Verslaving bewust beginnnen

tis inderdaad geen bewuste keuze, vaak zijn het de omstandigheden die het hem doen. Juist als je weet dat je je in een situatie bevindt waarvan je weet dat het je gevoelig maakt voor verslaving, vraag ik me af waarom je het dan wél bewust zou doen. Nouwja van de andere kant ken ik dat wat-kan-mij-het-boeien gevoel ook wel, dus ik snap je op zich wel ergens.

speeseend zei:

Voorlopig denk ik dat verslaving meestal een keuze is. Maar meestal niet een bewust gemaakte keuze.

Klik om te vergroten...

Is het niet zo dat de drugs de keuze waren en dat de verslaving het gevolg hiervan bleek te zijn, ongewild, maar daarmee niet minder erg?
Voor de verslaving kozen we niet; we dachten wel zo sterk te zijn dat dat "... bij ons niet zo ver zou komen. Bij anderen wel, maar bij ons niet...". Gebrek aan zelfinzicht? Overschot aan zelfoverschatting? Of simpelweg domheid?

Ik weet het niet. Ik dacht het bijna allemaal te weten, maar dat hoor je mij niet meer zeggen...

r@r@ zei:

speeseend zei:

Voorlopig denk ik dat verslaving meestal een keuze is. Maar meestal niet een bewust gemaakte keuze.

Klik om te vergroten...

Is het niet zo dat de drugs de keuze waren en dat de verslaving het gevolg hiervan bleek te zijn, ongewild, maar daarmee niet minder erg?
Voor de verslaving kozen we niet; we dachten wel zo sterk te zijn dat dat "... bij ons niet zo ver zou komen. Bij anderen wel, maar bij ons niet...". Gebrek aan zelfinzicht? Overschot aan zelfoverschatting? Of simpelweg domheid?

Ik weet het niet. Ik dacht het bijna allemaal te weten, maar dat hoor je mij niet meer zeggen...

Klik om te vergroten...

Of gewoon omdat je op dit moment geen andere uitweg ziet? Je weet dat het slecht is maar je doet het toch, gewoon om even niet meer te kijken naar wat er om je heen gebeurd. Je weet dat het fout is, maar je weet ook niet wat de andere goede weg op dat moment dan kan zijn. Als mens heb je gewoon het instinct om datgene te doen waardoor je je op dat moment goed voelt denk ik, maar als je je verstand gebruikt weet je dat dit de verkeerde keuze is.

speeseend zei:

Voorlopig denk ik dat verslaving meestal een keuze is. Maar meestal niet een bewust gemaakte keuze.

Wat is de reden van je interesse in Buprenorfine? Wat kan het volgens jou brengen, bij jou?

Klik om te vergroten...

Nou ik ben dus begonnen met 10mg diazepam per dag, zit nu op 30mg, en het werkt amper. Sociale angst is nog steeds even intens, maak me wel minder zorgen en ik ben een beetje sloom. Ik slaap overigens minder dan voorheen, ik heb minder moeite met moe zijn door de diazepam misschien.

Ik heb nog 19 pilletjes over, en dan stop ik (ja, ik weet hoe dit klinkt). Het heeft niet het effect wat ik wil.

Zijn er onbewuste keuzes speeseend?

Opiaten zoals heroine hebben wel enigszins het effect wat ik wil, maar een heroïne verslaving wil ik liever niet, ik kan dat niet vaak gebruiken (is een heroïneverslaving erger dan een benzoverslaving?, heeft iemand weleens Dalrymple's Drugs, de mythen en leugens gelezen?)
Buprenorphine lijkt mij een stuk veiliger, bovendien heeft het een lange halfwaardetijd.

Zou Ritalin of Modafil misschien werken voor mij? Ik ben van plan om een van beide te bestellen. Ritalin lijkt mij krachtiger, ik weet het niet zeker.

Ik ben bang dat geen enkele medicatie (drugs, het verschil tussen drugs en medicatie is puur politiek toch?) gaat werken voor mijn problemen. Ik hoop gewoon iets te vinden wat me een zetje kan geven in de goede richting...