Meer dan een jaar gestopt met weed

Mindless zei:

Meditatie in de vorm van doorlopende mindfulness kun je de hele dag door toepassen

Klik om te vergroten...

Daar kan ik me moeilijk in vinden, wellicht komt dat door het feit dat ik nog niet voldoende ervaring heb met meditatie. Ik kan wel op elk moment van de dag terugkeren naar het innerlijke rustpunt, maar daar moet ik me wel op concentreren. Ik kan me (hopelijk nog) niet voorstellen dat het gevoel dat je hebt tijdens de meditatie een gevoel kan zijn dat doorheen de dag blijft hangen. Wel heb ik al heb mogen ervaren dat ik na een meditatie me wel rustig en ontspannen voel, maar na een nachtje slapen is dat gevoel dan terug weg.
Ik ben vastberaden om terug te gaan mediteren op een regelmatige basis, zoniet elke dag.

Vaper zei:

Moet er niet iets echt zijn? Ik bekijk het leven graag uit het standpunt van het oneindige, en daardoor denk ik dat we oneindig klein zijn, daarom onbestaande. Maar misschien moet ik maar eens terug in de realiteit komen.

Klik om te vergroten...

We hebben al genoeg mensen in de "realiteit".

Vaper zei:

Ik ben iets dat veranderlijk is als som van bovengenoemde EN ik ben dat wat veranderlijkheid ziet

Klik om te vergroten...

Kun je jezelf zien komen en gaan? Nee, want jij moet er al geweest zijn om "jezelf" te zien komen en jij moet er nog steeds zijn wanneer je "jezelf" ziet gaan.



Mede daarom denk ik dat je een ego hebt, niet bent. Wat je kunt zien komen en gaan, kun je enkel tot een masker (ego) maken denk ik, nooit echt worden.

Vaper zei:

Volgens mij niet, volgens mij ontstaan gevoelens en gedachten ergens in het lichaam en zijn herinneringen iets dat we meedragen in ons lichaam en geest.

Klik om te vergroten...

Ik bedoel 'gedachten' in de zin van patronen in bewustzijn. Wij zijn hetgeen dat patronen herkent. En het is denk ik pas met taal dat er onderscheid wordt gemaakt tussen patronen. Wat is in essentie het verschil tussen een gedachte en perceptie? Het wordt beide gekend door dat wat patronen ziet. Alleen gaan we die pure perceptie voorbij, door het door een zeer complexe machine van interpretatie te halen.

Vaper zei:

Daar kan ik niet over meepraten, voor mij is God ook een illusie Ik hou ervan om mezelf Boeddhist te noemen. Volgens het Boeddhisme is het universum ontstaan door het samenkomen van 3 krachten: het positieve, het negatieve en het neutrale.

Klik om te vergroten...

Je mag 'God' hier vervangen door wat jij ziet als het ultieme, de bron, de absolute realiteit, de kosmos, etc. Ik bedoel met God in ieder geval niet het idee van een of andere goddelijke persoonlijkheid.

Mindless zei:

Kun je jezelf zien komen en gaan?

Klik om te vergroten...

Nee dat niet, met 'ik ben dat wat veranderlijkheid ziet' bedoel ik het zien van verandering aan de som van. Ik zie dat mijn lichaam veranderd is tov gisteren bv.

Verder denk ik, of komt de geachte in mijn hoofd, dat we in een loop beginnen te komen. OK, we hebben bepaalde zaken gemeen maar ons zicht op het Ego is verschillend. So be it.

Misschien is het wel eens tijd om een nieuw onderwerp aan te snijden, een van mijn favoriete vragen is 'Wat komt er na de dood?'.
Ik heb mijn antwoord daarop gevonden in het Boeddhisme, nl dat er 2 mogelijkheden zijn te beginnen met reïncarnatie en als we ons leven erop toeleggen kunnen we ontsnappen aan deze cyclus en het Nirvana betreden.

Ben wel eens benieuwd wat jouw visie hierover is.

We praten het onszelf aan dat wiet onschuldig is om ons gebruik te rechtvaardigen, terwijl wiet wel degelijk miljoenen mensen afhankelijk maakt, in een waas laat leven, progressie laat stagneren, etc. Maar wat je zegt, alles is relatief natuurlijk. Er zijn ergere middelen. Maar die gedachte is dan ook weer een valkuil zodat je jezelf kunt wijsmaken dat wiet niet zoveel voorstelt...

Hoe gaat het nu trouwens Vaper?

Dat is, of was ook voor lange tijd mijn opvatting over de dood. Reïncarnatie of uit die cyclus stappen. Maar toen ik daar eens over na ging denken, besefte ik me dat dat nog steeds een soort geloof is en een geloof mij niet verder gaat helpen. Ik dacht er ook over na dat wij als ego's misschien willen ontsnappen aan de cyclus van geboorte en dood, maar misschien wil onze ziel of: het vrije bewustzijn dat nooit gebonden is aan leven/dood (wat ik God noem) juist wel de ervaring hebben van een mens (ego) te zijn. En aangezien ik denk dat het ego een totale illusie is, vraag ik me af hoeveel zin het heeft om reïncarnatie te willen stoppen. Want 'wie' wil reïncarnatie stoppen? Bestaat diegene in de eerste plaats wel? Maar dat zijn zomaar enkele gedachten hierover. Geen conclusies of zo.

Als ik puur naar mijn ervaring nu kijk, dan is het enige dat ik kan zeggen, dat er na de fysieke dood ervaring moet zijn. Want ik ken alleen ervaring en non-ervaring is geen ervaring. Hetgeen dat ervaring ziet (dat wat ik ben) zal nog steeds aanwezig moeten zijn. Ik kan niet mijn eigen afwezigheid ervaren.

Deze gesprekken met jou hebben me één ding geleerd, iedereen is anders en iedereen heeft andere opvattingen over het leven / de dood. Het is leuk als we iemand tegenkomen die dezelfde meningen deelt, maar niet alle meningen kunnen gedeeld worden. Sommige meningen zijn eigen aan de persoon. En omdat we veranderlijke eigenschappen hebben kunnen deze meningen in de loop van ons leven wel eens veranderen.
Misschien nog een geluk. Mochten we allen dezelfde meningen hebben dan zou het een saai leven zijn.
En heeft het dan zin te redetwisten tegen elkaar? In zekere zin wel, dat is een van de manieren om tot nieuwe inzichten te komen.
Ik heb een beetje het gevoel dat we onze meningen hebben gedeeld, waarvoor dank. Ik heb nog eens kunnen nadenken over mijn eigen inzichten in het leven en heb nieuwe inzichten leren kennen.

Wat betreft mijn gebruik, de laatste dagen denk ik zelfs niet meer aan gebruiken. Ik heb een goede week terug een periode gehad dat het niet uit mijn gedachten was en heb er toen eens aan toegegeven. Door te ondervinden dat het niet aan mijn verwachtingen voldeed kan ik er nu makkelijker afstand van nemen.

Als je in de toekomst nog eens over een bepaald onderwerp wenst te filosoferen, contacteer me dan gerust. Wellicht schrijven we wel nog eens een nieuw hoofdstuk

Interessante materie en op zich voer voor heel interessante discussies. Maar als mensen echt 100% overtuigd zijn dat wat zij geloven de absolute waarheid is ben je al snel uitgediscussieerd is mijn ervaring.
Als je alleen maar van uit je eigen geloofsovertuiging kan praten zonder andere mogelijkheden open te houden dan is het geen discussie meer maar ben je gewoon aan het preken.

acht.zes zei:

Als je alleen maar van uit je eigen geloofsovertuiging kan praten zonder andere mogelijkheden open te houden dan is het geen discussie meer maar ben je gewoon aan het preken.

Klik om te vergroten...

Dat klopt, voor mij was dit een beetje het tot uiting brengen van mijn levensvisie. Toch ben ik blij dat er andere standpunten ook eens werden toegelicht. Of mijn visie de absolute waarheid is hoor je me niet zeggen, maar het is wel een waarheid waar ik me goed kan in vinden. En deze is nog steeds onderhevig aan veranderingen, een van de manieren om tot nieuwe inzichten te komen is door erover te praten en de reacties van anderen te aanhoren met een open geest. Je hoeft het niet eens te zijn met deze reacties, maar soms komt er eens een reactie waarover je gaat nadenken. En dan begint het, kan je je eigen meningen wat nuanceren en misschien wel bijsturen. Of je je daar nu van bewust bent of niet. Iedere dag is een nieuwe dag om iets bij te leren.

Ik zit in een periode in mijn leven dat heel erg aan verandering onderhevig is, voornamelijk door niet meer te gebruiken en door lessen in de Dhamma te volgen. Het was niet de bedoeling om zo diep te gaan maar ik heb hierdoor voor mezelf toch stilgestaan bij mijn leven en ik heb het gevoel dat ik alles wat meer op een rijtje heb nu.

Vaper zei:

Ik heb een beetje het gevoel dat we onze meningen hebben gedeeld, waarvoor dank. Ik heb nog eens kunnen nadenken over mijn eigen inzichten in het leven en heb nieuwe inzichten leren kennen.

Klik om te vergroten...

Ik was nog vergeten te reageren, maar hetzelfde geldt hier. Jij ook bedankt. Ik weet dat ik heel stellig overkom, maar het is niet mijn interesse om door middel van een discussie tot een gezamenlijke conclusie te komen. Dat betekent niet dat ik geen waarde hecht aan en interesse heb in een ander zijn bevindingen. Of dat ik niets meeneem van wat een ander zegt. Ik ventileer graag mijn eigen bevindingen en lees graag die van een ander om het van een andere kant te zien.

Ik snap dat acht.zes dat als preken kan zien, maar ik zie het als mijn remmen eraf gooien en mijn huidige "waarheid" zeggen. Puur ventileren hoe ik het zie en voel. En ik ben oprecht benieuwd naar een ander zijn huidige waarheid. Ik heb zelfs liever dat mensen zich niet uit beleefdheid inhouden. Het maakt mij niet uit als een ander heel direct zijn waarheid verkondigd als hij/zij dat zo beleefd. Dat vind ik alleen maar des te interessanter. Maar ja, ik begrijp ook dat ik daar vreemd in ben.

Wat betreft mijn gebruik, de laatste dagen denk ik zelfs niet meer aan gebruiken. Ik heb een goede week terug een periode gehad dat het niet uit mijn gedachten was en heb er toen eens aan toegegeven. Door te ondervinden dat het niet aan mijn verwachtingen voldeed kan ik er nu makkelijker afstand van nemen.

Klik om te vergroten...

Mooi man! Ik heb een beetje hetzelfde nu. Vorig weekend nog een keertje wiet gedaan en dat voldeed ook niet aan mijn verwachtingen waardoor ik er sindsdien niet eens meer zin in heb gehad.

Ga zo door! We hebben geen wiet nodig om tot rust te komen.

Als je in de toekomst nog eens over een bepaald onderwerp wenst te filosoferen, contacteer me dan gerust. Wellicht schrijven we wel nog eens een nieuw hoofdstuk

Klik om te vergroten...

Sure!

Lastig man, maar als je dan toch een van de twee nodig hebt is wiet van ver het minst belastende voor jouw leven en dat van anderen. Alcohol mag dan wel legaal zijn, hoeveel ongelukken agressie stommiteiten enz brengt dat wel niet voort. Daartegenover is een jointje toch onschuldig nu kan het moeilijk zijn in België maar kan je niet thuis roken of misschien hebben je buren dan overlast

Vaper zei:

Gisteren kon ik de slaap niet vatten. Ik heb de avond doorgebracht zonder weed en had daar totaal geen problemen bij. Tot ik in mijn bed lag, voor de zoveelste keer kon ik weer de slaap niet vatten. Wetende dat ik - dat wondermiddel dar me wel zou laten inslapen - had liggen ben ik als iedereen al lang sliep nog eens opgestaan. En waar raad je, ik heb terug gebruikt. Eens die joint op was drong het tot me door, ik heb dit eigenlijk niet nodig. Gedachten van 'ik kom er nooit meer aan' kwamen in m'n hoof op.

Waarom toch? Waarom heb ik steeds die neiging om te gebruiken? Ik zal het maar op 'slechte' banen in mijn hersenen steken. Helaas heeft dat me het gevoel dat ik die niet kan veranderen. Het is zo moeilijk voor me om sterk te blijven en aan de drang te weerstaan. Meditatie helpt me nog niet, maar ik blijf er vertrouwen in hebben dat dit op een dag wel zal komen.

Maar voorlopig zal ik op karakter verder moeten. Ik heb nu nog voor 1 jointje liggen. Wat doe ik hiermee? Weggooien, houden voor vanavond, proberen sparen tot een dag dat ik het echt moeilijk heb? Voorlopig zal ik het maar op dat laatste houden, hopelijk kan ik er deze avond aan weerstaan.

Heb ik nu door een paar keer te gebruiken m'n hersenen nodig geconditioneerd dat ik vanavond terug het gevoel zal hebben het nodig te hebben? Ik vrees er een beetje voor. 1,5 jaar gestopt. Heb ik dat nu allemaal in het water gegooid?

Zoveel vragen die vandaag in m'n hoofd komen. Zou het niet eenvoudiger zijn om er gewoon aan toe te geven en terug dagelijks te blowen? Waarschijnlijk wel, maar ga ik me daar dan goed bij voelen of ga ik mezelf opzadelen met schuldgevoelens?

Klik om te vergroten...

Bekend verhaal!
Ik blowde 10 jaar lang elke dag 8 of 10 jointjes, ik wilde altijd zo graag stoppen, en beloofde me eigen elke x dat dit mijn laatste joint zou zijn. Maar de volgende dag was het weer raak, zodra ik een shop zag kwam de duivel in me op en haal de weer jointjes...
Ik baalde zo ontzettend van me eigen en ik dacht ben ik nu zo zwak waarom probeer ik het niet? Bang dat ik niet zonder kon en bang dat ik niet goed kon slapen, ik begon een hekel aan me eigen te krijgen, maar toch bleef ik elke dag door smoke!


Maar de laatste maanden kon ik er niet meer tegen, ik kreeg zo'n druk en steken op mijn borst. Elke x wanneer ik een joint opstak kreeg ik last, dit was een teken om te stoppen! ik ging de uitdaging aan en nu ben ik 2 weken gestopt met blowen! Ik had maar 5 dagen last van slecht slapen, en wat andere afkickverschijnselen. Ik slaap nu als een roosje en voel me eigen veel beter zonder die troep! Ik had nooit gedacht dat dit mij zou lukken. Maar ik verlang ook niet naar een jointje, mijn vriend en vrienden blowen waar ik gewoon bij ben, maar dat vind ik niet erg je moet de verleiding niet uit de weg gaan. Zolang je maar sterk in je schoenen staat.

Wat vliegt de tijd toch. Ik voel me de laatste maand zo goed, in vergelijking met het moment dat ik deze post ben gestart.
@Mindless Bedankt om te vragen hoe het met me gaat.
Ondertussen denk ik geen moment meer aan gebruiken en mediteer ik nog 1 keertje in de week. Ik ben gestart in bijberoep en heb het wel redelijk druk. Daardoor heb ik ondervonden dat bezig blijven het belangrijkste is om niet te hervallen, dus hou ik mezelf zo goed mogelijk bezig.
Heb de laatste maanden zelfs geen tijd meer gehad om me in te loggen op een forum, vandaag daar even verandering in brengen.

@Hein Albert Inderdaad, alcohol is wellicht nog een grotere duivel dan weed, maar het klopt ook dat geen van beide goed te praten zijn. Zeker niet bij dagelijks gebruik. Ik kan er wel inkomen dat af en toe geen kwaad kan. En zo gebruik ik nu alcohol. Af en toe es een pintje met vrienden om de zinnen te verzetten, maar ik gebruik het niet meer om te vluchten uit de realiteit. Deze kom ik nu onder ogen.

Vaper,
Wat goed dat je nog steeds gestopt ben met wiet!
Ik wil die doel ook gaan behalen en ik heb er alle vertrouwen in.
Ik ben nu 1 maand en paar dagen gestopt.
En ik ben nog steeds niet in de verleiding gekomen.
Zelf heb ik veel afleiding genoeg, dus dat scheelt ook.
Die gedachten om een joint te roken heb ik niet, zelfs niet als mijn vriend een joint langs me rookt.

Soms denk ik was ik maar eerder gestopt, maar ja beter vroeg als laat!

acht.zes zei:

Wat heeft wetenschap met materialisme te maken? Dat zijn echt 2 totaal verschillende zaken.

Klik om te vergroten...

Dat klopt, ik beweerde ook niet dat wetenschap = materialisme. Misschien benoemde ik de niet spirituele wereld foutief de materialistische wereld. Realistische wereld was misschien een betere woordkeuze geweest, alhoewel wie beweerd dat de wereld die wij zien de realistische wereld is, misschien is de spirituele wereld wel de realistische wereld en is de wereld waarin wij leven slechts een illusie?
Met materialistische wereld bedoelde ik ook niet een wereld die bestaat uit materialisten, maar een wereld bestaande uit materie, in tegenstelling tot de spirituele wereld. Wellicht komt die woordkeuze op een andere manier binnen bij je, wat ik nu goed kan begrijpen.

Misschien heb ik het niet bij het rechte eind als ik zeg dat wetenschap uit de materiële wereld komt, wat is wetenschap? Misschien terug een verkeerde woordkeuze. Hiermee bedoelde ik feiten aanhalen die bewezen zijn door middel van experimenten of fysisch aangetoond kunnen worden. Ik beweer dat de wetenschap heeft bewezen dat depressie wel degelijk kan aangetoond worden dmv scanners, ze hebben bewezen dat dit veroorzaakt wordt door de stof serotonine en dat stress de productie in de bijnieren kan stoppen. Dit tekort aan kunnen we bijvullen door medicatie te s
Nu dit heeft niets te maken met spiritualisme, het is gewoon een aangetoond feit. Een feit dat niet werd bewezen door de spirituele wereld, maar door de 'materialistische' wereld.

acht.zes zei:

Besides that, naar mijn mening hebben we zowel realiteit en spiritualiteit nodig. Er dient zelfs een balans tussen die 2 te zijn, anders wordt je instabiel. Neig je te veel over naar de realiteit dan sluit je je af van je gevoelens, neig je te veel naar spiritualiteit dan vervreemd je jezelf van de werkelijkheid.

Die balans is vrij lastig voor velen, want veruit de meeste mensen hebben een voorkeur voor het een of het ander.

Klik om te vergroten...

Hiermee kan ik je alleen maar gelijk geven, althans toch in het algemeen. Er zijn wel mensen die zich afzonderen van de realiteit en op zichzelf gaan leven om zich volledig te kunnen toeleggen op de spirituele wereld. Maar hier in onze wereld kan dat niet. Hier moet je inderdaad streven naar een evenwicht tussen beide 'werelden'

@acht.zes

Haha ik kan me voorstellen dat er verwarring ontstond over materialisme. Ik denk hier denk ik ongeveer hetzelfde over als Vaper en bedoel met materialisme een bepaalde gevoelsmatige perceptie van onze werkelijkheid. Namelijk de perceptie dat alles in essentie (in de basis) materie is. Wat de gangbare perceptie is. Wellicht dat er hier een ander woord voor gebruikt (of verzonnen?) moet worden, want 'materialisme' wordt normaal gesproken uiteraard voor iets anders gebruikt.

En wat betreft de balans tussen spiritualiteit en realiteit:

Ik hou er niet zo van om die twee gescheiden van elkaar te zien. Ten eerste heb je al de miscommunicatie, want wat is onze definitie van beide begrippen precies? Ten tweede zijn er denk ik twee duidelijk verschillende "vormen" van 'spiritualiteit' te onderscheiden. Je hebt namelijk spiritualiteit in de zin van dat iemand een persoonlijkheid gericht op het zogenaamd etherische heeft. Hier komt denk ik wat mensen omschrijven als "zweverigheid" vandaan. En ik zal ook de eerste zijn om toe te geven dat ik hier een dergelijke persoonlijkheid mee heb opgebouwd. Ik moet echter ook toegeven dat dit een soort pseudo-spiritualiteit is. Het is de "spiritualiteit" van het ego.

Dan heb je de ware spiritualiteit, welke (imo) niets met persoonlijkheid te maken heeft en net als materialisme puur een vorm van perceptie is. Maar in plaats van de werkelijkheid te zien als een plek die in essentie opgebouwd is uit atomen, zie je in spiritualiteit de werkelijkheid opgebouwd uit (je eigen) bewustzijn. Het is in mijn ogen niet slechts een mening, maar daadwerkelijk een andere perceptie.

Zo kan iemand (bijvoorbeeld ikzelf) nog zo'n spirituele persoonlijkheid hebben, als de onderliggende perceptie die van materialisme is, dan ben ik niet echt spiritueel. Dit is iets wat mij keer op keer duidelijk is geworden (en nog steeds). Het is dan slechts een laagje pseudo-spiritualiteit dat je over je ware diepe gevoel van een entiteit te zijn in een fysieke wereld, heen hebt gesmeerd. Het heeft niets met echte spiritualiteit te maken, hoewel het ego dat op het moment nooit toe zal geven...

'Realiteit' en 'spiritualiteit' zijn echter ook concepten, maar uiteindelijk moet er een waarheid zijn. Of je dat nu realiteit of spiritualiteit noemt, het gaat erom dat het onze waarheid is.

En wat is de "realiteit"? Wat is de spirituele wereld?De realistische wereld is een wereld die echt is, maar wat is de echte wereld? Zijn wij de echte realiteit of zijn we slechts een illusie? En misschien is de spirituele wereld de echte wereld?

Moeilijke vragen die ik mezelf stel deze avond.

De realiteit en de spiritualiteit zijn meestal gescheiden, maar in meditatie of andere mindfull methode's komen deze samen, tot uiteindelijk de stilte heerst. De truc is om dan de stilte mee te nemen in je dagelijks leven, een state of mind waar je telkens heen kan gaan. Zodanig dat er een evenwicht kan ontstaan tussen de spirituele en de realiteit waarin we leven.
Dat evenwicht waar we het al over hadden, die fijne draad die hen onderscheid. Net zoal de scheidingslijn in het yin en Yan teken. Dat punt van evenwicht moeten we trachten te bereiken. Voor mij is meditatie een hulpmiddel die me met het 'spirituele' in contact brengt Dat moment van perfecte stilte in je hoofd. Je ademhaling die vervaagt, En wat is dan nog de realiteit? De echte wereld die vervaagt op dat ogenblik?
Beide werelden zijn de realiteit, 't is maar hoe je het bekijkt.

Door op zoek te gaan naar je spirituele zelf kan je ook je 'materialistische' verrijken. Jezelf de kans te geven een antwoord te vinden op de vraag 'Is dit alles?' en te beseffen dat 'dit alles' slechts een illusie is in iets wat veel groter is, iets oneindigs. Wat is..., wat is een atoom, wat is een cel, wat zijn wij, wat is de wereld, wat is ons zonnestelsel, wat is ons sterrenstelsel, ... in vergelijking met het oneindige? Hoeveel tijd hebben wij in vergelijking met het oneindige? Wij zijn niet eens als een atoom in vergelijking met alles wat wij kennen. Als het oneindige bestaat is al het andere oneindig klein, daarvoor bijna onbestaande. Dus is de wereld waarin wij leven bijna onbestaande, een illusie.
Door te mediteren kunnen we deze illusie doorbreken en terugkeren naar de kern, het centrum, ... het oneindige en ons daar verliezen zodat tijd niet meer van toepassing is,

Maar wat is dan de realiteit? De 'spirituele wereld'? De wereld die je betreed als je ernaar op zoek gaat met je geest? Het oneindige waar wij allemaal een stukje van uitmaken en tegelijk toch onbestaande zijn? De wereld waar wij of heengaan of slechts voorbijkomen als wij sterven? Zoals oplossen in het niets en tergelijker tijd in het oneindige?
Voor het ego van hen die de 'materialistische' wereld de realiteit vinden waarschijnlijk niet en voor het ego van hen die 'het geluk' gevonden hebben misschien wel.

Voor mij is de verborgen wereld de realiteit. Voor anderen is de echte wereld de realiteit.

Ik geloof in hergeboren worden maar ik geloof er ook in dat je, door je met meditatie in dit leven voor te bereiden op het sterven de dans van reIncarnatie kan ontspringen en een blijvend deel kan worden van het niets en tegelijk ook van het oneindige. Sterven is zoals oplossen als een waterdruppel in een oneindige oceaan en terug een te worden met alles, soms verdampt een druppel en word gereïncarneerd.

En wat heeft dit allemaal te maken met m'n verslaving?
Die heeft effe terug de kop opgestoken
Maar ik heb plannen die me zouden moeten helpen met dit.

Vaper zei:

Voor mij is de verborgen wereld de realiteit. Voor anderen is de echte wereld de realiteit.

Klik om te vergroten...

Misschien dat ik gisteren wat hard van stapel liep met deze uitspraak, laat mij dit effe nuanceren. De realiteit is net zoals alles een illusie, daar blijf ik bij, maar wij leven wel in deze illusie. Dus voor ons is ze echt omdat we er deel van uitmaken.
Ik ben heus geen zwever, goed gisteren misschien een beetje onder invloed waardoor de woorden maar bleven komen, maar ik meende de andere zaken wel echt, zeker als ik er nu op terugkijk.

En om nu effe terug 'on topic' te komen. Ik heb gisteren dus het laatste beetje weed dat ik liggen had opgebruikt. Ben best teleurgesteld in mezelf, maar vandaag is een nieuwe dag en zit ik dus zonder. Ik ben er terug hoopvol in dat ik niet zal opzoek gaan om weed te gebruiken, geen craven zal ervaren.

Mijn verslaving was de laatste dagen sterker dan de wil om te stoppen en ik heb eraan toegegeven. Nu goed enkele joints op een paar dagen zijn nu ook niet een ramp, zeker omdat het buitenkweek was van mindere kwaliteit, maar toch. Ik lijk er maar niet in te slagen om een meester te worden over mijn wil als het aankomt over de verslaving. Maar nu moet dit veranderen.
Waarom zou ik nog gebruiken? Is de vraag die ik me meer en meer moet beginnen stellen. Een antwoord hierop kan ik niet verzinnen dus waarom toch? Terug komt de stelling in m'n hoofd dat de m'n hersenen zo geprogrammeerd zijn en het is aan mij om hiermee te leren leven.

Nog een maandje half tijd werken en dan kan ik terug full time beginnen. Dan zal ik minder tijd hebben om zo bewust bezig te zijn met m'n verslaving, want dat is volgens mij mijn probleem. Tijd hebben om er bewust met bezig te zijn. Gelukkig heb ik nu een boek om te lezen 'Waarom werkt boeddhisme' waar ik me volledig kan in verliezen En heb ik dit forum gevonden waar ik mijn hart eens kan luchten.

Over dit forum, ik zie dat deze blog al redelijk veel werd gelezen tot mijn grote verbazing, maar toch zie ik van weinigen een reactie. Ik zou wel eens willen weten hoe jullie denken over de wereld waarin we leven. Er zullen waarschijnlijk wel 2 groepen zijn, een groep die zich kan vinden in deze levens visie en een groep die vindt dat het totale waanzin is om zo te denken over het leven.
Ach misschien heb ik het bij het foute eind en is, wat wij de spirituele wereld noemen, wel een illusie en is er maar 1 realiteit nl de wereld waarin we leven. Dat geloven zou het leven op zich wel een stuk eenvoudiger maken, of net niet?

Ik zie het niet zo. Dat wat normaal gezien de fysieke wereld wordt genoemd is imo weldegelijk onze (subjectieve) werkelijkheid, die spiritueel van aard is. Dat wat illusie is, is enkel de mentale projectie daar overheen die zegt dat we in een wereld in tijd en ruimte leven.

Jammer dat het gister "mis" ging, maar misschien dat het nu makkelijker is voor je, aangezien je geen wiet meer in huis hebt.

Mindless zei:

Jammer dat het gister "mis" ging, maar misschien dat het nu makkelijker is voor je, aangezien je geen wiet meer in huis hebt.

Klik om te vergroten...

Zo denk ik er ook over en ik ga de komende dagen niet meer op bezoek gaan bij gebruikende vrienden zodat ik ook niet in de verleiding kan komen.

Mindless zei:

Ik zie het niet zo. Dat wat normaal gezien de fysieke wereld wordt genoemd is imo weldegelijk onze (subjectieve) werkelijkheid. Dat wat illusie is, is enkel de mentale projectie daar overheen die zegt dat we in een wereld in tijd en ruimte leven.

Klik om te vergroten...

Wat je zegt is moeilijk om te begrijpen, laat ik het effe anders formuleren om zeker te zijn dat ik je begrijp.

Dus onze perspectief op het leven is dus de realiteit, de wereld die we met onze zintuigen kunnen waarnemen. Het leven hier op aarde is de realiteit.
En het is een illusie te stellen dat we in een wereld van tijd en ruimte leven.

Maar de wereld dat we waarnemen is toch opgebouwd uit tijd en ruimte. Dus als tijd en ruimte een illusie is, is onze wereld dat dan ook niet? Neem tijd en ruimte weg, waar zijn wij dan?

Wat mij altijd enorm verbaast in deze materie is dat veel mensen een mening hebben en daar enorm van overtuigd zijn zonder dat er ook maar enig bewijs is in deze en het onmogelijk is om te toetsen of ze het wel bij het juiste eind hebben. Wat dat betreft lijkt spiritualiteit enorm op religie.
In plaats van die dogmatische aanpak kies ik dan toch liever voor het openhouden van verschillende opties, want ik weet het gewoonweg niet.

Wat meer ontopic, ik heb zelf dus ook zo'n wietverslaving, en heb me daar gewoonweg bij neergelegd. Wel wordt blowen steeds onbelangrijker in mijn leven en ik ga er van uit dat er op termijn wel een tijd gaat komen dat ik er helemaal klaar mee ben en er dan met weinig moeite mee kan stoppen.