#1
Ja natuurlijk kun je naar ziek worden. Ik vind het ook wel krom. Ben blij dat ik er vanaf ben in ieder geval want je hebt er niks aan, 't is duur en het stinkt ![:)]()
moet ik me voorbereiden op slechte tijden?
31 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
#2
Ik snap wat je wilt zeggen, maar vind het eigenlijk ook wel een beetje zeikerij.Longemfyseem of kanker (hart en vaat ziekten and so on) beïnvloeden je leven wel degelijk, en als je je daardoor ziek moet melden op werk, is dat vaak niet voor eventjes.
Een rookverslaving wordt dus wel gedoogd, ik vind het erg krom, sorry
Want moeten obese mensen ook geweerd worden? Telefoon bezitters? Workaholics? Labello verslaafden? ZUURSTOFJUNKS??
Op die manier ga je het doel voorbij naar mijn mening, namelijk hulpverlening aan mensen die ontwrichtende problemen van hun verslaving ondervinden
#3
Dat mag.Ik snap wat je wilt zeggen, maar vind het eigenlijk ook wel een beetje zeikerij.
Ho ho, van mij hoeft niemand geweerd te worden, dat zeg ik niet.Want moeten obese mensen ook geweerd worden? Telefoon bezitters? Workaholics? Labelo verslaafden? ZUURSTOFJUNKS??
Prima ook dat het er is, alleen IK heb een andere definitie van clean zijn, dus ik zou daar niet tussen passen.Op die manier ga je het doel voorbij naar mijn mening, namelijk hulpverlening aan mensen die ontwrichtende problemen van hun verslaving ondervinden
#4
Ik snap je punt. Maar waar leg je de grens? Bij nicotine, bij caffeïne, bij suiker?Longemfyseem of kanker (hart en vaat ziekten and so on) beïnvloeden je leven wel degelijk, en als je je daardoor ziek moet melden op werk, is dat vaak niet voor eventjes.
Een rookverslaving wordt dus wel gedoogd, ik vind het erg krom, sorry
Dat betekend ook geen koffie en thee (van thee) op de meeting en geen koekjes.
Voor velen is het een brug te ver om ook gelijk te stoppen met roken. Ik heb velen terug zien vallen de eerste weken dat ze gestopt waren, als ze dat te vroeg deden. Voor de meesten is het verstandig om gewoon maar een jaar door te blijven roken en clean te blijven van alcohol en drugs. Roken kan dan ook nog. Net als andere verslavende gewoontes (denk aan chips eten, nagelbijten, etc.)
#5
Ter aanvulling: het is ook beter om middelen 1-voor-1 te stoppen. Als je voor een zware middel stopt is stoppen met roken ook niet bepaald licht.Ik snap je punt. Maar waar leg je de grens? Bij nicotine, bij caffeïne, bij suiker?
Dat betekend ook geen koffie en thee (van thee) op de meeting en geen koekjes.
Voor velen is het een brug te ver om ook gelijk te stoppen met roken. Ik heb velen terug zien vallen de eerste weken dat ze gestopt waren, als ze dat te vroeg deden. Voor de meesten is het verstandig om gewoon maar een jaar door te blijven roken en clean te blijven van alcohol en drugs. Roken kan dan ook nog. Net als andere verslavende gewoontes (denk aan chips eten, nagelbijten, etc.)
Ik vind wel, in mijn geval, jammer dat het als coping is gebruikt niet ter overbrugging maar als einddoel of excuus dat ik hierdoor een manier heb gevonden om niet voortdurend aan de middelen te zitten.
Als ik stopte met roken dan begon ik weer meer aan de middelen te zitten. In mijn geval alcohol en wiet. Vooral wiet was erg, dat ging ik dan om de paar uur roken terwijl ik normaal me pafte om het blowen zoveel mogelijk uit te stellen.
Daarom dat ik maar die middelen allemaal de deur uit heb gedaan. Geen idee hoe lang dit blijft. Maar ik zie in dat ik middelen, hoe soft of zwaar het ook is, gewoon niet me kan beheersen. Maar dat als ik me volledig van onthou, dat het beter is dan dat continu met trek bezig hou.
Wel komen er andere dingen voor in de plaats. Met het geld dat ik bespaar kan ik ineens weer shoppen of gokken. Met de tijd die ik nu nuchter doorbreng kan ik meer gamen. En het was raar om dit weekend zonder een echte weekend gevoel (want dat koppel ik met alcohol of wiet) doorheen te gaan. Zit ik s'avonds laat maar een boek te lezen. Ach ja. Ik moet me ook maar meer naar mijn leeftijd gedragen. Een ouwe lul in een jong lichaam.
#6
Hier zijn zowel dingen voor als tegen te zeggen. Persoonlijk ben ik van mening dat het het beste is om met zoveel mogelijk middelen in een keer te stoppen. Mits dat het lichamelijk toelaat uiteraard. En als het voor detox toch nodig is, denk aan diazepam bij alcohol ontwenning, dan enkel en alleen voor afbouw. Niet ter vervanging.Ter aanvulling: het is ook beter om middelen 1-voor-1 te stoppen. Als je voor een zware middel stopt is stoppen met roken ook niet bepaald licht.
Wel denk ik dat het slim is om nog een of twee verslavingen over te houden, die zo min mogelijk bewustzijnsveranderend zijn. Maar waar je toch iets van voldoening uit kan halen.
Voor mij waren die twee dingen: goede koffie en blauwe m&m's.
Hoe minder je van de kaart bent, hoe scherper en eerlijker je naar jezelf kan kijken. Mijn ervaring in elk geval.
Soms is therapie gewoon heftig. En dan kan het soms toch cruciaal zijn om even een momentje te pakken. Maar ook dit moet binnen de perken blijven. 12 bakken koffie en 2 xl zakken M&M's zijn ook weer niet gezond.
Maar ook voor die verslavingen geldt, bouw ze af. Gebruik ze niet nodeloos te lang als vlucht.
En ik kan je vertellen, als je echt géén verslavingen over houdt, dan voel je pas de intense vrijheid. Dat je niet meer afhankelijk bent van een externe stimulans. Maar dat alles uit jezelf kan komen. Rust en voldoening schept dat. Aarding met je lichaam en geest. Dat is echt magisch wanneer dat moment plaatsvindt!
Dit is dus een van die dingen die je als tegenargument kan gebruiken om één voor één met de middelen te stoppen.Ik vind wel, in mijn geval, jammer dat het als coping is gebruikt niet ter overbrugging maar als einddoel of excuus dat ik hierdoor een manier heb gevonden om niet voortdurend aan de middelen te zitten.
Als ik stopte met roken dan begon ik weer meer aan de middelen te zitten. In mijn geval alcohol en wiet. Vooral wiet was erg, dat ging ik dan om de paar uur roken terwijl ik normaal me pafte om het blowen zoveel mogelijk uit te stellen.
Mijn visie is dat verslaving een ziekte is. Het gebruik is slechts een symptoom. Of je nou het een gebruikt of het ander, die ziekte verslaving blijft in stand. Het probleem wordt verlegd, niet opgelost.
Ja chaos is dat he 😂Daarom dat ik maar die middelen allemaal de deur uit heb gedaan. Geen idee hoe lang dit blijft. Maar ik zie in dat ik middelen, hoe soft of zwaar het ook is, gewoon niet me kan beheersen. Maar dat als ik me volledig van onthou, dat het beter is dan dat continu met trek bezig hou.
Ik heb een beetje dit nodig en dan een beetje dat, bla bla. Ik werd echt gek van mezelf gewoon 😂
Let wel, dit zijn alle drie zéér verslavingsgevoelige activiteiten. Ik durf zelfs te zeggen de drie meest voorkomende procesverslavingen. Hoewel het misschien vechten wordt om een vierde plek met relatieverslaving.Wel komen er andere dingen voor in de plaats. Met het geld dat ik bespaar kan ik ineens weer shoppen of gokken. Met de tijd die ik nu nuchter doorbreng kan ik meer gamen.
Ook hiervoor geldt, dat je daar dus in door zou kunnen slaan en het probleem wederom verlegd.
Jezelf even verliezen in gamen hoeft ook niet erg te zijn. Maar als het een obsessie wordt, waardoor je dus andere dingen gaat laten die goed voor je zouden zijn, dan ben je wederom aan het vluchten.
Netjes man! Dat wordt steeds minder onwennig hoor!En het was raar om dit weekend zonder een echte weekend gevoel (want dat koppel ik met alcohol of wiet) doorheen te gaan. Zit ik s'avonds laat maar een boek te lezen. Ach ja. Ik moet me ook maar meer naar mijn leeftijd gedragen. Een ouwe lul in een jong lichaam.
#7
Ik ben er alert op ja.Let wel, dit zijn alle drie zéér verslavingsgevoelige activiteiten. Ik durf zelfs te zeggen de drie meest voorkomende procesverslavingen. Hoewel het misschien vechten wordt om een vierde plek met relatieverslaving.
Ook hiervoor geldt, dat je daar dus in door zou kunnen slaan en het probleem wederom verlegd.
Jezelf even verliezen in gamen hoeft ook niet erg te zijn. Maar als het een obsessie wordt, waardoor je dus andere dingen gaat laten die goed voor je zouden zijn, dan ben je wederom aan het vluchten.
#8
Die grens is voor iedereen anders, daarom sprak ik ook vanuit mezelf. Ik zie roken als 1 van mijn meest hardnekkige en verwoestende verslavingen. Daarbij vind ik mijn verslaving een gedragsprobleem, dus als ik met alles stop, maar wel de hele dag 'mag' roken, dan heb ik in principe niks aan het achterliggende probleem gedaan.Ik snap je punt. Maar waar leg je de grens? Bij nicotine, bij caffeïne, bij suiker?
1 kopje koffie en een koekje, of 'roken alsof je leven er vanaf hangt', zoals je hierboven schreef vind ik dan wel een verschil. Maar natuurlijk, als iemand daar 100 koekjes gaat zitten eten i.p.v. roken, schiet het ook niet echt op 😏Dat betekend ook geen koffie en thee (van thee) op de meeting en geen koekjes.
Voor velen is het een brug te ver om ook gelijk te stoppen met roken. Ik heb velen terug zien vallen de eerste weken dat ze gestopt waren, als ze dat te vroeg deden. Voor de meesten is het verstandig om gewoon maar een jaar door te blijven roken en clean te blijven van alcohol en drugs. Roken kan dan ook nog. Net als andere verslavende gewoontes (denk aan chips eten, nagelbijten, etc.)
Tja, ik kan niet beslissen voor anderen wat het beste is, toch is de visie op wat vanuit professioneel oogpunt het meest verstandig is, wel aan het veranderen:
https://www.castlecraig.nl/blog/tips-en-advies/moet-ik-stoppen-met-roken-in-een-afkickkliniek
https://novadic-kentron.nl/vijf-misverstanden-over-roken/
#9
Ben je een beetje bekend met verslaafden? 😜1 kopje koffie en een koekje, of 'roken alsof je leven er vanaf hangt', zoals je hierboven schreef vind ik dan wel een verschil. Maar natuurlijk, als iemand daar 100 koekjes gaat zitten eten i.p.v. roken, schiet het ook niet echt op 😏
1 is al teveel en 1000 nooit genoeg. Dat geld voor je DOC, voor sigaretten, voor koekjes 😂
Nee zonder gekheid ik ben zelf wel voorstander van geen koekjes op de meeting. Als ze er staan en ik pak er één, dan is het hek van de dam en zijn het er gelijk 5/6/7/8 beetje afhankelijk van hoe vroeg ik de eerste neem.
Neem ik er helemaal geen, dan is het helemaal geen moeite.
Ik heb dit ook eens verder doorgetrokken door eens op te letten op de dag. Begin ik vroeg op de dag al met suikers, dan heb ik de rest van de dag ook sneller zin in suikers.
Voor mij leg ik nu al die zoetigheid uit het zicht. Dat werkt goed genoeg voor mij. Als ik een zak blauwe m&m's in het zicht heb staan, dan gaat er gegarandeerd een handje naar binnen al voordat ik ontbeten heb. En dan heb ik dus de rest van de dag weer meer trek in suikers 😂
Sick! Dit wist ik nog niet! In Zuid Afrika is dit ook nog weleens een onderwerp geweest in de groepssessies. Ik was toen de enige die ervoor pleitte om in een keer met alles te kappen. Alleen mijn eigen psycholoog was er zelf ook wel voorstander van. Twee andere psychologen en alle andere cliënten waren echt tegen.Tja, ik kan niet beslissen voor anderen wat het beste is, toch is de visie op wat vanuit professioneel oogpunt het meest verstandig is, wel aan het veranderen:
https://www.castlecraig.nl/blog/tips-en-advies/moet-ik-stoppen-met-roken-in-een-afkickkliniek
https://novadic-kentron.nl/vijf-misverstanden-over-roken/
Raad eens wie er niet rookte en wie wel? 😜
Overigens ben ik na de kliniek in de dagbehandeling weer gaan roken. Ik zat al maandenlang tussen alleen maar rokers terwijl ik zelf met alles probeerde te stoppen. Was best pittig.
Inmiddels alweer 5 maanden 1 week en 5 dagen gestopt overigens. Voor mij is stoppen met roken zoveel makkelijker dan de pyro's. Terwijl je zou zeggen dat je gewoon dezelfde trucjes toepast.
#10
als je eenmaal begint kan je heel moeilijk stoppen
zelfs het al in huis hebben is eigenlijk al gedoemd te mislukken tot gebruiken van heel het zakje met pellets
zelfs het al in huis hebben is eigenlijk al gedoemd te mislukken tot gebruiken van heel het zakje met pellets
#11
😁Ben je een beetje bekend met verslaafden? 😜
Hehe 😋Sick! Dit wist ik nog niet! In Zuid Afrika is dit ook nog weleens een onderwerp geweest in de groepssessies. Ik was toen de enige die ervoor pleitte om in een keer met alles te kappen. Alleen mijn eigen psycholoog was er zelf ook wel voorstander van. Twee andere psychologen en alle andere cliënten waren echt tegen.
Raad eens wie er niet rookte en wie wel? 😜
En voor mij waren de pyro's weg doen geen enkel probleem, maar het stoppen met roken wel.Overigens ben ik na de kliniek in de dagbehandeling weer gaan roken. Ik zat al maandenlang tussen alleen maar rokers terwijl ik zelf met alles probeerde te stoppen. Was best pittig.
Inmiddels alweer 5 maanden 1 week en 5 dagen gestopt overigens. Voor mij is stoppen met roken zoveel makkelijker dan de pyro's. Terwijl je zou zeggen dat je gewoon dezelfde trucjes toepast.
En ooit was stoppen met roken ook niet zo moeilijk. Tot ik weer begon na 3 jaar, en nog een keer na 1 jaar en daarna weer na 1 jaar.
Maar het moeilijkste werd het toen ik met andere middelen wilde stoppen en m'n peuk als vervanging ging gebruiken i.p.v. als 'erbij'.
Knap dat je met beiden al zo lang gestopt bent overigens.🙏🏻
#12
Misschien heb je hier al onderzoek naar gedaan, maar het is denk ik vooral belangrijk om te weten waarom je niet nuchter wilt of kunt leven. Je zei iets over autisme en ik weet en kan me voorstellen dat daar best wel problemen door zijn ontstaan, die bijv. te maken hebben met niet geaccepteerd worden hoe je bent. Een verslaving is vaak een manier om met een pijnlijke werkelijkheid om te kunnen gaan. Het is geen oorzaak, maar een gevolg.Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest.
Wat ik weet, is dat het heel belangrijk is om onveilige situaties uit de weg te gaan. Geen toekomstige onveiligheid, maar onveiligheid nu. Welke mensen of situaties triggeren je nu, maken je het nu moeilijk? Zie je, die veroorzaken namelijk een constante dreiging, waardoor je eigenlijk nooit echt ontspannen kunt zijn. Dit zijn ook situaties die jou in een oud patroon verankeren, waardoor je groei geremd wordt.
Ik ben een vrouw van middelbare leeftijd, maar ik heb sinds 1 1/2 maand geen contact meer met mijn moeder. Niet eens zozeer om wat ze feitelijk op dit moment doet, maar meer omdat ik zelf steeds weer in oude patronen terugval als ik met haar ben. En nu, dus na 6 weken, kan ik eindelijk zien hoe onveilig mijn relatie met mijn moeder was. Door de afstand en doordat ik niet meer 24/7 alert hoef te zijn, kan ik echt eerlijk, zonder schuldgevoel en zonder me rot te schamen, naar mijn jeugd kijken en zien wat er zo onveilig was.
Ik ben zelf sinds 8 jaar verslaafd aan pijnstillers. En ik troost-eet me tonnetje rond, ik ben ook obese op dit moment. Sommige dagen doe ik niets anders dan wisselen tussen documentaires en films kijken, lezen, spelletjes doen en slapen. Alles om maar niet bij mezelf te hoeven zijn. En ik snap nu pas waarom. Nu dat ik de onveiligheid (ik heb ook andere zaken op 'hold' gezet) heb geweerd, kan ik mezelf voelen, mijn verdriet, mijn rouw, mijn kwaadheid. Zonder therapeut (ik had ook daar iemand getroffen waar ik lekker mezelf bij kon en mocht verbergen) maar met goede zelfhulp boeken en YouTube videos. Bijvoorbeeld van Gabor Maté, een verslavingsarts die uit eigen ervaring spreekt.
Het is nogal een lang verhaal geworden, sorry daarvoor. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is: haal zoveel mogelijk de onveiligheid uit het nu weg en daardoor zul je zo ontspannen en sterk worden dat je echt minder bang voor de toekomst hoeft te zijn.
#13
In de loop van de afgelopen dagen en weken heb ik 1 voor 1 mijn middelengebruik gestopt of aan het taperen. Alleen caffeine (energy drinks) ga ik nog houden. En recreatief benzo gebruik maar eens per week of minder.
Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?
Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?
Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?
Hoe ik met trek in het algemeen om kan gaan lukt me redelijk wel. Maar rot momenten mee dealen heb ik alleen maar mezelf aangeleerd met middelengebruik dus ben benieuwd hoe dit voor jullie is uitgepakt.
Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?
Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?
Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?
Hoe ik met trek in het algemeen om kan gaan lukt me redelijk wel. Maar rot momenten mee dealen heb ik alleen maar mezelf aangeleerd met middelengebruik dus ben benieuwd hoe dit voor jullie is uitgepakt.
#14
Voor de meeste mensen helpt om een hobby of sport op te pakken. Het klinkt gek maar een sport kan verslavend werken en de tijd gaat er lekker snel door.
Ga leren hardlopen, wielrennen of mountainbiken ofzo, supersaai in het begin maar je wordt er steeds beter in en daardoor wordt het steeds verslavender. Je hoofd raakt er leeg door, je voelt een rush als je een nieuw doel hebt behaald.
Je bouwt een ritme op, vaste avonden of dagen waarop je gaat sporten en na een paar maanden denk je (hopelijk) nergens anders meer aan.
Ga leren hardlopen, wielrennen of mountainbiken ofzo, supersaai in het begin maar je wordt er steeds beter in en daardoor wordt het steeds verslavender. Je hoofd raakt er leeg door, je voelt een rush als je een nieuw doel hebt behaald.
Je bouwt een ritme op, vaste avonden of dagen waarop je gaat sporten en na een paar maanden denk je (hopelijk) nergens anders meer aan.
#15
Het gaat echt niet goed met je he, kerel? Ik wou dat ik iets voor je kan doen maar het gaat mij zelf ook niet al te best. Ik wil je in elk geval succes wensen. Kom anders lekker in Niijmegen wonen. Ik weet niet wat voor tapdans ik heb moeten opvoeren maar ik krijg onwijs goede steun van meerdere instanties en zou niet weten of ik zonder die hulp uberhaupt nog in levevn was geweest.
#16
Succes maatje, een roes verslaving vergt flink wat inspanning en vastberadenheid.
Uit ervaring is het denk ik voornamelijk belangrijk op de langere termijn dat je uitzoekt op welke momenten je de meeste zin krijgt (een biertje na werk bv) en zorgen dat je die momenten in gaat vullen met iets anders.
Het zal zeker niet in 1x lukken maar probeer te onthouden dat terugvallen kan gebeuren, maar geen excuus mag zijn om te denken "fuck it nu kan ik net zo goed weer helemaal los gaan" want elk moment is het beste moment om weer te stoppen
Uit ervaring is het denk ik voornamelijk belangrijk op de langere termijn dat je uitzoekt op welke momenten je de meeste zin krijgt (een biertje na werk bv) en zorgen dat je die momenten in gaat vullen met iets anders.
Het zal zeker niet in 1x lukken maar probeer te onthouden dat terugvallen kan gebeuren, maar geen excuus mag zijn om te denken "fuck it nu kan ik net zo goed weer helemaal los gaan" want elk moment is het beste moment om weer te stoppen
#17
Wat je gaat helpen is hulp zoeken. Er in je eentje een gevecht van maken kost veel energie, is frustrerend, en gedoemd om te mislukken. Afleiding zoeken werkt wel, maar als je blijft vechten kom je onherroepelijk in een terugval terecht. Het is zaak dat je de onderliggende problemen aan gaat pakken, en je verslaving leert te accepteren. Ga naar de huisarts voor hulp en/of zoek een NA/CA/AA meeting in de buurt op. Het is vooral belangrijk dat je eraan gaat werken als je je goed voelt, met voldoende motivatie. Het leven kan je onverwachts een curveball geven die je niet aan ziet komen. Dus, ja voorbereiden op moeilijke tijden is zeker slim.
Als je 100% geeft voor je herstel dan kun je 't aan. Ik ben eind oktober m'n Pa verloren en ben er clean bij gebleven door steeds maar weer hulp te vragen als ik ook maar een beetje het idee had dat m'n hoofd met me aan de haal ging.
Als je 100% geeft voor je herstel dan kun je 't aan. Ik ben eind oktober m'n Pa verloren en ben er clean bij gebleven door steeds maar weer hulp te vragen als ik ook maar een beetje het idee had dat m'n hoofd met me aan de haal ging.
#18
Stort je op sport. Nieuwe hobbies en lekker eten voor jezelf en dat ritme zal op een gegeven moment eigen worden. Ik zit er nu ook midden in met hulp van instanties en hoop dat het jou ook lukt. Sterkte met alles. ![:)]()
#19
Door je topic titel krijg ik een beetje het idee alsof je nu in de angst gaat leven dat er elk moment iets ergs gaat gebeuren. Het is goed om jezelf voor te bereiden op slechte tijden of een ramp. Maar om echt in de angst daarvoor te leven, is niet gezond.
Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.
Niet alles alleen op willen lossen, maar je probleem, kutgevoel of waar je dan ook mee zit, uitspreken. Dan hoeft er nog niet eens een oplossing te komen, maar alleen al ventileren helpt. Eventueel kan iemand met suggesties komen, maar dat is eerder een bonus dan de vereiste.
Als ik verder wel iets heb geleerd in herstel, dan is het wel dat er geen quick fix is. Er is niet iets dat je kan doen of nemen waardoor je je tussen nu en een uur inneens beter voelt. Dat is gewoon zo. Die instant relief die drugs, medicijnen, alcohol, roken geven, zijn gewoon niet natuurlijk.
Ja sporten kan opluchten. Het is bewezen dat beweging ook helpt om adrenaline te verlagen en dus stress weg te nemen. Maar alsnog, je moet er iets voor doen!
Zo ook met een goed gesprek dat oplicht als je ècht deelt waar je mee zit. Je moet er iets voor doen en de relief komt niet meteen. Meestal pas na een uurtje ofzo.
Vaak komt het gewoonweg neer op accepteren, actie ondernemen en vasthouden aan de wetenschap dat het beter wordt (of hoop in het geval je voor jezelf nog niet bewezen hebt, dat dit ook echt zo is).
Ik houdt me altijd vast an het feit dat het morgen waarschijnlijk weer beter gaat. Want dat is vaak ook zo. Dat neemt niet weg dat ik iets van actie moet ondernemen: delen & hulp vragen!
Wederom geen quick fix!
Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.
Delen & hulp vragen. Dat is vaak de sleutel!In de loop van de afgelopen dagen en weken heb ik 1 voor 1 mijn middelengebruik gestopt of aan het taperen. Alleen caffeine (energy drinks) ga ik nog houden. En recreatief benzo gebruik maar eens per week of minder.
Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?
Niet alles alleen op willen lossen, maar je probleem, kutgevoel of waar je dan ook mee zit, uitspreken. Dan hoeft er nog niet eens een oplossing te komen, maar alleen al ventileren helpt. Eventueel kan iemand met suggesties komen, maar dat is eerder een bonus dan de vereiste.
Als ik verder wel iets heb geleerd in herstel, dan is het wel dat er geen quick fix is. Er is niet iets dat je kan doen of nemen waardoor je je tussen nu en een uur inneens beter voelt. Dat is gewoon zo. Die instant relief die drugs, medicijnen, alcohol, roken geven, zijn gewoon niet natuurlijk.
Ja sporten kan opluchten. Het is bewezen dat beweging ook helpt om adrenaline te verlagen en dus stress weg te nemen. Maar alsnog, je moet er iets voor doen!
Zo ook met een goed gesprek dat oplicht als je ècht deelt waar je mee zit. Je moet er iets voor doen en de relief komt niet meteen. Meestal pas na een uurtje ofzo.
Vaak komt het gewoonweg neer op accepteren, actie ondernemen en vasthouden aan de wetenschap dat het beter wordt (of hoop in het geval je voor jezelf nog niet bewezen hebt, dat dit ook echt zo is).
Ik houdt me altijd vast an het feit dat het morgen waarschijnlijk weer beter gaat. Want dat is vaak ook zo. Dat neemt niet weg dat ik iets van actie moet ondernemen: delen & hulp vragen!
Ja dit helpt. Meditatie ook. Er is vanalles om je emotionele weerbaarheid te verbeteren. Voorwaarde is wel dat je het consequent voor een langere tijd moet doen voordat de echte effecten goed merkbaar worden.Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?
Wederom geen quick fix!
De enige voorbereiding die ik je zou kunnen aanraden is om naar meetings te gaan en aan de 12 stappen te werken. Voor mij werkt het beter dan ik had kunnen dromen.Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?
#20
Ja die indruk heb ik ook sinds ik jullie reacties las en dat was niet de bedoeling. Ik leef op dit moment niet in angst maar ik wil wel de cirkel eindelijk eens doorbreken.Door je topic titel krijg ik een beetje het idee alsof je nu in de angst gaat leven dat er elk moment iets ergs gaat gebeuren. Het is goed om jezelf voor te bereiden op slechte tijden of een ramp. Maar om echt in de angst daarvoor te leven, is niet gezond.
Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.
Nu ik in goede tijden zit moet ik nu alweer door een periode van afkicken heengaan. Ik word er beetje moedeloos van. Ik word er echt goed ziek van iedere keer waarna ik erna huppelend door het leven ga. En dan gebeurd er iets en raak ik weer terug aan de middelen.
Helaas krijg ik geen hulp hiermee. En door prive redenen (ruzie met leden) is NA voor mij helaas (even) geen oplossing. Maar het komt goed. Ik weiger slachtoffer te worden van hoe slecht de GGZ is bij mij en hoe wreed de NA leden tegen me zijn. Het is een keer afgelopen ermee.