#1
Hoe is de band met je leidinggevende? Speelt ook mee natuurlijk.Ik neig momenteel heel erg naar het wel open zijn naar mijn baas toe, zodat het bedrijf waar ik voor werk ook op de hoogte is van de situatie
En dit inderdaad. Blijft persoonlijk, maar ik heb dergelijke zaken altijd alleen met de arbo arts én mijn leidinggevende besproken omdat ik met hem een goede band had. Collega's hoeven niet te weten waarom je er niet bent. Zelfs je baas niet want het blijft een medisch dossier, maar het is wel prettig om, indien mogelijk, dit met hem/haar te delen.Ik denk dat het verschilt per bedrijf en wat voor sfeer er heerst op de werkvloer of het handig is om het aan je collega's te vertellen.
Je kan toch ook 'gewoon ziek' zijn? Hoeft niet eens per se een fysieke ziekte te zijn zoals griep of een gebroken been. Maar mentale klachten in de bredere zin van het woord is ook iets waar men langere tijd van zal moeten herstellen. Ik kan me daarom wel goed voorstellen dat je niet wilt dat je mogelijk door alle medewerkers als 'gebruiker/verslaafde' wordt gezien. Maar goed, hangt idd allemaal van de omstandigheden af en die afweging kun je zelf het beste maken.Wel vertelde deze persoon dat het soms juist nadelig kan zijn om het geheim te houden omdat collega's dan zelf invulling gaan geven als ik straks een periode afwezig ben waarop ik reageerde dat ik juist bang ben om een stempel te krijgen vanwege eventuele vooroordelen enzovoort. Uiteindelijk dus niks verteld en de nummer van de arbo arts gekregen.
Persoonlijk hield ik het echte verhaal dus altijd bij de arbo arts en leidinggevende. De leidinggevende dus omdat ik hem vertrouw en daarmee ook begrip kreeg voor de situatie.