Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsMeer dan een jaar gestopt met weed

Meer dan een jaar gestopt met weed

74 antwoorden
16 weergaven
18-5-2026
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#1
@Vaper

?

Wat heeft wetenschap met materialisme te maken? Dat zijn echt 2 totaal verschillende zaken.

Naar mijn mening haal je de zaken hier totaal door elkaar, ik kan het in ieder geval niet rijmen. Niet per ongeluk verkeerde woordkeuzes?

Zelf ben ik het grootste gedeelte van mijn leven een man van de wetenschap geweest, maar wel een die dus absoluut niet materialistisch (lees: geeft niks om luxe) is. En dan lijkt het er op dat ik hier zie dat de spirituelen een alleenrecht menen te hebben op een niet materialistische levenswijze of dat de spirituelen er van uitgaan dat je per definitie materialistisch bent als je een realistische kijk op de wereld hebt. En dat is per definitie onzin.

Besides that, naar mijn mening hebben we zowel realiteit als spiritualiteit nodig. Er dient zelfs een balans tussen die 2 te zijn, anders wordt je instabiel. Neig je te veel over naar de realiteit dan sluit je je af van je gevoelens, neig je te veel naar spiritualiteit dan vervreemd je jezelf van de werkelijkheid en ben je de alom bekende 'zwever'

Die balans is vrij lastig voor velen, want veruit de meeste mensen hebben een voorkeur voor het een of het ander.

Overigens is dat 'ik ben niet materialistisch' ook maar een holle term. Ja, je kan weinig tot niets om luxe geven, maar je hebt nog steeds allerlei objecten tot je beschikking die het leven behoorlijk veraangenamen. Als je echt niet materialistisch wil zijn dan doe je gewoon afstand van AL je bezittingen, bouw je een hutje op de hei en je gaat zo veel mogelijk zelfvoorzienend leven. Maar dat is dan toch vaak een brug te ver, niet alleen voor de realisten maar dus ook voor de spirituelen.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#2
acht.zes zei:
Wat heeft wetenschap met materialisme te maken? Dat zijn echt 2 totaal verschillende zaken.
Klik om te vergroten...

Dat klopt, ik beweerde ook niet dat wetenschap = materialisme. Misschien benoemde ik de niet spirituele wereld foutief de materialistische wereld. Realistische wereld was misschien een betere woordkeuze geweest, alhoewel wie beweerd dat de wereld die wij zien de realistische wereld is, misschien is de spirituele wereld wel de realistische wereld en is de wereld waarin wij leven slechts een illusie?
Met materialistische wereld bedoelde ik ook niet een wereld die bestaat uit materialisten, maar een wereld bestaande uit materie, in tegenstelling tot de spirituele wereld. Wellicht komt die woordkeuze op een andere manier binnen bij je, wat ik nu goed kan begrijpen.

Misschien heb ik het niet bij het rechte eind als ik zeg dat wetenschap uit de materiële wereld komt, wat is wetenschap? Misschien terug een verkeerde woordkeuze. Hiermee bedoelde ik feiten aanhalen die bewezen zijn door middel van experimenten of fysisch aangetoond kunnen worden. Ik beweer dat de wetenschap heeft bewezen dat depressie wel degelijk kan aangetoond worden dmv scanners, ze hebben bewezen dat dit veroorzaakt wordt door de stof serotonine en dat stress de productie in de bijnieren kan stoppen. Dit tekort aan kunnen we bijvullen door medicatie te s
Nu dit heeft niets te maken met spiritualisme, het is gewoon een aangetoond feit. Een feit dat niet werd bewezen door de spirituele wereld, maar door de 'materialistische' wereld.


acht.zes zei:
Besides that, naar mijn mening hebben we zowel realiteit en spiritualiteit nodig. Er dient zelfs een balans tussen die 2 te zijn, anders wordt je instabiel. Neig je te veel over naar de realiteit dan sluit je je af van je gevoelens, neig je te veel naar spiritualiteit dan vervreemd je jezelf van de werkelijkheid.

Die balans is vrij lastig voor velen, want veruit de meeste mensen hebben een voorkeur voor het een of het ander.
Klik om te vergroten...

Hiermee kan ik je alleen maar gelijk geven, althans toch in het algemeen. Er zijn wel mensen die zich afzonderen van de realiteit en op zichzelf gaan leven om zich volledig te kunnen toeleggen op de spirituele wereld. Maar hier in onze wereld kan dat niet. Hier moet je inderdaad streven naar een evenwicht tussen beide 'werelden'
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#3
@acht.zes

Haha ik kan me voorstellen dat er verwarring ontstond over materialisme. Ik denk hier denk ik ongeveer hetzelfde over als Vaper en bedoel met materialisme een bepaalde gevoelsmatige perceptie van onze werkelijkheid. Namelijk de perceptie dat alles in essentie (in de basis) materie is. Wat de gangbare perceptie is. Wellicht dat er hier een ander woord voor gebruikt (of verzonnen?) moet worden, want 'materialisme' wordt normaal gesproken uiteraard voor iets anders gebruikt.

En wat betreft de balans tussen spiritualiteit en realiteit:

Ik hou er niet zo van om die twee gescheiden van elkaar te zien. Ten eerste heb je al de miscommunicatie, want wat is onze definitie van beide begrippen precies? Ten tweede zijn er denk ik twee duidelijk verschillende "vormen" van 'spiritualiteit' te onderscheiden. Je hebt namelijk spiritualiteit in de zin van dat iemand een persoonlijkheid gericht op het zogenaamd etherische heeft. Hier komt denk ik wat mensen omschrijven als "zweverigheid" vandaan. En ik zal ook de eerste zijn om toe te geven dat ik hier een dergelijke persoonlijkheid mee heb opgebouwd. :wink: Ik moet echter ook toegeven dat dit een soort pseudo-spiritualiteit is. Het is de "spiritualiteit" van het ego.

Dan heb je de ware spiritualiteit, welke (imo) niets met persoonlijkheid te maken heeft en net als materialisme puur een vorm van perceptie is. Maar in plaats van de werkelijkheid te zien als een plek die in essentie opgebouwd is uit atomen, zie je in spiritualiteit de werkelijkheid opgebouwd uit (je eigen) bewustzijn. Het is in mijn ogen niet slechts een mening, maar daadwerkelijk een andere perceptie.

Zo kan iemand (bijvoorbeeld ikzelf) nog zo'n spirituele persoonlijkheid hebben, als de onderliggende perceptie die van materialisme is, dan ben ik niet echt spiritueel. Dit is iets wat mij keer op keer duidelijk is geworden (en nog steeds). Het is dan slechts een laagje pseudo-spiritualiteit dat je over je ware diepe gevoel van een entiteit te zijn in een fysieke wereld, heen hebt gesmeerd. Het heeft niets met echte spiritualiteit te maken, hoewel het ego dat op het moment nooit toe zal geven...

'Realiteit' en 'spiritualiteit' zijn echter ook concepten, maar uiteindelijk moet er een waarheid zijn. Of je dat nu realiteit of spiritualiteit noemt, het gaat erom dat het onze waarheid is.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#4
En wat is de "realiteit"? Wat is de spirituele wereld?De realistische wereld is een wereld die echt is, maar wat is de echte wereld? Zijn wij de echte realiteit of zijn we slechts een illusie? En misschien is de spirituele wereld de echte wereld?

Moeilijke vragen die ik mezelf stel deze avond.

De realiteit en de spiritualiteit zijn meestal gescheiden, maar in meditatie of andere mindfull methode's komen deze samen, tot uiteindelijk de stilte heerst. De truc is om dan de stilte mee te nemen in je dagelijks leven, een state of mind waar je telkens heen kan gaan. Zodanig dat er een evenwicht kan ontstaan tussen de spirituele en de realiteit waarin we leven.
Dat evenwicht waar we het al over hadden, die fijne draad die hen onderscheid. Net zoal de scheidingslijn in het yin en Yan teken. Dat punt van evenwicht moeten we trachten te bereiken. Voor mij is meditatie een hulpmiddel die me met het 'spirituele' in contact brengt Dat moment van perfecte stilte in je hoofd. Je ademhaling die vervaagt, En wat is dan nog de realiteit? De echte wereld die vervaagt op dat ogenblik?
Beide werelden zijn de realiteit, 't is maar hoe je het bekijkt.

Door op zoek te gaan naar je spirituele zelf kan je ook je 'materialistische' verrijken. Jezelf de kans te geven een antwoord te vinden op de vraag 'Is dit alles?' en te beseffen dat 'dit alles' slechts een illusie is in iets wat veel groter is, iets oneindigs. Wat is..., wat is een atoom, wat is een cel, wat zijn wij, wat is de wereld, wat is ons zonnestelsel, wat is ons sterrenstelsel, ... in vergelijking met het oneindige? Hoeveel tijd hebben wij in vergelijking met het oneindige? Wij zijn niet eens als een atoom in vergelijking met alles wat wij kennen. Als het oneindige bestaat is al het andere oneindig klein, daarvoor bijna onbestaande. Dus is de wereld waarin wij leven bijna onbestaande, een illusie.
Door te mediteren kunnen we deze illusie doorbreken en terugkeren naar de kern, het centrum, ... het oneindige en ons daar verliezen zodat tijd niet meer van toepassing is,

Maar wat is dan de realiteit? De 'spirituele wereld'? De wereld die je betreed als je ernaar op zoek gaat met je geest? Het oneindige waar wij allemaal een stukje van uitmaken en tegelijk toch onbestaande zijn? De wereld waar wij of heengaan of slechts voorbijkomen als wij sterven? Zoals oplossen in het niets en tergelijker tijd in het oneindige?
Voor het ego van hen die de 'materialistische' wereld de realiteit vinden waarschijnlijk niet en voor het ego van hen die 'het geluk' gevonden hebben misschien wel.

Voor mij is de verborgen wereld de realiteit. Voor anderen is de echte wereld de realiteit.

Ik geloof in hergeboren worden maar ik geloof er ook in dat je, door je met meditatie in dit leven voor te bereiden op het sterven de dans van reIncarnatie kan ontspringen en een blijvend deel kan worden van het niets en tegelijk ook van het oneindige. Sterven is zoals oplossen als een waterdruppel in een oneindige oceaan en terug een te worden met alles, soms verdampt een druppel en word gereïncarneerd.

En wat heeft dit allemaal te maken met m'n verslaving?
Die heeft effe terug de kop opgestoken :(
Maar ik heb plannen die me zouden moeten helpen met dit.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#5
Vaper zei:
Voor mij is de verborgen wereld de realiteit. Voor anderen is de echte wereld de realiteit.
Klik om te vergroten...

Misschien dat ik gisteren wat hard van stapel liep met deze uitspraak, laat mij dit effe nuanceren. De realiteit is net zoals alles een illusie, daar blijf ik bij, maar wij leven wel in deze illusie. Dus voor ons is ze echt omdat we er deel van uitmaken.
Ik ben heus geen zwever, goed gisteren misschien een beetje onder invloed waardoor de woorden maar bleven komen, maar ik meende de andere zaken wel echt, zeker als ik er nu op terugkijk.

En om nu effe terug 'on topic' te komen. Ik heb gisteren dus het laatste beetje weed dat ik liggen had opgebruikt. :( Ben best teleurgesteld in mezelf, maar vandaag is een nieuwe dag en zit ik dus zonder. Ik ben er terug hoopvol in dat ik niet zal opzoek gaan om weed te gebruiken, geen craven zal ervaren.

Mijn verslaving was de laatste dagen sterker dan de wil om te stoppen en ik heb eraan toegegeven. Nu goed enkele joints op een paar dagen zijn nu ook niet een ramp, zeker omdat het buitenkweek was van mindere kwaliteit, maar toch. Ik lijk er maar niet in te slagen om een meester te worden over mijn wil als het aankomt over de verslaving. Maar nu moet dit veranderen.
Waarom zou ik nog gebruiken? Is de vraag die ik me meer en meer moet beginnen stellen. Een antwoord hierop kan ik niet verzinnen dus waarom toch? Terug komt de stelling in m'n hoofd dat de m'n hersenen zo geprogrammeerd zijn en het is aan mij om hiermee te leren leven.

Nog een maandje half tijd werken en dan kan ik terug full time beginnen. Dan zal ik minder tijd hebben om zo bewust bezig te zijn met m'n verslaving, want dat is volgens mij mijn probleem. Tijd hebben om er bewust met bezig te zijn. Gelukkig heb ik nu een boek om te lezen 'Waarom werkt boeddhisme' waar ik me volledig kan in verliezen :) En heb ik dit forum gevonden waar ik mijn hart eens kan luchten.

Over dit forum, ik zie dat deze blog al redelijk veel werd gelezen tot mijn grote verbazing, maar toch zie ik van weinigen een reactie. Ik zou wel eens willen weten hoe jullie denken over de wereld waarin we leven. Er zullen waarschijnlijk wel 2 groepen zijn, een groep die zich kan vinden in deze levens visie en een groep die vindt dat het totale waanzin is om zo te denken over het leven.
Ach misschien heb ik het bij het foute eind en is, wat wij de spirituele wereld noemen, wel een illusie en is er maar 1 realiteit nl de wereld waarin we leven. Dat geloven zou het leven op zich wel een stuk eenvoudiger maken, of net niet?
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#6
Ik zie het niet zo. Dat wat normaal gezien de fysieke wereld wordt genoemd is imo weldegelijk onze (subjectieve) werkelijkheid, die spiritueel van aard is. Dat wat illusie is, is enkel de mentale projectie daar overheen die zegt dat we in een wereld in tijd en ruimte leven.

Jammer dat het gister "mis" ging, maar misschien dat het nu makkelijker is voor je, aangezien je geen wiet meer in huis hebt.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#7
Mindless zei:
Jammer dat het gister "mis" ging, maar misschien dat het nu makkelijker is voor je, aangezien je geen wiet meer in huis hebt.
Klik om te vergroten...

Zo denk ik er ook over en ik ga de komende dagen niet meer op bezoek gaan bij gebruikende vrienden zodat ik ook niet in de verleiding kan komen.

Mindless zei:
Ik zie het niet zo. Dat wat normaal gezien de fysieke wereld wordt genoemd is imo weldegelijk onze (subjectieve) werkelijkheid. Dat wat illusie is, is enkel de mentale projectie daar overheen die zegt dat we in een wereld in tijd en ruimte leven.
Klik om te vergroten...

Wat je zegt is moeilijk om te begrijpen, laat ik het effe anders formuleren om zeker te zijn dat ik je begrijp.

Dus onze perspectief op het leven is dus de realiteit, de wereld die we met onze zintuigen kunnen waarnemen. Het leven hier op aarde is de realiteit.
En het is een illusie te stellen dat we in een wereld van tijd en ruimte leven.

Maar de wereld dat we waarnemen is toch opgebouwd uit tijd en ruimte. Dus als tijd en ruimte een illusie is, is onze wereld dat dan ook niet? Neem tijd en ruimte weg, waar zijn wij dan?
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#8
Wat mij altijd enorm verbaast in deze materie is dat veel mensen een mening hebben en daar enorm van overtuigd zijn zonder dat er ook maar enig bewijs is in deze en het onmogelijk is om te toetsen of ze het wel bij het juiste eind hebben. Wat dat betreft lijkt spiritualiteit enorm op religie.
In plaats van die dogmatische aanpak kies ik dan toch liever voor het openhouden van verschillende opties, want ik weet het gewoonweg niet.

Wat meer ontopic, ik heb zelf dus ook zo'n wietverslaving, en heb me daar gewoonweg bij neergelegd. Wel wordt blowen steeds onbelangrijker in mijn leven en ik ga er van uit dat er op termijn wel een tijd gaat komen dat ik er helemaal klaar mee ben en er dan met weinig moeite mee kan stoppen.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#9
@Vaper,

Nou, ik denk niet dat we een 'wereld' waarnemen. We zijn bewust van ervaring en ervaring is gemaakt van het "spul" dat we zelf zijn, wat je bewustzijn zou kunnen noemen, al conceptualiseer je het dan natuurlijk.

Onze ervaring is onze (subjectieve) werkelijkheid, maar enkel als ervaring. Niet als de gedefineerde concepten (zoals 'wereld', 'tijd' en 'ruimte') die we over onze daadwerkelijke perceptie heen leggen. Waar zie jij nu op dit moment een "wereld"? Je ziet, maar zie je "iets"? Je bent je bewust van perceptie, maar het is pas met taal dat er perceptie van "iets" lijkt te zijn.

Uiteraard slechts mijn visie. Maar ik probeer hier iets ultiem simpels te omschrijven. Je kunt dit "begrijpen" zonder te denken.

@acht.zes,

Het "bewijs" is de veranderde perceptie zelf. Niet een of andere intellectuele verklaring. En het bewijs is alleen voor jezelf, niet iets wat je kunt aandragen aan anderen. Al heb ik dat zo vaak geprobeerd...
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#10
@Mindless

En daar kan ik dus niet bij. We leven met 7 miljard mensen op deze aardkloot en die leven allemaal in dezelfde wereld, realistisch al dan spiritueel. Dus als er een waarheid is dan geldt die voor ons allemaal, en niet alleen voor jezelf.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#11
acht.zes zei:
Wat mij altijd enorm verbaast in deze materie is dat veel mensen een mening hebben en daar enorm van overtuigd zijn zonder dat er ook maar enig bewijs is in deze en het onmogelijk is om te toetsen of ze het wel bij het juiste eind hebben. Wat dat betreft lijkt spiritualiteit enorm op religie.
In plaats van die dogmatische aanpak kies ik dan toch liever voor het openhouden van verschillende opties, want ik weet het gewoonweg niet.
Klik om te vergroten...

Ja, geloof, religie, spiritualiteit zijn allen vluchtige bewoordingen van zaken die niet te bewijzen zijn, maar als je ernaar op zoek gaat kun je deze wel voelen. En heb wel degelijk iets gevoeld tijdens meditatie wat me een gelukkig gevoel gaf, dus geloof ik ook in het nut ervan.

Geloven, de een gelooft dit en de ander gelooft dat. Op een gegeven moment wordt het geloof een waarheid, een persoonlijke waarheid. Een waarheid, zoals bv het boeddhisme dat door veel mensen wordt gelooft is voor hen de waarheid en een ander gelooft in iets anders bv Christus en voor hen is Christus de waarheid. Inderdaad, een wereld zonder bewijzen, maar als je het voelt is het al voldoende om bewezen te zijn.

Mindless zei:
Onze ervaring is onze (subjectieve) werkelijkheid, maar enkel als ervaring.
Klik om te vergroten...

Daar zeg je wel iets. Iedereen heeft zijn eigen ervaringen, dus iedereen heeft zijn eigen werkelijkheid.
Alhoewel we allen deel uitmaken van dezelfde wereld leven we allen in een andere wereld. We bekijken de wereld allemaal met andere ogen. Maar toch hebben we iets gemeen.

Mindless zei:
Niet als de gedefineerde concepten (zoals 'wereld', 'tijd' en 'ruimte') die we over onse daadwerkelijke perceptie heen leggen.
Klik om te vergroten...

De gedefinieerde concepten zoals jij ze noemt, ik geloof dat materie daar ook bij behoort. We nemen allen deze concepten waar op dezelfde manier.
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#12
@ Vaper:

Maar waarom voelt de een dan dat het boedhisme de waarheid is, een ander dat het christendom de waarheid is een ander weer dat de Islam de waarheid is? En dan noem ik er maar 3, en zijn wellicht tienduizenden geloofsovertuigingen en er kunnen maar twee opties zijn, van al die vele geloofsovertuigingen is er maar 1 de juiste, of alle geloofsovertuigeingen kloppen niet want niemand heeft de juiste gevonden.

Er kan maar 1 waarheid zijn, al die 'waarheden' kunnen niet naast elkaar bestaan want die spreken elkaar gigantisch tegen.

Punt is, als ik wat ik geloof voor waarheid aanneem zeg ik dus ook meteen dat iedereen die wat anders gelooft dan ikzelf fout zit. Eigenlijk is dat dus ontzettend arrogant om dus te stellen dat de waarheid zich juist aan mij geopenbaard heeft en niet aan al die andere miljarden mensen. Dan bestaat ook nog het gevaar dat je naast je schoenen gaat lopen, want jij bent de 'chosen one' aan wie de waarheid geopenbaard is, dus dan zal je wel enorm speciaal zijn en dergelijke. En dat zie ik dus terug bij mensen die hun geloof als de absolute waarheid zien. Die mensen kunnen heel aardig en dergelijke zijn maar als ze hun geloof gaan verkondigen als zijnde de waarheid dan zie ik arrogantie en egocentrisme ten top, terwijl ze die eigenschappen helemaal niet van zichzelf hebben, maar dat rotsvaste geloof dat hun geloof waarheid is heeft dat dus wel van die mensen gemaakt.

Daarnaast stop je met onderzoeken als je wat je gelooft voor waarheid aanneemt, en daar heb je ook niks aan. Je stopt dus met je zoektocht want je hebt het al gevonden. Iets in me zegt dat dit niet goed is voor je zelfontplooing en ontwikkeling.

Geloof heet niet voor niets geloof, en naar mijn mening moet dat zo blijven. De waarheid komen we misschien zelf achter als we dood zijn, maar meer waarschijnlijker toch niet, want mocht het bewustzijn de dood en lichaam en geest overleven dan kunnen we toch niet meer terug naar het brein om daar over te denken of er überhaupt besef over te hebben. Maar in het leven komen we de waarheid niet te weten, dat staat voor mij als een paal boven water.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#13
Ja, materie is ook maar een concept. En bewustzijn en spiritualiteit trouwens ook. Maar alsnog is er iets echt aan ons/onze ervaring. En die twee kun je in werkelijkheid niet eens echt los zien van elkaar. Waar is de grens tussen mij en mijn ervaring. :)
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#14
@acht.zes

Waarom zou er maar 1 waarheid kunnen zijn? Ik begrijp je wel hoor! Maar voor mij is de waarheid te vinden in het boeddhisme. Voor anderen in een ander geloof. Kunnen deze waarheden niet naast elkaar bestaan?
Allen geloven in een bepaald 'leven' na de dood. Ik ken de andere geloofsovertuigingen niet tot in detail, maar ik geloof wel dat dat hun bedoeling is, zin geven aan het leven. God en de hemel bv. Ik kan mezelf daar niet in vinden, maar dat wil niet zeggen dat het voor de gelovigen geen realiteit is. Ik heb daar ook respect voor en als zij hun leven willen toeleggen om de poort van de hemel te bereiken, dan zorgt dat ervoor dat ze een goed mens zullen zijn en zoveel mogelijk goede daden zullen doen. Is dat niet het doel van een geloof? Een positieve samenleving creëren.
En misschien komt er wel niets na de dood. Is het wel zoals inslapen en niets meer beseffen. Misschien komt er wel een nieuw leven, wie zal het zeggen. Er zijn een bepaald aantal geloven, zelfs geloven in niets zoals ik doe is een geloof. Kunnen deze niet naast elkaar bestaan dan? Kan het niet zijn dat de ene naar de hemel gaat en de andere oplost in het niets?

acht.zes zei:
Daarnaast stop je met onderzoeken als je wat je gelooft voor waarheid aanneemt, en daar heb je ook niks aan. Je stopt dus met je zoektocht want je hebt het al gevonden. Iets in me zegt dat dit niet goed is voor je zelfontplooing en ontwikkeling.
Klik om te vergroten...

Ik ben net begonnen aan mijn zoektocht. Of ik iets zal vinden laat ik in het midden, maar eens ik gedaan heb met mediteren heb ik een goed gevoel, dus waarom zou ik daar met stoppen? Ik vind het wel leuk dat je om me geeft en me probeert te waarschuwen, maar misschien is dit juist goed voor mijn zelfontplooiing? Het enige waar ik naar op zoek ben is rust te vinden in mezelf.

En klopt, er is nog niemand teruggekomen om ons te vertellen wat er in het hiernamaals te vinden is, Maar wel veel mensen hebben al een glimp opgevangen van de dood door in coma te liggen of iets dergelijks. Het enige dat zij gemeen hebben is dat ze er een goed gevoel hebben aan overgehouden. En ik geloof dat dat gevoel te bereiken is via meditatie.
8
8️⃣6️⃣Lid
01-01-2024, 00:00
#15
@Mindless

je begrijpt me verkeerd, mediteren is geen geloof, maar een middel of misschien beter gezegd een bezigheid. Ik bedoel eigenlijk meer iemand als @Mindless die zo overtuigd is dat hij het bij het rechte eind heeft met zijn geloofsovertuiging dat hij dit als waarheid aanneemt.

Spiritualiteit als in rust zoeken in jezelf is harstikke goed, doe ik ook. Maar ik ga niet mee met de mensen die denken dat spiritualiteit en bijbehorende zaken als meditatie (en wellicht ook wel trippen met psychedelica) er voor heeft gezorgd dat de 'waarheid' zich aan hen geopenbaard heeft. 'ik voel gewoon dat het dit of dat is dus is het waar'. Volgens mij beperk je je dan juist in plaats van dat het je verlicht of zo.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#16
acht.zes zei:
je begrijpt me verkeerd, mediteren is geen geloof, maar een middel of misschien beter gezegd een bezigheid.
Klik om te vergroten...

Ik weet niet goed of je het nu tegen Mindless of tegen mij hebt, maar ik voel me aangesproken.
Mediteren is inderdaad geen geloof en wat je religie of geloof juist is, iedereen kan mediteren.
Je eerste stelling: een middel, daar kan ik me beter in vinden dan in een bezigheid. Want voor mij is het effectief een middel. Laat ons de vergelijking maken met een vlot op een rivier. Aan de overkant ligt het doel dat je wil bereiken, dan is meditatie mijn vlot.

acht.zes zei:
'ik voel gewoon dat het dit of dat is dus is het waar'. Volgens mij beperk je je dan juist in plaats van dat het je verlicht of zo.
Klik om te vergroten...

Misschien wel, ik voel toch een gevoel van rust, van verlichting als ik de overkant heb bereikt.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#17
acht.zes zei:
@Mindless

En daar kan ik dus niet bij. We leven met 7 miljard mensen op deze aardkloot en die leven allemaal in dezelfde wereld, realistisch al dan spiritueel. Dus als er een waarheid is dan geldt die voor ons allemaal, en niet alleen voor jezelf.
Klik om te vergroten...
Hoe ik het zag tijdens ego-dood/ego-oplossing ervaringen:
Er zijn 7 miljard (alleen mensen tellend) werelden ("bewustzijnen", ja ik weet het dat is geen woord :tonguewink: ) en 1 onderliggend bewustzijn dat enkel zichzelf kent en waar alles samenkomt als de stralen van een zon. De reden dat we een soortgelijke ervaring hebben, is omdat we in essentie hetzelfde bewustzijn zijn. Niet soortgelijk, maar hetzelfde. De ervaring was bij mij altijd: er is 'hier' (waar is 'hier' eigenlijk? Overal en nergens...) maar 1 bewustzijn, omdat nergens een grens is te bekennen. Maar om de "wereld" te kennen, moet dat essentiële grenzeloze (en ongelofelijk stille, serene) bewustzijn zich vernauwen tot een zeer beperkt bundeltje "licht" dat zichzelf als een 'ik' ziet, zodat ook een 'ander' (de wereld) gekend kan worden.

Ja, ik denk dat de waarheid voor ons allemaal geldt. Maar het ding is: jij bént waarheid. De enige waarheid die er is. Net zoals ieder ander lichtbundeltje uiteindelijk de enige waarheid, het grenzeloze vormloze bewustzijn onder de chaos van de oppervlakte is. Maar als afzonderlijke lichtbundeltjes hebben we ook allemaal onze subjectieve waarheid. Allemaal zijn we een minuscuul uniek deeltje van het totale lichtspectrum. Als het ene lichtbundeltje tegen het andere zegt van "wat ik zeg is dé waarheid" dan klopt er natuurlijk iets niet. Waarheid is niet zonder verlies te downloaden tot woorden. Mijn woorden zijn geen waarheid en kunnen dat ook nooit zijn. Ons gedeelde wezen is waarheid en omdat ik meermaals mezelf (persoonlijkheid) compleet heb zien verdwijnen daarin, gebruik ik woorden om te verwijzen naar die ervaring. Maar ik kan niemand waarheid geven. Iedereen kan alleen op een directe manier als lichtbundeltje opgaan in zijn eigen ongelimiteerde wezen, dat in mijn overtuiging de waarheid zelf is. En voor als het zo overkomt: het is natuurlijk niet dat ik de waarheid "ken". Één van de grootste verrassingen tijdens die ego-oplossingen is dat ik een compleet mysterie voor mezelf ben en altijd zal zijn (gelukkig maar...). Maar de ervaring is wel zo dat alles exact hetzelfde is en dat wij daarom de waarheid moeten zijn, wat die waarheid ook is.

Je kunt dat ik hier zo zeker over ben zien als arrogantie en dat snap ik natuurlijk ook wel, want 'Mindless zal wel even vertellen hoe het zit...' Maar nee, ik kan niemand vertellen hoe het zit aangezien alleen de ervaring zelf overtuigend zal zijn. Ik ben slechts op zijn zachtst gezegd omver geblazen door die ervaringen die er toe geleid hebben dat mijn perceptie van de "wereld" veranderd is. De aard van die andere perceptie is dermate shockerend dat ik niet anders kan dan dit allemaal zo zeker te brengen. Ik word dagelijks door het universum herinnert en bevestigd in deze alternatieve perceptie. Dat betekent natuurlijk niet dat ik nu weet hoe het zit, want in dit alles krijg je eerder meer vragen dan antwoorden, maar voor mij zelf staat het wel vast in welke richting (je eigen bewustzijn) het gezocht moet worden. Vervolgens kan iedereen natuurlijk enkel zelf in zijn eigen bewustzijn zijn eigen waarheid vinden en kan ik dat dus never nooit voor een ander doen. Misschien dat het wederom arrogant is om te stellen dat je voor existentiële antwoorden sowieso niet bij het verstand kunt zijn, maar ja dat is toch echt mijn terugkerende overtuiging hierin. Het is niet dat ik erop uit ben om de betweter uit te hangen.

acht.zes zei:
Spiritualiteit als in rust zoeken in jezelf is harstikke goed, doe ik ook. Maar ik ga niet mee met de mensen die denken dat spiritualiteit en bijbehorende zaken als meditatie (en wellicht ook wel trippen met psychedelica) er voor heeft gezorgd dat de 'waarheid' zich aan hen geopenbaard heeft. 'ik voel gewoon dat het dit of dat is dus is het waar'. Volgens mij beperk je je dan juist in plaats van dat het je verlicht of zo.
Klik om te vergroten...
Het is natuurlijk veel meer dan "ik voel gewoon dat...". Het is dat in de totale afwezigheid van gedachten stilte tot zichzelf spreekt en beseft dat het altijd tot zichzelf gesproken heeft, maar dat er altijd alleen maar aandacht was voor het lawaai van de wereld waardoor de stilte niet waarneembaar leek. En als stilte tot zichzelf spreekt zijn er geen twijfels. Het is namelijk geen communicatie tussen het één en het ander, het is eenheid die zijn eigen bestaan in eeuwigheid contempleert en in onbeschrijflijke vreugde viert.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#18
Zo, alweer een dagje zonder te gebruiken.
Vandaag ben ik es op bezoek geweest bij een 'oude' vriend, die in het verleden een alcoholverslaving heeft overwonnen. Ik ben zeer blij dat ik met hem ook eens een gesprek heb kunnen voeren over verslavingen en bekijk het feit hiermee te moeten leven alweer wat positiever. Door met hem es te praten voel ik me wat minder 'alleen' met m'n probleem en besef ik dat veel mensen een goed leven hebben na hun verslaving.
Het gaat er hem allemaal om hoe je het bekijkt, of liever hoe je erover denkt. De laatste dagen, na m'n laatste joint, heb ik er eigenlijk geen behoefte meer naar. Ik kan zonder best ook wel een leven hebben dat me genoegens schenkt. Ik hoef me niet meer te ontsnappen aan de 'realiteit' wan de 'realiteit' heeft ook z'n voordelen, kan ook wel best mooi zijn.
V
VaperLid
01-01-2024, 00:00
#19
Hehehe, ik moest lachen met mijn status 'experimenterende gebruiker', ik ben er eigenlijk wel een beetje trots op dat ik geen gebruiker meer ben. Het lijkt of de dagelijkse meditaties zijn vruchten lijken af te werpen. Mijn geest is al een heel stuk rustiger en ik heb blijkbaar mijn gedachten al goed onder controle.
Gedachten, sinds ik besef dat gedachten niet eigen zijn aan het ego kan ik er al een stuk beter met omgaan. Ik heb gelezen dat wat wij onze geest noemen, bestaat uit een heleboel verschillende delen. Die delen zijn volgens mijn inzicht gemaakt uit gevoelens zoals liefde, vertrouwen, wantrouwen, frustratie, plezier, haat, drang, enz. Het gevoel dat het meest actief is, zorgt voor het ontstaan van de gedachten. Als ik daar eens goed over nadenk kan ik me daar wel in vinden. Dit inzicht stelt me in staat om gedachten te zien als een trein. Ik sta in het station en de trein (gedachte) komt aangereden en ik bepaal zelf of ik al dan niet opstap.
Het is vreemd, maar de laatste dagen komt het gevoel en de bijhorende gedachten dat ik nog eens een joint wil nuttigen niet meer in mijn hoofd. Het lijkt erop dat ik mijn gevoelens onder controle begin te hebben, of toch bepaalde gevoelens.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#20
Dat is een goede metafoor met die trein ja. :)

Maar bedoel je niet dat gedachten niet eigen zijn aan jou? Want het ego is een illusie hè. :wink: Het "bestaat" juist alleen in gedachten.

Fijn dat het zo goed gaat!

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1234
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."