waneer ben je geestelijk/ lichamelijk verslaafd

Enige tijd terug:
Ik ben nogal een lui mens, als ik geen spullen in huis had voor een fatsoenlijke maaltijd, maar ik had bijvoorbeeld nog wel een halve kilo ontbijtkoek, dan zou die ontbijtkoek als maaltijd dienen. Wanneer mijn wiet op was ging ik echter inmiddelijk naar de shop. Dat was voor mij wel al een teken dat ik een beetje verslaafd was.

Nu heb ik mijn leven een beetje gebeterd en probeer ik wat normaler en gezonder te eten en wat minder te blowen

Andere drugs heb ik gelukkig geen verslaving aan, die gebruik ik niet thuis, en als ik naar goatjes ga kan ik ze bij me hebben en toch besluiten niet te gebruiken. Dan ga ik wel een stuk vroeger naar huis, maar dat je nuchter niet wakker blijft tot zondagmiddag is logisch natuurlijk.

ik denk dat, als je puur theoretisch de zaak gaat bekijken, je al geestelijk "verlangend" bent bij iedere gewoonte, de mens is zowiezo een gewoontedier, de een al wat meer dan de ander.
En hoe langer je volgens mij die gewoonte behoudt, hoe moeilijker het wordt om die te veranderen.

Wel nog even toevoegen dat het dan natuurlijk enkel gaat om zaken/gewoontes die, naar jouw gevoel, iets positiefs toevoegen aan je leven of een bepaald facet van je leven (zoals het uitgaan), de gewoonte om 's ochtends om 6u op te staan en naar je werk te gaan wordt over het algemeen redelijk snel afgeleerd :P
Naarmate je die gewoonte dan langer aanhoudt, beschouw je de gewoonte niet meer als iets apart maar als deel van het geheel.
m.a.w.
beginsit.: je "normale" leven = de norm + waaraan je dan iets toevoegt

eindsit.: je "normale" leven + het toegevoegde(bv drugs) = de norm

in de eindsituatie piek je dus niet meer naar een "hoogtepunt", de vroegere piekmomenten zijn nu doodnormaal en geen "luxe". In deze situatie heb je dan die drugs (of wat dan ook) nodig om te kunnen functioneren, om je levensnorm te halen.
Ga even een voorbeeld geven a.h.v. mijn situatie.

vroeger: in het weekend ga ik feesten, ik drink alcohol en rook. Heb me altijd overal geamuseerd, 4u-5u-6u thuis en als een blok in slaap vallen.

tussenfase: ik kom met speed in aanraking, wil het wel eens proberen. gevoel: ongelooflijk! wauw, wat is dit?? ik voel mij zelfverzekerder dan ooit, heb lange intense gesprekken/discussies met vrienden, dans uren aan een stuk zonder moe te worden. 7u-8u-9u thuis en wakker blijven liggen.

nu: een periode van "continu" gebruik, bij uitgaan hoort speed. Als ik eens zonder weg ga lukt het ook wel maar zit gedurende de avond toch heel veel eraan te denken ( "pf heb precies een 'offday' vandaag, had ik toch maar iets bij, dan zou ik me toch net iets beter voelen)
en als ik er dan heb amuseer ik me idd heel erg, feesten! maar ik ervaar het niet meer als een piekmoment, of toch minder dan in het begin.

conclusie: volgens mijn "definitie" ben ik vast en zeker geestelijk verslaafd, maar dan enkel in 1 bepaalde gelegenheid, nl bij het uitgaan.
Ik maak me er wel niet echt ongerust in, want:
-ik weet dat ik zonder kan, alleen moet ik er dan bijnemen dat ik me toch niet even lekker in mijn vel voel als mét, maarja dat hoort erbij.
en dit vergelijk ik graag met astronauten. Ik kan me inbeelden dat het geweldig moet zijn om deze planeet te verlaten en de uiterste grenzen van het heelal te gaan opspeuren, en hier gaat dan ook het besef mee gepaard dat onze moeder aarde maar een onnozel stofwolkje is in dat geheel, terwijl de rest van de mensheid maar ijverig doorwerkt en doorspaart en zich overal druk om maakt alsof we het middelpunt van alles zijn...

- ten tweede maak ik me ook geen zorgen omdat mijn "problematische" gelegenheid binnen x aantal jaren zal verdwijnen, als ik nl zal stoppen met uitgaan (ooit )

ze zeggen wel, als je dit voelt en bla bla, ben je lichamelijk en geestelijk verslaafd, maar heeft iemand ervaring met wiet of hasj? die dit heeft?
wat voelen jullie als jullie ff niets gehad hebben, wat gaat er om in jullie?


dOeii

Tinkerbell_toverstokjj zei:

ze zeggen wel, als je dit voelt en bla bla, ben je lichamelijk en geestelijk verslaafd, maar heeft iemand ervaring met wiet of hasj? die dit heeft?
wat voelen jullie als jullie ff niets gehad hebben, wat gaat er om in jullie?


dOeii

Klik om te vergroten...

Interessante vraag! Dit topic houd ik even in de gaten. Ik vind zelf niet dat ik een geestelijke verslaving heb. Gebruik met mate, en dan vooral GHB, LSD en 2c-b. Maar ik ben met m'n gedachten wel vaak bij drugs.

ik heb sowieso wel een geestelijke verslaving.
ik kan niet meer naar een feest gaan zonder IETS op zak.
denk weinig mensen...

maar vooral, ik kan niet meer naar eender welk feesje gaan (ook al is het een lokaal feesje) zonder te denken; dit zou leuker zijn met xtc

edit: wat ik ook merk; ik ga zaterdag naar qlimax, en ik kijk er al maanden naar uit
maar ik vraag me af of ik er naar uit kijk om zwaar te staan spacen en dansen op xtc en mdma.. of kijk ik echt naar de party zelf uit ?
waarschijnlijk een combinatie

Jha dat heb ik zelf ook vaker.
ik weet het niet, iik baal der egt van als ik niets heb,
en als ik weer heb voel ik me zo geweldig.
dus daarom vroeg ik mij da af.
en nadat ik flink in het weekend gebruikt heb, protesteerd mijn lijf enorm

Pepnoize zei:

ik heb sowieso wel een geestelijke verslaving.
ik kan niet meer naar een feest gaan zonder IETS op zak.
denk weinig mensen...

Klik om te vergroten...

Dit vind ik heel herkenbaar, althans... Ik vind een feest gewoon niet leuk zonder drugs, of de mogelijkheid het te halen.
Maar of dit een serieuze verslaving is bij mij? Ik zeg; absoluut niet. Gewoon aanstellerij haha. (persoonlijk dan, ik zeg niets over iemand anders. )

tja, een verslaving, waar trek je de grens hè...

Ik bepaal vaak (in mijn gedachten) bepaalde grenzen (vb: om de zoveel maanden bijhalen enz) maar dan heb ik het vervelende probleem dat ik mijn grenzen graag verleg

Toch ben ik zeker dat ik nergens aan verslaafd ben, volgens mijn eigen normen dan. Ik denk wel dikwijls aan drugs en een feest met drugs vind ik fijner (duh, anders zou ik het niet doen) maar ik kan ook wel op stap gaan zonder drugs.

In mijn ogen zou ik niet verslaafd zijn moest ik elke keer als ik op stap ga gebruiken. In principe zijt ge dan nog altijd een "gelegenheidsgebruiker". Elke dag gebruiken en/of andere belangrijke dingen verwaarlozen (en meer gebruiken dan ge echt wilt) noem ik een verslaving.

Maar dat is slechts mijn "definitie" ervan.

Als je hopeloos de pijp uitschraapt in de hoop op nog een trekje of als je de meest gekke dingen in de pijp stopt omdat het op coke lijkt