Highonlife

"Coke, overgewaardeerde troep waar je ego van groeit en je impulsief van wordt. Die troep raak ik nooit meer aan. De amfetamine-roes kan ik veel meer waarderen."

"Pinnacle zei: Wiet en coke. Ik word niet goed van wiet, het was volgens mij de meeste keren dat ik het probeerde te sterk, maar ik vind de high niks en het is het enige middel waarvan ik licht psychotisch/in mezelf gekeerd raak, enige middel waarvan ik ooit echt bang ben geweest dat het iets in mijn brein stuk werd gemaakt. Coke heb ik spijt van want te duur, te compulsief, te verslavend en ik werd er een ego-trippende klootzak van (heb me destijds wel vermaakt, daar niet van, maar als ik het over kon doen, had ik coke geskipt) Klik om te vergroten... Ik reageer ook slecht op wiet, spijt heb ik er echter niet van. Ik zal het alleen nooit op eigen initiatief gebruiken, wellicht hooguit een paar trekjes van een vriend, puur voor de gezelligheid. De high doet me echt niks, word er alleen loom en misselijk van. Ik vind alcohol veel lekkerder, maar dit is een stuk schadelijker m.i. en tevens verslavender (al heb ik het idee dat cannabis-verslaving lange tijd ook een onderschat fenomeen is geweest binnen de verslavingszorg)."

"Pinnacle zei: Ja absoluut mee eens, ik snap ook wel dat cannabis een stuk minder erg is dan alcohol, maar ik heb best wat mensen in mijn omgeving gehad die dat een beetje als een excuus gebruikte om dan maar elke dag vanaf dat ze opstonden te smoken. Klik om te vergroten... Absoluut mee eens"

"Raver zei: Lastige vraag. Normaal zou ik meteen benzo's schreeuwen. Maar als ik nooit MDMA had gebruikt had me leven er wellicht anders uit gezien. Ik ga dus voor MDMA én wiet. Gatewaydrugs. Klik om te vergroten... MDMA, bijzondere keuze als je het mij vraagt. Kun je dat eens duiden? Waarom denk je dat je leven er dan zou hebben uitgezien? Ben wel benieuwd namelijk!"

"Ik heb zelf een angststoornis, meer de gegeneraliseerde variant waardoor ik vaak hele dagen pieker en vooral slaapproblemen heb (periodiek). Dit speelt al zeker sinds mijn vroege puberteit (vanaf ongeveer mijn 10e levensjaar, inmiddels ben ik 28. De stoornis uit zich in pieken en dalen, en gelukkig kan ik wel een 'normaal' leven leiden met een fulltime baan, een gelukkige relatie, familie, huisje en een aantal goede vrienden. De angst die ik heb is dan ook geen 'sociale angst', want ik ben een vrij sociaal type en oefen ook een sociaal beroep in de gezondheidszorg uit. Toch trekken de angsten een zware wissel op mij. In het verleden heb ik ook wel eens hulp gezocht bij de huisarts. Deze stuurde mij vervolgens naar de praktijkondersteuner om mij vervolgens weer door te sturen naar de psycholoog. Deze bood mij een behandeltraject aan bij een instelling voor milde tot matig ernstige psychische klachten. Ik heb dit destijds geparkeerd omdat ik het best wel een 'stap' vond (zo'n traject) en er een wachttijd van 3 maanden op zat en het toen inmiddels weer de betere kant op ging. Inmiddels realiseer ik mij dat, als ik mij niet laat behandelen, mijn klachten niet vanzelf over zullen gaan. Ik heb het idee dat aan mijn klachten wel eens (deels) AD(H)D aan ten grondslag kunnen liggen. Hoewel ik een 'aanwezig' persoon ben, ben ik niet de typische stuiterbal die de meeste mensen voor zich zien als ze aan een ADHD'er denken. Mijn hoofd is echter dagelijks een bron van chaos en onrust, wat zich ook wel regelmatig uit in mijn gedrag. In het onderwijs op de middelbare school omschreven de docenten mij al als een echte chaoot. Ik heb m.i. altijd veel kunnen compenseren door de chaos tegen te werken in plaats van aan te pakken. Als ik mezelf ergens écht toe zette, of iets me daadwerkelijk boeide, kon ik op school wel gewoon presteren en heb dan uiteindelijk ook een HBO afgerond en een baan op niveau gekregen. Een aantal voorbeelden van symptomen die ik ervaar:een film of serie kijken lukt me nauwelijks. Voetbal wel omdat dat me erg boeit. Ik ben impulsief en heb de neiging om een 'kick' te krijgen, maar probeer dit te onderdrukken (wat redelijk lukt). Niemand heeft ooit het labeltje AD(H)D op mij geplakt. Tegenwoordig gebruik ik nauwelijks (hard)drugs meer m.u.v. alcohol en enkele keren per jaar speed of 3-MMC op een rave en heel af en toe een benzo als de onrust me teveel wordt. De mentale rust die amfetamine mij geeft is heel bijzonder. Ik krijg veel meer structuur in mijn hoofd als ik dit middel sporadisch gebruik, en al mijn angsten zijn sterk verminderd, al dan niet volledig verdwenen. Ook ga ik wat minder praten in sociale situaties. De mentale rust na amfetaminegebruik houdt ook vrij lang aan. In het verleden gebruikte ik vaker speed omdat ik toen simpelweg vaker naar raves ging. Verslaafd ben ik gelukkig nooit geworden gezien het feit dat ik er gruwelijk brak van word. Zou het in jullie ogen nuttig zijn om mij eens te laten 'testen' op AD(H)D? Zijn er mensen die ervaring hebben met een behandeling voor AD(H)D in combinatie met een angststoornis? En wat vinden jullie van AD(H)D-medicatie? Ik ben erg benieuwd. Alle antwoorden zijn welkom. Ik ga denk ik wel de huisarts inschakelen om het behandeltraject wat mij ooit aangeboden is alsnog in gang te zetten, alleen dan met AD(H)D als side-note."

"FredKroket zei: Bijzonder hoe dat werkt he. Ik zou echt nooit verslaafd kunnen raken aan alcohol, hoewel ik vroeger echt veel gezopen heb. Maar coke, speed en cannabis daarentegen.. Klik om te vergroten... Inderdaad heel bijzonder, hoe ieder brein anders functioneert. Heb dit altijd al intrigerend gevonden."

"Manu76 zei: Ik kan het ook op die manier zien, alleen maakt het bij mij niet uit of dat "iets", pillen van de psychiater zijn of wiet of peuken of alcohol. En ik kon echt geen dag zonder meerdere middelen. Nu heb ik voorlopig even geen middelen nodig om de dagen positief te beleven, maar wel sport, spelletjes, en andere nieuwe gewoontes. Ik ben dus nog wel verslaafd, maar steeds meer op een positieve manier. Klik om te vergroten... Heel fijn om te lezen dat je de dagen zo goed doorkomt. Als ik dit bericht lees vraag ik me (zoals wel vaker) af wat men onder het begrip 'verslaving' verstaat. Je geeft aan dat je sport en spelletjes nodig hebt om de dagen door te komen, maar ik denk dat we allemaal wel iets om handen moeten hebben om de dag door te komen. Sporten is (meestal) een vrij gezonde routine om in je dagelijkse leven in te bouwen. Is dit dan een verslaving? Wanneer ben je niet verslaafd? Als je de hele dag op de bank ligt en letterlijk niets uitvoert? Ik weet dat sporten ook kan ontaarden in een obsessie of verslaving, maar wanneer bereik je dit punt? Dat maakt verslaving denk ik ook zo complex, het is voor iedereen anders en een ontzettend relatief begrip. Mooi om met elkaar hier onze visies de delen, een van de grote krachten van dit forum."

"annihilation zei: Ik ga straks toch op bed dus een jaar clean morgen. 🙌🙌 Van gemiddeld 40 liter bier per maand en sos naar de nuchtere leef 💪 Klik om te vergroten... Keep it up strijder 💪🏻 Heb grote bewondering voor alle mensen zoals jij"

"Ik kan je geen antwoord geven op deze vraag, maar het valt me op dat er vaker vergelijkbare topics voorbij komen. Je bent niet de eerste bij wie ik dit lees. Ik ben zelf vrij terughoudend met RC's, zeker omdat ik weet dat het nieuwe stoffen zijn waarover simpelweg nauwelijks iets bekend is. Mogelijk heb je dus te maken met bijwerkingen van deze stof. Testen vooraf kan je uitsluitsel geven over met welke stof je te maken hebt, dus wellicht een goed plan voor een eventuele volgende keer. Ik prefereer toch nog steeds de 'klassieke' middelen."