Stoppen met blowen moeilijk door druk van partner?

Dank voor jullie beide reacties. Ik ben echter op zoek naar mensen die iets herkennen in mijn verhaal. Ik heb behoefte om eea te delen met mensen die snappen hoe ik me voel. Dit sterkt mij in mijn proces. Mijn verantwoordelijkheid heb al genomen evenals professionele hulp.
Mag ik vragen hoe jullie met jullie gebruik omgaan?
Of blowen jullie helemaal niet?

Groet Luna

3 jaar lang full-time geblowd, groot gedeelte van de dag stoned. Op een dag was ik er klaar mee, mede doordat ik rand-psychotische ervaringen kreeg. Ik ben daarna zo bang geworden dat ik het nooit meer heb aangeraakt. Ik snap echter dat mijn situatie totaal verschilt van die van jou, en het zeker in jouw context lastiger is om te stoppen.

Natuurlijk hebben we hier vaste blowers. mij bevalt het niet meer zo goed.

maar je wilt geen advies over je situatie? alleen contact met verstokte blowers?(no offence)

waarom heb je dan hulp gezocht. mij lijkt ook dat in jou situatie blowen opgeven de beste uitweg is.

Het blijkt uit je tekst voor mij niet helemaal wat je nou van ons wil horen maargoed.

Mijn vriend en ik blowen ook bijna dagelijks. Meestal 's avonds op de bank een jointje voor het slapengaan maar hebben we er een keer geen zin in, geen tijd oid dan doen we het niet, en nooit als we nog verplichtingen hebben nadien. Dat laatste is belangrijk vind ik.

Een kind is een commitment. Jij hebt dat op de wereld gezet, en nu heb je dus een verplichting waar je 24/7 verantwoordelijk voor bent. Ook als ze op bed ligt en ook als jij even wat ontspanning kan gebruiken hoor je nog op stand-by te staan. Die verantwoordelijkheid deel je met je partner, ik vind het niet zo gek dat hij er niet van gecharmeerd is en je gebruik veroordeelt.

Begrijp me niet verkeerd ik zal er later-als-ik-groot-ben ook nog wel eens eentje lusten. Als de kids logeren bij opa en oma en wij zijn lekker met z'n tweeën dan zal er vast ook wel wat gerookt worden. Zolang dat binnen de perken blijft en enkel op zulke avonden zie ik het probleem niet. Maar de situatie die je nu schetst lijkt me niet wenselijk.

In plaats van jezelf in een slachtofferrol te plaatsen waarin jij moet stoppen onder druk van je partner (negatieve invalshoek) kun je er ook voor kiezen het welzijn van je dochter op de eerste plek te zetten (positieve invalshoek).

Dank voor alle reacties tot nu toe.
Als ik jullie reacties lees/merk ik dat mijn bericht telkens vragen oproept. Wil ik geen advies? wil ik niet stoppen met blowen? Wat kom ik hier dan doen?

Ook is men het erover eens dat ik moet stoppen, dat dit beter is eigenlijk met als hoofdreden dat ik een kind heb.
(dat is even heel kort samengevat hoor)

Ik merk dat ik me snel aangevallen voel en de neiging heb om te gaan verdedigen. Dit wil ik echter niet want daarvoor kom ik hier niet
Dat er iets moet veranderen is voor mij heel duidelijk maar ik heb het hier erg moeilijk mee.
Het zou mij helpen als ik mensen spreek die zich in mijn verhaal herkennen. Het is helemaal niet de bedoeling als slachtoffer over te komen want zo zie ik mijzelf helemaal niet. Feit voor mij is dat als het me niet lukt ik op termijn mijn partner ga kwijtraken en dat wil ik niet!

Ikzelf ben degene die blowt, die het gaat halen en er ooit mee begonnen is, etc. Ik geef hier niemand de schuld van. Omdat mijn partner er zo'n last van heeft voel ik een enorme druk. Deze druk werkt averechts bij mij en dat maakt het extra zwaar.

Ik ben gewoon erg zoekende hoe ik het voor elkaar ga krijgen mijn gebruik onder controle te krijgen. Misschien dat iemand zich voor kan stellen dat dit best erg moeilijk kan zijn na zoveel jaar. Zo ja dan zou ik dit graag terug horen. Tips die je jou erdoorheen hebben geholpen?

Luna

Beste Luna,

Je blowt al 20 jaar. Voor jou is dit de normaalste zaak van de wereld.
Er is 1 ding wat je je moet realiseren: blowen is geen prioriteit in het leven, echt niet.

Als jij alleen verantwoordelijk was voor jezelf was dit een minder groot probleem gegeven, maar je hebt een dochtertje van 6. Wil jij dat je dochtertje opgroeit en jou ziet als een wietverslaafde? En denk je dat je in staat bent om je dochtertje door haar leven heen ( emotioneel ) te steunen als je zo vaak stoned bent? Want besef dat het blowen niet alleen impact op jou heeft als je stoned bent, maar ook als je nuchter bent.

En dan is er nog je partner. Hij wil, begrijpelijk, graag dat je stopt. Jij wil liever je verslaving onder controle krijgen, en af en toe nog een jointje kunnen roken. Lieve Luna, ik snap het beeld dat jij hierbij hebt, maar dat is gewoon niet een realistisch beeld. Controle krijgen gaat niet lukken, dan blijft de drang bestaan. Jij bent kennelijk niet in staat om af en toe een jointje te roken, het is of stoppen of volle bak blowen. En dit probleem hebben meer mensen, waaronder ik.

Maar jij hebt een verantwoordelijkheid, je dochtertje van 6. Wil je nou echt alles wat je lief is op het spel zetten voor een jointje? Ik weet dat je het niet eens zal zijn met alle punten die ik heb genoemd. Je zult proberen om voor jezelf het gebruik te verdedigen, maar besef dat dit de verslaving is.

Besef dat zodra jij een tijdje clean bent je ogen geopend zullen zijn. Je zult eindelijk inzien waar je de afgelopen 20 jaar nou echt mee bezig bent geweest. Wat je op het spel hebt gezet.
Luna, alle problemen die je beschrijft kunnen worden opgelost, de oplossing is stoppen.

En schaam je niet om hulp te zoeken! Je zegt dat je online hulp krijgt? Ik kan hier niet echt een duidelijk beeld bij schetsen, maar als het je echt niet lukt om clean te worden zul je een ander soort hulp moeten zoeken. BIj een kliniek bijvoorbeeld. Ik hoop écht dat je hier iets mee doet. Voor jou, je partner maar vooral voor je dochtertje.

Succes Luna!

Wat ik hier allemaal lees zijn eigenlijk alleen maar negative dingen (op een paar dingen na dan).
Ze weten niet hoe je het doet in het leven. Ja ze heeft een dochtertje van 6 maar wie zegt dat die niet op nummer 1 staat? dat Luna er hard voor vecht dat haar dochtertje alles zal krijgen wat ze wilt krijgen. En natuurlijk is een blowende moeder niet goed maar ik heb er ook mee leren leven.
Zelf ben ik nu 19 jaar en woon sinds mijn 17e op mezelf.
Wat ik thuis heb meegemaakt dat wil jij niet Luna.
Mijn moeder blowde dan al vanaf dr 17e en is nu 48 dus dat zijn al wat jaartjes. en dat moet zeker wat met je doen!
Ze werd gek, zag dingen die er niet waren en het ergste van alle ze gaf mij de schuld van dingen.
(het ging zo ver dat ze zelfs dacht dat er mensen waren die haar telefoon afluisterde....)
Waar ik dus de sjaak van was. ze had vaak last van stemmingswisselingen en omdat mijn ouders z gescheiden zijn toen ik 5 jaar oud was had ik alleen maar m`n eigen moeder (veder ook geen familie contact of contact met vader alleen soms met me opa)
Het werd eigenlijk met het jaar erger, en als kind word je daar ook heel onstabiel door.
Dat leven wil ik nooit meer herleven en ik krijg er al rillingen van als ik er weer aan terugdenk.
Zelf ben ik ook al stevig gaan blowen door al mijn problemen. het begon als lekker en omdat ik mijn eigen huis heb kan ik dat gewoon thuis doen.
Waarom je dus naar mijn mening moet stoppen is niet omdat je een dochtertje heb ik geloof zeker dat mensen goed kunnen functioneren en ook als ze blowen.
Maar na een aantal jaar flink blowen en dan ook elke dag kan je echt gek worden en dat zou zonde zijn. want volgens mijn moeder is het allemaal mijn schuld geweest terwijl ik op mijn 16e het huis uit werd gezet en geen ouders die mij opvingen maar me vrienden waar ik toen moest gaan wonen!

Zelf probeer ik ook te stoppen met blowen wat nog best lastig is want wat is er uiteindelijk zo lekker aan het blowen? dat je alles even vergeet of gewoon omdat het zo lekker is.
Ik denk niet dat mijn berichtje veel zal doen maar ik moest het toch even kwijt. misschien dat je er toch van gaat nadenken

Wat ik ook uit je verhaal lees is dat je wilt stoppen voor andere en dat is naar mijn mening nooit het goede. je stopt/mindert voor jezelf en voor niemand anders!
Kijk maar eens hoe goed je je voelt als je een paar weken niet blowt!
en de mensen moet hier niet zo negatief doen
Een dag niet geblowt moet je gewoon positief inzien!
en Luna je wilt niet zo`n moeder worden als de mijne want ik krijg soms gewoon haat gevoelens naar m`n eigen moeder terwijl ze wel alles voor me heeft gedaan dr hele leven

Ik denk dat je zelf al genoeg redenen heb om te stoppen, maar dat je de stap lastig vindt. Althans, dat haal ik uit je woorden. Hoewel de gedachte dat je op zijn tijd één jointje mag misschien een veilige gedachte is, sluit je het hoofdstuk dan niet af en laat je drugs dan niet achter je. Wel kun je je gebruik afbouwen, maar waarschijnlijk is uiteindelijk helemaal stoppen het beste. Je partner moet je dan wel op de juiste manier steunen. Zoals ik het nu lees stelt hij harde eisen en dat zorgt voor heel veel stress. Sowieso moet je niet voor iemand anders stoppen maar voor jezelf. Maar als hij je daarin steunt is dat alleen maar beter. Misschien kunnen jullie samen hulp zoeken ofzo? Iets van gezins-/relatietherapie icm hulp om te stoppen met drugs? Hij kan dan leren hoe hij jou het beste kan steunen. De omgeving van een verslaafde is een essentiële factor als je wil stoppen. Als het goed is zijn er dit soort vormen van begeleiding dus ik zou dit met hem bespreken.

Je kan 2 dingen doen. Of je blijft vrijgezel zoals mij, of je zoekt een partner die er ook een paar lust. Ik ben nog vrijgezel!

Jixx zei:

Je kan 2 dingen doen. Of je blijft vrijgezel zoals mij, of je zoekt een partner die er ook een paar lust. Ik ben nog vrijgezel!

Klik om te vergroten...

Ja ze moet inderdaad haar relatie opgeven voor de wiet!

Je hebt een dochtertje van 6. Einde discussie.

Ik vind het wel goed dat je beseft dat het anders moet en ook dat je beseft dat je het gevoel hebt aangevallen te worden en in de verdediging wilt schieten. Heel kenmerkende dingen van een wietverslaving zijn onder andere geagiteerd reageren en goed bedoelde dingen toch als een aanval interpreteren. Ik herken dat 100% uit m'n eigen wietgebruik.

Als je je eigen reacties en gedrag gaat herkennen als gevolgen van wietgebruik, ben je al een hele stap verder.

Ik kan me voorstellen dat het voor jou vrij heftig zal zijn om te stoppen. Voor mij was het een eitje maar ik heb slechts 1,5 jaar dagelijks geblowd. Als je de overtuiging voelt, moet het lukken. Hoe gaat het inmiddels? We zijn twee maanden verder. Ben je gestopt?

Ik heb de ervaring van het stoppen na 5 jaar blowen.
De eerste 2 weken is maf en voel je je leeg en ben je bang dat je geen plezier meer gaat hebben en dat niks meer leuk is. Daarna word alles weer normaal ennkom je erachter dat het dus nier zo is. Zorg dat je wat anders aan je hoofd hebt. Zoek een wietvrije hobby

Ik ben wel benieuwd wat de vorderingen zijn van TS.

Beste Lezers,

Ik ben Luna, 42 jaar en blow nu als iets meer als 20 jaartjes. Ik rook eigenlijk alleen in de avonduren. Ik heb een relatie van 8 jaar en een dochter van 6. Ik blow nooit waar zij bji is.
Mijn partner heeft door de jaren heen in toenemende mate een ongelofelijke aversie opgebouwd tegen het blowen. Onder druk van hem ben ik sinds afgelopen september actief bezig mijn gebruik onder controle te krijgen, Dit is een hele worsteling en heb sinds kort ondersteuning gezocht bij een online hulpprogramma.

Zelf zou ik mijn gebruik, dat erg uit de hand is gelopen en een gewoonte is geworden waar ik niet meer zonder kan, onder controle willen hebben.
Stoppen wil ik eigenlijk niet omdat ik vind ik dat iets moet hebben om af en toe lekker te ontspannen. Veel mensen nemen een drankje op z'n tijd, ik rook liever een jointje.
Het hele onderwerp is inmiddels erg beladen tussen ons en zorgt voor veel spanning in huis,
Dit maakt het extra moeilijk voor me me te richten op het programma, door de druk is de drang naar een jointje alleen maar groter.

Is dit herkenbaar voor iemand en zo ja hoe ga je hier dan mee om. Praten hierover is met mijn partner erg moeilijk maar probeer ik wel. Ik voel me heel snel veroordeeld en heb chronisch het gevoel dat hij me niet begrijpt.

Als ik me in hem verplaats kan ik me best voorstellen dat hij enorm baalt van het blowen maar aan de andere kant vind ik ook dat hij niet zo moeilijk hierover moet doen.

Groetjes Luna

Stoppen wil ik eigenlijk niet omdat ik vind ik dat iets moet hebben om af en toe lekker te ontspannen. Veel mensen nemen een drankje op z'n tijd, ik rook liever een jointje.

Klik om te vergroten...

Fout. Je hebt het jointje ingeruild voor alle andere bezigheden/activiteiten, en denkt dat je met een joint alleen nog maar kan ontspannen. Dat is gedachte nummer één bij alle verslaafden, puur rationeel heeft zo een uitspraak totaal geen basis. Op momenten dat je trek voelt zal je jegedachten moeten verzetten en je op andere dingen richten, zoals het lezen van een boek, tv kijken, internetten noem maar op.

Dat je partner hier enorme aversie heeft tegen opgebouwd kan ik mij goed voorstellen. Je zal echter ook kritisch naar jezelf moeten kijken: Je bent 42 jaar, heb een dochter, je hoort- en dat klinkt misschien wat hard- nu toch echt je verantwoordelijkheid te nemen.

Ik ben geen relatietherapeut, maar als dit doorgaat zul je op termijn met een enorm groot probleem thuis komen te zitten. De mogelijkheid bestaat dat je man op jou afknapt, en dan is de grens om te gaan blowen nog lager. Ik snap echter dat je na 20 jaar standaard blowen zo hooked als een deur ben, maar raad je toch aan professionele hulp te zoeken, zoals verslavingszorg. Het is niks om heel druk over te maken, zij laten je op een andere manier naar de wereld kijken en je kwetsbare momenten inzien. Je leert op die manier hoe je je tegen gevaarlijke situaties kunt wapenen. En denk eens na hoe blij je bent als je ervan bent: de spanning in het huis loopt niet op, je bent een voorbeeld voor je dochten en je bent eindelijk weg uit dat wereldje van drugs. Lijkt me ook wel fijn op je 42e.

Hoewel ik het niet eens ben met de ene afleiding voor andere afleidingen (ook al is dat iets "onschuldigs" als tv kijken, internetten, whatever) in te wisselen, denk ik wel dat constant gebruik van wiet je een enorme waas voor houdt waardoor je niet goed kan overzien waar je eigenlijk mee bezig bent. Ik ken een aantal chronische wietrokers die allemaal denken dat zij zelf volledig in controle zijn. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat dat niet zo is. Wiet gaat je na een tijd emotioneel afvlakken en maakt je ook minder bewust van je acties. Ja, frustraties, angsten, pijn worden gedempt maar zo ook de hele rest van je beleving.

Ik ben niet iemand die vindt dat een relatie koste wat kost gered moet worden (integendeel), maar je hebt nu wel de verantwoordelijkheid voor een kind. Ik zou zelf proberen in ieder geval een periode van een aantal weken te stoppen en dan de boel helder te bekijken. Dat kun je nu gewoon niet als je dagelijks stoned bent.