O... Nu, ik weet het, ondanks m'n eigen gebruik niet zeker hoelang het precies duurt vooraleer je gelukstoffen (Goddamn, de naam ontglipt me) weer op punt zijn~ Hangt er mainly vanaf hoelang je hebt gebruikt. Nu, speedafkick is vreselijk, weten we allemaal/kunnen we ons wel indenken, maar probeer gewoon ontzettend vaak te slapen. Slapen, eten, slapen, eten, slapen, eten, zonnen (it's summer after all!) en slapen tegelijk, eten en weer slapen. Alles doen wat je lichaam heeft gemist mainly, en naar eigen ervaring voel je je steeds beter.
Verder moet je gewoon proberen je te focussen op andere dingen, maar ik merk dat dit door je stoornis niet simpel is. Eenzaamheid (ofdie nu positief of negatief is) zet aan tot piekeren, en da's nu net wat je kan missen. Niet per sé volgende stap, maar toch een belangrijke naar mijn mening, is proberen je te distantiëren van je aandoening. Je bent niet een ''die jongen met de aandoening'', je bent gewoon anders. Anders zijn is een moeilijk punt, weinig mensen accepteren het, maar trek je op aan het feit dat er sowieso ook mensen zijn die je (zouden) respecteren.
Over het blowen: voor mij helpt rechtstaand blowen tegen wuzziness. Ik merk dat, als ik actief ben terwijl ik blow, ik actief kan blijven. Niet per sé minder stoned, minder zwaar gevoel gewoon. Probeer het 's uit zou ik zeggen? Beter ook geen alcohol drinken tijdens het blowen, maar frisdrank of energy drinks. Suiker werkt stonedheid een beetje tegen, true, maar ik heb nog nooit iemand weten kotsen of helemaal merf worden met een anderhalve literfles cola erbij. (Real cola m'boy! Geen pepsi of light shizzle
![:wink:]()
)
En, het alleen willen zijn... Weetje, als er al een hoop problemen van de baan zijn, geef het een kans. Maak er je persoonlijke queeste van mensen te vinden die je écht werkelijk accepteren zoals je bent, maakt niet uit hoe stil of dom of lomp of whatever. Moeilijke zoektoch, maar het loont sowieso de moeite. In alles. Vrienden zijn geen last, vrienden zijn een soort vleugels
![:)]()
.
Concentreer je niet op het sterven. Je tijd komt wanneer die moet. Het is allemaal niet makkelijk, aartsmoeilijk zelf, dat maak ik op aan je bericht, maar in the end lijkt niets me moeilijker dan daadwerkelijk sterven. Concentreer je op dingen die makkelijker zijn. Afkicken is makkelijker dan sterven, geloof me
![:)]()
En hey, je kan het op dit moment waarschijnlijk niet geloven, maar elke dag gaat langzaamaan beter en beter. Probeer de stoffen te voelen terugkeren in je hersenen, put er geluk uit. Dwing jezelf te lachen, koop een boksbal en sla er dagenlang op, als je afgeleid bent gaat de tijd sneller. En hoe sneller de tijd gaat, hoe dichterbij de oplossing komt, niet?
Ongelooflijk veel sterkte, en bedankt om te delen. 't Is moedig, en het helpt anderen *kuch mij kuch* meer en meer in te zien dat je voorzichtiger moet zijn. Dus, dankje!
![:)]()
Laat nog 's weten hoe je je voelt later, ik ben nu al benieuwd!
