Verslaving bewust beginnnen

Ninanina zei:

Hoi elfje,

Zou het neurofeedback programma ook mij kunnen helpen?
'K geloof vast van wel.
Mijn probleem is nu vooral dat ik niet weet hoe ik van 2 mg. meet afkom
Mijn vriend heeft ADD, ook hij is op zoek. In Belgie heb je er maar enkele, voor mij dichts bijzijnde is Eindhoven. Je praat over 30 sessies, is dat dan 15 euro per sessie? En werkt 't echt, ben benieuwd!! En geloof jij ook in het belang van gezonde voeding en zelfs supplementen?
Liefs,
Nina

Klik om te vergroten...

Neurofeedback en Brain state conditioning zijn wel verschillend. Bij neurofeedback richt je je op een diagnose en pak je een bepaald deel van de hersenen aan met een trainingsprogramma. Of ze ook met verslaafden werken weet ik niet. Neurofeedback wordt door sommige verzekeringen wel vergoed bij Ad(H)D, omdat toevallig veel onderzoek is gedaan naar neurofeedback bij . ADHD. Bij Brain state conditioning gaat het om een balans te herstellen en kijken ze naar het totaalplaatje van de hersenen. Wat afwijkt van het 'normale' proberen ze dan te hersellen. Ik weet niet of het jou zou kunnen helpen. Er staat wel een verhaal van iemand op de site die verslaafd was aan vanalles en nog wat en daar vanaf is gekomen met deze techniek. Google maar eens op Alpha up in Amsterdam. Hoeveel sessies iemand nodig heeft verschilt van persoon tot persoon. Het is wel prijzig, maar voor mij al de moeite waard als ik me ook maar wat vaker zou kunnen voelen zoals ik me voelde toen ik daar naar buiten liep.

Ja ik geloof zeker dat supplementen kunnen helpen je hersenen te hersellen na een verslaving. Je beloningssysteem is ontregeld en het duurt bij sommige mensen lang voordat die balans terug is en je weer vanuit je zelf kunt genieten van het leven. Er bestaan websites speciaal met supplementen voor de hersenen. Ik zou ff moeten terugzoeken in favorieten daarvoor, maar omega 3 en visolie zijn bv erg goede voedingsstoffen voor de hersenen om ze helpen te herstellen. L-tyrosine en 5 Htp zijn al genoemd om je neurotransmittersysteem weer in balans te helpen brengen en minder last te hebben van depressie of anst na een verslaving. En daarnaast natuurlijk Melatonine om je hersenen weer te leren om te kunnen slapen. DMAE ken ik verder niet, maar ik denk dat het vooral gaat om je beloningsstysteem weer op gang te helpen en volgens mij is sporten ook een goede manier om daarbij te helpen, de 'runnershigh' je lijf maakt dan weer zelf stoffen aan waar je blij van wordt.

Dit is de site die ik had gevonden toen ik van GHB was afgekickt en me afvroeg hoe ik mezelf kon helpen herstellen van het uit balans halen van mijn hersenen. Wat ik wel had bedacht, na veel research ernaar te hebben gedaan, is dat de angsten en stress die toen nog erger werden, waarschijnlijk waren veroorzaakt door een veel te hoge aanmaak van glutamate.

http://www.integrativepsychiatry.net/ne ... _quiz.html

Vooral travacor interesseert me, omdat ik volgens mij zowel mijn serotonine als mijn GABA huishouding heb verkloot, ook met lang gebruik van Benzo's, maar bij een opiaatverslaving heb je eerder te maken met dopamine dacht ik?

@ ELF
Bedankt, ik ga zaterdag naar Eindhoven, want hier in Belgie zijn smartshops-drugstores amper te vinden!
Ik ga zeker de L)tyrosine en misschien ook de DMAE proberen!

Voor de rest: moest je het lezen eend, ik heb veel gehad aan jou vorig reacties i.v.m. bupe, jammer dat ze hier in Belgie zo reluctant zijn? ??

Anderen: dat we dit niet gewillen hebben is klaar, maar of het nou zo simpel!!

Help jezelf niet nog verder naar de tering... Het klinkt heel cliché, maar als je een verslaving begint zal er op een gegeven moment door je heen schieten: "Waar the fuck ben ik mee bezig?" omdat je beseft dat je er uiteindelijk niks mee bent opgeschoten. Dan zou je willen dat je nooit verslaafd was geworden. Ik snap best dat je je bagger voelt, maar je kan problemen niet oplossen door ze te ontvluchten.

Ps. Met anderen bedoel ik bv. pinda.
@pinda,
Ik weet niet of je weet wat het wil zeggen om een 20 jarige verslaving te doorbreken. Ik hoop voor jou van niet!
Met momenten kan ik er zelfs mee lachen!
Maar der speelt toch meer mee dan enkel wat psychologisc gezwets (zoals we in B. zeggen)!

Thx voor de reactie eend!

Wat het me oplevert? Dat ik eindelijk es van die domme 2mg. meet af raak!!

tis inderdaad geen bewuste keuze, vaak zijn het de omstandigheden die het hem doen. Juist als je weet dat je je in een situatie bevindt waarvan je weet dat het je gevoelig maakt voor verslaving, vraag ik me af waarom je het dan wél bewust zou doen. Nouwja van de andere kant ken ik dat wat-kan-mij-het-boeien gevoel ook wel, dus ik snap je op zich wel ergens.

speeseend zei:

Voorlopig denk ik dat verslaving meestal een keuze is. Maar meestal niet een bewust gemaakte keuze.

Klik om te vergroten...

Is het niet zo dat de drugs de keuze waren en dat de verslaving het gevolg hiervan bleek te zijn, ongewild, maar daarmee niet minder erg?
Voor de verslaving kozen we niet; we dachten wel zo sterk te zijn dat dat "... bij ons niet zo ver zou komen. Bij anderen wel, maar bij ons niet...". Gebrek aan zelfinzicht? Overschot aan zelfoverschatting? Of simpelweg domheid?

Ik weet het niet. Ik dacht het bijna allemaal te weten, maar dat hoor je mij niet meer zeggen...

r@r@ zei:

speeseend zei:

Voorlopig denk ik dat verslaving meestal een keuze is. Maar meestal niet een bewust gemaakte keuze.

Klik om te vergroten...

Is het niet zo dat de drugs de keuze waren en dat de verslaving het gevolg hiervan bleek te zijn, ongewild, maar daarmee niet minder erg?
Voor de verslaving kozen we niet; we dachten wel zo sterk te zijn dat dat "... bij ons niet zo ver zou komen. Bij anderen wel, maar bij ons niet...". Gebrek aan zelfinzicht? Overschot aan zelfoverschatting? Of simpelweg domheid?

Ik weet het niet. Ik dacht het bijna allemaal te weten, maar dat hoor je mij niet meer zeggen...

Klik om te vergroten...

Of gewoon omdat je op dit moment geen andere uitweg ziet? Je weet dat het slecht is maar je doet het toch, gewoon om even niet meer te kijken naar wat er om je heen gebeurd. Je weet dat het fout is, maar je weet ook niet wat de andere goede weg op dat moment dan kan zijn. Als mens heb je gewoon het instinct om datgene te doen waardoor je je op dat moment goed voelt denk ik, maar als je je verstand gebruikt weet je dat dit de verkeerde keuze is.

speeseend zei:

Voorlopig denk ik dat verslaving meestal een keuze is. Maar meestal niet een bewust gemaakte keuze.

Wat is de reden van je interesse in Buprenorfine? Wat kan het volgens jou brengen, bij jou?

Klik om te vergroten...

Nou ik ben dus begonnen met 10mg diazepam per dag, zit nu op 30mg, en het werkt amper. Sociale angst is nog steeds even intens, maak me wel minder zorgen en ik ben een beetje sloom. Ik slaap overigens minder dan voorheen, ik heb minder moeite met moe zijn door de diazepam misschien.

Ik heb nog 19 pilletjes over, en dan stop ik (ja, ik weet hoe dit klinkt). Het heeft niet het effect wat ik wil.

Zijn er onbewuste keuzes speeseend?

Opiaten zoals heroine hebben wel enigszins het effect wat ik wil, maar een heroïne verslaving wil ik liever niet, ik kan dat niet vaak gebruiken (is een heroïneverslaving erger dan een benzoverslaving?, heeft iemand weleens Dalrymple's Drugs, de mythen en leugens gelezen?)
Buprenorphine lijkt mij een stuk veiliger, bovendien heeft het een lange halfwaardetijd.

Zou Ritalin of Modafil misschien werken voor mij? Ik ben van plan om een van beide te bestellen. Ritalin lijkt mij krachtiger, ik weet het niet zeker.

Ik ben bang dat geen enkele medicatie (drugs, het verschil tussen drugs en medicatie is puur politiek toch?) gaat werken voor mijn problemen. Ik hoop gewoon iets te vinden wat me een zetje kan geven in de goede richting...

Ik ben nieuw hier op dit forum, en aangezien er zo veel topics zijn,
hoop ik niet dat een soortgelijk topic al aan de orde is geweest, en
dat ik het juiste forum heb gekozen (lijkt mij wel).

Ik heb al sinds mijn twaalfde een depressie, die samen gaat, en misschien
wel volledig veroorzaakt wordt door mijn sociofobe persoonlijkheid. Ik ben
hier voor in therapie geweest, en heb ook antidepressiva hier voor gekregen.
Alles zonder succes. Ik heb het gevoel dat wanneer ik nu geen radicale stap
neem, het te laat is om ook maar enig geluk te ervaren.

Ik kan mezelf wel een alcoholist noemen, aangezien ik toch wel zo'n 30 tot 50
glazen per week drink. Ik heb ook wel eens een alcohol-loze week, maar ook wel
eens een week waar ik bijna 100 glazen haal. De reden dat ik drink, en ik steeds
beter begin te begrijpen, zijn mijn gebrekkige sociale vaardigheden. Maar om
nou altijd maar dronken door anderen gezien te worden begint mij steeds meer
dwars te zitten. Ik vind mijzelf namelijk veel leuker nuchter, of in ieder geval
kan ik mijzelf de volgende dag in de spiegel bekijken wanneer ik de grens tussen
aangeschoten zijn en dronkenschap niet heb overschreden.

Nu heb ik enige jaren ervaring met benzodiazepinen. Ik heb ze nooit vaak gebruikt, maar
de keren dat ik ze gebruik (en niet met 20 glazen bier combineer!), voel ik mij
echt stukken beter. De angstgevoelens zijn echt stukken minder (ja, logisch, dat is
een van de kenmerken van benzo's).

Mijn psychiater weigert ze mij voor te schrijven, en ik heb het eerlijk gezegd ook wel
gehad met de psychiatrie. Ik zit dan ook te overwegen wat strippen benzo's te
kopen op de zwarte (grijze?) markt. Ik weet dat wanneer ik maar genoeg van ze neem ik
verslaafd word, en dat het waarschijnlijk moeilijk zal zijn er van af te komen. Maar
nu ik heb de keuze tussen een leven van angst en eenzaamheid, en een leven
met minder angst maar met een verslaving (maar ook hopelijk met minder drank).

Echt, ik heb volgens mij alle andere opties uitgeput. En is een verslaving aan benzo's
in mijn context nou werkelijk zo erg?

En voor diegenen die mijn besluit kunnen respecteren, wat voor benzo's zouden in
een situatie zoals ik die heb het beste zijn?

Alhoewel ik onder een pseudoniem schrijf, was dit niet makkelijk om op te schrijven.
Ik hoop dat ik wat bruikbare reacties krijg. Dank u.

De eerste weken kunnen benzo's goed werken maar tollerantie treed snel op waardoor je steeds meer moet nemen en niet echt meer het effect hebt wat je de eerste week had.

Benzo's nemen is een mogelijkheid, maar dan moet je het zeker niet dagelijks nemen. Ik weet niet of dit verstandig is aangezien ik niet weet of jij jezelf in de hand kan houden met benzo's.

Diazepam zou de beste keuze zijn. Deze duurt lang en werkt voornamelijk voor angstvermindering.

Ik zit ook in een depressie, waarschijnlijk ook mede door mijn gebrekkige sociale vaardigheden. Mijn psychiater wil ook geen diazepam voorschrijven. Ik herken mezelf heel erg wat je wat je beschrijft. Soms dan denk ik ook: hoe moet ik nu verder? Wat moet ik anders doen? Heel veel sterkte en succes ermee.

Ja Petrovic, die tolerantie daar zat ik ook al aan te denken.

Ik overweeg ook buprenorphine, ik heb al wat topics daar over gezien hier.
Maar ook daar zal die tolerantie een probleem vormen. Verslavend is het
natuurlijk ook. Maar om nou in deze situatie te blijven is gewoon geen
optie voor mij meer. Ik ben het echt zat. En alcohol werkt gewoon niet meer
voor me, alles beter dan alcohol.

Jij ook sterkte en succes toegewenst pammetje666.

Ik heb ook een angststoornis. Gegeneraliseerde angststoornis, sociale fobie, extreme faalangst en van tijd tot tijd depressies als gevolg daarvan. Ik heb inmiddels ook allerlei therapieen gevolgd zonder succes. Dit doe ik al 10 jaar. Antidepressiva werkt niet voor mij, dus krijg ik dagelijks benzo's, oxazepam, temazepam, midazolam, tranxene, noem het maar op. Mijn psychiater schrijft ze voor omdat ik anders niet eens de afwas kan doen zonder in totale stress te schieten, maar ik ben er niet blij mee. Het is schipperen. Ik probeer de meds af te wisselen en het soms een tijdje zonder te doen omdat ik erg snel tollerantie ontwikkel enja het voelt als een verslaving en dat is het ook, een medisch goedgekeurde verslaving.

Ik heb zelfs GHB gebruikt om mijn klachten te verminderen. Dat werkte perfect, maar daar wil je echt niet verslaafd aan raken. Het zure is dat er voor angststoornissen niet echt goede medicijnen zijn, zoals antidepressiva tegen chronische/lichamelijke depressie erg goed kan werken, moeten mensen met angstsstoornissen het doen met middelen die tijdelijk de symptomen verminderen, maar het probleem niet wegnemen en daarom kanik ook wel begrijpen van mezelf dat ik soms vlucht inbepaalde middelen. Ik ben gewoon wanhopig opzoek naar een oplossing en probeer een soort van medicijn te vinden. Nu weet ik dat dat de oplossing niet is, maar dat het gewoon het enige was dat ik kon doen om het een beetje leefbaar te maken, want wat moet je anders. "Je moet er mee leren leven' is erg makkelijk gezegd als je het voelt alsof je niet leeft maar overleeft.

Ik begin te denken dat mijn klachten misschien ook wel lichamelijk zijn, een fout in mijn hersenen zoals bij ADHD of chronische depressie. Daarom heb ik besloten om het probleem dus aan te pakken bij de kern, in mijn hersenen. Ik ga binnenkort neurofeedback of eigenlijk Brain state conditioning doen bij Alpha up in Amsterdam. Ze hebben daar mijn hersenpatronen bekeken op activiteit en het blijkt dat mijn hersenen bij de minste of geringste prikkel in een 'freeze' toestand schieten. Ze reageren dus alsof er een enorm gevaar is, terwijl er maar iets kleins is gebeurt op alles. Ze kunnen je hersenen trainen om anders te reageren. Klinkt allemaal een beetje vaag ik weet het, maar je hersenen kunnen dus bepaalde patronen volgen die ze zichzelf hebben aangeleerd, maar die jou in de weg zitten.

Om die patronen/verbindingen in je hersenen te veranderen, kun je therapie volgen, maar dat is een lang en moeizaam proces. Je verandert heel langzaam omdat je snel terugvalt in een bekend patroon. Neurofeedback kan door je hersenen te trainen je hersenen helpen om andere patronen te volgen. Ik was er eerst skeptisch over, maar ik heb een proefsessie gevolgd en ik voelde me daarna enorm rustig. Zat niet te stressen over ALLES. Er schoten geen rampscenario's door mijn hoofd heen de hele tijd en ik was gefocust ipv met alles tegelijkertijd bezig te zijn. Dit hield een aantal uur aan, want er is meer dan 1 sessie voor nodig om je hersenen te overtuigen dat ze het altijd zo moeten doen, maar ik heb nu al mijn hoop daarop gericht. Als dit niet gaat helpen weet ik het ook niet meer, maar misschien is het ook iets voor jou? Google eens op Alpha up brain state conditioning. Het is een beetje amerikaans allemaal, maar er is veel research gedaan naar neurofeedback.

Voedingssupplementen? Als je daar wat aan had dan had de dokter of psycholoog die toch al lang voorgeschreven of niet?

Hoi elfje,

Zou het neurofeedback programma ook mij kunnen helpen?
'K geloof vast van wel.
Mijn probleem is nu vooral dat ik niet weet hoe ik van 2 mg. meet afkom
Mijn vriend heeft ADD, ook hij is op zoek. In Belgie heb je er maar enkele, voor mij dichts bijzijnde is Eindhoven. Je praat over 30 sessies, is dat dan 15 euro per sessie? En werkt 't echt, ben benieuwd!! En geloof jij ook in het belang van gezonde voeding en zelfs supplementen?
Liefs,
Nina