@Dessie Ik snap dat je zegt dat je het knap vindt. Het viel alles mee, elke dag was een dag verder van de verslaving vandaan.
De dagen konden mij niet snel genoeg gaan. Zo erg walgde ik er van.
Ik zag vrienden die kennissen werden en later bekenden. Ze kochten allemaal een huis of hun tweede al. Vakanties, dure hobby's.
Kinderen kwamen, carrière moves, etc. Ze leefden.
Ik had een joggingbroek, op elke rekening een maand achterstand (huur, eneco, verzekeringen), shoarma, een beetje bier en teveel wiet.
En ik stond op 2 rekeningen 1.000 rood plus studieschuld van ruim 4.000. Was boos op de wereld geworden, afgezonderd, tikkeltje vervreemd van alles.
Keek ook veel complottheorie filmpjes
Ik had wel een klein internetbedrijfje en een HBO diploma op zak. Ik denk dat dat m'n houvast is geweest om me niet helemaal f*ckt te voelen.
Als ik nadacht besefte ik dat mijn hele situatie voortkwam uit het blowen. Daarom was ik lethargisch, wazig, ongemotiveerd.
Terwijl ik wel wilde maar de roes weerhield me.
Ik heb mezelf gereset. Ik stopte. Ging naar de dokter met allerlei achterstallige kwaaltjes, tandarts sinds 5 jaar ofzo. Huis schoonmaken, opruimen, gezonder eten, sporten, nieuw kapseltje, andere kleding, etc. Ook heb ik voor mezelf bepaald wie ik nou echt een vriend of vriendin vond en daar m'n aandacht aan besteed. Heel heilzaam en leerzaam ook. Volop opwaarts!
Dat kan jij ook hoor
![:)]()