#1
Nog eens goed nagedacht: fokkit, ik ga voor de eerste optie. Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee. Groeten en succes aan OP
Mijn Wiet Verslaving
194 antwoorden
37 weergaven
18-5-2026
#2
echt kut voor je... probeer echt uit de problemen te raken, geloof me ik ken gasten van rond de 50 die zichzelf letterlijk paranoide hebben geblowd. Zowil je niet worden
#3
Om te beginnen: dankjewel. Allemaall. Voor ten eerste het forum, maar ook voor de opbeurende woorden die ik steeds krijg. Hé Mandragora, is dat een goed gevonden woordspeling? Peuk werk? :P
Anyway, ontopic. Ik ben inderdaad nog steeds gestopt. Ik rook niet meer, en ik blow niet meer. Ik heb er totaal geen moeite mee. Om eerlijk te zijn, ik kan me niet voorstellen dat het ooit moeilijk is geweest. Ik weet dat er verslaafde mensen zijn die zich hierdoor onzeker gaan voelen maar dat is niet mijn bedoeling. Het is allemaal doodeenvoudig. Maar ik weet dat een verslaafde in paniek leeft. Zijn wereld is niet echt. Ik had dan blowen als drug, en kan me dus niet in andere drugsverslavingen verplaatsen. Maar ik geloof heilig, nee ik WEET dat het stoppen met een drugsverslaving niet moeilijk hoeft te zijn.
Ik ben geen chemicus dus zal die kan van het verhaal niet begrijpen. Maar dat is helemaal niet nodig. Waarom denken we dat stoppen met drugs moeilijk is? Angst. Het is de angst dat het stoppen een periode van helse kwellingen gaat brengen, en dat zelfs als het lukt je nog je hele leven bezig bent met het in de kop drukken van de hersenspoelingen en de overgebleven mechanismes van het gebruik. Dit is niet waar. Ik kan uren doorgaan over de redenen waarom drugs zo gevaarlijk zijn, maar dat weten we allemaal. Iedereen weet dat wanneer hij gaat blowen er een kant aan zit die niet leuk is. Voor de eerste keer zal die kant zich nog niet hebben laten zien, maar de blower weet dondersgoed waar hij mee bezig is. Hij weet heus wel dat wat hij gaat ervaren erg lekker is, en hij het 'waarschijnlijk' nogmaals wilt doen. Omdat het pas de eerste keer is, gaan er geen bellen rinkelen. De blower denkt nu, ah dat was leuk, nog een keer. Eigenlijk zouden er gelijk alarmbellen moeten rinkelen: 'Pas op! Je stopt een vergif in me! Als je dit te vaak gaat herhalen, raak je verslaafd. Je zult in een spiraal raken die alleen maar dieper en dieper naar beneden zakt. Hou het onder controle, en er is niks aan de hand'.
Damn, het is heel moeilijk om mijn woorden precies op het scherm te gooien. Ik weet dat ik totaal geen moeite heb met gestopt te zijn, vanaf het begin niet. Ik weet ook dat er mensen zijn die helse kwellingen meemaken omdat ze 'het punt gewoon niet kunnen zien'. Ik wil niemand ontmoedigen. Maar ik weet dat ik gelijk heb. Het is zo kraakhelder dat het belachelijk is. Ik schaam me aan de ene kant dat ik toch nog zo lang ben doorgegaan. Ik heb dingen gedaan die ik nu niet meer kan bevatten. Waarom? Simpel. Ik snapte de truc niet...
Het leven is geweldig. Werkelijk waar. Al die problemen die ik dacht te hebben waren allemaal veelste groot gemaakt door mijn angst. Ik heb nog steeds problemen. Maar ik los ze op. Ik ga ermee om zoals het moet, en weet dat 'hoe erg ik het ook denk te hebben', ik altijd terug zal denken aan de tijd hoe die vroeger was, hoe vreselijk en hoe eenzaam ik me ALTIJD voelde. En nu is het eindelijk zover. Ik waardeer mezelf weer. Ik zit zelfs plannen te maken om een kamer te gaan huren. Mijn leven op te starten, carriere te gaan maken, geld te verdienen en een gezin te stichten. (wauw, de plannen, de ideeen, het is geweldig om ze weer te hebben!) Ik volg m'n piano studie weer, ik heb les, en ik heb bijna mijn beugel eruit. Ik kijk in de spiegel met mijn mooie gebit en denk:
'Wauw, kerel... waar zijn je wallen? Waar is dat gezicht die een paar jaar onder een vrachtwagen heeft gelegen? Vieze dikke zichtbare aders op je armen? Weg'.
Life's good. Better than it ever was. I LOVE IT!![:grin:]()
Anyway, ontopic. Ik ben inderdaad nog steeds gestopt. Ik rook niet meer, en ik blow niet meer. Ik heb er totaal geen moeite mee. Om eerlijk te zijn, ik kan me niet voorstellen dat het ooit moeilijk is geweest. Ik weet dat er verslaafde mensen zijn die zich hierdoor onzeker gaan voelen maar dat is niet mijn bedoeling. Het is allemaal doodeenvoudig. Maar ik weet dat een verslaafde in paniek leeft. Zijn wereld is niet echt. Ik had dan blowen als drug, en kan me dus niet in andere drugsverslavingen verplaatsen. Maar ik geloof heilig, nee ik WEET dat het stoppen met een drugsverslaving niet moeilijk hoeft te zijn.
Ik ben geen chemicus dus zal die kan van het verhaal niet begrijpen. Maar dat is helemaal niet nodig. Waarom denken we dat stoppen met drugs moeilijk is? Angst. Het is de angst dat het stoppen een periode van helse kwellingen gaat brengen, en dat zelfs als het lukt je nog je hele leven bezig bent met het in de kop drukken van de hersenspoelingen en de overgebleven mechanismes van het gebruik. Dit is niet waar. Ik kan uren doorgaan over de redenen waarom drugs zo gevaarlijk zijn, maar dat weten we allemaal. Iedereen weet dat wanneer hij gaat blowen er een kant aan zit die niet leuk is. Voor de eerste keer zal die kant zich nog niet hebben laten zien, maar de blower weet dondersgoed waar hij mee bezig is. Hij weet heus wel dat wat hij gaat ervaren erg lekker is, en hij het 'waarschijnlijk' nogmaals wilt doen. Omdat het pas de eerste keer is, gaan er geen bellen rinkelen. De blower denkt nu, ah dat was leuk, nog een keer. Eigenlijk zouden er gelijk alarmbellen moeten rinkelen: 'Pas op! Je stopt een vergif in me! Als je dit te vaak gaat herhalen, raak je verslaafd. Je zult in een spiraal raken die alleen maar dieper en dieper naar beneden zakt. Hou het onder controle, en er is niks aan de hand'.
Damn, het is heel moeilijk om mijn woorden precies op het scherm te gooien. Ik weet dat ik totaal geen moeite heb met gestopt te zijn, vanaf het begin niet. Ik weet ook dat er mensen zijn die helse kwellingen meemaken omdat ze 'het punt gewoon niet kunnen zien'. Ik wil niemand ontmoedigen. Maar ik weet dat ik gelijk heb. Het is zo kraakhelder dat het belachelijk is. Ik schaam me aan de ene kant dat ik toch nog zo lang ben doorgegaan. Ik heb dingen gedaan die ik nu niet meer kan bevatten. Waarom? Simpel. Ik snapte de truc niet...
Het leven is geweldig. Werkelijk waar. Al die problemen die ik dacht te hebben waren allemaal veelste groot gemaakt door mijn angst. Ik heb nog steeds problemen. Maar ik los ze op. Ik ga ermee om zoals het moet, en weet dat 'hoe erg ik het ook denk te hebben', ik altijd terug zal denken aan de tijd hoe die vroeger was, hoe vreselijk en hoe eenzaam ik me ALTIJD voelde. En nu is het eindelijk zover. Ik waardeer mezelf weer. Ik zit zelfs plannen te maken om een kamer te gaan huren. Mijn leven op te starten, carriere te gaan maken, geld te verdienen en een gezin te stichten. (wauw, de plannen, de ideeen, het is geweldig om ze weer te hebben!) Ik volg m'n piano studie weer, ik heb les, en ik heb bijna mijn beugel eruit. Ik kijk in de spiegel met mijn mooie gebit en denk:
'Wauw, kerel... waar zijn je wallen? Waar is dat gezicht die een paar jaar onder een vrachtwagen heeft gelegen? Vieze dikke zichtbare aders op je armen? Weg'.
Life's good. Better than it ever was. I LOVE IT!
#4
Een vriend van mij had gister coke bij, liet hij mij zien. Ik heb hem overgehaald het in de put te gooien en er niet meer naar op zoek te gaan. Wow, schrok er wel van. Zo jammer man, hij heeft alles perfect voor elkaar, en nu ook een vriendin. Zou jammer zijn als ie het gaat verkloten door coke
#5
Ik vind het heel herkenbaar wat je allemaal zegt, ik ben vandaag 29 dagen gestopt met blowen na ongeveer 6 jaar bijna dagelijks te blowen. Ik ben begonnen op mijn 11e als er wel eens gelegenheid was en vanaf 14/15 was het elke week meermalen. Toen ik 18 werd blowde ik elke dag en nadat ik enkele maanden later mijn VWO-diploma gehaald had ben ik uit huis gegaan.
In mei word ik 21 jaar, en ik heb 2 jaar stilgezeten; 2 opleidingen begonnen en 2 verpest. Tevens ben ik uit mijn huis getrapt, na het meermaals niet betalen van de huur. Het klinkt als een zielig verhaal maar het is mijn eigen schuld geweest, in de tussentijd heb ik mijzelf een letterlijk rookgordijn voorgehouden door elke dag minstens één maar meestal meerdere joints te roken.
Een aantal maanden geleden las ik een artikel over verslavingen waarin een andere definitie van verslavingen werd gegeven dan die ik kende: een verslaving is het meermaals gebruik van iets wat je leven op een negatieve manier beinvloed. Dit heeft mij na enig denken doen beseffen dat dit mijn leven inderdaad negatief beinvloed en dat ik dit niet langer mág volhouden!
Wat voor mij heel goed helpt is om elke keer als je naar de coffeeshop wil gaan te bedenken dat het mijn leven (vooral) op een negatieve manier beinvloed. En steeds uit te kijken naar woensdag en iedereen die je spreekt zeggen woensdag ben ik vijf weken gestopt met blowen(voor mij althans); ik denk dat je dan een soort doel stelt voor jezelf, wat heel bevredigend werkt als je het ook daadwerkelijk haalt.
Clean blijven is het belangrijkste voor mij op dit moment en ik begin vanaf volgende week met een nieuwe opleiding die ik moet gaan halen van mezelf. Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken nÃet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.
Ik hoop dat jullie er een beetje wijs uit kunnen en misschien er nog wat moed uit kunnen putten.
Niet blowen in het weekend en kijk uit met oversteken!
In mei word ik 21 jaar, en ik heb 2 jaar stilgezeten; 2 opleidingen begonnen en 2 verpest. Tevens ben ik uit mijn huis getrapt, na het meermaals niet betalen van de huur. Het klinkt als een zielig verhaal maar het is mijn eigen schuld geweest, in de tussentijd heb ik mijzelf een letterlijk rookgordijn voorgehouden door elke dag minstens één maar meestal meerdere joints te roken.
Een aantal maanden geleden las ik een artikel over verslavingen waarin een andere definitie van verslavingen werd gegeven dan die ik kende: een verslaving is het meermaals gebruik van iets wat je leven op een negatieve manier beinvloed. Dit heeft mij na enig denken doen beseffen dat dit mijn leven inderdaad negatief beinvloed en dat ik dit niet langer mág volhouden!
Wat voor mij heel goed helpt is om elke keer als je naar de coffeeshop wil gaan te bedenken dat het mijn leven (vooral) op een negatieve manier beinvloed. En steeds uit te kijken naar woensdag en iedereen die je spreekt zeggen woensdag ben ik vijf weken gestopt met blowen(voor mij althans); ik denk dat je dan een soort doel stelt voor jezelf, wat heel bevredigend werkt als je het ook daadwerkelijk haalt.
Clean blijven is het belangrijkste voor mij op dit moment en ik begin vanaf volgende week met een nieuwe opleiding die ik moet gaan halen van mezelf. Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken nÃet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.
Ik hoop dat jullie er een beetje wijs uit kunnen en misschien er nog wat moed uit kunnen putten.
Niet blowen in het weekend en kijk uit met oversteken!
#6
Oekrus zei:Clean blijven is het belangrijkste voor mij op dit moment en ik begin vanaf volgende week met een nieuwe opleiding die ik moet gaan halen van mezelf.
Ik begin maandag met mijn nieuwe opleiding. Ook een reden om niet weer te gaan blowen, en weer mijn opleiding tot 2 keer toe te verzieken.
Oekrus zei:Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken nÃet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.
Ik ben trots dat ik... hoeveel zijn het er eigenlijk, 18 dagen zoiets? weet het niet meer :P dan is het bij mij wel veel erger, ik denk echt van, dit had ik nooit gedacht te kunnen. Maja succes man
#7
gister weer geblowd. Zo'n spijt van. Maar sjezus wat ging ik bad toen, snap niet hoe ik stoned zijn ooit leuk heb gevonden, hij kwam veel en veelste hard binnen ![:(]()
Maarja van fouten moet je leren. Voortaan dus met een grote boog om het beruchte coffeeshopsteegje rijden, en me neus dicht houden voor al die 'zoete' geuren
#8
Goed dat je het wel eerlijk zegt! Het is niet voor niets een verslaving natuurlijk. Je hebt de situatie niet altijd in de hand, als je dat wel had gehad had je hier dit topic niet gemaakt. Zolang jij een keer 'terug' valt met het idee dat dat de laatste joint is e dat ook echt probeert is het niet erg. Je hebt 20 dagen of zo niet geblowd? Het is je eerste serieuze poging en het is hartstikke goed gegaan, ik denk dat je ouders ook trots op je zijn. Laat je moed er niet door inzakken maar zie het als een 'oppepper' om het idee in stand te houden.gister weer geblowd. Zo'n spijt van. Maar sjezus wat ging ik bad toen, snap niet hoe ik stoned zijn ooit leuk heb gevonden, hij kwam veel en veelste hard binnenMaarja van fouten moet je leren. Voortaan dus met een grote boog om het beruchte coffeeshopsteegje rijden, en me neus dicht houden voor al die 'zoete' geuren
Vele alcoholisten vallen ook terug omdat 1 glaasje toch wel kan denken ze.... maar toch niet, alcohol is een vele ernstigere verslaving. Jij hebt gemerkt dat 1 joint niet goed is, met dat uitgangspunt kun je verder werken aan je verslaving. Het is altijd een proces van vallen en opstaan. Daar moet je mee leren leven.
Ik hoop dat dat je laatste joint was, heel erg veel succes.
#9
hey dankjewel. Ja dit was me laatste :P heb nou totaal geen behoefte, dus gaat weer helemaal goedkomen. Maar de valkuilen moet ik herkennen, zodat ik er niet weer in val
#10
Oekrus zei:Het ergste vind ik bijna nog wel dat ik vorige week trots was op mezelf omdat ik 3 weken nÃet had geblowd; dat is wel een teken dat het heel erg is geweest.
Ik ben trots dat ik... hoeveel zijn het er eigenlijk, 18 dagen zoiets? weet het niet meer :P dan is het bij mij wel veel erger, ik denk echt van, dit had ik nooit gedacht te kunnen. Maja succes man
18 dagen is bijna 3 weken, maar goed ik dacht hetzelfde.
Ik denk ook steeds dat ik wel casual zou willen blowen, maar bedenk er achteraan dat ik dat nu gewoon niet kan!
33 dagen and going strong
#11
Ik heb 7-8 jaren gekampt met een verslaving (3 a 4 joints/dag). Ondertussen ben ik wel al bijna 4 jaar gestopt, weliswaar met enkele kleine terugvallen (van 1-2 weken). Mijn ervaring is dat je het je enkel moeilijker maakt als je terug blowt. Sinds ik gestopt was heb ik anderhalf jaar geen joint aangeraakt waardoor ik eerder een afkeer had van blowen. Na een half jaar had ik er absoluut geen zin meer in en snapte ik niet meer waarom ik het mezelf al die jaren heb aangedaan. Ik voel me veel frisser, actiever, slimmer, gezonder, gelukkiger, socialer, ondernemender,... en zo kan ik blijven doorgaan.
Ik geloof wel dat af en toe blowen mss niet veel kwaad kan, maar de verslaving is des te vernietigender en mag absoluut niet gebagatelliseerd worden, wat nog veel te veel gebeurd.
Mij prestaties op school waren ondermaats, met mijn familie klikte het niet meer, ik verloor vrienden, werd asociaal, appatisch, paranoia en verloor in bijna alles interesse en dan nog de schade die het mijn geheugen heeft aangedaan (van dat laatste merk ik nog steeds de gevolgen, al is het wel al gebeterd)
Omdat ik nog steeds vrienden heb die blowen dacht ik op een gegeven moment dat nog eens een jointje wel niet veel kwaad zou kunnen. Het effect was enorm! Ik werd ontzettend stoned van slechts enkele trekjes en voelde me erg paranoia. Ondanks kreeg ik achteraf toch weer zin en de volgende week kon ik weer geen nee zeggen, toen voelde de joint wel heerlijk. Sindsdien blow ik regelmatig nog eens een joint en er zijn zelf momenten geweest dat ik eens een weeklang blowde. Waarom? Omdat het craven naar de joint terugkomt als je terug begint te blowen en omdat blowen soms zo heerlijk kan zijn. Gelukkig hou ik het wel onder controle en geef ik niet toe aan de verslaving die nog steeds in mij zit. Als ik te veel na elkaar blow, komen immers de nadelige effecten weer boven en stop ik meteen opnieuw voor minstens een maand. Ik maak het mezelf momenteel alleen moeilijker door steeds weer toe te geven aan dat occasioneel jointje waardoor de verslaving terug aanwakkert en de zin terugkomt.
Zolang ik het onder controle heb en mijn leven er niet meer onder lijdt heb ik niet echt een probleem maar binnenkort ben ik wel van plan om mijn laatste joint te roken gewoon omdat ik het beu ben steeds te moeten vechten tegen de drang om meer te gaan blowen. Als ik dan oud en versleten ben, blow ik me gewoon te pletter, dat lijkt me een mooie manier om mijn oude dag te verslijten en zo heb ik niet mijn hele leven weggegooid.
Aan al diegenen die proberen te stoppen wil ik de raad geven van dat moment niet uit te blijven stellen. Hoe langer je blijft blowen, hoe groter de schade die je aanricht. Stoppen wil niet zeggen dat je nooit meer zal blowen. Bekijk het gewoon van dag tot dag en probeer het eerst al eens 2 maanden vol te houden. JE LEVEN BEGINT PAS OPNIEUW ALS JE VAN DE WEED AF BENT!!!
Elke maand voel je je beter en beter en ben je meer en meer gelukkig dat je leven weer op zijn pootjes komt.
Ik geloof wel dat af en toe blowen mss niet veel kwaad kan, maar de verslaving is des te vernietigender en mag absoluut niet gebagatelliseerd worden, wat nog veel te veel gebeurd.
Mij prestaties op school waren ondermaats, met mijn familie klikte het niet meer, ik verloor vrienden, werd asociaal, appatisch, paranoia en verloor in bijna alles interesse en dan nog de schade die het mijn geheugen heeft aangedaan (van dat laatste merk ik nog steeds de gevolgen, al is het wel al gebeterd)
Omdat ik nog steeds vrienden heb die blowen dacht ik op een gegeven moment dat nog eens een jointje wel niet veel kwaad zou kunnen. Het effect was enorm! Ik werd ontzettend stoned van slechts enkele trekjes en voelde me erg paranoia. Ondanks kreeg ik achteraf toch weer zin en de volgende week kon ik weer geen nee zeggen, toen voelde de joint wel heerlijk. Sindsdien blow ik regelmatig nog eens een joint en er zijn zelf momenten geweest dat ik eens een weeklang blowde. Waarom? Omdat het craven naar de joint terugkomt als je terug begint te blowen en omdat blowen soms zo heerlijk kan zijn. Gelukkig hou ik het wel onder controle en geef ik niet toe aan de verslaving die nog steeds in mij zit. Als ik te veel na elkaar blow, komen immers de nadelige effecten weer boven en stop ik meteen opnieuw voor minstens een maand. Ik maak het mezelf momenteel alleen moeilijker door steeds weer toe te geven aan dat occasioneel jointje waardoor de verslaving terug aanwakkert en de zin terugkomt.
Zolang ik het onder controle heb en mijn leven er niet meer onder lijdt heb ik niet echt een probleem maar binnenkort ben ik wel van plan om mijn laatste joint te roken gewoon omdat ik het beu ben steeds te moeten vechten tegen de drang om meer te gaan blowen. Als ik dan oud en versleten ben, blow ik me gewoon te pletter, dat lijkt me een mooie manier om mijn oude dag te verslijten en zo heb ik niet mijn hele leven weggegooid.
Aan al diegenen die proberen te stoppen wil ik de raad geven van dat moment niet uit te blijven stellen. Hoe langer je blijft blowen, hoe groter de schade die je aanricht. Stoppen wil niet zeggen dat je nooit meer zal blowen. Bekijk het gewoon van dag tot dag en probeer het eerst al eens 2 maanden vol te houden. JE LEVEN BEGINT PAS OPNIEUW ALS JE VAN DE WEED AF BENT!!!
Elke maand voel je je beter en beter en ben je meer en meer gelukkig dat je leven weer op zijn pootjes komt.
#12
Vandaag weer de fout in gegaan. Gisteravond begon het met één onschuldig jointje. Vandaag een vijfje gehaald, en eentje van gedraaid en gerookt. Uit pure frustratie het hele zakje met wiet en al kapot geknipt, en in een flesje water gegooid (onmogelijk om terug halen). Daarna nog eens in een volle vuilniszak gedaan en in de schuur gezet. Dit heb ik puur gedaan zodat ik, zoals ik me nu voel, onmogelijk weer naar de wiet kan grijpen. (onmogelijk, bedoel natuurlijk als ik niet naar de coffeeshop ga of iets dergelijks)
Ik voel me nu zo moe, en suf, en heb echt barstende koppijn! Dat had ik anders nooit, maar tjezus ben gewoon ziek aan het worden lijkt het wel. Alsof mijn lichaam zegt: 'Nee, je was gestopt, nou gaan we je je zwaar beroerd laten voelen dat je wel 2 keer nadenkt volgende keer'.
Ik voel me nu zo moe, en suf, en heb echt barstende koppijn! Dat had ik anders nooit, maar tjezus ben gewoon ziek aan het worden lijkt het wel. Alsof mijn lichaam zegt: 'Nee, je was gestopt, nou gaan we je je zwaar beroerd laten voelen dat je wel 2 keer nadenkt volgende keer'.
#13
Je moet je niet al te druk maken, dat je op deze leeftijd al inziet dat je moet stoppen is al een hele stap, echter het stoppen zelf is inderdaad wat moeilijker, ben zelf 21, en ben meer dan een jaar gestopt, heb geblowt vanaf mijn 15e, zelfde hoeveelheden als jou ongeveer, lekker met een filmpje of een game 's avonds, ik weet hoe relaxed het is, mijn redenen om te stoppen lagen op financieel gebied, want wat is dat spul toch duur he, maar ook je psychische en sociale gesteldheid heeft baat bij stoppen.
Ik had besloten om samen met mijn vrienden te stoppen, zijn er ondertussen nog 3 van over, en de rest is gewoon doorgegaan, want wat moeten ze anders doen op een avond?
Het probleem ligt in ons geval dan ook grotendeels aan verveling, want stoppen is een stuk makkelijker als je iets zoekt als plaatsvervanging, bijvoorbeeld een sportschool of een vriendin, ga leuke dingen plannen om de tijd op te vullen.
Ook de tabak waarmee je het rookt kan het o zo lekker maken, heb ook heel lang shag gerookt in rijstervloei, wat een goede plaatsvervanging was en mij enorm geholpen heeft te stoppen, maar had uiteindelijk het gevoel dat ik meer leed onder tabak dan wiet, daarom ben ik nu dus ook gestopt met roken voor een lange tijd al, en heb ondertussen wel weer eens puur wiet gerookt, wat niet zo lekker en verslavend is als een jointje, maar wel hetzelfde effect oplevert, dit kun je wel eens in de maand doen, maar dan moet je wel sterk zijn en het dan ook echt weer een maand niet doen, zo heb je ook iets om op uit te kijken en zit dan niet met het "nooit meer blowen" gevoel.
Ik hoop voor je dat je weer een punt gaat zetten en het weer volhoudt, het zal na een maand niets meer voorstellen geloof me, ik weet dat het frustrerend is om terug te vallen, maar juist omdat het zo frustrerend is voor je heb ik goede hoop dat het je gaat lukken.
Veel geluk kerel![:)]()
Ik had besloten om samen met mijn vrienden te stoppen, zijn er ondertussen nog 3 van over, en de rest is gewoon doorgegaan, want wat moeten ze anders doen op een avond?
Het probleem ligt in ons geval dan ook grotendeels aan verveling, want stoppen is een stuk makkelijker als je iets zoekt als plaatsvervanging, bijvoorbeeld een sportschool of een vriendin, ga leuke dingen plannen om de tijd op te vullen.
Ook de tabak waarmee je het rookt kan het o zo lekker maken, heb ook heel lang shag gerookt in rijstervloei, wat een goede plaatsvervanging was en mij enorm geholpen heeft te stoppen, maar had uiteindelijk het gevoel dat ik meer leed onder tabak dan wiet, daarom ben ik nu dus ook gestopt met roken voor een lange tijd al, en heb ondertussen wel weer eens puur wiet gerookt, wat niet zo lekker en verslavend is als een jointje, maar wel hetzelfde effect oplevert, dit kun je wel eens in de maand doen, maar dan moet je wel sterk zijn en het dan ook echt weer een maand niet doen, zo heb je ook iets om op uit te kijken en zit dan niet met het "nooit meer blowen" gevoel.
Ik hoop voor je dat je weer een punt gaat zetten en het weer volhoudt, het zal na een maand niets meer voorstellen geloof me, ik weet dat het frustrerend is om terug te vallen, maar juist omdat het zo frustrerend is voor je heb ik goede hoop dat het je gaat lukken.
Veel geluk kerel
#14
Het probleem ligt in ons geval dan ook grotendeels aan verveling, want stoppen is een stuk makkelijker als je iets zoekt als plaatsvervanging, bijvoorbeeld een sportschool of een vriendin, ga leuke dingen plannen om de tijd op te vullen.
Ik ga een jaarabonnement afsluiten bij een fitness-school. Ik wil zoiezo gezonder en breder worden, dus dat is dan in elk geval al 1. Punt 2 is dat ik verder ga met mijn piano spelen, wat ik eerst wel deed, maar altijd stoned, en dan kwam het van echt stukken leren ook niet echt. Ga ook lessen nemen enzovoort. Dat zijn dus al 2 punten. En idd, vooral 's avonds waarbij ik normaal een joint rookte, is nu erg moeilijk. Overdag valt mee, tijdens school en werk deed ik het toch nooit.
Ook de tabak waarmee je het rookt kan het o zo lekker maken, heb ook heel lang shag gerookt in rijstervloei, wat een goede plaatsvervanging was en mij enorm geholpen heeft te stoppen, maar had uiteindelijk het gevoel dat ik meer leed onder tabak dan wiet, daarom ben ik nu dus ook gestopt met roken voor een lange tijd al, en heb ondertussen wel weer eens puur wiet gerookt, wat niet zo lekker en verslavend is als een jointje, maar wel hetzelfde effect oplevert, dit kun je wel eens in de maand doen, maar dan moet je wel sterk zijn en het dan ook echt weer een maand niet doen, zo heb je ook iets om op uit te kijken en zit dan niet met het "nooit meer blowen" gevoel.
Voor mij lijkt dit niet echt een slim idee. Ik kan zoiezo niet stoppen als ik weet dat er ook maar iets van rijstevloei, tips, lege zakjes, grinders, waterpijpen, puurpijpjes of anders smoke-materiaal op mijn kamer ligt. Opgeborgen of niet, het moet allemaal weg.
En over dat puur roken, ik heb laatste tijd dat ik blowde (dan praat ik over een paar maanden) heel vaak puur gerookt in een puurpijp. Dan zat ik op me kamer en rookte dan een top precies in een teug leeg, lang inhouden en dan uitblazen. Maar daarna wou ik eigenlijk alleen maar die puurpijpjes roken. Het was gewoon veelste lekker.
Nee stoppen is voor mij stoppen, ik kan niet recreatief blowen, dat gaat me gewoon niet lukken. Wil het wel heel graag, want ook nu denk ik: 'Ik kan wel zonder, maar op een gegeven moment vergeet je hoe het was, en dan na een keer stiekem toch doen weet ik meteen weer hoe of wat'.
Naja lang verhaal, wou k ff kwijt toen ik je reactie las. En bedankt man, je weet hoe het zit en bent niet zoals veel mensen ('het is maar een softdrug' en 'stel je niet zo aan gast'.) Jij ook succes verder, al zit dat wel goed denk ik, omdat je al zo lang gestopt bent.
#15
Hallo,
ben helemaal nieuw op dit forum, hopelijk stoort dit jullie niet![:)]()
Ben sinds vorige week woensdag ook gestopt met blowen, na een goeie 6-7 jaar. Tot nutoe voel ik me nog steeds behoorlijk rot, weinig eten, weinig slapen,... Maar dat zijn de standaard afkick-verschijnselen, waar ik geen probleem mee heb.
Het probleem zit hem er in dat ik de laatste 3 jaar emotioneel heb gerookt, om kut-gedachten weg te werken, om het gebrek aan vrienden op te vangen, of gewoon om de immense verveling tegen te gaan. Het klopt inderdaad wat hier reeds gesteld is dat verslaving vaak te maken heeft met een onderliggende factor en die van mij is een soort depressie. Arg, voel me vaak zo stom: blanke jongen uit welgesteld gezin die zijn 'depressies' tracht weg te roken... Belachelijk. Maar mijn vriendenkring is ondertussen wel gedecimeerd, en van mijn opleiding komt ook niet veel van in huis. Dit is een soort vicieuze cirkel: ik blow omdat ik bijna geen vrienden meer heb, maar juist door het blowen maak ik geen vrienden, waardoor ik nog meer ga blowen...
Het ergste vind ik dat ik een zeer agressieve kant van mijzelf heb ontdekt de voorbije week. Voor het minste word ik ontzettend opvliegend. Heb nu zo juist -omdat ik een slechte online gaming beurt heb gemaakt, kan je 't geloven![:(]()
- een glas tegen de muur kapotgeslaan en keihard beginnen bloeden. Nu weer afgekoeld. Dit is maar een voorbeeld van de vele absurde oprispingen die ik heb gehad, na nog geen week gestopt te zijn. Ik heb deze agressieve gevoelens wel gekend, maar er nog nooit zo hard aan toe gegeven (wiet was een soort kalmeringspil voor mij???)
Nu jullie van deze -ongelooflijk aanstellerige![:wink:]()
- feiten op de hoogte zijn, heb ik een vraag: is het een goed idee om een plan op te stellen (op papier, een soort schema) waarbij ik langzaam afbouw (bijv. 1 joint per dag de eerste week, daarna om de twee dagen 1 joint, om na een maand of zo er volledig mee te kappen). Je moet weten dat ik wel van een 10tal joints per dag vertrek. Of is het wijzer om direct voor de cold turkey te gaan? Heb altijd gedacht dat de tweede optie de beste ging zijn, maar met al dat agressief gedoe...shit, ik ken mezelf niet meer. Bovendien als ik me vroeger slecht voelde, rookte ik me gewoon in slaap. Nu gaat dit echt niet, de slechte gedachten blijven mijn hoofd maar doorspoken.. ik hou het niet meer zo lang vol vrees ik. Een dergelijk plan zou me misschien hiermee kunnen helpen. Het constant niks doen en high zijn, daarmee heb ik het echt wél gehad, dus ik denk wel dat ik er mij aan zou kunnen houden. Me concentreren op schoolwerk en studentejobs overdag, om dan één week 's avonds één joint te roken, en na die eerste week nog meer afbouwen. Of het is een uitvlucht om toch weer te kunnen blowen, en zal ik me niet kunnen houden aan mijn eigen regels, om daarna te hervallen? Ervaringen?
@LeonR123: respect, blijven volhouden, en laat je niet verleiden door mijn 'plan': ik heb het gevoel dat jij veel meer positieve effecten van stoppen ervaart (of ik ben gewoon minder sterk :P )
ben helemaal nieuw op dit forum, hopelijk stoort dit jullie niet
Ben sinds vorige week woensdag ook gestopt met blowen, na een goeie 6-7 jaar. Tot nutoe voel ik me nog steeds behoorlijk rot, weinig eten, weinig slapen,... Maar dat zijn de standaard afkick-verschijnselen, waar ik geen probleem mee heb.
Het probleem zit hem er in dat ik de laatste 3 jaar emotioneel heb gerookt, om kut-gedachten weg te werken, om het gebrek aan vrienden op te vangen, of gewoon om de immense verveling tegen te gaan. Het klopt inderdaad wat hier reeds gesteld is dat verslaving vaak te maken heeft met een onderliggende factor en die van mij is een soort depressie. Arg, voel me vaak zo stom: blanke jongen uit welgesteld gezin die zijn 'depressies' tracht weg te roken... Belachelijk. Maar mijn vriendenkring is ondertussen wel gedecimeerd, en van mijn opleiding komt ook niet veel van in huis. Dit is een soort vicieuze cirkel: ik blow omdat ik bijna geen vrienden meer heb, maar juist door het blowen maak ik geen vrienden, waardoor ik nog meer ga blowen...
Het ergste vind ik dat ik een zeer agressieve kant van mijzelf heb ontdekt de voorbije week. Voor het minste word ik ontzettend opvliegend. Heb nu zo juist -omdat ik een slechte online gaming beurt heb gemaakt, kan je 't geloven
Nu jullie van deze -ongelooflijk aanstellerige
@LeonR123: respect, blijven volhouden, en laat je niet verleiden door mijn 'plan': ik heb het gevoel dat jij veel meer positieve effecten van stoppen ervaart (of ik ben gewoon minder sterk :P )
#16
Hey. Wil het al een beetje lukken met je stoppogingen?
Ik ben zelf laatst gestopt (3 weken) na ongeveer 3 jaar non-stop geblowd te hebben. Had een hoop redenen om te stoppen waarvan geld en gezondheid zo'n beetje onder aan het lijstje stonden.
Het heeft mij erg veel geholpen om het boek van Allen Carr te lezen: Stoppen met roken.
Klinkt raar maar deze man is zelf van 100 sigaretten per dag naar nul gegaan en hij snapt heel goed hoe een nicotine verslaving werkt. Nu vond ik zelf dat zijn verhalen op bijna iedere verslaving van toepassing zijn.
Weet niet of je zelf ook veel sigaretten rookt. Als dat zo is weet ik niet of je het boek wel wilt lezen. Misschien geniet je dan niet meer van je peukie. :P
Daarnaast heb ik het roken van mn laatste joint gepland en er een soort van feestje van gemaakt. Daarna mn grinder en alle shit weg gedondert.
90% van mn maten blowen nog en heb met hun afgesproken dat ik geen enkel trektje krijg. Ook niet al loop ik te smeken ofzo. maar als jij denkt dat de verleiding dan te groot is kan je ze ook links laten liggen.
In ieder geval het stoppen gaat echt fucking goed. Was alleen in de weekenden ff wat moeilijk. Mn zelfvertrouwen groeit met de dag en voel me stuk beter. Ook weer begonnen met sporten en nieuwe vrienden maken die niet blowen.
Hoop dat je er iets aan hebt man. Veel succes.
Ik ben zelf laatst gestopt (3 weken) na ongeveer 3 jaar non-stop geblowd te hebben. Had een hoop redenen om te stoppen waarvan geld en gezondheid zo'n beetje onder aan het lijstje stonden.
Het heeft mij erg veel geholpen om het boek van Allen Carr te lezen: Stoppen met roken.
Klinkt raar maar deze man is zelf van 100 sigaretten per dag naar nul gegaan en hij snapt heel goed hoe een nicotine verslaving werkt. Nu vond ik zelf dat zijn verhalen op bijna iedere verslaving van toepassing zijn.
Weet niet of je zelf ook veel sigaretten rookt. Als dat zo is weet ik niet of je het boek wel wilt lezen. Misschien geniet je dan niet meer van je peukie. :P
Daarnaast heb ik het roken van mn laatste joint gepland en er een soort van feestje van gemaakt. Daarna mn grinder en alle shit weg gedondert.
90% van mn maten blowen nog en heb met hun afgesproken dat ik geen enkel trektje krijg. Ook niet al loop ik te smeken ofzo. maar als jij denkt dat de verleiding dan te groot is kan je ze ook links laten liggen.
In ieder geval het stoppen gaat echt fucking goed. Was alleen in de weekenden ff wat moeilijk. Mn zelfvertrouwen groeit met de dag en voel me stuk beter. Ook weer begonnen met sporten en nieuwe vrienden maken die niet blowen.
Hoop dat je er iets aan hebt man. Veel succes.
#17
haha ja roken doe ik als een ketter. En ik heb over het boek gehoord inderdaad, mijn moeder stelde voor dat we het allebei gaan lezen. (woon nog thuis, met mijn moeder, rookt ook als een ketter.) Wie weet helpt het? Het lijkt me sterk, maarja, proberen kan geen kwaad :P
EN ja, het stoppen gaat me wel goed af, af en toe wat last van cravings, maar ben nu ook heel obsessief met school bezig, vanwege mijn nieuwe opleiding die 1 week is gestart. Het is moeilijk, maar zie het wel goedkomen eerlijk gezegd.
EN ja, het stoppen gaat me wel goed af, af en toe wat last van cravings, maar ben nu ook heel obsessief met school bezig, vanwege mijn nieuwe opleiding die 1 week is gestart. Het is moeilijk, maar zie het wel goedkomen eerlijk gezegd.
#18
Is het een goed idee om een plan op te stellen (op papier, een soort schema) waarbij ik langzaam afbouw (bijv. 1 joint per dag de eerste week, daarna om de twee dagen 1 joint, om na een maand of zo er volledig mee te kappen). Je moet weten dat ik wel van een 10tal joints per dag vertrek. Of is het wijzer om direct voor de cold turkey te gaan? Heb altijd gedacht dat de tweede optie de beste ging zijn, maar met al dat agressief gedoe...shit, ik ken mezelf niet meer. Bovendien als ik me vroeger slecht voelde, rookte ik me gewoon in slaap. Nu gaat dit echt niet, de slechte gedachten blijven mijn hoofd maar doorspoken.. ik hou het niet meer zo lang vol vrees ik. Een dergelijk plan zou me misschien hiermee kunnen helpen. Het constant niks doen en high zijn, daarmee heb ik het echt wél gehad, dus ik denk wel dat ik er mij aan zou kunnen houden. Me concentreren op schoolwerk en studentejobs overdag, om dan één week 's avonds één joint te roken, en na die eerste week nog meer afbouwen. Of het is een uitvlucht om toch weer te kunnen blowen, en zal ik me niet kunnen houden aan mijn eigen regels, om daarna te hervallen? Ervaringen?
Sorry dat ik het zeg, maar dit zijn typische smoesjes om eigenlijk niet te stoppen. No offence, wil je helemaal niet beledigen, maar als je wilt stoppen doe het dan nu. En dat je je een tijdje kut gaat voelen is nou eenmaal zo. Het is een teken van je lichaam dat het alle slechte stoffen uit je lichaam wilt verwijderen, en je de gewoonte wilt laten afleren. Dat gaat nou niet eenmaal zonder die ontwenning. Als je denkt dat je de ontwenning niet aan kunt, dan moet je maar gewoon verder blowen. Klinkt hard, maar zo is het. Ik heb laatst ook een terugval gehad, en ja dat was erg zwak van mezelf, en schaam me diep, maar je leert ervan.
Nog eens goed nagedacht: fokkit, ik ga voor de eerste optie. Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee. Groeten en succes aan OP
Je geeft het hier zelf ook al aan. Cold turkey is inderdaad de makkelijkste optie. Het is niet de enige, maar het kost je veel meer energie om af te bouwen. Dat zou mij nooit lukken, en ik denk in jou situatie ook niet.
Succes, wat je als laatste zei is de goeie instelling.
Onthoud dat je dit hebt gezegd.Het is gewoon een uitvlucht "morgen stop ik"; ik wil NU stoppen dus ik stop er NU mee.
Success!
#19
Het is nu 2 dagen na de terugval die ik had. Zit weer op me kamer, zoals veel blowavonden. En geloof me, ik begin weer echt trek te krijgen. Maar echt trek, echte cravings, zoals ik ze paar weken terug ook had net toen ik stopte. Ik voel dat ik weer bij af ben. (is niet zo natuurlijk, maar je begrijpt wat ik bedoel) hebbe die kloteorthodontisten mijn beugel ook weer megastrak gezet, en ik mag niet verdoven :P jammer man
#20
Vervelend, maar probeer niet boos op hem te zijn. Hij heeft geen inzicht in de dingen die jij nu meemaakt, hij weet niet beter.