ik herken dit zo goed
speed is echt een klote drugs. Het maakt mij altijd helemaal kapot tot aan de meest vervelende bad trips aan toen. Gelukkig doe ik het al een tijdje niet meer maar om de zoveel tijd komt er een verlangen terug. Vooral wanneer ik mij eenzaam voel en verveel. Want inderdaad speed lost dat allemaal tijdelijk op. Maar wanneer het is afgelopen dan staat de hel altijd netjes weer op mij te wachten.
Gelukkig heb ik een tijdje terug het microdoseren van psychedelica gevonden. In het begin was ik er heel erg bang voor want ik was bang dat het mijn depressies en extreme gedachten erger zou maken zoals blowen doet.
Ik kan absoluut niet meer tegen het roken van wiet want dan schiet ik altijd per direct in een psychose. Dus ik was heel erg bang dat dat ook zou gebeuren met het microdoseren van psychedelica's.
NIET dus
![:)]()
het haalt de depressie en de lusteloosheid juist weg en de volgende dag hoef ik het niet weer te gebruiken want er zijn geen comedowns, althans voor mij niet, ik voel mij juist goed de volgende dag. Het kan soms wel eens zijn dat er iets in mijn bewustzijn naar voren komt dat moet worden losgelaten maar dat heeft al iemand hier in dit topic gezegd, het laat mij dan anders naar het probleem kijken maar dat gebeurd alleen wanneer ik soms iets meer dan een microdosis heb genomen.
Het youtube kanaal drugslab heeft heeft een hele mooie video over microdoseren en ze probeert het zelf ook. Ik ben via het youtube kanaal drugslab aan het microdoseren begonnen.
Youtube titel: Dzifa microdoseert een maand LSD en tript onverwachts | Drugslab Extra
Maar nog steeds, vaak kan ik nog aan goeie speed komen en, men oh, men oh, men, ook al heb ik zoveel slechte ervaringen gehad met speed, er blijft altijd dat achter deurtje open staan waar ik voor moet blijven waken.
Dus ik wens je veel sterkte Syl, want dit is niet zomaar iets, een verlangen naar speed is soms zwaar want het verlangen komt er altijd op het slechste momenten wanneer ik juist zwak ben eenzaamheid en verveling.
snelle_piet
Bedankt voor je bericht! ❤️
Ik vraag mezelf wel vaak af, hoe zou ik me nu voelen zonder de antidepressiva.
Vind dat micro doseren erg interessant.
Wat bij mij echt de triggers zijn is toch wel de vermoeidheid.
Heb zo weer het verlangen om gewoon weer eens lekker fit op te staan en echt zin in de dag te hebbrn.
Dat had ik met speed wel, kon de hele wereld aan voor mijn gevoel.
Maar na een jarenlange verslaving gaat het je ook op breken.
Het brengt je dan ook niet veel goeds meer.
Ik had een mail van de psychiater.
Ze vroeg of ik contact wou opnemen zodat we kunnen bespreken waar ik op dit moment behoefte aan heb.
Ga dan maar eens met haar in gesprek over de dingen waar ik nu vooral tegen aan loop.
Ik probeer nu vooral bij cravings te denken aan alle negatieve dingen van speed.
Zo kreeg ik vaak een bultje op mijn tong omdat ik steeds met mijn tong aan achterkant van tanden duwde.
Dit was erg pijnlijk en lastig met eten.
Het plafonstaren de hele nacht.
Het zo graag willen maar niet kunnen slapen.
Het in je eigen bubbel zitten
Enz enz