CaRRita

"Het is best raar dat je eigenlijk nogal wat moeite moet doen om verslaafd te raken. De eerste sigaret is vies, het eerste biertje is vies en ga zo maar door. En vaak is de eerste sigaret van de dag niet eens echt lekker, of het eerste biertje van de avond. En toch maar doorzetten! Ik denk dat er allerlei factoren mee spelen, maar vooral je motivatie - de reden waarom je rookt of drinkt of wat dan ook doet - is cruciaal denk ik. Ik ging roken toen ik 14 was omdat ik 'erbij' wilde horen. Ik ging drinken toen ik 14 was omdat het me aangeboden werd, ik durfde geen nee te zeggen en later was het fijn omdat ik me dan sociaal veel vrijer voelde. Ik ben trouwens wel aan sigaretten, maar nooit aan alcohol verslaafd geraakt. Wiet heb ik een paar keer geprobeerd, maar dat had een veel te sterk effect op mij en dat vond ik niet fijn. En nu ben ik verslaafd aan Oxycodon. Het begon met pijnstillers voor een hernia, waarbij ik na een paar weken zonder blikken of blozen in een paar dagen helemaal gestopt ben met de pillen. Toen kwam de 2e hernia en hoewel die ook vanzelf overging, bleef ik aan 10 mg vastzitten die ik elke avond na het eten nam. Dat heb ik jaaaren gedaan, totdat ik de pillen wat vroeger en nog wat vroeger en wat meer en wat meer ging nemen... Dus ik neem nu elke dag 20 mg, dat was ooit 30, maar de huisarts geeft niet meer dan 20 (gelukkig!). En daar red ik het mee, dat moet gewoon. Waarbij ik aan het begin van de maand als een soort verwennerij dan meer mg neem en aan het einde met minder mg moet toedoen. Wat ook lukt. Want dat is wel het rare, ik ben verslaafd maar weer niet zo dat ik mijn leven om zal gooien vanwege de verslaving. Misschien is mijn reactie hier en daar een beetje off topic, maar het komt erop neer dat ik voor mijn gevoel zeker niet voor de eerste hijs/slok al verslaafd was. En dat de verslaving eigenlijk ook buiten mijn wil om wel of niet ontstaat. Ik heb er niet zoveel invloed op lijkt wel."

"Dopemonster zei: Maar bijvoorbeeld die eerste mdma ervaring of die eerste coke of speed/meth ervaring kan ook hemels zijn. Klik om te vergroten... Toch is het snuiven op zich geen fijn gevoel, daar moet je dan toch ook even bij doorzetten."

"Ik denk dat er bij sommige commentaren hier er wel heel erg van wordt uitgegaan dat Oxycodon verslavend is. Terwijl ik er na mijn 1e hernia super gemakkelijk mee kon stoppen. Ik had een soort afbouwschema van de dokter gekregen: 80 - 60 - 40 - 20 - 10 - 0, maar ik heb daar nog stappen in overgeslagen. Ik ben van 80 naar 60 naar 30 naar 0 gegaan, zonder wat voor afkickverschijnselen dan ook. Na mijn 2e hernia ben ik op 10 mg blijven hangen, maar dat heb ik ook jarenlang zonder problemen volgehouden. Totdat ik in een rotperiode kwam en merkte dat ik met een pilletje meer me echt een stuk lekkerder voelde. Oxycodon is zeker een pijnstiller met een risico en dat wordt veel te weinig erkend door dokters. Er zou veel meer begeleiding (zoals de dokter van de OP deed, heel goed!) en informatie gegeven moeten worden. Maar op zich is het echt een fantastisch middel als paracetamol en zelfs tramadol het effect van een pepermuntje heeft. Langdurig pijn hebben is namelijk helemaal niet zo goed voor je genezingsproces, dus het is nogal onverstandig om daarvoor te kiezen zonder gegronde reden. En nier/urinebuis pijn schijnt voor mannen het equivalent van een bevalling te zijn, dus dat is bijna onmenselijk om te verdragen zonder wat voor verlichting dan ook."

"Ik vind het een beetje een raar verhaal. Ze had herhaal recepten van 180 mg per dag??? Dat is echt krankzinnig veel. En de nieuwe huisarts zet haar zonder pardon opeens op 80mg? Ook dat vind ik nogal raar. En hoezo kent ze straatdealers waar ze Oxy en later heroïne bij kan kopen? Gewone mensen kennen die niet, tenzij je in een bepaalde scene zit. Luister, ik weet absoluut uit eigen ervaring hoe het kan dat je via een hernia (of in mijn geval de 2e hernia) aan de pijnstillers verslaafd kan raken. Maar er moet toch ook wel iets meer aan de hand zijn. Zij was heel verslavingsgevoelig. Ik vond het heerlijk om even aan mijn opgekropte traumas te kunnen ontsnappen. En dat is wat mij stoort aan dit verhaal. De huisarts krijgt hier wel heel erg de zwarte piet toegespeeld. Terwijl ik denk dat ze waarschijnlijk toch wel aan wat voor drug dan ook verslaafd was geraakt. Ze was al afhankelijk van drank en wiet en met haar kennissen, de straatdealers, was er vast en zeker een ander pilletje of snuifje voorbij gekomen die de genadeslag had gegeven. Een béétje eigen verantwoordelijkheid nemen zou haar goed staan."

"Mindless zei: dat deze al in deze kinderen aanwezige kenmerken in een omgeving waar deze niet voldoende uitgedrukt kunnen worden (met name school), Klik om te vergroten... Dit is zeker een goed punt. De feminisering van het onderwijs zou een oorzaak kunnen zijn waardoor meer jongetjes als 'te druk' worden bestempeld dan vroeger. En er zijn nog meer oorzaken die een rol spelen, bijvoorbeeld: veel minder buiten spelen en minder uitdaging in spel (wie ziet er nog wel eens een kind in een boom klimmen?). Ik wil zeker niet zeggen dat vroegâh alles beter was, maar dit zijn wel punten waardoor een bepaald soort kinderen tegenwoordig geremd worden in hun ontwikkeling."

"Is er ergens een link naar het hele onderzoek? Ik ben wel benieuwd naar bijv. de tijdspanne die tussen het blowen en het hd gebruik zat, welke cijfers er precies bij 6/7 meer kans op hd gebruik horen etc. En ook door wie en vanuit welke onderzoeksvraag er is gekeken."

"Sonja Nakker zei: Ik krijg CGT therapie. Wachttijd nog 3-4 maanden. Klik om te vergroten... Maar weet je, in de tussentijd kun je zelf echt al een beetje psychologisch aan de gang. Er zijn boeken, films, documentaires, websites, podcasts... Je bent niet alleen en ab-so-luut niet de enige. Denk je dat er in je kindertijd dingen zijn gebeurd waardoor je zeg maar niet-stabiel bent? Zou je een trauma of zelfs een chronische traumatische stoornis kunnen hebben? Heb je een diagnose (hoef je niet hier te delen hoor)? Want dan kun je daar alvast wat over gaan lezen. Er is gelukkig heel veel informatie beschikbaar. CGT kan heel goed helpen, maar er zijn ook hele volksstammen die op een andere manier trauma's of mentale problemen kunnen verwerken. Dus ik zou zeggen: staar je er niet blind op en ga zelf op onderzoek uit! Je kunt ook je psycholoog mailen en vragen om boeken/websites/etc die je als voorbereiding kunt bekijken. Of loop eens een bibliotheek binnen en kijk wat ze daar hebben. Ik vond dat in het begin altijd een beetje eng, dus dan maakte ik er een toneelstukje van. Ik deed dan net alsof het voor mijn neefje of nichtje was, of voor mijn werk. Op de een of andere manier hielp mij dat die drempel over. Maar íets doen is gewoon belangrijk. Het effect is niet alleen dat je meer leert, maar ook dat je jezelf helpt. Je laat jezelf niet in de steek, maar je probeert jezelf te steunen. En dat is gewoon positief en goed voor je."

"Sonja Nakker zei: Dinsdag heb ik een consult bij een psycholoog Klik om te vergroten... Oh dat is fijn, je hebt dus geen wachttijd meer."

"500 mg Oxy is bizar veel. Tijdens mijn 1e hernia kreeg ik ongeveer 100 mg verspreid over de dag en dat was een werkelijk zware dosis voor iemand die er net mee begint. Oxy is geen slaapmiddel; je gaat ervan nodden (knikkebollen) en uiteindelijk val je dan wel in slaap. Maar 2 uur later ben je weer wakker. En je hebt dagelijks een hogere dosis nodig om effect te hebben. Gewoon echt helemaal totaal niet aan beginnen!"