Hey lotgenoot, dank voor je reactie en medeleven uit ervaring. Ik denk eigenlijk dat ik wel op het diepste punt ben aangekomen in de zin dat ik werkelijk geen keuze heb: ofik ben verslaaft geweest aan ritalin dus ik begrijp een beetje wat je doormaakt. het is super kut en super heftig om eraf te komen. je kan doorgaan tot je diepste diepte punt en geloof me daar ben je nog lang niet, maar daar wil je ook niet zijn. makkelijk zal het niet zijn, maar ik lees in je berichtjes ook duidelijk je wanhoop.
Even zoeken op google en ik kom meteen een verhaal tegen van een man die dexamfetamine fijn stampt en er zo toch verslaafd aan is.Dexamfetamine sulfaat in zeer lage dosis (2.5mg) zou voor jouw een optie 4 kunnen zijn.
Als je bereid bent 3 a 4x p/d naar de apotheek te gaan om ze op te halen en te slikken.
Methyl maakte me kut , dex niet.
Heb het wel in de hand wat ik neem natuurlijk van men therapeutische dex.
Overeenkomst met arts/psych/apotheek pm dagenlijks een dosis dex te halen bij de apotheek.
Dexamfetamine sulfaat in zeer lage dosis (2.5mg) zou voor jouw een optie 4 kunnen zijn.
Als je bereid bent 3 a 4x p/d naar de apotheek te gaan om ze op te halen en te
Ik krijg ze in gelcaps van 2.5mg en ze wegen 11.***mg , kan ze snuiven maar te veel bindmiddel.Even zoeken op google en ik kom meteen een verhaal tegen van een man die dexamfetamine fijn stampt en er zo toch verslaafd aan is.
Misschien niet zo handig als @Fairflower al op dezelfde manier verslaafd is aan methylfenidaat(?)
ok, mooi dan is er vanaf nu alleen nog maar een weg uit, kleine stapjes, ik raad je vooral aan om naar je emoties te kijken. niet onderdrukken, vind vrienden waarbij je je emoties kan en mag uiten. als je boos ben, wees boos, als je verdrietig bent, wees verdrietig. ga er vol in en laat het toe.Hey lotgenoot, dank voor je reactie en medeleven uit ervaring. Ik denk eigenlijk dat ik wel op het diepste punt ben aangekomen in de zin dat ik werkelijk geen keuze heb: of
1) ik neem meer Concerta s en dat is veel te gevaarlijk aangezien ze te kort werken en dus nauwelijks nog voor verlichting zorgen waarop wel een immense craving volgt. Hierdoor heb ik de rest die ik nog had weggedaan aangezien ik me zwaar zou overgedoseerd hebben als ik nog enigszins toegaf aan de cravings. Ik blijk ook belange niet meer zoveel Concerta aan te kunnen als ik kon, mijn lichaam reageert er heel slecht op en bij mijn voorlaatste herval ben ik al naar de dokter geweest voor zware pijn op de borst, gisteren ging het weer die richting uit. Dit nadat ik al een paar maanden terug met een zware overdosering van 28 Concerta s van 36 mg (ja hoor, op 1 dag zoveel Concerta binnenwerken kon toen) op spoed belandde en dit was in die periode niet mijn enige spoedbezoekje wegens oppeppers. Toegeven aan de craving gaat naar een heel bitter einde.
2) ik kauw elke ochtend 1 Concerta kapot die ik haal bij de apotheker en zie 3 uur daarvoor ontzettend af, heb heel even verlichting en zie dan weer voor de rest van de dag af van cravings en ander afzien wat het ook moge zijn (geestelijke afkick?) en ga dus telkens op en neer. Het uitwerken van de Concerta gaat pijlsnel, dus van een even goede draaglijke stemming naar een diep dal
3) ik neem de Concerta in zijn geheel en zie af, maar heb gelukkig niet echt het gevoel van cravings. Dit ben ik nu terug aan t doen, ik heb dit de laatste keer 4 dagen volgehouden, het kleurenpalet aan emoties was groot (met methylfenidaat of hoge doseringen lijkt t leven simpel: zwart wit), lachen en wenen tegelijk, vooral heel veel wenen, chaos, nauwelijks nog in staat te functioneren...
Ik heb geen andere optie dan keuze 3 of gewoon stoppen met Concerta. Tenzij ik mezelf graag onder de grond wil en dat is gelukkig niet zo.
Ik houd vol zo goed en zo kwaad ik kan om Concerta niet meer te kauwen, ik zie vreselijk af, maar het komt wel goed.
Idd...gevoelens komen erg hard terug boven en zijn echt een reden om te stoppen i p v ze opnieuw te verdoven, ook al zijn ze onaangenaam. Anders blijf ik verdoofd in een onaangename situatie zitten. Beter echt uit de situatie stappen.ok, mooi dan is er vanaf nu alleen nog maar een weg uit, kleine stapjes, ik raad je vooral aan om naar je emoties te kijken. niet onderdrukken, vind vrienden waarbij je je emoties kan en mag uiten. als je boos ben, wees boos, als je verdrietig bent, wees verdrietig. ga er vol in en laat het toe.
Je slikt nu hele concerta in 1 keer en dat ga je dan afbouwen? Weet je al op wat voor termijn precies?Idd...gevoelens komen erg hard terug boven en zijn echt een reden om te stoppen i p v ze opnieuw te verdoven, ook al zijn ze onaangenaam. Anders blijf ik verdoofd in een onaangename situatie zitten. Beter echt uit de situatie stappen.
Nee, dat weet ik niet precies. In feite is het goed als ik het zo neem en niet meer zou misbruiken, als dat echter niet gaat is t beter volledig te stoppen, tenzij ik wil gebruiken natúúrlijk...maar ik denk niet dat ik nog op de vlucht wil. Mijn hulpverlening is alleszins voor heel traag afbouwen....niet zozeer omdat t stoppen te moeilijk is fysisch maar omwille van de psychische afhankelijkheid...Je slikt nu hele concerta in 1 keer en dat ga je dan afbouwen? Weet je al op wat voor termijn precies?
Hoe gaat het nu inmiddels @Fairflower?
Hey allemaal,Hi Fairflower, ik wilde eigenlijk jou net de vraag van Mindless stellen. Hoe gaat het nu met je? Als je behoefte hebt aan weggooi tips of tips om serieus af te kicken? Daar staat mijn brievenbus hier op het forum ook open voor![:shamrock:]()
Veel succes daar!Hey allemaal,
Ik ga morgen in opname om af te kicken en volledig te stoppen met concerta. Ik bleef wekelijks hervallen. Nu neem ik 4 concerta s per dag maar dit lukt enkel omdat een lieve vriend mij behoed om niet alles ineens op te gebruiken. 1 concerta werkt nauwelijks nog en de onderliggende opgestapelde vermoeidheid is ontzettend groot...4 concerta s zorgen er enkel voor dat ik geen erge afkick heb maar van energie is geen sprake.
Ik antwoord een andere keer graag verder, ben te moe. En verlang inmiddels naar een clean leven.
Lieve groetjes!
Veel succes, Fairflower.❤️Hey allemaal,
Ik ga morgen in opname om af te kicken en volledig te stoppen met concerta. Ik bleef wekelijks hervallen. Nu neem ik 4 concerta s per dag maar dit lukt enkel omdat een lieve vriend mij behoed om niet alles ineens op te gebruiken. 1 concerta werkt nauwelijks nog en de onderliggende opgestapelde vermoeidheid is ontzettend groot...4 concerta s zorgen er enkel voor dat ik geen erge afkick heb maar van energie is geen sprake.
Ik antwoord een andere keer graag verder, ben te moe. En verlang inmiddels naar een clean leven.
Lieve groetjes!
Wat een hel waar jij in zit . Ik duim mee voor je hoor. succesHey allemaal,
Ik ga morgen in opname om af te kicken en volledig te stoppen met concerta. Ik bleef wekelijks hervallen. Nu neem ik 4 concerta s per dag maar dit lukt enkel omdat een lieve vriend mij behoed om niet alles ineens op te gebruiken. 1 concerta werkt nauwelijks nog en de onderliggende opgestapelde vermoeidheid is ontzettend groot...4 concerta s zorgen er enkel voor dat ik geen erge afkick heb maar van energie is geen sprake.
Ik antwoord een andere keer graag verder, ben te moe. En verlang inmiddels naar een clean leven.
Lieve groetjes!
Ik begrijp goed wat je zegt, toch heb ik heel ernstige twijfels/angsten omtrent het aankunnen/verdragen van mijn gevoelens
We hebben als mensen allemaal die angst voor het onbekende. We hebben de neiging om een comfortzone te creëren en daarin te gaan leven. Dit vergt dus ook daadwerkelijk moed, om dan tóch je angsten/twijfels onder ogen te komen. In het begin is het 100% moed, dan wanneer je de confrontatie vaker hebt gepraktiseerd, krijg je vertrouwen en neemt vertrouwen het over van moed, wat het proces makkelijker maakt. Dan wanneer je genoeg vertrouwen hebt getoond, begin je liefde (voor jezelf) te ervaren en neemt liefde het over van vertrouwen, wat het proces zelfs plezierig maakt!Ik begrijp goed wat je zegt, toch heb ik heel ernstige twijfels/angsten omtrent het aankunnen/verdragen van mijn gevoelens al ben ik er sterker in geworden. Misschien maak ik mezelf dingen wijs omdat ik verslaafd ben en ben ik inderdaad erg bang voor het onbekende.
Ik denk dat ik de stap toch maar es ga zetten richting een veilige afkickkliniek of setting voor dubbeldiagnose, terug gaan naar gebruik gaat altijd
Daarom is het denk ik zo belangrijk om zo snel mogelijk te leren nuchter content te zijn, voldoening te voelen. Al zijn dit eerst maar hele spaarzame momenten. Als je tenminste maar wéét dat het mogelijk is. Waar ik het in het andere topic over had: door de confrontatie met je problemen nuchter aan te gaan, leer je dat je daartoe in staat bent. Dat op zichzelf geeft al enorme voldoening en ook hoop.
Het gevoel dat je nog niet diep genoeg gevallen bent om echt 100% te willen stoppen, komt omdat je (nog) niet ziet dat er licht aan het eind van de tunnel is. Omdat je niet weet dat je je nuchter ooit wel echt goed zult voelen blijf je liever bij het oude, dat tenminste bekend en op een soort kromme manier vertrouwd is, ook al is het compleet destructief. De geest denkt: beter dat, dan het onbekende. Maar dit is een valse gedachte. Dat de geest het niet kan zien, betekent niet dat het er niet is.
Naast discipline om te stoppen zou ik als ik jou was dus ook echt bezig gaan met die nuchtere directe confrontatie van je gevoelens. En zo beetje bij beetje leren dat je daar zelfstandig zonder hulpmiddelen mee kunt dealen. Maakt niet uit als dat eerst maar een paar seconden is. Met oefening wordt dat beter en je hoop dat er überhaupt licht aan het eind van de tunnel is, zal zich gaan ontwikkelen. En op een gegeven moment ervaar je het licht (het geluk in je) zelf. En zal dat beetje bij beetje je nieuwe thuis worden. Heb je dát, dan zal er steeds minder fundering zijn voor een verslaving om zichzelf op te bouwen
Het lijkt me eigenlijk ongelooflijk bevrijdend om te geloven dat ik zonder middelen zou kunnen en toch met mijn gevoelens kan omgaan...ik zie ook met het hier neer te schrijven dat dat de oplossing is...Dank je voor de replieken!!!! Van mensen met ervaring neem je toch al wat meer aan héJe heb dus last van je emoties omtrent het last hebben van je emoties.
Ik denk dat de enige uitweg is om je angst te confronteren. Anders blijf je in die feedback loop vast zitten. Probeer het gewoon. En als het fout gaat. Dan probeer je het nog een keer. Het process van leren is er een van vallen en opstaan. Hoe wil je er anders uit ontsnappen? Door gaan met wat je nu doet? Een ander middel zoeken als vervanger?
Goeie!!!!!!!“We either make ourselves miserable, or we make ourselves strong. The amount of work is the same.”
― Carlos Castaneda
Het zien dat het de oplossing is, is al de eerste en grootste stap. Daar begint het vertrouwen al!Het lijkt me eigenlijk ongelooflijk bevrijdend om te geloven dat ik zonder middelen zou kunnen en toch met mijn gevoelens kan omgaan...ik zie ook met het hier neer te schrijven dat dat de oplossing is...Dank je voor de replieken!!!! Van mensen met ervaring neem je toch al wat meer aan hé. Ik denk dat ik eigenlijk wel wil stoppen, maar angst me tegenhoudt en me in deze vicieuze cirkel houdt...tijd om eruit te stappen, liefst wel met een opname denk ik.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."