Waarom herval ik steeds terwijl ik dat niet wil

Fenrir zei:

@BrokenWings Sterkte! Hopelijk gaat het vanaf nu allemaal wat beter. Je verdient het on gelukkig te zijn!



Mindless, ik vind je een toffe gast, maar soms is het denk ik beter om niet je eigen visie op te (blijven) leggen aan iemand die behoefte heeft aan begrip en een luisterend oor. Wie schiet hier nou iets mee op?

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je steun , das al wat ik nodig heb ...

Excuses, dit was niet de bedoeling.

Als iets je complete overtuiging is, dan is dat weleens moeilijk in de communicatie met anderen. Ik wil ook niet tegen je gaan liegen namelijk.

Alsnog ben ik er 100% van overtuigd dat het echt zo simpel is en mijn intentie is slechts dat mensen niet onnodig lang blijven lijden alvorens hun gevoelens te voelen.

En simpel en makkelijk zijn heel verschillende dingen he. Je diepste gevoelens onder ogen komen is zwaar, pijnlijk. Dat ontken ik allemaal niet. Maar de methode van gevoelens voelen is (imo!) simpel, direct.

Hoi Brokenwings..

Ook ik heb een kortstondige maar heftige affaire met speed gehad je hebt Mn topic gezien en erop gereageerd.. Natuurlijk is mijn verhaal niet hetzelfde als het jouwe. Ik heb een flinke klapper gemaakt die me heeft doen stoppen..

Ik begrijp je, en ik begrijp dat je denkt dat het niet zo simpel is. Maar ik ben het met Mindless eens hier.

Ik heb ook Cravings. Niet zo erg als jij en zeker niet elke dag maar ik heb ze wel.. Nu ik me weer goed voel en even bij Mn vrienden ben geweest die veel gebruiken zat ik weer in die situatie, en dan gaan je hersens met je op de hobbel.. want ja het is zo gezellig en als ik nou alleen 1 sleutelpuntje neem. Dat is toch geen drama?

Ik kan ervoor kiezen om dit ver weg te stoppen. Dan weet ik zeker dat het uitstel van executie is! Over een paar weken geef ik dan toe. Dus kies ik ervoor om het te voelen. Ik laat het gewoon toe. En ik gebruik niet. Dat wil ik namelijk niet. En zo gaat het gevoel vanzelf weg, en kom ik weer met mezelf op 1 lijn!
Ik ben ervan overtuigd dat ik eruit kom met mezelf. Ja ik heb cravings maar i.p.v. me hier hevig tegen te verzetten ben ik lief voor mezelf. Ik was geestelijk een beetje verslaafd. Logisch dat ik nu weer dezelfde smoesjes verzin toch?

Dus ik kan mindless zijn reactie heel goed volgen en jouw weerstand daarop ook. Probeer toch lief voor jezelf te zijn in plaats van constant gek van jezelf te worden.

Veel succes

BrokenWings zei:

Je kunt niet iedereen vergelijken , en sorry das mss u visie, wss ben je veel jonger, je moet het willen en Blabla dat is iets wat ik wel weet , juist daarom begrijp ik niet waarom ik steeds herval . Ook al wil ik het echt ! Simpel of moeilijk. Ik stort mijn hart hier niet zomaar uit , sorry word er een beetje boos om

Klik om te vergroten...

Nee, je kunt niet iedereen vergelijken, maar waarom ga jij er dan vanuit dat jouw pijn minder is dan die van mij? Je kent me niet eens. Maar dat maakt mij allemaal ook niet uit hoor. Vergelijking gaat het hier trouwens helemaal niet om. De methode van gevoelens voelen is hetzelfde ongeacht de intensiteit van het gevoel. Wat het echt moeilijk maakt, is het verhaal dat we koppelen aan gevoelens.

Ik reageerde op je bericht, juist omdat je zei dat je niet begreep waarom je steeds herviel. In mijn ogen hervallen we in oud gedrag omdat we bepaalde dingen niet onder ogen komen. Ik merk zelf goed resultaat met gevoelens onder ogen komen en wil dat graag met andere mensen delen zodat zij zich ook beter voelen.

Je wordt er boos van omdat je denkt dat ik je niet serieus neem of zo(?) Waarom zou ik je niet serieus nemen?

In ieder geval, ik hoop dat het je goed gaat.

Fenrir zei:

Mindless, ik vind je een toffe gast, maar soms is het denk ik beter om niet je eigen visie op te (blijven) leggen aan iemand die behoefte heeft aan begrip en een luisterend oor. Wie schiet hier nou iets mee op?

Klik om te vergroten...

Ik probeer hier iemand oprecht te helpen. Waar het op neerkomt is dat ik zeg dat weglopen voor gevoelens geen oplossing is, wat waar is. En dat wat wel een oplossing is, het onder ogen komen van je gevoelens is, wat een simpel proces is. Wat ook waar is.

Willen we beter worden, of willen we horen wat we willen horen vraag ik me soms weleens af. De TS vraagt zich af hoe het kan dat zij steeds hervalt. In mijn ogen is dat simpel te verklaren omdat weggelopen wordt voor gevoelens. Is dit heel vergezocht Fenrir? Zeg ik hier absurde dingen? Ben ik hier veel te direct?

Ja, mensen hebben behoefte aan begrip en een luisterend oor, maar soms ook aan directheid. Zeggen waar het op staat. En nogmaals: met simpel bedoel ik niet makkelijk. Ik begrijp niet waarom ik het verschil tussen simpel en makkelijk hier uit moet leggen. Nee, je diepste gevoelens voelen is niet makkelijk. Het is het moeilijkste wat er is. Maar alsnog is gevoelens voelen een absoluut simpel proces.

Ik wind me hier nu waarschijnlijk wat teveel over op. Doe ik niet vaak, maar het frustreert mij soms ook hoe snel mensen soms denken dat ik verkeerde intenties heb, enkel omdat ik zulke onconventionele methodes heb.

In ieder geval: excuses voor iedereen die aanstoot neemt aan mijn directe benadering. Misschien is het het beste om helemaal te stoppen te reageren op dit soort topics. Maar dan lees je zo'n vraag en dan weet je wat te doen en dan reageer je toch weer omdat je graag wilt helpen. Ach wie hou ik voor de gek. Ik zou me misschien ook alleen op mezelf moeten richten en minder de betweter uit moeten hangen. Daar zit ook wel waarheid in.

Sorry people!

Mindless probeer het je niet aan te trekken. Ik ben er helemaal van overtuigd dat jouw intentie volkomen oprecht was. Zo is het op mij in ieder geval wel overgekomen. Het kan gewoon soms dat mensen iets anders interpreteren dan dat jij het bedoelde. Ik zou het heel jammer vinden als je je daardoor geremd voelt om te reageren.... er zijn veel mensen die iets kunnen leren van iemand zoals jij!

Ik snap het niet. Mindless heeft hier toch gewoon 100% gelijk? Als je verandering wil, dan moet je je gevoelens onder ogen komen. Zeker als het die onderdrukte gevoelens zijn die tot verslavingsproblematiek leiden. Bij een psycholoog ga je dat ook doen: je gevoelens onder ogen komen. Je kunt tenslotte niet werken aan gevoelens die je diep wegstopt. Maar dat doe je onder begeleiding. Samen met de behandelaar ga je de gevoelens verkennen die ten grondslag liggen aan je problemen.

BrokenWings zei:

Ik durf niks tegen mijn huisarts zeggen. Zou wel graag een goede psycholoog willen. Maar in België kunnen jullie mij aan geen adres helpen waarschijnlijk ?
Grts en bedankt voor het antwoord . Het is Idd niet zomaar een verslaving , gaat veel dieper dan dat...

Klik om te vergroten...

Ik ken zelf helaas geen psychologen in België dus ik kan je niet echt concrete tips geven. Je zult toch naar de huisarts moeten voor een doorverwijzing. Als je niet naar je eigen huisarts durft, waarom ga je dan niet naar een andere? In België sta je in principe vrij om je eigen huisarts te kiezen, en zit je niet vast aan één en dezelfde arts. (Eén van de grote voordelen van België als je 't mij vraagt.)

Bedankt Eik en olifant.

Ik ben me er trouwens wel van bewust dat ik voor mensen kan overkomen als een betweter en begrijp dat ook goed. Dit is ook een intern conflict waar ik eigenlijk al jaren mee "zit". Ik weet hoe ik over kan komen als een mister know it all en ik begrijp hoe mensen het niet prettig vinden dat iemand anders hun verhaal niet behandeld op de manier die ze gewend zijn. Het is dan niet dat ik geen respect voor iemands situatie heb, maar aan de andere kant weet ik ook dat je je eigen verhaal minder serieus zult moeten gaan nemen als je echte heling wilt. Karma is echt. Je zult nooit van je problemen af komen als je niet op gevoelsniveau serieus aan het werk gaat.

Ik wil ook graag iemand begrip en een luisterend oor geven, maar tegelijkertijd is er het besef dat dat niet genoeg is wil iemand echt beter worden. En wat ontdekt wordt bij het onder ogen komen van je pijn, jongens het is het allemaal waard... Het is het begin van het einde van lijden. Maar eerst moet je door je eigen schaduw, je eigen pijnlichaam (zoals Eckhart Tolle het noemt) heen. Daarom dus dat ik hier altijd maar over door blijf ratelen. Denk je niet dat ik soms helemaal moe van mezelf wordt... Maar ik probeer mensen ook in die richting te krijgen, omdat het zó simpel is. Onder die brok gevoelens die we niet willen voelen, daar is dat wat we allemaal altijd aan het zoeken zijn. En recht door die brok is de weg. Niets anders dan dat. Al het andere is afleiding. Wil niet zeggen dat mensen niet afleiding mogen kiezen natuurlijk. Als je denkt dat nodig te hebben, dan heb je dat nodig. Geen oordeel van mij. Maar is je prioriteit nummer 1 beter worden, dan help ik je graag in de goede richting.

Maar het moet niet zo zijn dat mijn ramblings eerder afstotend werken. Dan kan ik het beter voor me houden. En ik hou er ook niet van om een soort messias rol te hebben hier. Dat is bullshit. We zijn allemaal hetzelfde.

Dat lucht eigenlijk best op... Nogmaals bedankt mensen.

En verder no hard feelings met de rest hoop ik? Ik wil het liefste vriendjes zijn met iedereen hier.

Mindless zei:

Ik wind me hier nu waarschijnlijk wat teveel over op. Doe ik niet vaak, maar het frustreert mij soms ook hoe snel mensen soms denken dat ik verkeerde intenties heb, enkel omdat ik zulke onconventionele methodes heb.

Klik om te vergroten...

Ik twijfel absoluut niet aan je intenties Mindless! Misschien dat ik hier degene was die iets te fel reageerde - sorry als mijn kritiek te hard aankwam.

Eik zei:

Mindless probeer het je niet aan te trekken. Ik ben er helemaal van overtuigd dat jouw intentie volkomen oprecht was.

Klik om te vergroten...

Absoluut!

Roze olifant zei:

Ik snap het niet. Mindless heeft hier toch gewoon 100% gelijk? Als je verandering wil, dan moet je je gevoelens onder ogen komen.

Klik om te vergroten...

Ik zeg niet dat ik het niet eens ben met Mindless, alleen dat ik een andere reactie hier gepaster had gevonden. Dat is slechts mijn eigen invulling, en misschien was ik inderdaad te bot.

Mindless zei:

Ik wil ook graag iemand begrip en een luisterend oor geven, maar tegelijkertijd is er het besef dat dat niet genoeg is wil iemand echt beter worden.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

En verder no hard feelings met de rest hoop ik? Ik wil het liefste vriendjes zijn met iedereen hier.

Klik om te vergroten...

Met mij geen hard feelings hoor! Ben je ook nog vriendjes met mij?

Misschien heb je ook gelijk dat een andere reactie gepaster was hier Fenrir. Dat gevoel heb ik zelf dus ook vaak, dat ik misschien beter even kan zwijgen over de meer spirituele aanpak. Maar aan de andere blijft het directe voelen van gevoelens alsnog hét ding wat je moet doen wil je jezelf helen.

Het is soms erg moeilijk om het spirituele inzicht om te zetten in praktische omgang met mensen, althans, voor mij.

Uiteraard ben ik ook nog vriendjes met jou!

Fijn het even uitgepraat te hebben met jullie. Jullie zijn the best!

Ik vind niet dat je vaker zou moeten zwijgen eigenlijk. Je hebt soms stellige overtuigingen maar naar mijn mening breng je die altijd respectvol. Het idee van een forum is net dat er ruimte is voor verschillende standpunten en dat je met elkaar op een volwassen manier in discussie kunt gaan als die niet overeenkomen.

Er is niks mis met je tekst inhoudelijk, het is alleen dat mensen gevoelig zijn voor dingen als iets “simpel” noemen. Daar gaan mensen snel tegen in de weerstand ookal heb je helemaal gelijk! Iemand denkt dan gauw dat je hun problemen bagataliseert en reageert automatisch met “zo simpel is het allemaal niet!”

Ik ben zelf hoogsensitief en al hoef ik niet met fluwelen handschoentjes benadert te worden, bij anderen doe ik dat vaak wel. Helemaal met geschreven tekst; hoe komt dit over en waar zit de weerstand en gevoelige plek bij iemand en pas daar Mn reageren op aan. Vaak komt je tekst -weldoordacht verpakt - dan beter binnen en willen mensen Sneller iets van je aannemen.

Iemand die zo met zichzelf struggelt kan die ‘schop onder zn bips’ gewoon niet aannemen vaak.

Maargoed ik dwaal af

Sterkte @BrokenWings, langs een psycholoog kan zeker helpen. Uiteindelijk moet je het natuurlijk zelf doen, maar zo iemand kan je wel de goede weg op helpen.

De vaste leden hier op het forum weten uiteraard dat je intenties goed zijn @Mindless, maar voor nieuwe leden kunnen ze denk ik wat rauw op hun dak komen.

Als ik je een tip mag geven, je bericht beginnen met een stukje medeleven zorgt al dat het anders overkomt en dat je intenties duidelijk zijn.

Wat verder vaak wel helpt is om eerst te vertellen hoe iets bij jezelf is gegaan en vervolgens de link te leggen naar de situatie van de ander. Vervolgens kan die ander zelf bepalen wat die ermee doet. Ding is namelijk dat heel veel mensen gewoon niet of nog niet openstaan voor spiritualiteit en als je daar dan over door blijft gaan komt het al snel over alsof je ze wilt bekeren als het ware of dat je hun problemen bachetaliseert.

Ik snap dat je jouw ervaring graag met anderen wilt delen, heb ik zelf ook wel als het om spiritualiteit gaat. Maar iedereen heeft zo zijn of haar eigen pad en snelheid hierin, en wanneer je altijd ongevraagd hierover begint denk ik dat het vaker averechts werkt dan zoals bedoeld. Je moet je zeker niet laten remmen hoor, maar het anders brengen kan een hoop verschil maken.

Psychedelibee zei:

Sterkte @BrokenWings, langs een psycholoog kan zeker helpen. Uiteindelijk moet je het natuurlijk zelf doen, maar zo iemand kan je wel de goede weg op helpen.

De vaste leden hier op het forum weten uiteraard dat je intenties goed zijn @Mindless, maar voor nieuwe leden kunnen ze denk ik wat rauw op hun dak komen.

Als ik je een tip mag geven, je bericht beginnen met een stukje medeleven zorgt al dat het anders overkomt en dat je intenties duidelijk zijn.

Wat verder vaak wel helpt is om eerst te vertellen hoe iets bij jezelf is gegaan en vervolgens de link te leggen naar de situatie van de ander. Vervolgens kan die ander zelf bepalen wat die ermee doet. Ding is namelijk dat heel veel mensen gewoon niet of nog niet openstaan voor spiritualiteit en als je daar dan over door blijft gaan komt het al snel over alsof je ze wilt bekeren als het ware of dat je hun problemen bachetaliseert.

Ik snap dat je jouw ervaring graag met anderen wilt delen, heb ik zelf ook wel als het om spiritualiteit gaat. Maar iedereen heeft zo zijn of haar eigen pad en snelheid hierin, en wanneer je altijd ongevraagd hierover begint denk ik dat het vaker averechts werkt dan zoals bedoeld. Je moet je zeker niet laten remmen hoor, maar het anders brengen kan een hoop verschil maken.

Klik om te vergroten...

Bee, gezien hoe lomp ik hier zelf reageerde ben ik onder de indruk van hoe eloquent en constructief jouw post was.

Ik heb inhoudelijk verder weinig bij te dragen aan deze discussie, en ik voel me schuldig over het kapen van deze topic, dus zal ik verder niet reageren hierop. Als iemand nog iets kwijt wil mag een pb natuurlijk gewoon

@BrokenWings, hoe gaat het nu?

Jullie hebben gelijk.

Met een stukje medeleven beginnen is een goede tip Bee. En ook het kijken waar de gevoelige plek zit bij iemand zoals 22:22 zegt. Ik knal er dan vaak lomp weer een paar spirituele inzichten tegenaan, terwijl daar wel een stukje nuance en afstemming op de persoon en situatie bij mag zitten. Meer medeleven en geduld toepassen wellicht. Het is eigenlijk best een kunst om dat te doen. Ben trouwens wel blij om te zien dat mensen mijn spirituele benadering waarderen.

Maar ik ga zeker wat doen met jullie tips.

En Fenrir, ik voel me ook wat schuldig over het kapen van dit topic. Hopelijk heeft het BrokenWings niet afgeschrikt. Ben ook benieuwd hoe het nu gaat.

Goed bezig. Je kan het aankomen ook positief zien. Beter dan het uitmergelen van de pep. Zie je er ongetwijfeld gezonder uit.

Ik word gek van mezelf , ik neem paar weken speed en dan afkicken , tegen dat ik erdoor ben en me weer goed voel heb ik weer zin ... wat gewoon idioot is want ik wil der absoluut vanaf. Doe niks dan huilen. Ik weet zelf hoe ik ben als ik het neem of als ik ontwen . En geen van beiden is aangenaam . Zou de oorzaak van gebruik onderliggend kunnen zijn? Dat ik zo mijn gevoelens wil onderdrukken over iets??
Want ik ben ook ni bepaald gelukkig in men leven . Ben ooit nog jaren clean geweest , toen ik een relatie had. Maar nu... ik heb geen grens en word hier enkel ellendiger en dikker van . Jojo effect laat sporen na. Ik vraag mij echt af waarom ik het steeds weer doe terwijl ik zelf weet dat ik er niet tegen kan . Eerst euforisch daarna kwaad op mezelf en iedereen , Jezus , wanneer gaat dat eens ophouden . Tips om de cravings tegen te gaan? Als ik weer eens zin heb ... hoe stop ik mezelf dan?? Ik kan niet mezelf laten opnemen ... ik heb een zoontje waar ik alleen voor sta . Bijna niemand weet dat ik dat doe... Ik ben radeloos .....

Ga eens naar je huisarts. Die heeft beroepsgeheim en je kan met hem de mogelijke opties bespreken. Dan heb ik het niet eens perse over een opname, maar gewoon eens met iemand erover praten kan voor jezelf al veel uitmaken. Volledig alleen ervoor staan maakt het allemaal moeilijker, en maakt het afkicken bijna onmogelijk, lijkt mij. Deel het met iemand, liefst ook met iemand die dichtbij je staat. Op dit forum vind je misschien ook wel wat gelijkgestemden/ervaringsdeskundigen die mee kunnen denken, want speed is een drug waar veel mensen niet op een gecontroleerde manier mee om kunnen gaan. Dat je hier je verhaal komt doen is dus al een goede eerste stap.

Oorzaken van speedgebruik zijn uiteenlopend maar je gevoelens onderdrukken kan zeker een rol spelen, ik denk dat dit heel vaak de drijvende kracht is achter een verslaving. Tenslotte zorgt het ervoor dat je even alles kan vergeten of anders kan zien (om daarna de realiteit extra hard voor ogen te krijgen als het uitgewerkt is). Het is menselijk om geneigd te zijn voor 'acute verlichting' te kiezen als je je slecht voelt, en op dat moment de langetermijngevolgen uit het oog te verliezen.

Als je zelf wil stoppen zonder hulp van buitenaf, moet je zorgen dat je geen drugs in huis hebt, en het ook nooit meer kopen. Maar ik denk, als ik het zo lees, dat het wel iets complexer is dan 'gewoon niet van speed af kunnen blijven'. Vanuit de persoon die jij bent, met de ervaringen die jij hebt en de problemen die je ervaart, moet je een kracht zien te vinden om te veranderen, om die problemen op een andere manier op te lossen. Professionele hulp kan daarbij helpen.

Sterkte!

Ik durf niks tegen mijn huisarts zeggen. Zou wel graag een goede psycholoog willen. Maar in België kunnen jullie mij aan geen adres helpen waarschijnlijk ?
Grts en bedankt voor het antwoord . Het is Idd niet zomaar een verslaving , gaat veel dieper dan dat...