#1
Amen.Regelmaat, structuur, ritme
De dag voelt te lang
40 antwoorden
15 weergaven
18-5-2026
#2
Ik probeer te stoppen met blowen, waarbij ik tegen het volgende aanloop;
De dag voelt voor mij te lang. Rond een uur of 19.00 ben ik er mentaal wel klaar mee. Voel me leeg, inspiratieloos, concentratie ontbreekt.
Maar fysiek ben ik nog niet moe. Dat komt pas rond middernacht.
Ik zit dus met een gat van 5 uur, waarbij ik mentaal al op ben maar nog niet kan gaan slapen. Ik kan me niet concentreren op een film, voel me niet creatief, ik vind eigenlijk niks leuk. En dan voel ik zo'n onmacht en leegte. Om die leegte niet te voelen ga ik dan toch weer vluchten in eetbuien, blowen, drinken... Ik sta stil in mijn leven en wil graag weer aanwezig zijn en dingen voelen en ervaren.
Maar hoe ik praktisch door die eerste tijd kom? En hoe ik invulling geef aan die tijd dat ik die leegte voel?
Ik weet het niet.
Hopelijk hebben er hier mensen ervaring mee en kan ik wat advies krijgen![:)]()
De dag voelt voor mij te lang. Rond een uur of 19.00 ben ik er mentaal wel klaar mee. Voel me leeg, inspiratieloos, concentratie ontbreekt.
Maar fysiek ben ik nog niet moe. Dat komt pas rond middernacht.
Ik zit dus met een gat van 5 uur, waarbij ik mentaal al op ben maar nog niet kan gaan slapen. Ik kan me niet concentreren op een film, voel me niet creatief, ik vind eigenlijk niks leuk. En dan voel ik zo'n onmacht en leegte. Om die leegte niet te voelen ga ik dan toch weer vluchten in eetbuien, blowen, drinken... Ik sta stil in mijn leven en wil graag weer aanwezig zijn en dingen voelen en ervaren.
Maar hoe ik praktisch door die eerste tijd kom? En hoe ik invulling geef aan die tijd dat ik die leegte voel?
Ik weet het niet.
Hopelijk hebben er hier mensen ervaring mee en kan ik wat advies krijgen
#3
Wat aardig van jezelf dat je dit voor jezelf over hebt. 🙂 Het eerste wat in mij opkomt is als ik denk aan dat je lichaam nog niet moe is... Wat zou naar een sportschool gaan voor je kunnen betekenen? Dan ben je zomaar even misschien al twee uurtjes weg, je maakt lekker wat stofjes aan in je brein, waardoor je brein ook weer wat in beweging komt positief. Ik denk maar even met je mee.Ik probeer te stoppen met blowen, waarbij ik tegen het volgende aanloop;
De dag voelt voor mij te lang. Rond een uur of 19.00 ben ik er mentaal wel klaar mee. Voel me leeg, inspiratieloos, concentratie ontbreekt.
Maar fysiek ben ik nog niet moe. Dat komt pas rond middernacht.
Ik zit dus met een gat van 5 uur, waarbij ik mentaal al op ben maar nog niet kan gaan slapen. Ik kan me niet concentreren op een film, voel me niet creatief, ik vind eigenlijk niks leuk. En dan voel ik zo'n onmacht en leegte. Om die leegte niet te voelen ga ik dan toch weer vluchten in eetbuien, blowen, drinken... Ik sta stil in mijn leven en wil graag weer aanwezig zijn en dingen voelen en ervaren.
Maar hoe ik praktisch door die eerste tijd kom? En hoe ik invulling geef aan die tijd dat ik die leegte voel?
Ik weet het niet.
Hopelijk hebben er hier mensen ervaring mee en kan ik wat advies krijgen![:)]()
Mediteren kan je creativiteit weer wat aanboren en je wat meer in contact brengen met jezelf... Daar waar je nu die leegte voelt.
Succes in ieder geval! 🙂
#4
Dankjewel! Ik sport nu 2 x per week, ik zou dit vaker kunnen doen maar wil ook niet elke avond van huis ivm de honden.Wat aardig van jezelf dat je dit voor jezelf over hebt. 🙂 Het eerste wat in mij opkomt is als ik denk aan dat je lichaam nog niet moe is... Wat zou naar een sportschool gaan voor je kunnen betekenen? Dan ben je je zomaar even misschien al twee uurtjes weg, je maakt lekker wat stofjes aan in je brein, waardoor je brein ook weer wat in beweging komt positief. Ik denk maar even met je mee.
Mediteren kan je creativiteit weer wat aanboren en je wat meer in contact brengen met je zelf... Daar waar je nu die leegte voelt.
Succes in ieder geval! 🙂
Maar ergens denk ik ook dat een vaste avondroutine wel helpend zou zijn om het meer automatisch door te komen.
En aan de andere kant denk ik weer: moet ik niet juist van dat plannen en automatische af zodat ik weer bij mijn gevoel in dat moment kom...
#5
Dat is een beetje wat het is met wiet. Je zit zonder en ineens moet je wat met de tijd. Hoe langer je stopt hoe makkelijker het wordt omdat je zelf dingen wel gaat oppakken. Dat is een proces.
De tijdelijke momenten tussen stoppen en een lifestyle change is moeilijk. Gebruik de komende tijd dus om te kijken wat bij je past! Een sport of een hobby. Vrijwilligerswerk kan ook. Verder dien je het gevoel van verveling weer opnieuw te leren. Het nuchtere leventje is vaak namelijk ook gewoon saai.
Dingen die ik zo maar bedenk uit mijn hoofd nu. Varieer tussen deze en eventueel eigen ideeën. Kijk naar wat wel of niet bij je past:
Wandelen door de buurt (met een koptelefoon)
Boeken lezen/luisterboeken luisteren
TV kijken/radio luisteren
Nieuwe muziek ontdekken via YouTube/Spotify en maak nieuwe playlists
Sport kijken of sportstatistieken opzoeken. Compilaties van sporters kijken
Twitch kijken
Podcasts luisteren
Sporten
Mediteren
Mindfulness leven (helpt enorm!)
Tekenen (bij de Action kan je goedkoop een volwassen kleurplaat en potloden halen)
Koken
Gamen op je mobiel of op een console (je kan met Xbox Game Pass Ultimate, PlayStation Now & GeForce Now ook zonder krachtige PC of console spelen)
Zwemmen
Sociale media
En nog veel meer. Neem de komende tijd de zoektocht om te zoeken wat bij je past en bedenk er nog meer. Op gegeven moment accepteer je de nuchterheid en heb je je nieuwe leven begonnen. Want stoppen met hele tijd blowen geeft je een nieuwe leven.
De tijdelijke momenten tussen stoppen en een lifestyle change is moeilijk. Gebruik de komende tijd dus om te kijken wat bij je past! Een sport of een hobby. Vrijwilligerswerk kan ook. Verder dien je het gevoel van verveling weer opnieuw te leren. Het nuchtere leventje is vaak namelijk ook gewoon saai.
Dingen die ik zo maar bedenk uit mijn hoofd nu. Varieer tussen deze en eventueel eigen ideeën. Kijk naar wat wel of niet bij je past:
Wandelen door de buurt (met een koptelefoon)
Boeken lezen/luisterboeken luisteren
TV kijken/radio luisteren
Nieuwe muziek ontdekken via YouTube/Spotify en maak nieuwe playlists
Sport kijken of sportstatistieken opzoeken. Compilaties van sporters kijken
Twitch kijken
Podcasts luisteren
Sporten
Mediteren
Mindfulness leven (helpt enorm!)
Tekenen (bij de Action kan je goedkoop een volwassen kleurplaat en potloden halen)
Koken
Gamen op je mobiel of op een console (je kan met Xbox Game Pass Ultimate, PlayStation Now & GeForce Now ook zonder krachtige PC of console spelen)
Zwemmen
Sociale media
En nog veel meer. Neem de komende tijd de zoektocht om te zoeken wat bij je past en bedenk er nog meer. Op gegeven moment accepteer je de nuchterheid en heb je je nieuwe leven begonnen. Want stoppen met hele tijd blowen geeft je een nieuwe leven.
#6
Dankjewel voor de tips!Dat is een beetje wat het is met wiet. Je zit zonder en ineens moet je wat met de tijd. Hoe langer je stopt hoe makkelijker het wordt omdat je zelf dingen wel gaat oppakken. Dat is een proces.
De tijdelijke momenten tussen stoppen en een lifestyle change is moeilijk. Gebruik de komende tijd dus om te kijken wat bij je past! Een sport of een hobby. Vrijwilligerswerk kan ook. Verder dien je het gevoel van verveling weer opnieuw te leren. Het nuchtere leventje is vaak namelijk ook gewoon saai.
Dingen die ik zo maar bedenk uit mijn hoofd nu. Varieer tussen deze en eventueel eigen ideeën. Kijk naar wat wel of niet bij je past:
Wandelen door de buurt (met een koptelefoon)
Boeken lezen/luisterboeken luisteren
TV kijken/radio luisteren
Nieuwe muziek ontdekken via YouTube/Spotify en maak nieuwe playlists
Sport kijken of sportstatistieken opzoeken. Compilaties van sporters kijken
Twitch kijken
Podcasts luisteren
Sporten
Mediteren
Mindfulness leven (helpt enorm!)
Tekenen (bij de Action kan je goedkoop een volwassen kleurplaat en potloden halen)
Koken
Gamen op je mobiel of op een console (je kan met Xbox Game Pass Ultimate, PlayStation Now & GeForce Now ook zonder krachtige PC of console spelen)
Zwemmen
Sociale media
En nog veel meer. Neem de komende tijd de zoektocht om te zoeken wat bij je past en bedenk er nog meer. Op gegeven moment accepteer je de nuchterheid en heb je je nieuwe leven begonnen. Want stoppen met hele tijd blowen geeft je een nieuwe leven.
#7
Dankjewel! Ik sport nu 2 x per week, ik zou dit vaker kunnen doen maar wil ook niet elke avond van huis ivm de honden.
Maar ergens denk ik ook dat een vaste avondroutine wel helpend zou zijn om het meer automatisch door te komen.
En aan de andere kant denk ik weer: moet ik niet juist van dat plannen en automatische af zodat ik weer bij mijn gevoel in dat moment kom...
Weet niet wat voor honden je hebt, maar in de avond lange wandelingen maken met de honden is wellicht ook een goed idee?
Regelmaat, structuur, ritme en bezig zijn is juist aan te raden in dit soort situaties. Dat zorgt ervoor dat je hersenen geen tijd hebben om naar wiet te verlangen 🙂.
Succes💪🏻
#8
Inderdaad, zoals hierboven al geschreven, ik weet niet wat voor honden je hebt, maar je hebt speciale riemen met een lijn om je middel, zodat je kan hardlopen, of joggen samen met je hond. 🙂maar wil ook niet elke avond van huis ivm de honden.
Of zoek op YouTube filmpjes wat voor leuke spelletjes je met je hond kan doen. Ik heb natuurlijk geen enkel idee wat je allemaal al met ze doet. Maar extra leuke dingen doen met jou zullen ze zeker leuk vinden!
Ik doe wel eens balletje balletje onder drie kommen op de grond. Dan moet ze raden (aanwijzen met d'r poot erop of met d'r neus) onder welke kom haar balletje ligt verstopt. 😃
Heb ik getraind met een clicker, gaat best wat tijd inzitten en super leuk zo'n intensieve interactie met je trouwe viervoeters.
Ik zet dan altijd een wekkertje hoelang ik dit spelen of trainen wil doen, dan start en eindig ik het spel en is haar brein ook weer leuk geactiveerd en geïnspireerd en die van mij ook. Zij blij, ik blij. 🙂🐶
Ik gooi maar wat op, zoals ik al zei, ik weet niet wat je al met ze doet natuurlijk. 🙂
#9
Helaas heb ik 2 kleine hondjes met gezondheidsproblemen waardoor ver wandelen geen optie is. Wel doe ik ze soms in een wandelwagen maar stiekem schaam ik me daar een beetje voor. Het lijkt of mensen mij dan aanzien voor een wannabe paris hilton of iemand die de honden als popje gebruikt. Misschien moet ik daar meer schijt aan hebben.
Verder wil ik dit topic nog even gebruiken om van me af te schrijven. Ik voel me zo leeg op het moment. Ik denk steeds meer aan Dat het een verlossing zou zijn om niet meer te bestaan. Vroeger dacht ik dat die gedachtes alleen kwamen bij mensen die vreselijke dingen meemaakten. Die een geliefde verliezen of enorme schulden hebben waar ze geen uitweg meer in zien. Maar langzaam aan, sluipen die gedachtes er bij mij ook in. Ik zit in een soort oceaan van niksigheid. Op dit moment heb ik vakantie en word ik nogal geconfronteerd met dat ik nergens blij van word en het leven vooral als een last zie. Ik zie ook niet echt een uitweg. Ik zou niet weten hoe het leven dan zou moeten zijn om het wel draaglijk en misschien zelfs leuk te laten zijn. Mensen zeggen 'volg je hart' of 'doe wat je energie geeft' maar ik heb echt werkelijk waar geen idee meer wat dat dan is.
Ik denk trouwens dat het blowen dit in mij aangesterkt heeft. Het negatieve, zwaar op de hand heb ik al heel mijn leven. Ik dacht vaak dat gaat wel weg als ik ouder word en dingen meer op zn plaats vallen. Maar het valt niet op zn plaats en ik ben nu op een leeftijd dat de hoop wel een beetje weggezakt is dat de tijd het nog gaat helen.
Verder wil ik dit topic nog even gebruiken om van me af te schrijven. Ik voel me zo leeg op het moment. Ik denk steeds meer aan Dat het een verlossing zou zijn om niet meer te bestaan. Vroeger dacht ik dat die gedachtes alleen kwamen bij mensen die vreselijke dingen meemaakten. Die een geliefde verliezen of enorme schulden hebben waar ze geen uitweg meer in zien. Maar langzaam aan, sluipen die gedachtes er bij mij ook in. Ik zit in een soort oceaan van niksigheid. Op dit moment heb ik vakantie en word ik nogal geconfronteerd met dat ik nergens blij van word en het leven vooral als een last zie. Ik zie ook niet echt een uitweg. Ik zou niet weten hoe het leven dan zou moeten zijn om het wel draaglijk en misschien zelfs leuk te laten zijn. Mensen zeggen 'volg je hart' of 'doe wat je energie geeft' maar ik heb echt werkelijk waar geen idee meer wat dat dan is.
Ik denk trouwens dat het blowen dit in mij aangesterkt heeft. Het negatieve, zwaar op de hand heb ik al heel mijn leven. Ik dacht vaak dat gaat wel weg als ik ouder word en dingen meer op zn plaats vallen. Maar het valt niet op zn plaats en ik ben nu op een leeftijd dat de hoop wel een beetje weggezakt is dat de tijd het nog gaat helen.
#10
Als je maar geen whore-off doet met Mr.Slave!Het lijkt of mensen mij dan aanzien voor een wannabe paris hilton of iemand die de honden als popje gebruikt.
#11
Wat mij enorm heeft geholpen en nog steeds helpt, is power nappen. Ik vond dit vroeger maar onzin om allerlei redenen. Maar het doet me echt wonderen.
Vaak doe ik dit gelijk als ik thuis kom van werk. En als ik niet of maar kort hoef te werken doe ik het het liefst rond 3 uur smiddags.
Ik zet mijn timer op 30 minuten. Ik heb wat verschillende tijden geprobeerd, elk mens is hier waarschijnlijk anders in. En soms doe ik het ook op gevoel en is 20 minuten genoeg. Ik val dan ook niet echt in slaap, maar dat is precies de bedoeling.
Het wordt ook weleens het sleutelslaapje genoemd. Neem een bos sleutels in je handen en ga liggen om te slapen. Op het moment dat de bos sleutels uit je hand valt, is het tijd om weer op te staan. Precies het punt dus dat je net in slaap valt. Je wordt dan ook niet gaar 'wakker' wat je zou hebben als je te lang slaapt.
Ik doe dit nooit hoor met de sleutels. Maar het is even om aan te geven hoe lang het ongeveer zou moeten duren. Echt slapen is niet helemaal de bedoeling en lukt waarschijnlijk toch niet omdat je fysiek niet moe bent. Maar na dit momentje ben ik wel mentaal weer goed opgeladen en heb ik zin om leuke dingen te gaan doen. Na dit slaapje kan je dus bijvoorbeeld opgeladen gaan lezen, serie kijken, etc. (Er zijn al genoeg dingen genoemd hierboven).
Het is heel herkenbaar hoor. Stoppen met een middel, houdt niet in dat je alleen je middel wegneemt. Je zal je leven wat anders in moeten richten. Anders voelt het echt alsof er een gat in je dag valt. En dan slaat lusteloosheid en/of verveling toe. Want normaal zou je in die tijd waarschijnlijk aan het blowen zijn.
Succes!
Vaak doe ik dit gelijk als ik thuis kom van werk. En als ik niet of maar kort hoef te werken doe ik het het liefst rond 3 uur smiddags.
Ik zet mijn timer op 30 minuten. Ik heb wat verschillende tijden geprobeerd, elk mens is hier waarschijnlijk anders in. En soms doe ik het ook op gevoel en is 20 minuten genoeg. Ik val dan ook niet echt in slaap, maar dat is precies de bedoeling.
Het wordt ook weleens het sleutelslaapje genoemd. Neem een bos sleutels in je handen en ga liggen om te slapen. Op het moment dat de bos sleutels uit je hand valt, is het tijd om weer op te staan. Precies het punt dus dat je net in slaap valt. Je wordt dan ook niet gaar 'wakker' wat je zou hebben als je te lang slaapt.
Ik doe dit nooit hoor met de sleutels. Maar het is even om aan te geven hoe lang het ongeveer zou moeten duren. Echt slapen is niet helemaal de bedoeling en lukt waarschijnlijk toch niet omdat je fysiek niet moe bent. Maar na dit momentje ben ik wel mentaal weer goed opgeladen en heb ik zin om leuke dingen te gaan doen. Na dit slaapje kan je dus bijvoorbeeld opgeladen gaan lezen, serie kijken, etc. (Er zijn al genoeg dingen genoemd hierboven).
Het is heel herkenbaar hoor. Stoppen met een middel, houdt niet in dat je alleen je middel wegneemt. Je zal je leven wat anders in moeten richten. Anders voelt het echt alsof er een gat in je dag valt. En dan slaat lusteloosheid en/of verveling toe. Want normaal zou je in die tijd waarschijnlijk aan het blowen zijn.
Succes!
#12
Verder wil ik dit topic nog even gebruiken om van me af te schrijven. Ik voel me zo leeg op het moment. Ik denk steeds meer aan Dat het een verlossing zou zijn om niet meer te bestaan. Vroeger dacht ik dat die gedachtes alleen kwamen bij mensen die vreselijke dingen meemaakten. Die een geliefde verliezen of enorme schulden hebben waar ze geen uitweg meer in zien. Maar langzaam aan, sluipen die gedachtes er bij mij ook in. Ik zit in een soort oceaan van niksigheid. Op dit moment heb ik vakantie en word ik nogal geconfronteerd met dat ik nergens blij van word en het leven vooral als een last zie. Ik zie ook niet echt een uitweg. Ik zou niet weten hoe het leven dan zou moeten zijn om het wel draaglijk en misschien zelfs leuk te laten zijn. Mensen zeggen 'volg je hart' of 'doe wat je energie geeft' maar ik heb echt werkelijk waar geen idee meer wat dat dan is.
Ik denk trouwens dat het blowen dit in mij aangesterkt heeft. Het negatieve, zwaar op de hand heb ik al heel mijn leven. Ik dacht vaak dat gaat wel weg als ik ouder word en dingen meer op zn plaats vallen. Maar het valt niet op zn plaats en ik ben nu op een leeftijd dat de hoop wel een beetje weggezakt is dat de tijd het nog gaat helen.
Ik las dit later pas, en herken dit ook wel. Dit gaat vaak beter over tijd, maar er zijn allerlei manieren om hier beter mee om te leren gaan en positiever en met meer rust en vrede in het leven te komen staan.
Ik zou je kunnen aanraden om het boek 'the power of now' van Eckhart Tolle te lezen. (In het Nederlands ook te krijgen met de titel 'de kracht van het nu')
En als je ervoor open staat kan je ook eens wat meetings bezoeken voor mensen met verslaving. (Kijk eens op de website van Narcotics Anonymous of Cocaine Anonymous)
Let niet op de drugs soorten in de naam. Iedereen is welkom als je een verlangen hebt om te stoppen. Maakt niet uit wat voor drugs je gebruikt(e).
Heb je gelijk wat te doen 's avonds 😋
In die meetings kan je uit eerste hand horen wat anderen hebben gedaan om hun leven anders in te richten tijdens het stoppen. En de herkenning in anderen is ook heel fijn. Het rijkt verder dan alleen met verslaving om leren gaan!
Edit: vooral dit komt erg binnen!
Heel herkenbaar, zeker toen ik net uit de kliniek kwam. Geloof me, je bent hier écht niet de enige in. Maar het mes snijdt aan twee kanten. Het geeft ook de kans om eens van alles te proberen om te zien wat je dan leuk vind!Mensen zeggen 'volg je hart' of 'doe wat je energie geeft' maar ik heb echt werkelijk waar geen idee meer wat dat dan is.
Ik ben laatst gewoon eens wat nieuwe dingen gaan doen en oude hobby's op gaan pakken. Zo ben ik begonnen met boogschieten en ben ik sportklimmen (nu vooral boulderen) weer terug op gaan pakken.
#13
Bedankt voor je twee reacties lucidlucy!Wat mij enorm heeft geholpen en nog steeds helpt, is power nappen. Ik vond dit vroeger maar onzin om allerlei redenen. Maar het doet me echt wonderen.
Vaak doe ik dit gelijk als ik thuis kom van werk. En als ik niet of maar kort hoef te werken doe ik het het liefst rond 3 uur smiddags.
Ik zet mijn timer op 30 minuten. Ik heb wat verschillende tijden geprobeerd, elk mens is hier waarschijnlijk anders in. En soms doe ik het ook op gevoel en is 20 minuten genoeg. Ik val dan ook niet echt in slaap, maar dat is precies de bedoeling.
Het wordt ook weleens het sleutelslaapje genoemd. Neem een bos sleutels in je handen en ga liggen om te slapen. Op het moment dat de bos sleutels uit je hand valt, is het tijd om weer op te staan. Precies het punt dus dat je net in slaap valt. Je wordt dan ook niet gaar 'wakker' wat je zou hebben als je te lang slaapt.
Ik doe dit nooit hoor met de sleutels. Maar het is even om aan te geven hoe lang het ongeveer zou moeten duren. Echt slapen is niet helemaal de bedoeling en lukt waarschijnlijk toch niet omdat je fysiek niet moe bent. Maar na dit momentje ben ik wel mentaal weer goed opgeladen en heb ik zin om leuke dingen te gaan doen. Na dit slaapje kan je dus bijvoorbeeld opgeladen gaan lezen, serie kijken, etc. (Er zijn al genoeg dingen genoemd hierboven).
Het is heel herkenbaar hoor. Stoppen met een middel, houdt niet in dat je alleen je middel wegneemt. Je zal je leven wat anders in moeten richten. Anders voelt het echt alsof er een gat in je dag valt. En dan slaat lusteloosheid en/of verveling toe. Want normaal zou je in die tijd waarschijnlijk aan het blowen zijn.
Succes!
Die met het slapen is echt een goede. Het doet me denken aan de tijd dat ik alleen woonde en dit ook deed (ik was toen clean). Na het werk direct even slapen en resetten. Soms sliep ik wel te lang en dan was ik daarna tot 3 uur snachts aan het rommelen. Nu ik samen woon gaat te lang slapen toch niet, dus goed om het weer op te pakken!
De kracht van het nu heb ik al heel lang in mijn nachtkastje liggen. Ik ben fan van eckart tolle maar geen talent in het uitvoeren van zijn theorie. Ik ben denk ik ook verslaafd aan denken en controle proberen te houden. Nu ik op vakantie ben kan ik misschien wel wat beter oefenen met in het nu zijn.
Ik ga het vandaag eens proberen!
#14
Opm........ Het lijkt of mensen mij dan aanzien voor een wannabe paris hilton of iemand die de honden als popje gebruikt. Misschien moet ik daar meer schijt aan hebben....
Daar moet je idd schijt aan hebben, wat anderen misschien over je denken. Dat levert alleen maar stress op, en dat is volkomen onnodig.
Zolang je je normaal gedraagt, laat iedereen maar denken wat ze willen...fuck them all!
#15
Ik vraag me af of het ook mogelijk is om het dagelijks gebruik te minderen naar bijv. 2 a 3 keer per week... of is eenmaal verslaafd een verloren zaak en is t alles of niets?
Eigenlijk boeit het me niet eens zo of ik minder oud word door het roken, liever iets eerder de pijp uit dan dat constante gevecht met mezelf.
Voor mn werk vind ik het wel belangrijk dat mn geheugen enigszins in tact blijft, of eigenlijk, dat het wat bijtrekt want het is momenteel zo lek als een vergiet.
En is dit nu wat IK wil? Of spreekt nu de 'ziekte' verslaving?
Ben benieuwd of anderen hier succesvol part time zijn gaan blowen en hoe jullie dat dan hebben aangepakt?
Eigenlijk boeit het me niet eens zo of ik minder oud word door het roken, liever iets eerder de pijp uit dan dat constante gevecht met mezelf.
Voor mn werk vind ik het wel belangrijk dat mn geheugen enigszins in tact blijft, of eigenlijk, dat het wat bijtrekt want het is momenteel zo lek als een vergiet.
En is dit nu wat IK wil? Of spreekt nu de 'ziekte' verslaving?
Ben benieuwd of anderen hier succesvol part time zijn gaan blowen en hoe jullie dat dan hebben aangepakt?
#16
Ik ben in 2018 gestopt met roken van tabak.. En rook mijn jointjes puur.
Ik heb gemerkt dat ik daardoor iets minder wiet rook. En het makkelijker is om niet te roken..
Ik gebruik nu CBD wiet als sigaret//shag.
Gemerkt dat bij mij de verslaving lag bij tabak/nicotine en niet zo zeer bij wiet.
En ik vraag me af in hoeverre wiet verslavend vanzichzelf is. ( Het verbranding proces tijdens roken is zover ik weet het meest schadelijk.)
Stoppen met roken daar was ik eerst 3 weken ziek van 🥲
En misschien mag je je ook gewoon verveeld voelen, dat juist vanuit dat punt nieuwe dingen kunt ontdekken.
Altijd bezig zijn met 10001 dingen is ook een soort van afleiding als je misschien ergens je gevoelens aant ontlopen bent..
Ook gevoelens die we niet zo fijn vinden horen erbij en willen er zijn. Zo communiceert het lijf met ons.
En daar achter zit dan weer een behoeften.
Dus omarm die gevoelens van verdeeldheid✌🏻
Ik heb gemerkt dat ik daardoor iets minder wiet rook. En het makkelijker is om niet te roken..
Ik gebruik nu CBD wiet als sigaret//shag.
Gemerkt dat bij mij de verslaving lag bij tabak/nicotine en niet zo zeer bij wiet.
En ik vraag me af in hoeverre wiet verslavend vanzichzelf is. ( Het verbranding proces tijdens roken is zover ik weet het meest schadelijk.)
Stoppen met roken daar was ik eerst 3 weken ziek van 🥲
En misschien mag je je ook gewoon verveeld voelen, dat juist vanuit dat punt nieuwe dingen kunt ontdekken.
Altijd bezig zijn met 10001 dingen is ook een soort van afleiding als je misschien ergens je gevoelens aant ontlopen bent..
Ook gevoelens die we niet zo fijn vinden horen erbij en willen er zijn. Zo communiceert het lijf met ons.
En daar achter zit dan weer een behoeften.
Dus omarm die gevoelens van verdeeldheid✌🏻
#17
Ik rook nooit alleen tabak, dus in feite blow ik enkel, al zit daar natuurlijk wel tabak bij. Ik zou alleen nooit in de pauze op werk even gaan roken bijvoorbeeld.Ik ben in 2018 gestopt met roken van tabak.. En rook mijn jointjes puur.
Ik heb gemerkt dat ik daardoor iets minder wiet rook. En het makkelijker is om niet te roken..
Ik gebruik nu CBD wiet als sigaret//shag.
Gemerkt dat bij mij de verslaving lag bij tabak/nicotine en niet zo zeer bij wiet.
En ik vraag me af in hoeverre wiet verslavend vanzichzelf is. ( Het verbranding proces tijdens roken is zover ik weet het meest schadelijk.)
Stoppen met roken daar was ik eerst 3 weken ziek van 🥲
En misschien mag je je ook gewoon verveeld voelen, dat juist vanuit dat punt nieuwe dingen kunt ontdekken.
Altijd bezig zijn met 10001 dingen is ook een soort van afleiding als je misschien ergens je gevoelens aant ontlopen bent..
Ook gevoelens die we niet zo fijn vinden horen erbij en willen er zijn. Zo communiceert het lijf met ons.
En daar achter zit dan weer een behoeften.
Dus omarm die gevoelens van verdeeldheid✌🏻
Maar misschien is die tabak toch een sneaky bijdrage aan de avond-blow verslaving!
Je laatste alinea... Ik denk dat je daar een heel goed punt hebt. Ik ben heel erg gefocust op een goede vervanging van bezigheden zodat het proces makkelijker gaat. Daarmee vertoon ik misschien wel hetzelfde vluchtgedrag als met het blowen?!
Juist die kut gevoelens ondergaan en vanuit die acceptatie dan spontaan toch maar wat gaan doen, is een ander uitgangspunt dan de hele planning al klaar hebben om maar afleiding te hebben en dat gevoel niet zo te voelen.
Daarom ben ik bang dat die 2 a 3 keer per week geen haalbare kaart is, omdat blowen dan altijd een optie en dus een vlucht blijft.
Toch, het loslaten voelt als het laten gaan van mijn beste vriend. Het klinkt echt mega stom. Maar zo voelt het wel. Ik denk dat ik door de jaren heen ook wel eenzaam ben geworden. Heb geen behoefte meer aan oppervlakkige contacten en merk dat ik de skills en 'presence' mis om diepgang te creëren. Met als gevolg, dat ik wel mensen om me heen heb, maar geen echt contact meer heb en dat ook zo veel mogelijk uit de weg ga.
#18
Ik weet niet hoeveel J's je rookt per dag, probeer om die eens puur te gaan roken en als het kan om er langer mee te doen..Ik rook nooit alleen tabak, dus in feite blow ik enkel, al zit daar natuurlijk wel tabak bij. Ik zou alleen nooit in de pauze op werk even gaan roken bijvoorbeeld.
Maar misschien is die tabak toch een sneaky bijdrage aan de avond-blow verslaving!
Je laatste alinea... Ik denk dat je daar een heel goed punt hebt. Ik ben heel erg gefocust op een goede vervanging van bezigheden zodat het proces makkelijker gaat. Daarmee vertoon ik misschien wel hetzelfde vluchtgedrag als met het blowen?!
Juist die kut gevoelens ondergaan en vanuit die acceptatie dan spontaan toch maar wat gaan doen, is een ander uitgangspunt dan de hele planning al klaar hebben om maar afleiding te hebben en dat gevoel niet zo te voelen.
Daarom ben ik bang dat die 2 a 3 keer per week geen haalbare kaart is, omdat blowen dan altijd een optie en dus een vlucht blijft.
Toch, het loslaten voelt als het laten gaan van mijn beste vriend. Het klinkt echt mega stom. Maar zo voelt het wel. Ik denk dat ik door de jaren heen ook wel eenzaam ben geworden. Heb geen behoefte meer aan oppervlakkige contacten en merk dat ik de skills en 'presence' mis om diepgang te creëren. Met als gevolg, dat ik wel mensen om me heen heb, maar geen echt contact meer heb en dat ook zo veel mogelijk uit de weg ga.
Mijn ervaring is ( en ook die van een maatje) dat tabak bij hem en mij juist de trigger geeft om door te blijven roken....
(Ook heb ik andere mensen hier over horen "klagen"🤣)
En ik ben misschien de verkeerde hier want ik ben juist echt heel erg fan van de Cannabis/hennep plant en hoe meer ik er over lees en weet hoe meer ik ervan ga houden... 😇
Eenzaamheid en weinig tot geen diepgang ervaren herken ik mijzelf ookwel in. Ik ben opzich graag alleen en koetjes en kalfjes is niet zo aan mij besteed.
Voor jou misschien de vraag, waarvoor/wat vlucht je? En doe daar een beetje soul searching in.
En wees niet te streng en hard voor jezelf. ✌🏻
#19
Dan kunnen we elkaar de hand schudden hahaIk ben denk ik ook verslaafd aan denken en controle proberen te houden.
Tja... Dat ligt er een beetje aan. Als je echt verslaafd bent en je hebt dus de ziekte verslaving, dan is dit kansloos. Het gaat misschien een tijdje goed, maar wordt vanzelf langzaam aan steeds meer.Ik vraag me af of het ook mogelijk is om het dagelijks gebruik te minderen naar bijv. 2 a 3 keer per week... of is eenmaal verslaafd een verloren zaak en is t alles of niets
Als je gewoon een zware gebruiker was (dus niet de ziekte verslaving, maar wel veel en/of dagelijks gebruiken), dan is het waarschijnlijk wel te doen.
Wat anderen al zeggen over de tabak maakt het ook voor zware gebruikers erg lastig. Nicotine is gewoon ontzettend verslavend. Niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk. Mijn ervaring is dat als ik puur ging roken, ik uiteindelijk toch wel weer met tabak ging roken. Want, goedkoper en zo kon ik 3/4 jointjes roken IPV één met dezelfde hoeveelheid wiet.
Wat me wel erg heeft geholpen om te stoppen met roken is om eerst te switchen naar wiet vapen. En na 3 maanden ben ik ook met wiet vapen gestopt. En dat was echt een eitje. Zo ben ik vrij eenvoudig gestopt met roken en blowen. Ik durf dan wel te zeggen dat wiet vapen veel minder verslavend werkt, dan wiet roken, zeker met tabak.
Ik heb zelf allerlei pogingen gedaan met allerlei middelen en alcohol om te minderen. En het heeft nog nooit gewerkt. Het ging misschien een tijdje goed, maar ik kwam uiteindelijk weer terug op hetzelfde level gebruik of nog een schepje er bovenop. Maar goed, ik ben er dan ook erg zeker van dat ik wél de ziekte verslaving heb.
#20
Nu ik er zo over nadenk, denk ik dat de tabak echt wel een grotere rol speelt dan ik dacht. Ik vind namelijk het roken zelf verslavend, niet het gevoel wat ik ervan krijg. Ik wil blijven door hijsen als ik eenmaal begonnen ben.
En ja helaas ben ik echt een verslaafde. Ik mag nog blij zijn dat t op dit moment alleen wiet is.
Voorheen was t ook opiaten en toen ben ik echt heel diep gegaan.
Ik heb toen mijn leven helemaal omgegooid (verhuisd, contacten verbroken) en langzaam kwam ik er los van. Maar mis dat gevoel altijd nog. Dat je gewoon op de bank ligt, en alles ineens geweldig is. Dat je vol verwondering en liefde ligt te staren naar een plant ofzo. Compleet het tegenovergestelde van de leegte die ik van nature voel.
Heb onlangs de stap gezet om naar de PO te gaan. Heel mn verhaal gedaan, zegt nog hoe knap het is dat ik dat allemaal zo open vertel, de volgende afspraak wist hij nog niet meer wie ik was en bekende hij dat hij vergeten was een gespreksverslag te maken. Dan kan ik uit principe al niet meer verder met zo iemand. Hulpverlening is zo teleurstellend. Ben eigenlijk nooit verder gekomen dan dat eindeloze voorportaal: bepalen welke behandeling er moet komen. En dan duurt dat zo lang en is het zo moeilijk om tot afspraken te komen, dat ik daar ergens weer afhaak.
Moet zeggen dat ik dit forum dan veel helpender vind. Er is hier ook een goede sfeer en mensen die oprecht adviezen geven. Ik zit ook op andere fora, daar heb ik dit verhaal nooit gedaan maar daar word je echt afgemaakt om niks. Dus dank, voor jullie adviezen en vriendelijkheid.
En ja helaas ben ik echt een verslaafde. Ik mag nog blij zijn dat t op dit moment alleen wiet is.
Voorheen was t ook opiaten en toen ben ik echt heel diep gegaan.
Ik heb toen mijn leven helemaal omgegooid (verhuisd, contacten verbroken) en langzaam kwam ik er los van. Maar mis dat gevoel altijd nog. Dat je gewoon op de bank ligt, en alles ineens geweldig is. Dat je vol verwondering en liefde ligt te staren naar een plant ofzo. Compleet het tegenovergestelde van de leegte die ik van nature voel.
Heb onlangs de stap gezet om naar de PO te gaan. Heel mn verhaal gedaan, zegt nog hoe knap het is dat ik dat allemaal zo open vertel, de volgende afspraak wist hij nog niet meer wie ik was en bekende hij dat hij vergeten was een gespreksverslag te maken. Dan kan ik uit principe al niet meer verder met zo iemand. Hulpverlening is zo teleurstellend. Ben eigenlijk nooit verder gekomen dan dat eindeloze voorportaal: bepalen welke behandeling er moet komen. En dan duurt dat zo lang en is het zo moeilijk om tot afspraken te komen, dat ik daar ergens weer afhaak.
Moet zeggen dat ik dit forum dan veel helpender vind. Er is hier ook een goede sfeer en mensen die oprecht adviezen geven. Ik zit ook op andere fora, daar heb ik dit verhaal nooit gedaan maar daar word je echt afgemaakt om niks. Dus dank, voor jullie adviezen en vriendelijkheid.