#1
Eens, behalve dat het oneindig is. Het is een oneindige kwetsbaarheid die, net zoals andere stoornissen, prima mee om te gaan zijn.
WijsSoms zijn dit soort simpele uitspraken de inzichten die iemand nodig heeft. Vooral omdat ik al gauw de tendency heb om alles compleet stuk te analyseren. Daarbij rol ik vaak in een hele kettingreactie van inzichten die mij weer prikkelen om verder te gaan. Ik ben erachter dat ik enorm kan genieten van introspectie maar het gevaar hiervan is ook merk ik dat ik bepaalde conclusies trek die ik dan vervolgens onbewust als een soort van waarheid/purpose ga ervaren met als gevolg dat ik minder opensta voor eventuele alternatieven. Geen idee waar deze behoefte precies vandaan komt. Misschien een bepaalde vorm van veiligheid/logica creëren voor mijzelf, alles in hokjes stoppen. 1 van de 100 overlevingsstrategieën die ik mijzelf aangeleerd heb in me jeugd, who knows. Dit soort vragen hoop ik tijdens mijn behandeling antwoord op te krijgen. Een antwoord is misschien zelfs al te ambitieus.
Ik denk dat ik de behandeling niet moet zien als iets wat na 3 maanden afgelopen is en mij opeens magisch "genezen" heeft.
Mijn (complexe) situatie vergt meer tijd, introspectie en werk dan dat. Deze aankomende behandeling is een onderdeel van het complete pad wat ik momenteel bewandel met als einddoel content zijn met mijzelf en het moment. Verleden en heden bestaan in feit niet. Het zijn beide constructen van de mind.
Gelukkig want ik vond hem goedHeb me best gedaan om er geen stimrant van te maken! Aardig gelukt
Simpele uitspraken, dat is ook wat het is. Ik begreep hem in 1 keer. Kapot analyseren en introspectie, ik lees vooral controle proberen te houden, is ook een soort van aangeleerd gedrag en ik heb hier ook last van (gehad) en mijns inziens ook een overlevingsmechanisme en denk inderdaad een vorm van veiligheid zoeken.Soms zijn dit soort simpele uitspraken de inzichten die iemand nodig heeft. Vooral omdat ik al gauw de tendency heb om alles compleet stuk te analyseren. Daarbij rol ik vaak in een hele kettingreactie van inzichten die mij weer prikkelen om verder te gaan. Ik ben erachter dat ik enorm kan genieten van introspectie maar het gevaar hiervan is ook merk ik dat ik bepaalde conclusies trek die ik dan vervolgens onbewust als een soort van waarheid/purpose ga ervaren met als gevolg dat ik minder opensta voor eventuele alternatieven. Geen idee waar deze behoefte precies vandaan komt. Misschien een bepaalde vorm van veiligheid/logica creëren voor mijzelf, alles in hokjes stoppen. 1 van de 100 overlevingsstrategieën die ik mijzelf aangeleerd heb in me jeugd, who knows. Dit soort vragen hoop ik tijdens mijn behandeling antwoord op te krijgen. Een antwoord is misschien zelfs al te ambitieus.
Ik denk dat ik de behandeling niet moet zien als iets wat na 3 maanden afgelopen is en mij opeens magisch "genezen" heeft.
Mijn (complexe) situatie vergt meer tijd, introspectie en werk dan dat. Deze aankomende behandeling is een onderdeel van het complete pad wat ik momenteel bewandel met als einddoel content zijn met mijzelf en het moment. Verleden en heden bestaan in feit niet. Het zijn beide constructen van de mind.
Edit: Excuses ik zie nu dat "simpele uitspraken" beetje raar kan overkomen. Met simpel doel ik op, straightforward, dus.
Opm......Tijd heelt wonden, ........
Dat is klote man, en klopt dat heb je gelijk in. Hoop voor je dat er toch een dag komt dat het beter wordt. Bij mij heeft het ook lang geduurd, geestelijk heb ik er weinig last van meer en daardoor fysiek ook minder maar dat komt vooral doordat ik heb leren omgaan met ‘mijn ziekte’.ikMoet nog steeds therapie krijgen en kan weer opnieuw op de wachtlijst doordat ik verhuisd ben. Ook sta ik meer open voor alternatieve methodes en wil binnen kort met paychidelica aan de slag 😙Opm
Dit hoor ik wel vaker.
Maar helaas zijn er ook wonden die zo diep zijn geweest, dat iig ikzelf van die traumatische wonden heb, die nu zelfs na ruim 40 jaar later, nog steeds niet geheeld zijn...
Doe normaal manhej ik ben een druggie
Wat nemen jullie je verslaving serieus joh ik zie dit allemaal wat lichter! dat zorgt er wel voor dat je er beter mee kan leven! maar niet dat je kan stoppen! kan handig zijn! Hoe moet je serieus doen?
ik snap je maar het is ook wie ik gewoon ben!Doe normaal man![]()
Ik snap jou ook, wachten op een overdosis dat is pas een toekomstplanik snap je maar het is ook wie ik gewoon ben!
nee dat doe je niet maar dat kan eigenlijk nietIk snap jou ook, wachten op een overdosis dat is pas een toekomstplan![]()
Ik kwam ook over alsof ik een overdosis wouIk snap jou ook, wachten op een overdosis dat is pas een toekomstplan![]()
Lost niks op. Stoppen is makkelijk. Gestopt blijven niet. Dan geloven ze het al wel als je even af kan blijven en dan komt de terugval.Kun je niet beter hulp zoeken?
Mooi initiatief. Ik heb zelf geen ervaring met verslaving maar ik hoop dat mensen die dat wel hebben hier steun kunnen vinden.Dit topic heb ik geopent voor ons als verslaafde om erkenning te vinden in onze verslavingen en ons gedrag en de gevolgen die daarbij komen kijken.
Mooi verwoord. Jammer dat er zoveel mensen zijn in de maatschappij die meteen oordelen.Wij zijn niet slechte mensen die goed proberen te doen, wij zijn zieke mensen die beter willen worden.
Deze kende ik al. Blijft een mooie. Ook voor mensen die niet met een verslaving kampen.God grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.
Die mening deel ik. Hoe ik het zie is dat je bijvoorbeeld inderdaad een middel kan gaan gebruiken om beter te presteren bijvoorbeeld een stimulant bij burn-out klachten of andere vermoeidheidsklachten waardoor die oppepper je beter laat presteren en ervoor zorgt dat je je werk kan blijven doen of zoals je zegt bij pijnklachten opiaten gaan slikken om de pijn te onderdrukken en zo door te kunnen blijven werken. Grappig is dit ook de eerste doelgroep waar Purdue Pharma hun product op liet testen. De eerste artsen die ze aansmeerde om oxy voor te gaan schrijven waren artsen die op plaatsen werkte waar mijnwerkers leefde en veel met pijnklachten zaten. Maar dat is een beetje off-topic dus om erop terug te komen, als je zo'n middel neemt om te kunnen blijven functioneren en het middel je in ze macht krijgt om ten duur vanwege de (hoge) verslavingspotentie ben je uiteindelijk fucked en verlies je je baan en word je een full-time junk die op andere manieren aan ze 'dope' gaat komen. Dit is natuurlijk het uiterste geval maar wel mijn mening. Middelen gebruiken om te functioneren is een wond blijven pleisteren die niet zal Helen tenzij je het anders behandeld.Je hebt het over het najagen van een lekkere roes of high, maar wat is je mening omtrent verslavingsproblematiek binnen het gebruik van drugs voor productiviteits verhoging?
Niet alle verslaafden zijn een last op de maatschappij en gebruiken bepaalde middelen om te kunnen blijven presteren ondanks fysieke of mentale "tekortkomingen" die de samenleving van je eist.
Zoals je al zei, niemand kiest ervoor om verslaafd te worden. Maar mensen kunnen bijvoorbeeld niet meer werken door pijnproblemen en vallen hierdoor in de valkuil van opiaten om tijdelijk toch nog eten op tafel te kunnen blijven zetten. Anderen kunnen zonder behulp van stimulanten niet voldoen aan wat er van hun gevraagd wordt.
Maakt dit hun junkies? Of slechts mensen die wanhopig zijn om te overleven en er alles aan willen doen om daartoe in staat te kunnen zijn?
Het is makkelijk om verslaafd te worden, ookal is er geen recreatief gebruik in het spel.
Wou het gewoon ook even hebben over de andere kant van drugs.
Ook mee eens uiteindelijk na een lange tijd kun je sterk genoeg worden om je verslaving de baas te worden en zal een terugval minder snel plaatsvinden. Maar de weg daar naartoe kan voor de ene heel lang zijn en voor de ander makkelijker haalbaar. Maar het blijft idd altijd een zwak, zeker op zware momenten in je leven ben je extra gevoelig om in je oude patronen te hervallenEens, behalve dat het oneindig is. Het is een oneindige kwetsbaarheid die, net zoals andere stoornissen, prima mee om te gaan zijn.
Heb ooit eens horen zeggen speed is niet voor even maar voor heel je leven. Geef ik ergens wel gelijk.Ook mee eens uiteindelijk na een lange tijd kun je sterk genoeg worden om je verslaving de baas te worden en zal een terugval minder snel plaatsvinden. Maar de weg daar naartoe kan voor de ene heel lang zijn en voor de ander makkelijker haalbaar. Maar het blijft idd altijd een zwak, zeker op zware momenten in je leven ben je extra gevoelig om in je oude patronen te hervallen
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."