Waar ben je aan verslaafd (geweest)?

Verslaafd aan roken ben ik sowieso. Vanaf mijn 16de ben ik vast gaan roken en sindsdien er nooit langer dan 4 maanden vanaf geweest.

Verder heb ik drie jaar lang gemiddeld 4 keer per week geblowd. Achteraf gezien denk ik wel dat dat onder verslaafd valt, maar ik heb het er niet moeilijk mee gehad dit zwaar te reduceren. Tegenwoordig blow ik misschien één of twee keer per maand. Ook heb ik een tijdje XTC misbruikt. In twee jaar tijd heeft er nooit langer tussen gezeten dan een maand tussen de trips. Mijn ogen werden geopend toen ik het een keer probeerde bij een Techno feest (voorheen tripte ik alleen thuis met vrienden). Het spul kwam hier veel meer tot z'n recht en sinds dien gebruik ik het alleen nog maar bij dat Techno feest. Dat is twee keer per jaar.

Alcohol drink ik nog wel met enige regelmaat. Voorheen alleen een stuk meer dan nu. Toen ik nog met vrienden in één huis woonde, ging het qua gebruik van de hierboven genoemde middelen, sowieso een stuk onverantwoordelijker dan nu. Op het moment dat ik aan mijn vrienden vertelde dat ik het huis uit ging, werd er steeds meer speed gebruikt. Voor dit goedje heb ik echter wel een zwak en hier moet ik dan ook voorzichtig mee omgaan. Nu ik met mijn vriendin samenwoon kan ik zeggen dat ik best wel geluk heb gehad. Beide vrienden bleven in het huis wonen en kampen met een hardnekkige verslaving. Wiet en drank en de andere amfetamine.

Voor sommigen een controversieel en onbespreekbaar topic, voor anderen een mogelijke uitlaatklep en inspiratie voor anderen; verslaving.
Verslaving is een breed begrip, dus het maakt niet uit of het een heroïne addictie betreft, een freemium game verslaving waar je compleet op leegloopt, of iets anders waar je simpelweg niet vanaf kunt blijven.

Voel je vrij om er hier over te posten (of niet dus) en verbreed je kennis met andermans persoonlijke ervaringen. Dit kan zo kort of uitgebreid als je zelf wilt, variërend van slechts het benoemen van de verslaving en de duur ervan, tot het beschrijven van het beginpunt tot het heden om een alomvattend beeld te schetsen van de ontwikkeling van de verslaving. Waardoor komt het dat je ergens maar niet vanaf komt? Is het een lichamelijke verslaving; een geestelijke verslaving; maskeert of onderdrukt het onderliggende (psychologische) problematiek; is het simpelweg een routinecyclus die ingebakken zit in je dagelijkse leven waar je niet van afkomt? Je kunt het hier delen.

Dit topic is overigens niet bedoelt om andere forum members en guests af te raden om drugs, andere genotsmiddelen en bepaalde entertainment producten te gebruiken. Je bent in principe vrij om dat wel te doen, maar dan lijkt het mij wel fair dat je dan ook wat uitgebreider uitweidt over je eigen consumptie ter onderbouwing van zo'n advies/oproep. Ik denk dat het belangrijk is om consumptiemisbruik uit twee invalshoeken te zien: de gebruiker en het product zelf. Blame je het product wat je misbruikt, of blame je jezelf en ben je ervan overtuigd dat het prima recreatief te gebruiken is?

Respecteer elkaar en ieders eigen leed. Elkaar veroordelen is niet erg open minded en een post in dit topic bevestigt, op een enkele uitzondering na, al dat de poster beseft dat hij/zij met een probleem kampt of heeft gekampt.

Succes allemaal en gebruik dit topic in je voordeel.

Helaas kan ik een bijdrage doen in dit topic, al ben ik gelukkig van m'n verslavingen af en heb ik alles uitstekend onder controle de laatste jaren

Zo rond 2013 heb ik 1,5 jaar lang elke dag geblowd. Weliswaar alleen in de avond voor het slapengaan, maar dit heeft toch een flinke impact op mijn leven gehad. Tijdens vakanties sliep ik soms dagen achter elkaar niet omdat ik niet kon blowen. In diezelfde periode gebruikte ik ook bijna wekelijks iets anders, voornamelijk speed. Mede daarom had ik het gevoel het blowen nodig te hebben om 'lekker te kunnen slapen' doordeweeks.

Ik woonde destijds samen met een vriend van me die ook dagelijks blowde toen. Zodra ik alleen ging wonen kon ik eindelijk de kracht opbrengen om te stoppen. Uiteraard neem ik hem niets kwalijk, maar het is wel heel lastig om te stoppen bij iemand die nog blowt.

Ook ben ik verslaafd geweest aan sigaretten. Ik begon ooit in een dronken bui met roken toen ik 15 was. Toen zo'n 5 jaar lang alleen bij uitgaan gerookt en verder niet. Uiteindelijk begon ik op het werk met roken en toen rookte ik ineens vast. Ik heb zo'n 4 jaar dagelijks een half tot een heel pakje gerookt (plus een pauze van een half jaar, toen was ik gestopt met het boek van Allen Carr).

Begin dit jaar was ik het zat. Ik vind mezelf te intelligent om te roken, dat stak me nogal. Een rookverslaving is tot behoorlijke hoeveelheden puur geestelijk. Ik stoorde me eraan dat ik hier elke keer weer intrapte en een sigaret opstak. Afkickverschijnselen creëer je tussen de oren en een sigaret geeft als vrijwel enig verslavend middel bijna geen effect. Je rookt alleen om de afkick op te heffen. Een verslaving aan wiet of een harddrug kan ik begrijpen aangezien het een duidelijk effect op je lichaam en geest teweeg brengt, nicotine geeft echter zo weinig effect dat een verslaving eigenlijk belachelijk is. Uberhaubt roken slaat dus nergens op.

Met die overtuiging was het gelukkig heel makkelijk voor mij om te stoppen. Ook met wiet had ik zo'n sterke overtuiging dat stoppen eigenlijk op de eerste dagen na vrijwel probleemloos ging. Aan iedereen met een verslaving dus mijn advies, zorg dat je niet op wilskracht stopt. Als je echt graag wilt stoppen, maar je ziet het als een gemis als je het middel niet meer hebt, dan gaat het heel moeilijk worden. Stoppen is alleen makkelijk als je het écht zat bent. Uiteraard geldt dat alleen voor geestelijke verslavingen, lichamelijke afkick heb ik gelukkig weinig ervaring mee

That's my story short.

Ook ik kan een bijdrage doen in dit topic, ik heb ruim 6 jaar dagelijks geblowd. Ben inmiddels een half jaar gestopt nu, maar daar kom ik zo nog wel op terug.

Bij mij is het in eerste instantie redelijk geleidelijk gegaan tot ik in enen dagelijks zat te blowen. In het eerste jaar van mijn studie begon ik vaker te blowen en het werd een wekelijks ding. Ik blowde altijd met een vriend van mij in het weekend en hij was altijd de gene die draaide. Ik kon het niet en hij vond het leuk. Ergens in de loop van dat studie jaar heb ik hem gevraagd mij ook te leren draaien, leek me toch wel handig. Achteraf niet de beste beslissing, want toen ik zelf kon draaien ging ik ook af en toe doordeweeks in mijn eentje blowen. Ergens rond het begin van mijn tweede studie jaar zat ik op dagelijks blowen. Ik deed het alleen 's avonds en maakte altijd eerst al mijn verplichtingen af. Het eerste jaar dat ik dagelijks blowde hield ik mijzelf voor de gek dat ik ook elk moment kon stoppen, had er immers overdag ook geen behoefte aan. Ik was er van overtuigd dat ik het volledig uit eigen keuze deed. Daarnaast haalde ik goede resultaten op mijn studie, deed veel dingen ernaast zoals werken en studieverenigingen, bestuursfuncties, etc. Kortom het leek mijn dagelijkse functioneren totaal niet te beïnvloeden.

Het punt dat ik mij voor het eerst realiseerde dat ik verslaafd was is getriggerd door een trip op LSA zaadjes, mijn enige soort van bad trip uiteindelijk. Ik weet het nog als de dag van gister, zwaar trippend zat ik met die vriend die mij leerde draaien op de bank met ook nog lachgas erbij. Heerlijk van de kaart op dat moment, maar toen de lachgas begon uit te werken had ik in enen in mijn hoofd dat ik teveel drugs gebruikte. De rest van de trip werd uiteraard daardoor overheerst. Na wat nadenken realiseerde ik mij dat het teveel aan drugs vooral het blowen was, ik deed ook wel wat andere dingen maar de frequentie daarvan viel eigenlijk wel mee. Die vriend van mij had tijdens die trip een zelfde realisatie en we besloten samen om te gaan stoppen met blowen. Pas toen ik probeerde te stoppen met blowen realiseerde ik me dat ik verslaafd was. Het stoppen heb ik toen hooguit een paar dagen volgehouden. Omdat het volledig stoppen geen succes was en ik eigenlijk ook helemaal niet wilde stoppen besloot ik om de dag te gaan blowen, dat heb ik toen hooguit een week volgehouden denk ik.

De twee jaar daaropvolgend heb ik vele pogingen gedaan om te minderen of te stoppen, maar het was nooit een succes omdat ik ergens in mijn achterhoofd het blowen niet wilde opgeven. De momenten dat ik niet wilde blowen zorgde ik dat ik geen wiet in huis had want dan kon ik ook niet verleid worden. Maar naarmate de avond dan vorderde werd ik steeds onrustiger en rond 11 uur stapte ik dan van wanhoop toch maar weer in de auto om wiet te gaan halen. In die periode ging het steeds meer mijn leven beïnvloeden. Langzaam bestond bijna mijn gehele sociale kring uit mensen die blowde, daarnaast ging ik steeds minder dingen buiten mijn studie oppakken en ook mijn studie resultaten gingen er af en toe onder leiden. Ik bleef echter verder redelijk prima functioneren dus echt een probleem was het nog steeds niet, maar ik merkte wel dat mijn gemoedstoestand in mijn dagelijks leven minder werd.

Uiteindelijk ben ik na mijn studie gaan werken en toen is er een periode van twee jaar geweest waarin ik min of meer vrede had gesloten met mijn verslaving. Het hoorde bij me en was mijn lifestyle geworden. Het eerste wat ik deed als ik thuis kwam was een joint draaien, als ik niet aan het werk was, was ik gewoon stoned eigenlijk. Ik had best een prima sociaal leven, want veel vrienden blowden ook dagelijks. Maar ik investeerde totaal niet meer in nieuwe vriendschappen met mensen die niet blowde, ook het sporten was inmiddels teveel geworden.

Na twee jaar fulltime gewerkt te hebben besloot ik alsnog een master te gaan doen en dan parttime ernaast te werken. Ik werkte twee dagen en moest de rest aan mijn studie zitten. In het begin moest ik weer in het studeren komen maar dat zorgde er wel voor dat ik meestal overdag wel gewoon bezig was. Naarmate het studeren me weer gemakkelijk af ging begon ik ook steeds meer te blowen. Het begon meer twee dagen werken te zijn en vijf dagen weekend. Als ik geen college had of ik geen zin had dan was het eerste wat ik deed als ik opstond een joint draaien. Ik haalde al mijn vakken, maar als ik aan mijn scriptie moest besloot ik dat naar morgen te verschuiven en vandaag gewoon de hele dag te gaan blowen. Een tijdje was dat heerlijk natuurlijk, maar uiteindelijk begon ik mij steeds nuttelozer te voelen. Daarbij blowde ik zo vaak dat ik gewoon niet meer echt stoned werd, zo begonnen de negatieve effecten steeds meer te overheersen en de lol ging er ook af. Ik begon er langzaam klaar mee te raken maar hield mijzelf voor dat ik beter eerst maar even mijn studie kon afmaken voordat ik ging stoppen met blowen. Gezien mijn eerdere ervaringen, zou het nogal een bevalling worden om te stoppen.

Wat uiteindelijk de doorslag heeft gegeven om te stoppen is een ego oplossing tijdens een LSD trip. Ik realiseerde mij dat ik een slaaf van de wiet was geworden en dat ik mijzelf dit niet mijn hele leven aan wilde doen. Toen ben ik ook zonder moeite gestopt, alsof ik een reset had gehad door de LSD. Ik besloot wel dat ik niet volledig wilde stoppen, want dan beheerst de wiet je ook nog, maar ik zou gewoon alleen in het weekend gaan blowen. De eerste maand kostte me nul moeite, ik bleef met vrienden afspreken doordeweeks die blowen maar kon zonder problemen joints afslaan. In het weekend rookte ik er dan lekker eentje mee en werd weer bijna ouderwets stoned.

Na de eerste maand gestopt te zijn kwamen af en toe nog wel cravings doordeweeks om weer te blowen, maar zonder al teveel moeite kon ik die gewoon afslaan. Inmiddels ben ik een half jaar gestopt met dagelijks blowen en doe het nu meestal alleen op vrijdag en zaterdag avond en heel soms zondag. Maar het is geen gegeven meer, want als uit ga of ergens ben waar niet geblowd word vind ik dat ook prima. Wat zelf de grootste overwinning vind is dat ik nu eigenlijk altijd wel wiet in huis heb, maar ik er doordeweeks niet meer naar grijp uit gewoonte of verveling. Ik blow nu wanneer ik er zin in heb en wanneer het uit komt. Ik realiseer me dat een terugval nog steeds op de loer ligt, maar ik weet inmiddels wat mijn valkuilen zijn en heb gewoon echt geen zin meer om dagelijks stoned te zijn. Verder heb ik ook geen spijt van mijn verslaving want ik heb er ook een hoop door geleerd en heb er ook jaren een hoop lol aan gehad, echt er onder leiden heb ik gelukkig nooit gedaan.

Zoals Smartie ook al aangaf, het aller belangrijkste om van een verslaving af te komen is het echt willen stoppen. Tijdens al mijn mislukte pogingen om te stoppen wilde ik het eigenlijk helemaal niet en dan zat ik mijzelf echt op te vreten.

Behoorlijk verhaal geworden uiteindelijk, maar heeft ook wel een belangrijk deel van mijn leven beslagen.

Bedankt voor de bijdrages en congratulations dat het vooralsnog gelukt is om te minderen of te stoppen.

Wat typisch dat in het laatste geval een LSD trip de doorslag geeft om af te haken en dat dit nagenoeg meteen ook al lukt. Intrigerend dat meteen je hele mindset kan veranderen door zo'n ervaring en er iets heel positiefs uit kan komen.
Als ik niet beter wist, dan had ik zo snel mogelijk een hele zegelcollectie op mijn tong gelegd om mijn eigen issues aan te pakken. Gelukkig weet ik wel beter.

Verslaafd aan sigaretten. En wiet is een deel van mijn leven. Ik rook al een jaar bijna dagelijks wiet maar stop afentoe wel voor een aantal weken om aan mezelf te bewijzen dat ik kan stoppen als ik dat zou willen. Ik heb bijna al mijn vrienden leren kennen door wiet. Op het werk ook veel nieuwe contacten gekregen door mede de wiet. Als ik nieuwe mensen leer kennen begin ik vaak ook snel over wiet en andere drugs. Ik weet niet of ik dit een verslaving kan noemen (aangezien ik makkelijk een aantal weken kan stoppen) maar eerlijk is eerlijk wiet is een onderdewl van mijn leven.

Sally Tessio zei:

Wat typisch dat in het laatste geval een LSD trip de doorslag geeft om af te haken en dat dit nagenoeg meteen ook al lukt. Intrigerend dat meteen je hele mindset kan veranderen door zo'n ervaring en er iets heel positiefs uit kan komen.
Als ik niet beter wist, dan had ik zo snel mogelijk een hele zegelcollectie op mijn tong gelegd om mijn eigen issues aan te pakken. Gelukkig weet ik wel beter.

Klik om te vergroten...

Als je er voor open staat kan trippen je veel brengen. Het kan behoorlijk confronterend zijn zowel positief als negatief soms. Wat dat betreft heb ik veel geleerd over mijzelf door trippen en ben ik ook echt anders naar het leven gaan kijken. Helaas denken velen even voor de lol te gaan trippen en dat kan dan soms flink tegen vallen.

Even kijken waar te beginnen bij mij. Op mijn 16e met uitgaan begonnen met roken, ik heb ongeveer tot m'n 20e niet vast gerookt, tegenwoordig rook ik wel vast. Let wel, dit is ''slechts'' een pakje verdeeld over 3 dagen. Valt best nog mee toch? Moeders is er niet echt blij mee en maand mij vaak om te stoppen, vooralsnog zonder succes.

Rookverslaving zou ik nog als ''mild'' willen classificeren, en daarmee doel ik op het feit dat het niet levens ontregelend werkt. Dat hebben de volgende 3 drugs helaas wel gedaan. Op m'n 16e met wiet en hasj in aanraking gekomen, op het begin rookte ik nog voorgedraaide, en dit slechts 1x in de maand oid. Toch raakten mijn vrienden en ik geleidelijk meer verankerd aan dit spul, wat er toe leidde dat we tussen onze 18e en 20e bijna elke dag stoned waren. Dit ging gepaard met tegenvallende schoolresultaten, een slecht functionerend korte termijn geheugen en algemene lui -en laksheid. Ik heb softdrugs nooit als fijn ervaren, ik deed het slechts om het een sociaal gebeuren was. (met z'n allen in de coffeeshop.) Daarnaast werd ik er altijd heeeeel onzeker van. Nadat ik mei 2014 randpscyhotisch ben geworden, was ik helemaal klaar met deze troep. Ik ben van de ene op de andere dag gestopt, chil nu nog steeds in de coffeeshop maar rook rustig een sigaret. Eerste verslaving overwonnen.

Uiteraard waren softdrugs en sigaretten niet de enige middelen in het spel. Ik heb vanaf m'n 18e ook heel veel pep gehad, veel te veel. Het begon op hardstylefestivals, en wat over was werd de week erop gebruikt in het uitgaan. Langzamerhand begon de tijd die tussen het pep gebruiken zat te reduceren. Steeds vaker was ik in het weekend ook stevig van de kaart met dit middel, dat doorgaans tot slapeloze nachten leidde. (voor 40uur wakker draaide ik m'n hand niet om.) Naast het prettige gevoel dat speed mij gaf zat er ook een praktisch voordeel aan: Onder invloed van dit middel vergat ik even alle inmiddels opgebouwde geestelijke problematiek. Ik kon als het ware even ''ontsnappen'' uit real life. Dit was natuurlijk vragen om problemen. Speed puur functioneel gebruiken is DE manier om afhankelijkheid op te bouwen. Met de toename van mijn speedgebruik begonnen zich ook andere problemen voor te doen. S'nachts kon ik niet in slaap komen omdat ik een extreme piekeraar ben. Ik kon soms tot 5u in de ochtend wakker zijn, en dan te bedenken dat ik de volgende ochtend naar college moest. (in die tijd studeerde ik nog, ik heb dat nu even in de wacht gezet) Natuurlijk kwamen die slaapproblemen door psychische problematiek, maar speedgebruik heeft ook zeker een rol gespeeld. Door dit middel word je slaappatroon ontregelt, wat ertoe leidde dat mijn lichaam eigenlijk constant de verkeerde signalen kreeg. Als je zeker wekelijks een nacht overslaat heeft dit natuurlijk z'n weerga op de daarop volgende week.

Waarmee ik bij mijn laatste- en meest recente (ex)verslaving ben aanbelandt. Mijn slaapproblemen begonnen de pan uit te rijzen, lichamelijk was ik vaak wel moe tegen een uur of 4, maar geestelijk nog veel te actief. Slaapproblemen nekken je enorm, zowel lichamelijk als geestelijk. Door mijn excessieve drugsgebruik was m'n behandelaar gestopt met het uitschrijven van seroquel, waardoor ik niet langer kunstmatig in slaap kon worden gebracht. Door dit forum was ik op de hoogte van benzodiazepinen, wat mijn ertoe aan heeft gezet diclazepam aan te schaffen. Diclazepam is veel sterker middel dan diazepam, en absoluut niet spul je waar je onverstandig mee om kan gaan. Ondanks waarschuwingen op het forum door meerdere mensen ben ik ze op dagelijkse basis gaan gebruiken. Dit begon met 1 pil om in slaap te vallen, maar door mijn ongeremde karakter en een stevige dosis naïviteit eindige ik op 3 pillen op 1 avond. Ik sliep daarna als gek, maar overdag voelde ik nog steeds neven-effecten. Blackouts, een vertraagde motoriek, sloom spraakvermogen en een doffe blik in de ogen begonnen steeds meer naar de voorgrond te treden. Op dit moment was ik dan ook in staat tot de gekste dingen, en eigenlijk boeide het shit mij totaal niet meer.

En toen werd er vanuit mijn omgeving ingegrepen. Ik ben bij verslavingszorg gaan lopen en heb zowel mijn speed als benzoverslaving kunnen beaten. Neemt niet weg dat wel eens een terugval heb, zo heb ik gister nog XTC gebruikt. (niet slim)

Mooi verhaal niet, als mensen tissues nodig hebben mag dat gerust gemeld worden.

Hier kan ik wel een bijdrage aan geven denk ik. Ik heb onlangs in een afkickkliniek gezeten voor 3maanden en nadien nog 3maanden clean gebleven. Ik gebruik af en toe al wel terug maar dat terzijde het is lang niet zo als het vroeger was en dat wil ik ook helemaal niet.

Ik ben op men 15begonnen met blowen en op men 16de blowde ik dagelijks aan een gemiddelde van 2-4 gram per dag tot men 20jaar. Ik was zoals men zegt een polygebruiker ik gebruikte eigelijk alles wat ik tegenkwam, maar het grootste probleem na blowen was tog wel cocaïne dat gebruikte ik tog 4gram ongeveer per week. Verder had ik ook wel een liefde voor lsd,ghb,speed,ketamine en 2cb. Vooral op feesjes gebruikte ik eigelijk vanalles. Ik heb uiteindelijk besloten om in een afkick te gaan nadat ik een overdosis had na een dodelijke cocktail van ghb,speed,mettox,coke,wiet en alcohol. Ik ben blij dat het niet meer als vroeger is maar het probleem is wel dat ik inmiddels terug gebruik ik gebruik wel alleen nog cocaïne dit is 1-2gram per weekend met altijd alcohol erbij. Al de rest doe ik niet meer maar ik merk wel dat het terug een probleem aan het worden is want ik krijg steeds vaker zin om te snuiven.De rede dat ik niet meer zo extreem gebruik is waarschijnlijk ook al wel dat ik niet meer met men verslaafde vriendin samen ben en terug thuis woon.

darkpsy28 zei:

(…)

Klik om te vergroten...

Leuk dat je hier een berichtje achterlaat.
Ik vroeg me af of je je voor je twintigste weleens inlas over drugs en verschillende combinaties. Was je gewoon niet careful genoeg en deed je in principe maar wat, of wist je wel degelijk wat voor consequenties bepaalde combinaties zouden kunnen hebben en/of hoe gevaarlijk ze zijn, maar heb je die kennis niet in je voordeel gebruikt?
Succes met je vaste onthouding ten aanzien van deze middelen. Als je nu al merkt dat je weer cravings krijgt, na een langere periode van geen gebruik, dan duidt dat wel op enigszins afhankelijkheid van het middel, dus als ik jou was zou ik proberen nog minder frequent te gaan gebruiken.

JackHerrer zei:

Ik weet niet of ik dit een verslaving kan noemen (aangezien ik makkelijk een aantal weken kan stoppen) maar eerlijk is eerlijk wiet is een onderdewl van mijn leven.

Klik om te vergroten...

Het begrip verslaving is een ruim begrip. Dat je makkelijk een aantal weken kan stoppen betekent niet dat je niet verslaafd bent. Het feit dat een drug een onderdeel van je leven is en je dagelijks blowt geeft wel aan dat je verslaafd bent.

Gelukkig valt het mee hier

Ik ben verslaafd aan sigaretten hoewel ik bijna 3 weken niet meer heb gerookt en dit prima vol te houden is denk ik nog vaak aan de sigaret. Roken in gezelschap mis ik eigenlijk niet, maar als ik rookte voelde ik me gewoon een baas :P, wellicht door de associaties met bazen die rookte.

Daarnaast heb ik ooit een begin gemaakt aan een cannabis verslaving, na drie weken bijna elke dag te hebben geblowd leek het me toch niet zo'n goed idee. Ik heb er wel van genoten die drie weken en je merkt de nadelen van dagelijks blowen dan ook nog niet

Goede topic trouwens!

Van mijn 13e tot 20e verslaafdaan wiet. Voordat ik stopte met blowen rookte ik 4 a 5 gram per dag.

Op mijn 16e ontwikkelde ik een liefde voor amfetamine en xtc. Sindsdien daar ernstig aan verslingerd. Meerdere pogingen gedaan om te stoppen maar zonder resultaat.

Vanaf mijn 18e ontwikkelde ik er nog een coke verslaving bij. Tot afgelopen December daar aan verslaafd geweest. Nu gelukkig al 5 maanden geen coke gehad.

Op mijn 20e een tijdje hooked geweest aan meth. Echt een drama om vanaf te komen. Maar dat is mij gelukt.


Later dit jaar toch maar naar een kliniek omde lijn van gebruik te doorbreken.

dubbel0seven zei:

Later dit jaar toch maar naar een kliniek omde lijn van gebruik te doorbreken.

Klik om te vergroten...

Ik dacht dat je inmiddels ook van je amfetamine verslaving af was dubbelOseven? Balen dat het afkicken toch niet helemaal gelukt is man!

Bedankt voor het delen van jullie (persoonlijke) verhalen, mooi en interessant om te lezen. Ondanks psychische problemen en zelfdestructief gedrag sinds m'n 13e ben ik op een of andere manier van de verslaving weggebleven. Ik weet nog dat ik 16 was en in mijn dagboek schreef dat ik wou dat ik aan drugs kon komen om het gewoon allemaal tegelijk te nemen. :') Maar goed dat ik pas op mijn 21e met drugs gebruiken ben begonnen, ook nooit problemen mee gehad, had toen al bijna een jaar therapie geloof ik. Ook niet gerookt, behalve een tijdje alleen met stappen op zaterdag, rond m'n 20e.

2 maanden lang jammer genoeg aan de G... Nu op dag 2 van me afkick nu om de 4 uur 2 ML G & in 24 uur tijd 40MG diazepam

ghbotje zei:

2 maanden lang jammer genoeg aan de G... Nu op dag 2 van me afkick nu om de 4 uur 2 ML G & in 24 uur tijd 40MG diazepam

Klik om te vergroten...

Zou je misschien wat meer kunnen vertellen over het traject voorafgaand aan je afkick/opname? Misschien dat het anderen helpt om te leren van jouw gebruik en hoe het mogelijk komt dat dit in een verslaving is uitgemond. Ikzelf wil bijvoorbeeld binnenkort voor het eerst G gebruiken en ben wel benieuwd naar je ervaringen met deze drug.

Welkom op het forum overigens en veel succes met het afkickproces.

Psychedelibee zei:

dubbel0seven zei:

Later dit jaar toch maar naar een kliniek omde lijn van gebruik te doorbreken.

Klik om te vergroten...

Ik dacht dat je inmiddels ook van je amfetamine verslaving af was dubbelOseven? Balen dat het afkicken toch niet helemaal gelukt is man!

Klik om te vergroten...

Dat dacht ik ook. Maar ik gebruik nu best wel weer eens. Grote plus is dat ik al vanaf december geen cocaine meer heb aangeraakt. Plan is om later dit jaar van de amfetamine af te zijn.

Mooi dat de Coke inmiddels is gelukt. Succes nog verder man!