitfaseren met normaal besef (en er vaak ongemerkt weer terug in!) Voorlopig doet het de mensen die de (soortgelijke) ervaring kennen in elk geval beseffen hoe subjectief realiteit wel niet kan zijn, maar het zou natuurlijk prachtig zijn als dat soort slecht uit te leggen en beschrijven staten van bewustzijn aan wetenschappelijke modellen onderworpen zouden kunnen worden. Er valt op dat gebied nog een hoop te leren in ieder geval!"
"Maak eens een utilistische kosten-baten analyse; zet het beste wat er kan gebeuren (lekker gevoel voor een tijdje) af tegen het ergste wat er kan gebeuren (de rest van je leven bezig met niks dan heroine)."
"Klinkt als een midlife thing. Stop een tijdje met de coke en koop nog 'ns een mooie sportwagen, of een mooi zeiljachtje oid."
"Je kunt hier het beste aceton voor gebruiken.. Men neme wat pure aceton (dus géén nagellak remover, maar zo puur mogelijke aceton), kieper je pakje leeg in een beker, giet de aceton erbij, even roeren, door een filter heen gieten en de coke blijft fijn achter in de filter terwijl de versnijdingsmiddelen keurig oplossen in de aceton. Dit proces kun je dan een keer of 2 herhalen en dan hou je verrekt fijne coke over in je filter. Die leg je 24 uur ofzo even te drogen op wat keukenrol, en daar zijn je bijna pure cokekristallen."
"Wat een vreselijke situatie.. Niemand gunt je dit, onthoud dat. Maar ter zake, fysiek gezien kan zijn speed-gebruik bij mijn weten geen invloed hebben op de miskramen; èchter, psychologisch gezien wordt een deel van de ellende die jij meemaakt waarschijnlijk veroorzaakt door zijn gebruik. De stress die daar het gevolg van is, kan schadelijk zijn voor zowel jou als een ongeboren kind. Het is denkbaar dat dat psychologische aspect van stress een dusdanig effect op je lichaam heeft dat er zich een miskraam voordoet. Jouw vriend heeft verder nooit een "normale" persoonlijkheid kunnen ontwikkelen als hij al sinds zijn zestiende dagelijks gebruikt. Het zal voor hem zeer moeilijk zijn om te stoppen met de speed, maar zelfs als hij daarin slaagt, laten al die jaren gebruiken toch een diepe indruk na op z'n hersenen (en dus z'n karaktereigenschappen). Met andere woorden, de speed is al heel lang een "deel" van hem geworden. Het is een illusie om te denken dat als de speed weg is, er opeens een normale persoon tevoorschijn komt na al die jaren. In hoeverre dat invloed heeft op zijn agressiviteit kan ik niet beoordelen. Het is hard om te zeggen, maar als je bij hem blijft en in hem (en dus de speed) blijft geloven, ga je waarschijnlijk nog meer moeilijke en pijnlijke tijden tegemoet. Je moet je misschien toch eens goed rationeel afvragen of en waarom je daar zo bereid toe bent, zowel met het oog op je eigen leven als dat van je eventuele kind."