Ik mis gewoon iéts

Eindeloze boswandelingen.

Na herhaaldelijk terugvallen in ghb, ben ik gelukkig mijn laatste terugval goed en wel te boven gekomen. Zoveel ellende gehad, van niet slapen, slecht uitzien, doodvermoeid zijn, hoge bloeddruk, verward wezen. Ik heb het allemaal gehad. Ook vaak de gedachten dit moet stoppen, dadelijk kom je er niet meer alleen uit en zit je in een kliniek. Eenmaal er uit, drie maanden soms wel zes maanden clean en dan begin ik gewoon weer. Ik heb momenteel zulke cravings, ik voel me saai, ik vind alles saai! Wat ik wil, even van mij afschrijven nooit gedacht dat ik dit weer tegenkwam

Als je alles saai vindt, dan raad ik je aan om je verveling te onderzoeken. Serieus: ga zitten en kijk naar je gevoel van verveling. Als alles saai is en niets leuk om te doen, dan is dat toch een teken dat je het op de verkeerde plek zoekt? Drugs is het ook niet zoals je hebt gemerkt, want dat is tijdelijk en soms met grote gevolgen.

Verveling is een state of mind, wat betekent dat je je alleen kunt vervelen als je in je hoofd zit. Als je je aandacht van je hoofd verplaatst naar de rest van je lichaam, zal verveling je verlaten. Iskra's voorstel is ook zeer aan te raden. Wandelen in de natuur haalt je automatisch meer uit je hoofd. Ik heb met mezelf een afspraak gemaakt dat ik elke dag ga te wandelen en het is heerlijk. Je voelt je er beter door op zoveel manieren. Ook lang nadat je hebt gewandeld.

Urenlange boswandelingen plus meditaties en lekker eten helpt mij de dag door te komen. Het gaat erom dat jij je lichaam goed afmat en je geest tot rust brengt. Verder zijn er talloze dingen die je kunt doen; skeeleren, tekenen, boeken lezen, muziek maken, enzovoorts... Je kan ook je talenten inzetten om anderen te helpen. Dieren of mensen. Jezelf kapot maken met ghb is niet het antwoord op een gelukkig bestaan. Het vervult heel kort even dat verlangen naar kortstondig genot. Op de lange termijn heb je veel meer aan andere dingen.

En het hoeft niet nuttig te zijn, zolang je maar plezier voelt.

Verveling / het gevoel iets te missen is een bekend verschijnsel voor verslaafden die net nuchter zijn.

Er is genoeg te doen, alleen niet iets gebruiken.

Wandelingen/bioscoopje doen/uiteten/schoonmaken/shoppen/fietsen/lezen/ WHATEVER.

Accepteren dat gebruiken geen optie is, ook al mis je iets. Iets missen mag en kan he.

Daarnaast is plezier voelen voor verslaafden die net nuchter zijn een grote opgave. De hersenen zijn gewend aan onnatuurlijke prikkels van geluk, hersenen moeten gewoon weer leren om normale dingen leuk te vinden. Zo lang je telkens blijft gebruiken zal je telkens tegen hetzelfde aan blijven lopen.

Je zegt talloze keren te zijn teruggevallen, waarschijnlijk viel je elke keer terug op het idee iets te missen.

Nu is het tijd om nieuw gedrag te gaan vertonen. Door dit gevoel heen.
Desnoods ga je naar zelfhulpgroepen (NA, CA, AA) om hierover te praten. Ik garandeer je dat bijna iedereen herkent wat je nu beschrijft.

Succes.

Bedankt voor de adviezen. Ik moet echt uit die negatieve spiraal! Ik zit ondertussen bijna twee uur te googelen over geslaagde afkicks van ghb. De angst zit er dagelijks nog bijhoorlijk in

Ik had een keer een Artikel gelezen dat verslaving vaak een gevolg is van eenzaamheid en het onvermogen om met andere mensen te binden. Een logische oplossing zou dan denk ik zijn het zoeken van sociale contacten en daar leuke dingen mee te doen en met hen te binden.

@Stailoz @Mindless

Dat zou best kunnen, maar ik heb oa een goede baan, familiecontacten, vrienden, kinderen waar ik heel trots op ben, een fijne partner en een mooi huis. Ik mis euforie, vroeger vaker een zwak gehad voor downers. Het gekke is, uit onderzoek bleek ik ben depressief, terwijl ik erge jaren zonder drugs heb gekend en ik altijd sterk bleef. Die speciale momenten wat je beschrijft kloppen als een bus. Ik denk wauw wat overkomt me. Tot de ellende begint. Ik vraag me af waarom ik klaag terwijl ik niks te klagen mag hebben. Ik ben wel pas laat in aanmerking gekomen met drugs, in mijn tienerjaren heb ik het overgeslagen

Bedankt voor de tips. Inmiddels sta ik weer een tijdje op 0. Wel voel ik een flinke dip aan komen. Ik ben gestart met een kleine dosis baclofen 3x10, ik probeer dit zo te houden en mocht het nodig zijn slik ik max 3x20. Ik hoop dat het dit keer wel helpt. Is er namelijk geen g dan zoek ik het wel in wijn en dat kan ook een probleem worden. Ik hoop dat dit middel samen met mij helpt overal vanaf te blijven.

Coffeecup zei:

@Stailoz @Mindless

Dat zou best kunnen, maar ik heb oa een goede baan, familiecontacten, vrienden, kinderen waar ik heel trots op ben, een fijne partner en een mooi huis. Ik mis euforie, vroeger vaker een zwak gehad voor downers. Het gekke is, uit onderzoek bleek ik ben depressief, terwijl ik erge jaren zonder drugs heb gekend en ik altijd sterk bleef. Die speciale momenten wat je beschrijft kloppen als een bus. Ik denk wauw wat overkomt me. Tot de ellende begint. Ik vraag me af waarom ik klaag terwijl ik niks te klagen mag hebben. Ik ben wel pas laat in aanmerking gekomen met drugs, in mijn tienerjaren heb ik het overgeslagen

Klik om te vergroten...

Niet dat ik zeg dat je het mis hebt hoor, want wat weet ik nou. Maar ik heb ook goede familiecontacten, goede relatie en 2 prachtige kinderen. financien gaat goed, werk waar ik van hou etc. Maar het leven is niet zo simpel als zulke feitelijke aspecten. Ook ik ben heel laat begonnen met drugs, ik ben gelukkig nooit verslaafd geweest, maar ik ben wel vanaf het begin zeer bewust bezig niet verslaafd te worden, anders was ik het wel geweest. Je kan je ook eenzaam voelen met al die opgesomde contacten. Zoals ik zei ik ben niet verslaafd, dus dat is een andere situatie, maar ik mis drugs helemaal niet als ik met mijn vrouw en kinderen leuke dingen aan het doen of wanneer ik de warmte en liefde van hen voel. Maar als mijn vrouw vroeger naar bed ga en ik ff alleen ben, dan weet ik niet wat ik moet doen met die verveling/ eenzaamheid en dan is de behoefte heel sterk. Een tv serie waar vroeger van kon smullen, is nu een stuk minder interessant geworden, maar mijn kinderen en vrouw zijn niet minder interessant worden.

Misschien slaat dit totaal niet op jou, maar wilde me mezelf toch ff verduidelijken.

Natuurlijk mag je dat zeggen. Na een dag lang werken en mijn vriend is op middagdienst, ik vind het vreselijk. Ik ga dan bijna met de kinders op stok doordeweeks zo vroeg. Genieten van uitjes kan ik wel zonder drugs. Misschien heb ik mijn topic een verkeerd titel gegeven. Ik vond het moeilijk en twijfel al lang om eentje te plaatsen. Toch maar gedaan omdat ik andermans gelijksoort topic niet wil bevuilen. Ik zit weer midden in mijn depressie. Met mijn tijdelijke g gebruik heb ik mijn ad gebruik gestopt. Dat verklaart ook een hoop denk ik. Ik ga het ad weer opbouwen en ik hoop mij echt vlug beter te voelen. Ook denk ik aan de huisarts voor hulp, maar een kliniek in deze situatie? Ik ben niet nú verslaafd. Toch moet er iets van hulp bestaan en het liefst zo anoniem mogelijk. Dat werk niet onder druk komt. Ik ben het echt zat. Winterdip zal ook wel parten spelen. Ik weet dat clean zijn lukt, maar ik wil het voor altijd. Een paar keer per jaar ga ik te goed los en maakt me dat steeds angstiger

Stailoz zei:

Zoals ik zei ik ben niet verslaafd, dus dat is een andere situatie, maar ik mis drugs helemaal niet als ik met mijn vrouw en kinderen leuke dingen aan het doen of wanneer ik de warmte en liefde van hen voel. Maar als mijn vrouw vroeger naar bed ga en ik ff alleen ben, dan weet ik niet wat ik moet doen met die verveling/ eenzaamheid en dan is de behoefte heel sterk.

Klik om te vergroten...

Coffeecup zei:

Natuurlijk mag je dat zeggen. Na een dag lang werken en mijn vriend is op middagdienst, ik vind het vreselijk.

Klik om te vergroten...

Ik zie dit heel vaak. Mijn vrienden en familieleden denken bijna allemaal ook zo. Een moment alleen zijn zonder afleiding wordt in de regel als ondraaglijk ervaren. Zo was mijn beste vriend toen zijn relatie uitging bijna in paniek om halsoverkop weer een vriendin te vinden. Want alleen zijn kon echt niet. Toen had hij dus weer iemand gevonden die inmiddels zijn vrouw is en nu heeft hij een kind met haar, maar hij heeft dus nooit geleerd in zijn eigen gezelschap te zijn zonder afleidingen.

Zelf ben ik dus niet zo en waardeer ik alleen zijn heel erg. Maar ik denk dat zelfs als je alleen zijn niet waardeert je toch zult moeten leren om op momenten alleen te zijn. De liefde die je ontvangt van je familie, hoe mooi ook, is van buiten jezelf. Je geeft dus je gehele gevoel van welzijn aan externe factoren. Wat als je ze verliest om een of andere reden? Dan stort je hele wereld in. En je zult ze ooit verliezen.

Het aanvankelijke gevoel van eenzaamheid/leegte is niet zo ondraaglijk als mensen denken. Ik denk dat omdat mensen nooit ook maar een moment dat gevoel willen hebben, ze er een beeld van vormen dat ondraaglijk is. Maar als je wist dat je best een moment alleen kunt zijn, dan maak je jezelf niet zo absoluut afhankelijk van anderen om je goed te voelen. Je kunt nog steeds alle liefde delen met deze mensen, maar je weet dan ook dat je zonder ze kunt, mocht dat om een of andere reden ooit een realiteit voor je worden. En dat zal het...

Ik snap je punt. Je volledig in een nieuwe relatie storten om bijvoorbeeld afleiding te hebben en een en ander proberen te vergeten, klinkt heel leuk maar zet op den duur ook geen zoden aan de dijk. Eerst werken aan jezelf

Inmiddels weer een tijdje clean van alles, en het gaat weer uitstekend! Nu ook drie weken van de benzo’s af. Geslaagd voor een examen, ik ben zo blij. Volhouden is de kunst.

Ik lees weer veel problemen de laatste tijd hier wat betreft ghb. Sterkte voor hen!