#1
Ik zou hier graag redelijk beknopt mijn verhaal doen over mijn amfetamineverslaving.
Ik ben nu 20 jaar en reeds enkele maanden gestopt na jaren van zwaar gebruik/misbruik.
Ik nam voor het eerst amfetamine toen ik 14 was. Slechte kwaliteit meestal, toch had het wel iets.
Na een tijdje betere kwaliteit gevonden, grotere aankopen gedaan en ik was vertrokken.
Wat ik toen destijds nog niet wist is dat ik een Autisme spectrum stoornis heb.
Ik werd rustig, geconcentreerd, minder impulsief van amfetamine.
Hierdoor gebruikte ik het veelal voor school, maar ook thuis en als ik weg ging.
Op mijn 15de verjaardag beleefde ik mijn eerste amfetaminepsychose.
Een heel bizzare en heftige ervaring. Ik heb er sindsdien nog een 3-tal meegemaakt.
Ik begon in de circkel van dagelijks gebruik te geraken, maar toch op een manier van zelfmedicatie. Toen heb ik ook een eerste poging gedaan te stoppen, dit heb ik toen een week of zes kunnen volhouden en ik was weer vertrokken.
Thuis liep de situatie de spuigaten uit, deels door het niet uit bed kunnen geraken door oververmoeidheid, lichamelijk op zijn en ik had een vader die zelf alcohol- en cocaïne verslaafde was.
Toen ik de leeftijd van 16 bereikte, ben ik voor het eerst in opname geweest onder dwang van de jeugdrechter. Ik ben toen 4 weken in opname geweest en deze vier weken hebben mij toen best goed gedaan er rust gebracht, ik ben toen ook gestopt met amfetamines te gebruiken en kreeg eerst de diagnose ADHD opgespeld. De jeugdpsychiater besloot toen om mij hiervoor Concerta voor te schrijven, 72mg een vrij hoge dosering.
Toen is er beslist geweest dat ik nog opnieuw voor langere tijd in opname zou moeten wat uiteindelijk 4,5maand heeft geduurd. Ik heb aan deze opname niets gehad en ben erdoor zelfs redelijk depressief geworden. Toch ik in totaal 15 maanden clean geweest van de amfetamine.
Op het einde van die 15 maanden kon ik het gewoon niet meer aan en besloot terug te gebruiken. Ik kon dit toen redelijk goed combineren met mijn dagelijks leven.
Ik ging naar school, haalde heel goede punten, etc.
Maar ik werd het huis uitgesmeten en had het geluk dat ik een traject zelfstandig wonen kon volgen, met de steun van mijn moeder.
Ik ben toen heel kort gestopt geweest, maar zodra ik opzelf woonde ben ik terug zwaar beginnen gebruiken. School ben ik mee gestopt op mijn 18de (zonder het dus af te maken).
En ben toen heel fel in een wereld van verslaafden en ander "krapuul" terechtgekomen.
Om mijn verslaving te kunnen onderhouden heb ik een hele tijd verkocht.
Ik ben ergens op het einde van mijn 18de beginnen injecteren en heb dit ongeveer een jaar gedaan. De speed was mijn ding, dagen wakker altijd, freaken op games of programma's schrijven voor de pc.
Op een gegeven moment ongeveer een jaar geleden (mei 2013), heb ik besloten dat het gedaan moest zijn met injecteren, ik had open wonden op mijn armen. Het kon zo niet langer verder.
Ik heb deze stap toen gezet en tot op de dag van vandaag volgehouden.
Ik heb een tweetal maanden later een politieinval gehad bij mij thuis, wegens drugshandel. Maar ook hiermee was ik op die moment al in een stoppende fase.
Toen heb ik ook de beslissing genomen, gedaan met verkopen.
Dit ging eigenlijk allemaal goed, ik had een kans om een cursus te volgen op de hoge school.
Testen gaan doen daar, maar toen ben ik betrokken geraakt in een geweldsdelict en heb ik 7 maanden vast gezeten. In de bak heb ik nog wel enkele keren amfetamine gebruikt, maar niet noemenswaardig te noemen. Ik denk dat het nu toch al gauw een maand of 2 maand geleden is dat ik nog amfetamine gebruikt heb.
Ik neem wel terug mijn concerta op de weekdagen en hoop het zo te houden.
Wekelijkse urinetesten helpen mij wel ergens om het vol te houden.
Ik zie nu ergens wel in dat een leven zonder amfetaminegebruik wel mogelijk is.
Alhoewel ik de optie om via een psychiater dextroamfetamine te verkrijgen wel overweeg op termijn, ook om mij volledig uit het speedmilieu te kunnen houden.
Dit was mijn verhaal over mijn amfetamineverslaving.
Ik wou het graag even kwijt.
![:)]()
Ik ben nu 20 jaar en reeds enkele maanden gestopt na jaren van zwaar gebruik/misbruik.
Ik nam voor het eerst amfetamine toen ik 14 was. Slechte kwaliteit meestal, toch had het wel iets.
Na een tijdje betere kwaliteit gevonden, grotere aankopen gedaan en ik was vertrokken.
Wat ik toen destijds nog niet wist is dat ik een Autisme spectrum stoornis heb.
Ik werd rustig, geconcentreerd, minder impulsief van amfetamine.
Hierdoor gebruikte ik het veelal voor school, maar ook thuis en als ik weg ging.
Op mijn 15de verjaardag beleefde ik mijn eerste amfetaminepsychose.
Een heel bizzare en heftige ervaring. Ik heb er sindsdien nog een 3-tal meegemaakt.
Ik begon in de circkel van dagelijks gebruik te geraken, maar toch op een manier van zelfmedicatie. Toen heb ik ook een eerste poging gedaan te stoppen, dit heb ik toen een week of zes kunnen volhouden en ik was weer vertrokken.
Thuis liep de situatie de spuigaten uit, deels door het niet uit bed kunnen geraken door oververmoeidheid, lichamelijk op zijn en ik had een vader die zelf alcohol- en cocaïne verslaafde was.
Toen ik de leeftijd van 16 bereikte, ben ik voor het eerst in opname geweest onder dwang van de jeugdrechter. Ik ben toen 4 weken in opname geweest en deze vier weken hebben mij toen best goed gedaan er rust gebracht, ik ben toen ook gestopt met amfetamines te gebruiken en kreeg eerst de diagnose ADHD opgespeld. De jeugdpsychiater besloot toen om mij hiervoor Concerta voor te schrijven, 72mg een vrij hoge dosering.
Toen is er beslist geweest dat ik nog opnieuw voor langere tijd in opname zou moeten wat uiteindelijk 4,5maand heeft geduurd. Ik heb aan deze opname niets gehad en ben erdoor zelfs redelijk depressief geworden. Toch ik in totaal 15 maanden clean geweest van de amfetamine.
Op het einde van die 15 maanden kon ik het gewoon niet meer aan en besloot terug te gebruiken. Ik kon dit toen redelijk goed combineren met mijn dagelijks leven.
Ik ging naar school, haalde heel goede punten, etc.
Maar ik werd het huis uitgesmeten en had het geluk dat ik een traject zelfstandig wonen kon volgen, met de steun van mijn moeder.
Ik ben toen heel kort gestopt geweest, maar zodra ik opzelf woonde ben ik terug zwaar beginnen gebruiken. School ben ik mee gestopt op mijn 18de (zonder het dus af te maken).
En ben toen heel fel in een wereld van verslaafden en ander "krapuul" terechtgekomen.
Om mijn verslaving te kunnen onderhouden heb ik een hele tijd verkocht.
Ik ben ergens op het einde van mijn 18de beginnen injecteren en heb dit ongeveer een jaar gedaan. De speed was mijn ding, dagen wakker altijd, freaken op games of programma's schrijven voor de pc.
Op een gegeven moment ongeveer een jaar geleden (mei 2013), heb ik besloten dat het gedaan moest zijn met injecteren, ik had open wonden op mijn armen. Het kon zo niet langer verder.
Ik heb deze stap toen gezet en tot op de dag van vandaag volgehouden.
Ik heb een tweetal maanden later een politieinval gehad bij mij thuis, wegens drugshandel. Maar ook hiermee was ik op die moment al in een stoppende fase.
Toen heb ik ook de beslissing genomen, gedaan met verkopen.
Dit ging eigenlijk allemaal goed, ik had een kans om een cursus te volgen op de hoge school.
Testen gaan doen daar, maar toen ben ik betrokken geraakt in een geweldsdelict en heb ik 7 maanden vast gezeten. In de bak heb ik nog wel enkele keren amfetamine gebruikt, maar niet noemenswaardig te noemen. Ik denk dat het nu toch al gauw een maand of 2 maand geleden is dat ik nog amfetamine gebruikt heb.
Ik neem wel terug mijn concerta op de weekdagen en hoop het zo te houden.
Wekelijkse urinetesten helpen mij wel ergens om het vol te houden.
Ik zie nu ergens wel in dat een leven zonder amfetaminegebruik wel mogelijk is.
Alhoewel ik de optie om via een psychiater dextroamfetamine te verkrijgen wel overweeg op termijn, ook om mij volledig uit het speedmilieu te kunnen houden.
Dit was mijn verhaal over mijn amfetamineverslaving.
Ik wou het graag even kwijt.