moet ik me voorbereiden op slechte tijden?

In de loop van de afgelopen dagen en weken heb ik 1 voor 1 mijn middelengebruik gestopt of aan het taperen. Alleen caffeine (energy drinks) ga ik nog houden. En recreatief benzo gebruik maar eens per week of minder.

Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?

Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?

Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?

Hoe ik met trek in het algemeen om kan gaan lukt me redelijk wel. Maar rot momenten mee dealen heb ik alleen maar mezelf aangeleerd met middelengebruik dus ben benieuwd hoe dit voor jullie is uitgepakt.

Voor de meeste mensen helpt om een hobby of sport op te pakken. Het klinkt gek maar een sport kan verslavend werken en de tijd gaat er lekker snel door.

Ga leren hardlopen, wielrennen of mountainbiken ofzo, supersaai in het begin maar je wordt er steeds beter in en daardoor wordt het steeds verslavender. Je hoofd raakt er leeg door, je voelt een rush als je een nieuw doel hebt behaald.

Je bouwt een ritme op, vaste avonden of dagen waarop je gaat sporten en na een paar maanden denk je (hopelijk) nergens anders meer aan.

Het gaat echt niet goed met je he, kerel? Ik wou dat ik iets voor je kan doen maar het gaat mij zelf ook niet al te best. Ik wil je in elk geval succes wensen. Kom anders lekker in Niijmegen wonen. Ik weet niet wat voor tapdans ik heb moeten opvoeren maar ik krijg onwijs goede steun van meerdere instanties en zou niet weten of ik zonder die hulp uberhaupt nog in levevn was geweest.

Succes maatje, een roes verslaving vergt flink wat inspanning en vastberadenheid.

Uit ervaring is het denk ik voornamelijk belangrijk op de langere termijn dat je uitzoekt op welke momenten je de meeste zin krijgt (een biertje na werk bv) en zorgen dat je die momenten in gaat vullen met iets anders.

Het zal zeker niet in 1x lukken maar probeer te onthouden dat terugvallen kan gebeuren, maar geen excuus mag zijn om te denken "fuck it nu kan ik net zo goed weer helemaal los gaan" want elk moment is het beste moment om weer te stoppen

Wat je gaat helpen is hulp zoeken. Er in je eentje een gevecht van maken kost veel energie, is frustrerend, en gedoemd om te mislukken. Afleiding zoeken werkt wel, maar als je blijft vechten kom je onherroepelijk in een terugval terecht. Het is zaak dat je de onderliggende problemen aan gaat pakken, en je verslaving leert te accepteren. Ga naar de huisarts voor hulp en/of zoek een NA/CA/AA meeting in de buurt op. Het is vooral belangrijk dat je eraan gaat werken als je je goed voelt, met voldoende motivatie. Het leven kan je onverwachts een curveball geven die je niet aan ziet komen. Dus, ja voorbereiden op moeilijke tijden is zeker slim.

Als je 100% geeft voor je herstel dan kun je 't aan. Ik ben eind oktober m'n Pa verloren en ben er clean bij gebleven door steeds maar weer hulp te vragen als ik ook maar een beetje het idee had dat m'n hoofd met me aan de haal ging.

Stort je op sport. Nieuwe hobbies en lekker eten voor jezelf en dat ritme zal op een gegeven moment eigen worden. Ik zit er nu ook midden in met hulp van instanties en hoop dat het jou ook lukt. Sterkte met alles.

Door je topic titel krijg ik een beetje het idee alsof je nu in de angst gaat leven dat er elk moment iets ergs gaat gebeuren. Het is goed om jezelf voor te bereiden op slechte tijden of een ramp. Maar om echt in de angst daarvoor te leven, is niet gezond.

Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.

Don Draper zei:

In de loop van de afgelopen dagen en weken heb ik 1 voor 1 mijn middelengebruik gestopt of aan het taperen. Alleen caffeine (energy drinks) ga ik nog houden. En recreatief benzo gebruik maar eens per week of minder.

Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?

Klik om te vergroten...

Delen & hulp vragen. Dat is vaak de sleutel!
Niet alles alleen op willen lossen, maar je probleem, kutgevoel of waar je dan ook mee zit, uitspreken. Dan hoeft er nog niet eens een oplossing te komen, maar alleen al ventileren helpt. Eventueel kan iemand met suggesties komen, maar dat is eerder een bonus dan de vereiste.

Als ik verder wel iets heb geleerd in herstel, dan is het wel dat er geen quick fix is. Er is niet iets dat je kan doen of nemen waardoor je je tussen nu en een uur inneens beter voelt. Dat is gewoon zo. Die instant relief die drugs, medicijnen, alcohol, roken geven, zijn gewoon niet natuurlijk.

Ja sporten kan opluchten. Het is bewezen dat beweging ook helpt om adrenaline te verlagen en dus stress weg te nemen. Maar alsnog, je moet er iets voor doen!

Zo ook met een goed gesprek dat oplicht als je ècht deelt waar je mee zit. Je moet er iets voor doen en de relief komt niet meteen. Meestal pas na een uurtje ofzo.

Vaak komt het gewoonweg neer op accepteren, actie ondernemen en vasthouden aan de wetenschap dat het beter wordt (of hoop in het geval je voor jezelf nog niet bewezen hebt, dat dit ook echt zo is).

Ik houdt me altijd vast an het feit dat het morgen waarschijnlijk weer beter gaat. Want dat is vaak ook zo. Dat neemt niet weg dat ik iets van actie moet ondernemen: delen & hulp vragen!

Don Draper zei:

Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?

Klik om te vergroten...

Ja dit helpt. Meditatie ook. Er is vanalles om je emotionele weerbaarheid te verbeteren. Voorwaarde is wel dat je het consequent voor een langere tijd moet doen voordat de echte effecten goed merkbaar worden.

Wederom geen quick fix!

Don Draper zei:

Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?

Klik om te vergroten...

De enige voorbereiding die ik je zou kunnen aanraden is om naar meetings te gaan en aan de 12 stappen te werken. Voor mij werkt het beter dan ik had kunnen dromen.

LucidLucy zei:

Door je topic titel krijg ik een beetje het idee alsof je nu in de angst gaat leven dat er elk moment iets ergs gaat gebeuren. Het is goed om jezelf voor te bereiden op slechte tijden of een ramp. Maar om echt in de angst daarvoor te leven, is niet gezond.

Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.

Klik om te vergroten...

Ja die indruk heb ik ook sinds ik jullie reacties las en dat was niet de bedoeling. Ik leef op dit moment niet in angst maar ik wil wel de cirkel eindelijk eens doorbreken.

Nu ik in goede tijden zit moet ik nu alweer door een periode van afkicken heengaan. Ik word er beetje moedeloos van. Ik word er echt goed ziek van iedere keer waarna ik erna huppelend door het leven ga. En dan gebeurd er iets en raak ik weer terug aan de middelen.

Helaas krijg ik geen hulp hiermee. En door prive redenen (ruzie met leden) is NA voor mij helaas (even) geen oplossing. Maar het komt goed. Ik weiger slachtoffer te worden van hoe slecht de GGZ is bij mij en hoe wreed de NA leden tegen me zijn. Het is een keer afgelopen ermee.

Ja natuurlijk kun je naar ziek worden. Ik vind het ook wel krom. Ben blij dat ik er vanaf ben in ieder geval want je hebt er niks aan, 't is duur en het stinkt

LucidLucy zei:

Ben je een beetje bekend met verslaafden? 😜

Klik om te vergroten...

😁

LucidLucy zei:

Sick! Dit wist ik nog niet! In Zuid Afrika is dit ook nog weleens een onderwerp geweest in de groepssessies. Ik was toen de enige die ervoor pleitte om in een keer met alles te kappen. Alleen mijn eigen psycholoog was er zelf ook wel voorstander van. Twee andere psychologen en alle andere cliënten waren echt tegen.

Raad eens wie er niet rookte en wie wel? 😜

Klik om te vergroten...

Hehe 😋

LucidLucy zei:

Overigens ben ik na de kliniek in de dagbehandeling weer gaan roken. Ik zat al maandenlang tussen alleen maar rokers terwijl ik zelf met alles probeerde te stoppen. Was best pittig.

Inmiddels alweer 5 maanden 1 week en 5 dagen gestopt overigens. Voor mij is stoppen met roken zoveel makkelijker dan de pyro's. Terwijl je zou zeggen dat je gewoon dezelfde trucjes toepast.

Klik om te vergroten...

En voor mij waren de pyro's weg doen geen enkel probleem, maar het stoppen met roken wel.
En ooit was stoppen met roken ook niet zo moeilijk. Tot ik weer begon na 3 jaar, en nog een keer na 1 jaar en daarna weer na 1 jaar.

Maar het moeilijkste werd het toen ik met andere middelen wilde stoppen en m'n peuk als vervanging ging gebruiken i.p.v. als 'erbij'.

Knap dat je met beiden al zo lang gestopt bent overigens.🙏🏻

Don Draper zei:

Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest.

Klik om te vergroten...

Misschien heb je hier al onderzoek naar gedaan, maar het is denk ik vooral belangrijk om te weten waarom je niet nuchter wilt of kunt leven. Je zei iets over autisme en ik weet en kan me voorstellen dat daar best wel problemen door zijn ontstaan, die bijv. te maken hebben met niet geaccepteerd worden hoe je bent. Een verslaving is vaak een manier om met een pijnlijke werkelijkheid om te kunnen gaan. Het is geen oorzaak, maar een gevolg.

Wat ik weet, is dat het heel belangrijk is om onveilige situaties uit de weg te gaan. Geen toekomstige onveiligheid, maar onveiligheid nu. Welke mensen of situaties triggeren je nu, maken je het nu moeilijk? Zie je, die veroorzaken namelijk een constante dreiging, waardoor je eigenlijk nooit echt ontspannen kunt zijn. Dit zijn ook situaties die jou in een oud patroon verankeren, waardoor je groei geremd wordt.

Ik ben een vrouw van middelbare leeftijd, maar ik heb sinds 1 1/2 maand geen contact meer met mijn moeder. Niet eens zozeer om wat ze feitelijk op dit moment doet, maar meer omdat ik zelf steeds weer in oude patronen terugval als ik met haar ben. En nu, dus na 6 weken, kan ik eindelijk zien hoe onveilig mijn relatie met mijn moeder was. Door de afstand en doordat ik niet meer 24/7 alert hoef te zijn, kan ik echt eerlijk, zonder schuldgevoel en zonder me rot te schamen, naar mijn jeugd kijken en zien wat er zo onveilig was.

Ik ben zelf sinds 8 jaar verslaafd aan pijnstillers. En ik troost-eet me tonnetje rond, ik ben ook obese op dit moment. Sommige dagen doe ik niets anders dan wisselen tussen documentaires en films kijken, lezen, spelletjes doen en slapen. Alles om maar niet bij mezelf te hoeven zijn. En ik snap nu pas waarom. Nu dat ik de onveiligheid (ik heb ook andere zaken op 'hold' gezet) heb geweerd, kan ik mezelf voelen, mijn verdriet, mijn rouw, mijn kwaadheid. Zonder therapeut (ik had ook daar iemand getroffen waar ik lekker mezelf bij kon en mocht verbergen) maar met goede zelfhulp boeken en YouTube videos. Bijvoorbeeld van Gabor Maté, een verslavingsarts die uit eigen ervaring spreekt.

Het is nogal een lang verhaal geworden, sorry daarvoor. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is: haal zoveel mogelijk de onveiligheid uit het nu weg en daardoor zul je zo ontspannen en sterk worden dat je echt minder bang voor de toekomst hoeft te zijn.

Don Draper zei:

Ja die indruk heb ik ook sinds ik jullie reacties las en dat was niet de bedoeling. Ik leef op dit moment niet in angst maar ik wil wel de cirkel eindelijk eens doorbreken.

Nu ik in goede tijden zit moet ik nu alweer door een periode van afkicken heengaan. Ik word er beetje moedeloos van. Ik word er echt goed ziek van iedere keer waarna ik erna huppelend door het leven ga. En dan gebeurd er iets en raak ik weer terug aan de middelen.

Helaas krijg ik geen hulp hiermee. En door prive redenen (ruzie met leden) is NA voor mij helaas (even) geen oplossing. Maar het komt goed. Ik weiger slachtoffer te worden van hoe slecht de GGZ is bij mij en hoe wreed de NA leden tegen me zijn. Het is een keer afgelopen ermee.

Klik om te vergroten...

Hoe wreed NA-leden tegen je zijn?

Dan heb je of echt een hele slechte groep getroffen en kan ik je alleen maar aanraden een andere groep te zoeken. Want als dat zo is valt er gegarandeerd niet veel herstel te halen.

Of je bent echt een verschrikkelijke draak. Maar die indruk krijg ik niet van je op het forum 😂

Zijn er verder geen zelfhulpgroepen bij je in de buurt? CA bijvoorbeeld. Of misschien AA? Als de groep maar prettig voelt. Het moet soms confronterend zijn, maar je moet je er wel veilig voelen.

LucidLucy zei:

Hoe wreed NA-leden tegen je zijn?

Dan heb je of echt een hele slechte groep getroffen en kan ik je alleen maar aanraden een andere groep te zoeken. Want als dat zo is valt er gegarandeerd niet veel herstel te halen.

Klik om te vergroten...

Ja ze hebben hun best gedaan om leden mij af te stoten puur omdat ik niet clean door het leven ga. Ik gun het ze niet dat ik dan met ze meedoe alsof er geen wrok is.

Vreemd. Niet clean zijn zou nooit een reden mogen zijn om iemand te weren of wat er dan ook is gebeurd. Probeer eens een andere meeting of ander fellowship. Ben je al eens een kliniek in geweest?

dupont zei:

Ben je al eens een kliniek in geweest?

Klik om te vergroten...

Ik ben ooit in een grip op middelengebruik groep geweest van mijn GGZ waarbij het me lukte om niet voortdurend aan de drugs te zitten. Werd aangemoedigd om te blijven kettingroken wat ik vervolgens deed om het te compenseren dat ik niks gebruikte.

Maar voor mij is het geen oplossing meer. Ik rookte me continu tot nicotine vergiftiging aan toe. Wordt dan gezegd dat ik moet minderen maar lukt me niet. Ben daar ook mee aan het stoppen nu en ga door de withdrawals heen op dit moment.

Ik zou zeggen regel een kliniek en goede nazorg. Als je je 100% inzet lukt 't je. Volgens mij zijn alle klinieken in NL tegenwoordig ook rookvrij.

dupont zei:

Ja er wordt flink gerookt voor en na de meeting.

Klik om te vergroten...

Ik zou iemand die afhankelijk is van een k*nkerstokkie niet serieus kunnen nemen als die mij zou moeten ondersteunen bij mijn verslavingsprobleem.

Don Draper zei:

Ja ze hebben hun best gedaan om leden mij af te stoten puur omdat ik niet clean door het leven ga. Ik gun het ze niet dat ik dan met ze meedoe alsof er geen wrok is.

Klik om te vergroten...

Pfff wat een kutstreek. Helaas gebeuren dit soort dingen op sommige meetings en dat is echt heel kwalijk. Het hoort namelijk niet, maar onthoud wel mensen hun herstel en daarmee in veel gevallen hun leven of op zn minst kwaliteit van leven.

Ik heb dit ook gehoord over verhalen van meetings in sommige uithoeken van Nederland, waar mensen vanwege gender of geaardheid zijn weggepest. Daarom hebben we met een groep fellows een infopamflet geschreven die dan op alle meetings komt te liggen over geaardheid en genderidentiteit in herstel. Om iemand in elk geval te laten zien dat dat er mag zijn en om een aantal vragen te beantwoorden (zoals sponsor van hetzelfde geslacht e.d.). De aanvraag om dit officiële NA literatuur te maken ligt nu bij NA world services.

Hoe kut is dat, dat je radeloos bent en op een soort laatste reddingsplek komt, maar zelfs daar niet welkom bent. Echt een naaistreek.

Laat ik zeggen, dit hoort dus niet zo. Maar in de praktijk gebeuren soms nare dingen. We blijven immers zieke mensen en velen heel egoïstisch. En lang niet iedereen werkt hard aan de stappen. En dat is juist nodig om vastgesleten patronen aan te pakken.

dupont zei:

Vreemd. Niet clean zijn zou nooit een reden mogen zijn om iemand te weren of wat er dan ook is gebeurd. Probeer eens een andere meeting of ander fellowship. Ben je al eens een kliniek in geweest?

Klik om te vergroten...

Ook mijn ervaring. Ja kan mierenneukers hebben die vinden dat je er niet bijhoort omwille van traditie 3. (Het verlangen om te stoppen met gebruiken)

@Don Draper heb je toen wél aangegeven dat je de wens had om te stoppen?
Lijkt me sowieso tegenstrijdig als je juist ook struggelt met nicotine. De meesten roken alsof hun leven er vanaf hangt. Mensen die langer in herstel zijn en gestopt zijn met roken kijken daar dan weer kritisch naar. Roken is immers ook gewoon een verslaving, maar wordt soms wel verheerlijkt. Ofwel dezelfde ontkenning heerst, maar over een ander middel.
Weet dat jouw andere visie in dat geval niet aan jou ligt, maar aan de mensen die nog toegeven aan hun nicotine verslaving en alles weg rationaliseren.

De meeste andere adviezen zijn wel goed bedoeld en vaak ook nuttig. Het blijft een programma van suggesties. Het is aan jou of je er iets mee doet of niet. Ik neem ook niet alle suggesties aan, maar soms zorgt dat er ook voor dat ik lang tegen iets aanloop en het pas probeer als iemand voor de zoveelste keer dezelfde suggestie doet 😂

Laat ik even stellen dat op een van de meetings waar ik kom iemand rondloopt die een tijdje clean is geweest. Toen weer is gaan drinken en nu weer terug coke is gaan gebruiken. Hij heeft laatst aangegeven niet meer te willen komen omdat hij niet de wens heeft om te stoppen.

Als groep hebben we besloten om hem hierom niet te weigeren. Hij blijft welkom. En dat waardeert hij, want hij weet dat het wel uit de hand gaat lopen als hij helemaal niet meer komt. Zolang hij de rest van de groep niet in gevaar brengt (drugs meenemen, verheerlijken, manipuleren of zoiets) dan kan dit prima. We hopen dat zolang hij komt, vanzelf een keer het kwartje gaat vallen.

Elke groep gaat dus anders om met dit soort situaties. We hebben een aantal richtlijnen, maar het ligt er maar net aan hoe ze worden geïnterpreteerd wat een groep ermee doet.

Vandaar ook dat het soms goed is om wat verschillende groepen te bezoeken om te zien wat bij je past. Ik heb hier in de buurt ook twee groepen waar ik me niet zo fijn voel. Daar kom ik dus niet meer. Maar ik heb ook drie groepen waar ik me heel erg thuis en gewaardeerd voel.

Ik stuur je nog ff een pb'tje.

Het is een harnekkige verslaving, maar roken zorgt vrijwel nooit voor directe problemen. Natuurlijk is het slecht voor je gezondheid maar je hoeft je niet ziek te melden de volgende dag om bij te komen als je rookt op een doordeweekse dag. Onschuldig wil ik het niet noemen maar het beïnvloedt het leven meestal niet echt erg.

LucidLucy zei:

De meesten roken alsof hun leven er vanaf hangt. Mensen die langer in herstel zijn en gestopt zijn met roken kijken daar dan weer kritisch naar. Roken is immers ook gewoon een verslaving, maar wordt soms wel verheerlijkt. Ofwel dezelfde ontkenning heerst, maar over een ander middel

Klik om te vergroten...

Wait whut? Mensen bij die meetings roken wel? En die noemen zichzelf dan ook clean en krijgen zo'n muntje?

*Kortsluiting in bovenkamer*