#1
Ja natuurlijk kun je naar ziek worden. Ik vind het ook wel krom. Ben blij dat ik er vanaf ben in ieder geval want je hebt er niks aan, 't is duur en het stinkt ![:)]()
moet ik me voorbereiden op slechte tijden?
31 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
In de loop van de afgelopen dagen en weken heb ik 1 voor 1 mijn middelengebruik gestopt of aan het taperen. Alleen caffeine (energy drinks) ga ik nog houden. En recreatief benzo gebruik maar eens per week of minder.
Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?
Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?
Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?
Hoe ik met trek in het algemeen om kan gaan lukt me redelijk wel. Maar rot momenten mee dealen heb ik alleen maar mezelf aangeleerd met middelengebruik dus ben benieuwd hoe dit voor jullie is uitgepakt.
Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?
Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?
Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?
Hoe ik met trek in het algemeen om kan gaan lukt me redelijk wel. Maar rot momenten mee dealen heb ik alleen maar mezelf aangeleerd met middelengebruik dus ben benieuwd hoe dit voor jullie is uitgepakt.
#3
Voor de meeste mensen helpt om een hobby of sport op te pakken. Het klinkt gek maar een sport kan verslavend werken en de tijd gaat er lekker snel door.
Ga leren hardlopen, wielrennen of mountainbiken ofzo, supersaai in het begin maar je wordt er steeds beter in en daardoor wordt het steeds verslavender. Je hoofd raakt er leeg door, je voelt een rush als je een nieuw doel hebt behaald.
Je bouwt een ritme op, vaste avonden of dagen waarop je gaat sporten en na een paar maanden denk je (hopelijk) nergens anders meer aan.
Ga leren hardlopen, wielrennen of mountainbiken ofzo, supersaai in het begin maar je wordt er steeds beter in en daardoor wordt het steeds verslavender. Je hoofd raakt er leeg door, je voelt een rush als je een nieuw doel hebt behaald.
Je bouwt een ritme op, vaste avonden of dagen waarop je gaat sporten en na een paar maanden denk je (hopelijk) nergens anders meer aan.
#4
Het gaat echt niet goed met je he, kerel? Ik wou dat ik iets voor je kan doen maar het gaat mij zelf ook niet al te best. Ik wil je in elk geval succes wensen. Kom anders lekker in Niijmegen wonen. Ik weet niet wat voor tapdans ik heb moeten opvoeren maar ik krijg onwijs goede steun van meerdere instanties en zou niet weten of ik zonder die hulp uberhaupt nog in levevn was geweest.
#5
Succes maatje, een roes verslaving vergt flink wat inspanning en vastberadenheid.
Uit ervaring is het denk ik voornamelijk belangrijk op de langere termijn dat je uitzoekt op welke momenten je de meeste zin krijgt (een biertje na werk bv) en zorgen dat je die momenten in gaat vullen met iets anders.
Het zal zeker niet in 1x lukken maar probeer te onthouden dat terugvallen kan gebeuren, maar geen excuus mag zijn om te denken "fuck it nu kan ik net zo goed weer helemaal los gaan" want elk moment is het beste moment om weer te stoppen
Uit ervaring is het denk ik voornamelijk belangrijk op de langere termijn dat je uitzoekt op welke momenten je de meeste zin krijgt (een biertje na werk bv) en zorgen dat je die momenten in gaat vullen met iets anders.
Het zal zeker niet in 1x lukken maar probeer te onthouden dat terugvallen kan gebeuren, maar geen excuus mag zijn om te denken "fuck it nu kan ik net zo goed weer helemaal los gaan" want elk moment is het beste moment om weer te stoppen
#6
Wat je gaat helpen is hulp zoeken. Er in je eentje een gevecht van maken kost veel energie, is frustrerend, en gedoemd om te mislukken. Afleiding zoeken werkt wel, maar als je blijft vechten kom je onherroepelijk in een terugval terecht. Het is zaak dat je de onderliggende problemen aan gaat pakken, en je verslaving leert te accepteren. Ga naar de huisarts voor hulp en/of zoek een NA/CA/AA meeting in de buurt op. Het is vooral belangrijk dat je eraan gaat werken als je je goed voelt, met voldoende motivatie. Het leven kan je onverwachts een curveball geven die je niet aan ziet komen. Dus, ja voorbereiden op moeilijke tijden is zeker slim.
Als je 100% geeft voor je herstel dan kun je 't aan. Ik ben eind oktober m'n Pa verloren en ben er clean bij gebleven door steeds maar weer hulp te vragen als ik ook maar een beetje het idee had dat m'n hoofd met me aan de haal ging.
Als je 100% geeft voor je herstel dan kun je 't aan. Ik ben eind oktober m'n Pa verloren en ben er clean bij gebleven door steeds maar weer hulp te vragen als ik ook maar een beetje het idee had dat m'n hoofd met me aan de haal ging.
#7
Stort je op sport. Nieuwe hobbies en lekker eten voor jezelf en dat ritme zal op een gegeven moment eigen worden. Ik zit er nu ook midden in met hulp van instanties en hoop dat het jou ook lukt. Sterkte met alles. ![:)]()
#8
Door je topic titel krijg ik een beetje het idee alsof je nu in de angst gaat leven dat er elk moment iets ergs gaat gebeuren. Het is goed om jezelf voor te bereiden op slechte tijden of een ramp. Maar om echt in de angst daarvoor te leven, is niet gezond.
Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.
Niet alles alleen op willen lossen, maar je probleem, kutgevoel of waar je dan ook mee zit, uitspreken. Dan hoeft er nog niet eens een oplossing te komen, maar alleen al ventileren helpt. Eventueel kan iemand met suggesties komen, maar dat is eerder een bonus dan de vereiste.
Als ik verder wel iets heb geleerd in herstel, dan is het wel dat er geen quick fix is. Er is niet iets dat je kan doen of nemen waardoor je je tussen nu en een uur inneens beter voelt. Dat is gewoon zo. Die instant relief die drugs, medicijnen, alcohol, roken geven, zijn gewoon niet natuurlijk.
Ja sporten kan opluchten. Het is bewezen dat beweging ook helpt om adrenaline te verlagen en dus stress weg te nemen. Maar alsnog, je moet er iets voor doen!
Zo ook met een goed gesprek dat oplicht als je ècht deelt waar je mee zit. Je moet er iets voor doen en de relief komt niet meteen. Meestal pas na een uurtje ofzo.
Vaak komt het gewoonweg neer op accepteren, actie ondernemen en vasthouden aan de wetenschap dat het beter wordt (of hoop in het geval je voor jezelf nog niet bewezen hebt, dat dit ook echt zo is).
Ik houdt me altijd vast an het feit dat het morgen waarschijnlijk weer beter gaat. Want dat is vaak ook zo. Dat neemt niet weg dat ik iets van actie moet ondernemen: delen & hulp vragen!
Wederom geen quick fix!
Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.
Delen & hulp vragen. Dat is vaak de sleutel!In de loop van de afgelopen dagen en weken heb ik 1 voor 1 mijn middelengebruik gestopt of aan het taperen. Alleen caffeine (energy drinks) ga ik nog houden. En recreatief benzo gebruik maar eens per week of minder.
Spontaan komt in mij op: leuk allemaal dit. Maar wat als er ineens iets kuts gebeurd in mijn leven? Mocht dit op de langere termijn gaan lukken en ik maak iets vervelends mee. Of m'n autisme wordt me te veel en ik wil het niet met benzo's oplossen. Wat dan?
Niet alles alleen op willen lossen, maar je probleem, kutgevoel of waar je dan ook mee zit, uitspreken. Dan hoeft er nog niet eens een oplossing te komen, maar alleen al ventileren helpt. Eventueel kan iemand met suggesties komen, maar dat is eerder een bonus dan de vereiste.
Als ik verder wel iets heb geleerd in herstel, dan is het wel dat er geen quick fix is. Er is niet iets dat je kan doen of nemen waardoor je je tussen nu en een uur inneens beter voelt. Dat is gewoon zo. Die instant relief die drugs, medicijnen, alcohol, roken geven, zijn gewoon niet natuurlijk.
Ja sporten kan opluchten. Het is bewezen dat beweging ook helpt om adrenaline te verlagen en dus stress weg te nemen. Maar alsnog, je moet er iets voor doen!
Zo ook met een goed gesprek dat oplicht als je ècht deelt waar je mee zit. Je moet er iets voor doen en de relief komt niet meteen. Meestal pas na een uurtje ofzo.
Vaak komt het gewoonweg neer op accepteren, actie ondernemen en vasthouden aan de wetenschap dat het beter wordt (of hoop in het geval je voor jezelf nog niet bewezen hebt, dat dit ook echt zo is).
Ik houdt me altijd vast an het feit dat het morgen waarschijnlijk weer beter gaat. Want dat is vaak ook zo. Dat neemt niet weg dat ik iets van actie moet ondernemen: delen & hulp vragen!
Ja dit helpt. Meditatie ook. Er is vanalles om je emotionele weerbaarheid te verbeteren. Voorwaarde is wel dat je het consequent voor een langere tijd moet doen voordat de echte effecten goed merkbaar worden.Is het handig om me voor te bereiden om het kut gevoel of trek mee te dealen? Bijvoorbeeld zoals regelmatig gezegd wordt op dit forum dat iets van sport echt zal helpen?
Wederom geen quick fix!
De enige voorbereiding die ik je zou kunnen aanraden is om naar meetings te gaan en aan de 12 stappen te werken. Voor mij werkt het beter dan ik had kunnen dromen.Sinds mijn 16e ben ik, inclusief nicotine, niet meer nuchter geweest. Stopte ik met iets, dan pakte ik iets anders op. Nu moet ik achterkomen hoe ik het kan oplossen zonder een recreatieve manier van middelengebruik. Is het gewoon een kwestie van ondergaan en nieuwe manieren aanleren of moet ik me alvast voorbereiden op een bepaalde manier? Zoals een plan maken of toch maar naar de sportschool gaan? Of werkt het lopen buiten en 'uitwaaien' ook gewoon wanneer het kut gaat als vervanging van middelengebruik?
#9
Ja die indruk heb ik ook sinds ik jullie reacties las en dat was niet de bedoeling. Ik leef op dit moment niet in angst maar ik wil wel de cirkel eindelijk eens doorbreken.Door je topic titel krijg ik een beetje het idee alsof je nu in de angst gaat leven dat er elk moment iets ergs gaat gebeuren. Het is goed om jezelf voor te bereiden op slechte tijden of een ramp. Maar om echt in de angst daarvoor te leven, is niet gezond.
Ik weet niet of m'n idee klopt, maar misschien eens goed om bij jezelf te onderzoeken.
Nu ik in goede tijden zit moet ik nu alweer door een periode van afkicken heengaan. Ik word er beetje moedeloos van. Ik word er echt goed ziek van iedere keer waarna ik erna huppelend door het leven ga. En dan gebeurd er iets en raak ik weer terug aan de middelen.
Helaas krijg ik geen hulp hiermee. En door prive redenen (ruzie met leden) is NA voor mij helaas (even) geen oplossing. Maar het komt goed. Ik weiger slachtoffer te worden van hoe slecht de GGZ is bij mij en hoe wreed de NA leden tegen me zijn. Het is een keer afgelopen ermee.
#10
Hoe wreed NA-leden tegen je zijn?Ja die indruk heb ik ook sinds ik jullie reacties las en dat was niet de bedoeling. Ik leef op dit moment niet in angst maar ik wil wel de cirkel eindelijk eens doorbreken.
Nu ik in goede tijden zit moet ik nu alweer door een periode van afkicken heengaan. Ik word er beetje moedeloos van. Ik word er echt goed ziek van iedere keer waarna ik erna huppelend door het leven ga. En dan gebeurd er iets en raak ik weer terug aan de middelen.
Helaas krijg ik geen hulp hiermee. En door prive redenen (ruzie met leden) is NA voor mij helaas (even) geen oplossing. Maar het komt goed. Ik weiger slachtoffer te worden van hoe slecht de GGZ is bij mij en hoe wreed de NA leden tegen me zijn. Het is een keer afgelopen ermee.
Dan heb je of echt een hele slechte groep getroffen en kan ik je alleen maar aanraden een andere groep te zoeken. Want als dat zo is valt er gegarandeerd niet veel herstel te halen.
Of je bent echt een verschrikkelijke draak. Maar die indruk krijg ik niet van je op het forum 😂
Zijn er verder geen zelfhulpgroepen bij je in de buurt? CA bijvoorbeeld. Of misschien AA? Als de groep maar prettig voelt. Het moet soms confronterend zijn, maar je moet je er wel veilig voelen.
#11
Ja ze hebben hun best gedaan om leden mij af te stoten puur omdat ik niet clean door het leven ga. Ik gun het ze niet dat ik dan met ze meedoe alsof er geen wrok is.Hoe wreed NA-leden tegen je zijn?
Dan heb je of echt een hele slechte groep getroffen en kan ik je alleen maar aanraden een andere groep te zoeken. Want als dat zo is valt er gegarandeerd niet veel herstel te halen.
#12
Vreemd. Niet clean zijn zou nooit een reden mogen zijn om iemand te weren of wat er dan ook is gebeurd. Probeer eens een andere meeting of ander fellowship. Ben je al eens een kliniek in geweest?
#13
Ik ben ooit in een grip op middelengebruik groep geweest van mijn GGZ waarbij het me lukte om niet voortdurend aan de drugs te zitten. Werd aangemoedigd om te blijven kettingroken wat ik vervolgens deed om het te compenseren dat ik niks gebruikte.Ben je al eens een kliniek in geweest?
Maar voor mij is het geen oplossing meer. Ik rookte me continu tot nicotine vergiftiging aan toe. Wordt dan gezegd dat ik moet minderen maar lukt me niet. Ben daar ook mee aan het stoppen nu en ga door de withdrawals heen op dit moment.
#14
Ik zou zeggen regel een kliniek en goede nazorg. Als je je 100% inzet lukt 't je. Volgens mij zijn alle klinieken in NL tegenwoordig ook rookvrij.
#15
Ik zou iemand die afhankelijk is van een k*nkerstokkie niet serieus kunnen nemen als die mij zou moeten ondersteunen bij mijn verslavingsprobleem.Ja er wordt flink gerookt voor en na de meeting.
#16
Pfff wat een kutstreek. Helaas gebeuren dit soort dingen op sommige meetings en dat is echt heel kwalijk. Het hoort namelijk niet, maar onthoud wel mensen hun herstel en daarmee in veel gevallen hun leven of op zn minst kwaliteit van leven.Ja ze hebben hun best gedaan om leden mij af te stoten puur omdat ik niet clean door het leven ga. Ik gun het ze niet dat ik dan met ze meedoe alsof er geen wrok is.
Ik heb dit ook gehoord over verhalen van meetings in sommige uithoeken van Nederland, waar mensen vanwege gender of geaardheid zijn weggepest. Daarom hebben we met een groep fellows een infopamflet geschreven die dan op alle meetings komt te liggen over geaardheid en genderidentiteit in herstel. Om iemand in elk geval te laten zien dat dat er mag zijn en om een aantal vragen te beantwoorden (zoals sponsor van hetzelfde geslacht e.d.). De aanvraag om dit officiële NA literatuur te maken ligt nu bij NA world services.
Hoe kut is dat, dat je radeloos bent en op een soort laatste reddingsplek komt, maar zelfs daar niet welkom bent. Echt een naaistreek.
Laat ik zeggen, dit hoort dus niet zo. Maar in de praktijk gebeuren soms nare dingen. We blijven immers zieke mensen en velen heel egoïstisch. En lang niet iedereen werkt hard aan de stappen. En dat is juist nodig om vastgesleten patronen aan te pakken.
Ook mijn ervaring. Ja kan mierenneukers hebben die vinden dat je er niet bijhoort omwille van traditie 3. (Het verlangen om te stoppen met gebruiken)Vreemd. Niet clean zijn zou nooit een reden mogen zijn om iemand te weren of wat er dan ook is gebeurd. Probeer eens een andere meeting of ander fellowship. Ben je al eens een kliniek in geweest?
@Don Draper heb je toen wél aangegeven dat je de wens had om te stoppen?
Lijkt me sowieso tegenstrijdig als je juist ook struggelt met nicotine. De meesten roken alsof hun leven er vanaf hangt. Mensen die langer in herstel zijn en gestopt zijn met roken kijken daar dan weer kritisch naar. Roken is immers ook gewoon een verslaving, maar wordt soms wel verheerlijkt. Ofwel dezelfde ontkenning heerst, maar over een ander middel.
Weet dat jouw andere visie in dat geval niet aan jou ligt, maar aan de mensen die nog toegeven aan hun nicotine verslaving en alles weg rationaliseren.
De meeste andere adviezen zijn wel goed bedoeld en vaak ook nuttig. Het blijft een programma van suggesties. Het is aan jou of je er iets mee doet of niet. Ik neem ook niet alle suggesties aan, maar soms zorgt dat er ook voor dat ik lang tegen iets aanloop en het pas probeer als iemand voor de zoveelste keer dezelfde suggestie doet 😂
Laat ik even stellen dat op een van de meetings waar ik kom iemand rondloopt die een tijdje clean is geweest. Toen weer is gaan drinken en nu weer terug coke is gaan gebruiken. Hij heeft laatst aangegeven niet meer te willen komen omdat hij niet de wens heeft om te stoppen.
Als groep hebben we besloten om hem hierom niet te weigeren. Hij blijft welkom. En dat waardeert hij, want hij weet dat het wel uit de hand gaat lopen als hij helemaal niet meer komt. Zolang hij de rest van de groep niet in gevaar brengt (drugs meenemen, verheerlijken, manipuleren of zoiets) dan kan dit prima. We hopen dat zolang hij komt, vanzelf een keer het kwartje gaat vallen.
Elke groep gaat dus anders om met dit soort situaties. We hebben een aantal richtlijnen, maar het ligt er maar net aan hoe ze worden geïnterpreteerd wat een groep ermee doet.
Vandaar ook dat het soms goed is om wat verschillende groepen te bezoeken om te zien wat bij je past. Ik heb hier in de buurt ook twee groepen waar ik me niet zo fijn voel. Daar kom ik dus niet meer. Maar ik heb ook drie groepen waar ik me heel erg thuis en gewaardeerd voel.
Ik stuur je nog ff een pb'tje.
#17
Het is een harnekkige verslaving, maar roken zorgt vrijwel nooit voor directe problemen. Natuurlijk is het slecht voor je gezondheid maar je hoeft je niet ziek te melden de volgende dag om bij te komen als je rookt op een doordeweekse dag. Onschuldig wil ik het niet noemen maar het beïnvloedt het leven meestal niet echt erg.
#18
Wait whut? Mensen bij die meetings roken wel? En die noemen zichzelf dan ook clean en krijgen zo'n muntje?De meesten roken alsof hun leven er vanaf hangt. Mensen die langer in herstel zijn en gestopt zijn met roken kijken daar dan weer kritisch naar. Roken is immers ook gewoon een verslaving, maar wordt soms wel verheerlijkt. Ofwel dezelfde ontkenning heerst, maar over een ander middel
*Kortsluiting in bovenkamer*
#19
Ja er wordt flink gerookt voor en na de meeting.
#20
Longemfyseem of kanker (hart en vaat ziekten and so on) beïnvloeden je leven wel degelijk, en als je je daardoor ziek moet melden op werk, is dat vaak niet voor eventjes.Het is een harnekkige verslaving, maar roken zorgt vrijwel nooit voor directe problemen. Natuurlijk is het slecht voor je gezondheid maar je hoeft je niet ziek te melden de volgende dag om bij te komen als je rookt op een doordeweekse dag. Onschuldig wil ik het niet noemen maar het beïnvloedt het leven meestal niet echt erg.
Een rookverslaving wordt dus wel gedoogd, ik vind het erg krom, sorry