Hoe ga je om met iemand die psychotisch is?

CuriousExplorer zei:

Heeft niks met mijn toewijding als vriend te maken.
Maar de ervaring leerde mij wel dat als zo iemand je als een onderdeel van het complot ziet je het quasi nooit meer kan veranderen.
Ik heb de weloverwogen beslissing gemaakt om afstand te nemen van die persoon toen de veiligheid van mijn vriendin en mezelf in het gevaar kwam

Klik om te vergroten...

Ik geloof ook zeker wel in je goede intentie en een psychose is niet niks indd, UIt ervaring kan ik vertellen van je belevings wereld heel anders ervaart. Maar met de tijd kan dat ook weer wegslijten en blijft er mischien schaamte of schuldgevoelens over waar zo iemand dan nog mee zit.
Een bkkie koffie doen voor een half uurtje kan een wereld van verschil maken, hoef dan nog geeneens over serieuze dingern te praten, vooral niet eigenlijk.
soms is er ealleen maar ff een bevestiging nodig van: je accepteert me nog en hebt me niet afgeschreven....

Ik heb mensen gekend, die een psychose hebben gehad, ofwel deze ellende regelmatig terug krijgen.
Wat is daarvan te verwachten?

Mensen die in een psychose zitten, soms duren deze maanden, (!) hebben enkele typerende gedragingen.
Allereerst: neem niets echt serieux wat er gezegd wordt!
De denkwijze wordt bij deze mensen totaal onbegrijpelijk ...of slaat vlgs jou nergens op.
Zijn zitten in een heel andere wereld, met andere waarneming, andere emoties, en een typische gedragswijze.
Vaak heeft de psychoot zgn."wanen", zo denken enkele weleens dat zij Jezus of Maria zijn (geweest), en zijn deze mensen buitengewoon achterdochtig.
Hiervoor krijgen ze een medicijn dat Akeniton heet.
Zij denken vaak dat zij vergiftigd worden door deze of geneenin hun eten zou dat gif dan zitten, en horen ze vaak stemmen in hun hoofd.
deze zeggen dan wat zij moeten doen...
zo kende ik iemand die in een psychose ergens in een kanaal dook, 5 kilometer ging zwemmen, en eenmaal het water gekomen in een adamskostuum gestoken,
die afstand terug liep om zijn kleren op te halen...
Ga niet in zware discussies over welk onderwerp dan ook.
Je kunt deze mensen niet "even snel " hun gedachtes laten omzetten in " normaal "...of hun een heel ander karakter laten krijgen...
Ook zie je nog wel eens dat er godsdienst waanzin optreedt.
in het kort gezegd:
Laat deze mensen vooral in hun waarde en zorg dat zij rust Krijgen.
Zorg ook, dat zij hun medicatie in blijven nemen! vaak stoppen ze ermee als zij zich weer beter voelen, en dan is een nieuwe weg naar een nieuwe psychose binnen de kortste keren weer terug...
Het is een heel vervelende ziekte.
Jazeker!

WhySoSerious?! zei:

Ik vind dat TS weloverwogen overkomt, en niet direct een gevaar voor zichzelf vormt of voor de jongen in kwestie. Hij betitelt zichzelf zelfs als (ex)drugsgebruiker, en voelt ook niet de behoefte samen met hem te gaan gebruiken. En misschien wel het belangrijkste: hij lijkt begaan te zijn met het leed wat zijn vriend is overkomen. Dit lijkt mij voldoende voedingsbodem te hebben om er weer als vriend voor hem proberen te kunnen zijn.

Klik om te vergroten...

In ging in dit verhaal al helemaal mee met de mensen die meteen roepen dat hij uit de buurt moet blijven.

Maar je je hebt gelijk!
Echt een goede reactie.
Precies zoals je zegt, blijf jezelf kijk de situatie aan en praat met hem zoals je hem kent.
En ga niet zo als andere mensen op voorhand beslissingen maken.

Heel moeilijk. Een psychose word weleens de overtreffende trap van waanbeelden en hallucinaties. Het nare gedeelte is dat de psychose zijjg eigen leven leid. En jouw vriend directeur van deGGZ is.

Naja..natuurlijk denkt hij dat alleen maar zo ontzettend overtuigend zoals jij weet dat e pietje heet. Hoe zou jij reageren in een vreemde kamer en je word verteld.dst je pillen voor jou, :meneer hans de berg.moet slikken...

De psychose bestuurt ze dat kan het ook onveilig maken.


Als je door wilt gaat met de vriendschap zou ik een goede band met zijn ouders houden. Sommigen zijn jaren psychose rij, en dan alles verloren hebben.. poeh.

Weer anderen kan hun gemoedstoestand als het weer opstaat veranderen.

Mocht je vriend in een psychose zitten. Zijn inderdaad weten het best wat je kan doen. Tis ook voor niet niks..je hebt toch te doen met je maat en je mist..de ,"normale Hem" meestal heb je je vriend door juist veel minder langs te komen bij persoon zelf. Of met iemand mee

Hou je verwachtingen laag..bevestiging niet wat bij zegt maar.ontken het ook niet fel.
Als hij hetover.bommen heeft. Kan je na een tijd ook zeggem ...ja ik kan ook.schrkken van een klap. Ik vind geluiden van ..het strad wel fijn..
4 dingen
1 je erkent zijn waarnemingen.
2 je gaat niet actief mee jn zijn psychose
3je probeert het af te leiden
t is constant actie-reactie ..eenmaal.onder cd knie krijg je er een 6e zintuig door.let op

Sommige delen van een psychose helpt mijn ommunicatiemldel niet.

Vind het getuige van unieke broederlloetde. Dat jij na een pooje ervaringsdeskundige ben en nooit 100% onbezorgd zijn vriend.en accepteerde.

Maar als je dat niet aan kan en wil
.geeft.je ook zelfliefde /bescherming naar jezelf.



1 ding Voor zijn ouders is er geen optie om te kiezen..
als je ervoor kiest 1of meerdere stapjes terug te doen. Zeg.het tegen de.ouders. niemand doet dat graag.maar ook zij willen duidelijkheid.
Ik heb een case meegemaakt 7 vriendinnen. 1 verzuilde in klinieken, psychoses van maanden
Er.ging veeel nie
Dat.meisje kon ook hele.nare persoonlijke dingen zeggen (bij zwangerschap van een vriendin 'ik denk dat ze dood en zwart ter wereld"

Op advies hebben ze.thjis aan de ouders.verteld dat vriendinnen blijven geen optie was. Die ouders waren ook opgelucht.. altij die angst.of hun dochter wel 'normale dingen zijn. Ze zit nu weer.kn een kliniek . Daarna begeleid wonen
Als het kan op. De verjaardag van X uit.eten met een.. maar.de dag daarvoor altijd met de oude vriendengroep. Praten over hoe X was herinneringen en foto's.

Jou vriend zit niet in het hetzelfde ziektebeeld.maar geeft wel aan hoe belangrijk dingen voor en door ouders zijn.

Ik ben er 2 jaar mee.omgegaan
En 1jar na dat ik de vriendschap verbrak bleek ze toch zwaar.psychotisxh.

Als je wat.concreets.wilt..
Je.kan.bem.af.en toe.bellen
Als dat teveel wisselt zal ik alleen face to face met hem praten

Waar.ik veel.aan had.heeft bij. En/of zijn.ouders.een begeleider? Zoja..dat is 1 vd beste om.je vragen aan te stellen..naast dit topic wat je al.opent

Ik heb/had, meer had, een goede vriend die aan psychoses lijdt. In het begin stelde ik hem voor om als objectief waarheidsbaken voor hem te fungeren; Zodra hij dan in situaties kwam waar hij twijfelde over de intenties van mensen dan gaf ik hem ongezouten een voorstellling van de werkelijkheid. In dat stadium kon hij nog redelijk functioneren, het speelde zich initieel met name af tijdens episodes. Maar dit verslechterde. Als ik aan hem vroeg of hij me vertrouwde, merkte ik dat dat niet zo was. De episodes werden zwaarder en de psychoses bleven. De antipsychotica medicatie leek een one-way-street. Alleen maar meer, maar nooit meer minder. Het schuim stond hem op de mond van die troep. Zonder medicatie vertrouwde hij me niet, niemand. Ik was ook onderdeel van het complot. Zonder vertrouwen kon ik niets meer voor hem betekenen bij de strijd tegen zijn waanbeelden. Ik kon niet meer met hem omgaan. Zo alleen.

mensen die psychotisch zijn moeten tijdelijk in een prikkevrije omgeving leven, geen drugs/caffeine, en met begripvolle therapeuten/groepswerkers die hem/haar niet triggeren... weg met antipsychotica!!

PsychedelicMagic zei:

mensen die psychotisch zijn moeten tijdelijk in een prikkevrije omgeving leven, geen drugs/caffeine, en met begripvolle therapeuten/groepswerkers die hem/haar niet triggeren... weg met antipsychotica!!

Klik om te vergroten...

Opm.
Ik vind, dat je dit zo niet kunt zeggen.
Ik heb mensen meegemaakt die zwaar psychotisch waren en deze hadden de antipsychotica echt heel hard nodig...
Therapeutisch gelul heb je geen flikker aan, aangezien psychotisch zijn een ziekte is.
Met oeverloos gelul of de muur wit, of zwart is, en met dit te moeten onderbouwen, of wat Kerstmis nou voor jou leuk of niet leuk is, en dit helemaal tot aan de diepste bodem gaan uitrafelen, levert enorme schade op!
Je vertherapeutiseert alles en iedereen na enige tijd in die setting te hebben gezeten...!

Ik heb dit ook meegemaakt met een voormalig beste vriend.
Die schoot in een psychose na het stoppen met amfetamine en dat was bij mij thuis.
Dit was heel erg beangstigend voor mij en het heeft een lange tijd geduurd tot hij weer een beetje normaal was.

Wat ik heb geleerd uit deze situatie is dat afstand nemen het beste is voor je eigen welzijn en gemoedstoestand.
Mocht je toch de kracht hebben om hem bij te staan dan zou ik dat niet doen zolang het drugsgebruik nogsteeds zo veel gebeurd want hij zal met proffesionele hulp verder komen.

Ik wens je het beste toe. Is niet makkelijk om mee te maken zoiets.

Hij moet er zelf uitschieten man, heb t zelfde gehad was wel grimmig

Hey Beste DF'ers,

Allereerst, ik weet niet of ik dit in het juiste (sub)forum zit, maar ik weet nog niet zo heel goed hoe het allemaal werkt hier. Dus please neem het mij niet kwalijk.

Ik zit een beetje met een issue waarmee ik niet zo goed weet hoe ik hier mee om kan gaan en zeker wel wat tips of meningen kan gebruiken.
Mijn beste maat, is anderhalf jaar geleden in een psychose beland, door extreem amfetamine misbruik icm wiet en andere middelen (wat er verder niet toe doet). Waarbij hij bij begin van opname mij als onderdeel van zijn complot heeft gezien en daardoor enorm tegen mij geflipt was. Ik heb toen vanaf het begin besloten hier niet tegen in te gaan en hem de tijd te gunnen om geholpen te worden en weer zichzelf te laten worden. Ik voelde mij enorm machteloos en schuldig dat ik daarna geen contact meer met hem gezocht had en hem een soort van in de steek heb gelaten, maar dit leek mij op dat moment de enige juiste oplossing.

Een jaar later heb ik hem toen bericht om te vragen of het allemaal beter met hem gaat en aangeboden dat ik er als goede vriend nog steeds voor hem ben en dat hij wanneer hij er zelf aan toe is hij mij altijd kan contacten en dat ik er voor hem ben en dat hij langs kan komen. Hier kreeg ik helaas zoals verwacht geen response op, maar ik ga zoiets niet aandringen en heb de situatie maar gelaten zoals die was. Eigenlijk had ik de hoop verder opgegeven en maar geaccepteerd dat ik hem kwijt was als goede vriend.

Totdat hij sinds afgelopen week weer geprobeerd heeft contact met mij te zoeken op mijn oude woon adres, ik heb hem daarna heel kort nog even op whatsapp gesproken waarin hij liet weten snel een keertje langs te komen om te kijken hoe ik woon, het is een start. 2 dagen later werd ik gebeld door een vreemd persoon die mij vertelde dat hij een telefoon gevonden had waarbij hij mijn laatst gestuurde berichtje citeerde en ik bevestigde dat dat zijn telefoon was. Toen ben ik naar zijn ouders gereden om daar de gegevens van die vinder zodat zij zijn telefoon konden ophalen om die vervolgens weer te overhandigen aan mijn maat. Eenmaal daar en aan de praat geraakt met zijn ouders die diep geroerd waren door mijn bezoek, vertelde ze mij dat het helemaal niet goed gaat met hem en wat ik zou kunnen verwachten tijdens een weer eerste ontmoeting met hem.

mijn vraag is dan ook, hoe zouden jullie met zo'n situatie omgaan? wat zijn echt no-go's en wat kan je juist doen om zoiets in goede banen te lijden? Als (ex)drugsgebruiker weet ik ook wel dat gebruiken met hem geen optie is en dat is ook verreweg het laatste wat ik van plan was. Maar ik bedoel gewoon meer; hoe ga ik met zo iemand om? wanneer moet ik het afkappen? Hoe kan ik hem stimuleren om hem weer te laten zijn zoals ik hem heb leren kennen? moet ik hier uberhaupt wel aan beginnen? etc etc,

Please, ik zoek soort gelijke ervaringen van mensen die dit ook overkomen is of vanuit het perspectief van de persoon zelf.

Groetjes Baghul

Als deze persoon nog steeds drugsvgebruikt kan ik je maar 1 raad geven.


BLIJF ER VER VAN WEG !!

Heb een identieke situatie gehad, en hoe zeer je ook uw best doet, het zal geen verschil uitmaken zolang hij drugs neemt.

Baghul zei:

Hoe kan ik hem stimuleren om hem weer te laten zijn zoals ik hem heb leren kennen?

Klik om te vergroten...

Niet, die persooon bestaat niet meer. Hij is veranderd,dingen meegemaakt.

Baghul zei:

en wat ik zou kunnen verwachten tijdens een weer eerste ontmoeting met hem.

Klik om te vergroten...

En wat zou dat dan wezen?
Hij heeft jou als laatste geebeld, en ik denk (speculatie allemaal hoor) dat dat voor hem ook niet gemakkelijk was, waarschijnlijkopeen moment dat die zich echt niet goed voelde. Ik denk dat je niet gelijk moet afkappen zoiets, luister naar je maat, probeer niet te oordelen ofzo, als geld wil of dure spullen oid, dan is het een ander verhaal.

Baghul zei:

en aangeboden dat ik er als goede vriend nog steeds voor hem ben en dat hij wanneer hij er zelf aan toe is hij mij altijd kan contacten en dat ik er voor hem ben en dat hij langs kan komen.

Klik om te vergroten...

^^

Zeelanddude zei:

Ik geloof ook zeker wel in je goede intentie en een psychose is niet niks indd, UIt ervaring kan ik vertellen van je belevings wereld heel anders ervaart. Maar met de tijd kan dat ook weer wegslijten en blijft er mischien schaamte of schuldgevoelens over waar zo iemand dan nog mee zit.
Een bkkie koffie doen voor een half uurtje kan een wereld van verschil maken, hoef dan nog geeneens over serieuze dingern te praten, vooral niet eigenlijk.
soms is er ealleen maar ff een bevestiging nodig van: je accepteert me nog en hebt me niet afgeschreven....

Klik om te vergroten...

Vandaar dat mijn eerste zin zo belangrijk is.

Als deze persoon nog steeds drugs gebruikt kan ik je maar 1 raad geven.

Als deze persoon oprecht ook stopt met alle drugs moet je natuurlijk blijven openstaan voor alle mogelijkheden.

Ik heb een psychose 7 jaar lang gehad. Zolang jij het exacte zelfde bent/gedraagt als dat hij je kende voor zijn psychose dan zal dat leidde tot minimale/geen achterdochtige gedachtes. Blijf overal waarover je praat 'on the surface'. Graaf alleen maar een beetje dieper in onderwerpen als hij daar zelf aanleiding toe geeft/ zelf meer in detail over een bepaalde onderwerp praat.

CuriousExplorer zei:

Als deze persoon nog steeds drugsvgebruikt kan ik je maar 1 raad geven.


BLIJF ER VER VAN WEG !!

Heb een identieke situatie gehad, en hoe zeer je ook uw best doet, het zal geen verschil uitmaken zolang hij drugs neemt.

Klik om te vergroten...

Lekkere vriend ben je dan.

Ik vind dat TS weloverwogen overkomt, en niet direct een gevaar voor zichzelf vormt of voor de jongen in kwestie. Hij betitelt zichzelf zelfs als (ex)drugsgebruiker, en voelt ook niet de behoefte samen met hem te gaan gebruiken. En misschien wel het belangrijkste: hij lijkt begaan te zijn met het leed wat zijn vriend is overkomen. Dit lijkt mij voldoende voedingsbodem te hebben om er weer als vriend voor hem proberen te kunnen zijn.

Ik heb ooit ook een vriend gehad die psychotisch is geworden terwijl wij met een vriendengroep op vakantie waren. Aangezien wij toendertijd nog erg jong waren, hebben we er niet adequaat op kunnen reageren, waardoor zijn situatie verergerde. Later terug in Nederland zijn we niet heel respectvol omgegaan met zijn situatie, waar ik tot op de dag van vandaag spijt van heb. De betreffende jongen is hierdoor dieper in zijn schulp gekropen en heeft uiteindelijk de vriendengroep verlaten. Later ben ik deze jongen nog wel eens tegengekomen en heb hem toen op respectvolle wijze proberen te benaderen. Dit lukte tot op zekere hoogte, maar ik kwam er ook vrij snel achter dat deze jongen naar aanleiding van zijn psychose, en wellicht ook vanwege het feit dat zijn vrienden hem hebben laten zitten, een soort van extra trauma heeft ontwikkeld. Wat ik heb gemerkt is dat hem zijn verhaal laten doen helend kan werken. Probeer er zelf niet teveel invloed op uit te oefenen, het is immers zijn verhaal, zijn beleving, zijn trauma. Graven in zijn psychose is ook beter iets wat je aan professionals kan overlaten. Het kan nogal wat triggeren en jullie spreken elkaar weer na lange tijd, dus het vertrouwen kan nog pril zijn. Wel kan je hem wellicht uitleggen waarom je een tijdje geen contact meer met hem opgezocht, zonder hem direct te veroordelen, zodat hij beter zal begrijpen waarom je dit hebt gedaan. Wat ook kan werken is gewoon fijne herinneringen ophalen. Ben vooral de persoon die je altijd bent geweest. Ga niet op de stoel van een ander zitten. Jij bent zijn vriend, jij zal weten wie hij is, wat hij fijn en minder fijn vindt. Geborgenheid is wat iemand met psychisch leed enorm kan helpen.

Succes!

WhySoSerious?! zei:

Lekkere vriend ben je dan.

Ik vind dat TS weloverwogen overkomt, en niet direct een gevaar voor zichzelf vormt of voor de jongen in kwestie. Hij betitelt zichzelf zelfs als (ex)drugsgebruiker, en voelt ook niet de behoefte samen met hem te gaan gebruiken. En misschien wel het belangrijkste: hij lijkt begaan te zijn met het leed wat zijn vriend is overkomen. Dit lijkt mij voldoende voedingsbodem te hebben om er weer als vriend voor hem proberen te kunnen zijn.

Ik heb ooit ook een vriend gehad die psychotisch is geworden terwijl wij met een vriendengroep op vakantie waren. Aangezien wij toendertijd nog erg jong waren, hebben we er niet adequaat op kunnen reageren, waardoor zijn situatie verergerde. Later terug in Nederland zijn we niet heel respectvol omgegaan met zijn situatie, waar ik tot op de dag van vandaag spijt van heb. De betreffende jongen is hierdoor dieper in zijn schulp gekropen en heeft uiteindelijk de vriendengroep verlaten. Later ben ik deze jongen nog wel eens tegengekomen en heb hem toen op respectvolle wijze proberen te benaderen. Dit lukte tot op zekere hoogte, maar ik kwam er ook vrij snel achter dat deze jongen naar aanleiding van zijn psychose, en wellicht ook vanwege het feit dat zijn vrienden hem hebben laten zitten, een soort van extra trauma heeft ontwikkeld. Wat ik heb gemerkt is dat hem zijn verhaal laten doen helend kan werken. Probeer er zelf niet teveel invloed op uit te oefenen, het is immers zijn verhaal, zijn beleving, zijn trauma. Graven in zijn psychose is ook beter iets wat je aan professionals kan overlaten. Het kan nogal wat triggeren en jullie spreken elkaar weer na lange tijd, dus het vertrouwen kan nog pril zijn. Wel kan je hem wellicht uitleggen waarom je een tijdje geen contact meer met hem opgezocht, zonder hem direct te veroordelen, zodat hij beter zal begrijpen waarom je dit hebt gedaan. Wat ook kan werken is gewoon fijne herinneringen ophalen. Ben vooral de persoon die je altijd bent geweest. Ga niet op de stoel van een ander zitten. Jij bent zijn vriend, jij zal weten wie hij is, wat hij fijn en minder fijn vindt. Geborgenheid is wat iemand met psychisch leed enorm kan helpen.

Succes!

Klik om te vergroten...

Heeft niks met mijn toewijding als vriend te maken.
Maar de ervaring leerde mij wel dat als zo iemand je als een onderdeel van het complot ziet je het quasi nooit meer kan veranderen.
Ik heb de weloverwogen beslissing gemaakt om afstand te nemen van die persoon toen de veiligheid van mijn vriendin en mezelf in het gevaar kwam

Zit hij op dit moment nog in een psychose? Ik denk dan dat het belangrijkste is om mee te nemen, als je het contact weer aangaat dat diegene op dit moment in een andere werkelijkheid zit. Je hebt toen der tijd met een reden het contact gelaten voor wat het was, je moet dan ook bij jezelf nagaan of je zoiets wel weer wilt aanhalen. Iemand die in een psychose zit is ook voor omgeving lastig en zwaar om mee om te gaan.

Je kan natuurlijk altijd met hem afspreken, maar dan zou ik er zonder verwachtingen ingaan en gewoon zien hoe het loopt. Vooral alles een beetje open houden en voor jezelf je grenzen helder hebben.

Wat je ook doet, probeer hem niet aan te halen. Hij is nu al zo lang in deze staat, naar wat ik heb begrepen. Als hij zich blijft opdringen, dan blijft het een gebed zonder eind en jij bent er dan de dupe van.

Hoe moeilijk het ook is, je kan niet anders dan het op z'n beloop laten, tot hij zelf tot inzicht komt dat hij hulp nodig heeft.