Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hee mensen Ik wil jullie een verhaaltje vertellen en eens zien of het herkenbaar is voor sommigen. Waarschijnlijk niet maar we gaan m rocken! Ik ben 19 jaar jong en woon nog bij mij ouders. Mijn ouders weten dat ik blow, maar zij denken dat ik het niet zo vaak doe wat wel zo is. Ik smoke als mijn ouders naar bed gaan of als ze met de hond gaan wandelen, of als ze niet thuis zijn bijvoorbeeld. Nou ontstaat er altijd een superspannend spel wanneer mijn ouders met de hond gaan wandelen en ik even snel ga smoken. Ik zorg ervoor dat ik een jointje klaar heb voordat ze gaan wandelen. Wanneer ze gaan, heb ik ongeveer 20 minuten tot een klein half uurtje voordat ze terugkomen. Ik doe mijn jas aan, muziek in en loop naar de achtertuin via de sere. Ik rook een jointje, en ga weer naar binnen. Klinkt makkelijk, maar het wordt een stuk moeilijk wanneer je ouders denken dat je smoked als ze gaan wandelen. Ze proberen me namelijk te betrappen. Mijn vader heeft namelijk al eens de schuifdeur naar buiten een stukje opgengezet en een tiewrap op de hendel gelegd. Ik merkte hem gelukkig meteen op en heb het precies zo teruggelegd toen ik terugkwam. Deze poging om me te betrappen was dus mislukt. Zo zijn er nog vele andere sneaky pogingen mislukt maar wordt het steeds serieuzer en dus moeilijker om alle sporen uit te wissen. Ik check altijd hoe mijn jas aan de kapstok hangt, of de gordijnen van de sere dichtzijn of niet en waar mijn schoenen stonden voor ik ze aandeed. (Ik kom er net trouwens achter dat ik zojuist ben vergeten mijn schoenen uit te doen, terwijl ik dit typte merk ik dat ik ze nog aanheb. best grappig) en nog meer van die dingen. Het is echter lastig om te onthouden als ik stoned ben. Tot nu toe gaat dit echter perfect en vind ik het een vet spannend. Okee, nu ik klaar ben met typen vind ik het hele verhaal best kut eigenlijk. Maar ik heb er nu zo lang over gedaan dat ik het gewoon ga posten. cheers"
"Ik heb geprobeerd alles bespreekbaar te maken. Vanuit mijn kant was dit mogelijk, vanuit de kant van mijn ouders niet. Zij zeggen gewoon: We willen dat je t niet doet, klaar. Ze weten er te weinig van af en willen er ook niks over weten. Daarom heb ik besloten om het zo te doen. Ik kan ook prima 2 weken niet blowen, die discipline heb ik en die verlies ik niet uit het oog. Dus (helaas) moet het op deze manier"
"Ik kwam er stoned achter dat ik goed kan rappen. Bless zuen"
"yah, ook vaker gehad. Best een kutgevoel haha"
"op school inderdaad niet nee, omdat dat veel risico's met zich meebrengt. Verder vind het juist chill om stoned tussen veel mensen te zijn. Ik lach me rot om alles en iedereen en kan me niet druk maken om het feit dat iemand gek naar me kijkt."
"Toen ik pas begon met blowen, had ik soortgelijke ervaringen. Later veranderd dit. Ik heb nog altijd lachkicks en soms een tomeloze energie om wat te doen. (bv voetbal) Maar als ik mijn gevoel van nu vergelijk met het gevoel van de eerste paar keer, veranderd er veel. Ik kan me nog herinneren dat ik de eerste keer alleen maar kon lachen, niets anders. Ik kon er ook niet mee stoppen als ik bekenden tegenkwam. Nu kan ik dat meestal wel, al blijf ik me dan vrij ongemakkelijk voelen. Van de gevoelens rond de navel en benen en andere spiergroepen herken ik weinig. Ik heb wel eens heel af en toe dat het net lijkt of ik een natte broek heb, dat voelt echt raar aan. Veel mensen die tegelijkertijd met mij zijn begonnen met blowen, smoken meestal in hun eentje en doen het liefst zo weinig mogelijk. Ik heb toch ook wel het gevoel van saamhorigheid wat jij beschrijft. Zoveel mogelijk lachen. Ik ben benieuwd of in jou lijstje ook deze veranderingen optreden. Laat ons weten"
"Ik heb een vorm van Autisme. Het is voor mij moeilijk om contact te maken met mensen. Met vrienden en bekenden kan ik prima praten, maar zodra dit er teveel worden, krijg ik te veel prikkels binnen en kan er dan niet meer tegen. Door een drukke stad lopen is overigens geen probleem. Nu valt me op dat als ik stoned of high ben, ik deze problemen niet heb. Ik voel me gewoon net als alle anderen en heb dan geen probleem meer met vreemden of te veel vrienden om mij heen. Het gaat zelfs zo ver dat als ik in de stad loop, ik de omgeving om mij heen vergeet en dat ik hard lachend door de drukte loop. Mijn vrienden zeggen dan altijd: Joh, doe f niet zo hard, iedereen kijkt je aan! Dit kan me dan weinig interesseren. (maar goed ook, want kan er toch niks aan doen) Heeft nog iemand hier ervaring mee, want als ik er zo over nadenk is het best een rare gedachte."
"Pizza Haze zei: Het is net alsof je mij omschrijft Een lage dosis zou best als "medicijn" kunnen werken. Wat heb je precies? en is het officiel door een arts geconstateerd? Klik om te vergroten... Bij mij is PDD-NOS vastgesteld. Het zou best als een soort medicijn kunnen werken. Ik sluit me maar aan bij de woorden van Tufnut, ik geniet er gewoon van want het heeft alleen maar voordelen voor me (tot nu toe dan) En jij?"
"Ik neem zo heel af en toe eens 3 dagen vrij van school/stage. Als ik dan 3 dagen achter elkaar heb geblowd, hoeft het van f niet meer. Ik ben veel sneller weer nuchter en heb dan een crackt-up gevoel, dus voor mij geen dagelijkse bezigheid"
"Re: Vetel hier al je blow rituelen smoken in de stad, ondertussen naar de supermarkt voor een blikkie redbull en een warm frikandelbroodje, naar een plein in het centrum lopen, daar op een bankje chillen en om gekke mensen lachen of andere dingen doen die ik normaal kudt zou vinden"