Mijn beste vriendin...

Ze lijkt weer terug gevallen in haar oude gedrag, ze is momenteel sinds gisternacht weer eens spoorloos verdwenen. Ik maak me zo ongerust!!!!!

Vorige week eindelijk eens een goed en verhelderend gesprek met haar kunnen voeren. Ze was nuchter en ik kon dus normaal met haar praten. Ze vond het jammer dat we elkaar steeds minder zien, maar ik heb haar uitgelegd dat het door haar alcoholprobleem komt en dat ik haar gewoon geen leuk gezelschap vind, als ze zo lam is. Ik heb uiteraard ook mijn bezorgdheid uitgesproken, gezegd hoeveel ik van haar hou en dat ik haar altijd zal steunen wanneer ze serieus aan een stoppoging zal beginnen. Volgens mij heeft dit gesprek haar wel aan het denken gezet. Ik heb in ieder geval aangeboden dat ik met haar mee zal gaan naar de Jellinek, maar dat ze wel echt zelf moet WILLEN. Ik wacht haar telefoontje wel weer af.....

Lijkt me zeer vermoeiend deze situatie. Ben je verhaal al een tijdje aan het volgen, hoop dat je vriendin dit keer wel de situatie inziet. Dat ze ook haar beste vrienden er pijn mee doet. Maar jullie moeten haar echt steunen, want het is zo fokking moeilijk om er vanaf te blijven voor een alcohol verslaafde (no-offense) als je er zo'n beetje overal aan wordt blootgesteld.

Succes voor jou en natuurlijk je vriendin.

Ik blijf haar steunen uiteraard, ook al is het contact de laatste tijd maar minimaal. Ik denk dagelijks aan haar en als ik deze week verder nog steeds niks meer van haar hoor, pak ik zondagavond wel weer even de telefoon....

Ik denk dat ze me misschien nu niet meer uit zichzelf durft te bellen, omdat ik zo eerlijk - en dus waarschijnlijk ook best confronterend - tegenover haar ben geweest, maar bepaalde dingen moesten gewoon echt tegen haar gezegd worden.

Ja, soms is het goed om iemand even te confronteren met de waarheid. Maar inderdaad bij een (alcohol) verslaafde is het heel belangrijk om iemand te blijven steunen.
Ik ken via mijn werk genoeg verslaafden die alles en iedereen kwijt zijn, en die helaas steeds meer die berg afglijden.
Maar diep respect voor je Marla, vind het knap dat je zo goed met haar kan omgaan ondanks dat ze jou / jullie vrienden toch pijn doet (onbewust wellicht)

Wil heel even tegen je zeggen Marla dat ik ook respect voor je heb.
Ik zit in een soortgelijke situatie met mijn ex-vriend. Ik zal er ook altijd voor hem zijn, maar ze moeten het inderdaad wel zelf willen allemaal.
Het enige dat wij inderdaad kunnen doen is er voor ze te zijn als ze iemand nodig hebben, en hopen dat het allemaal goed zal komen. Ik hoop het ook zo....
Ik wens je heel veel sterkte, je bent een echte vriendin. Anderen hadden haar misschien allang laten vallen. Maar je stelt je grenzen en je houdt je eraan, en dat is precies wat ze nodig heeft.

Groet
MJ

Dank voor jullie lieve reacties! Ik heb haar gisteren gesproken, ze was nuchter en vrolijk. In de loop van volgende week komt ze gezellig bij me op bezoek, heb 'r al weken niet meer gezien.... Gaan we gezellig muziekcd'tjes branden onder het genot van een lekker jointje ofzo. Ik heb haar gezegd geen alcohol mee te nemen en ik zorg ook dat ik van te voren de flessen verstop die ik zelf nog in huis heb staan.

Dat is een goed teken! Hoop dat ze er van af komt
Sterkte! Goed dat je zo om iemand geeft.

Vorige week was ze eindelijk weer eens bij me op visite. Van te voren had ik al de alcohol verstopt. Toen ze binnen kwam, viel me gelijk op dat ze een blauw oog had. Ze was een paar dagen van te voren uit geweest, had uiteraard ook weer veels te veel gezopen en weer eens met de verkeerde mensen (lees: crackjunkies) aangepapt. Een van die mensen heeft haar een klap voor d'r kop verkocht, waarschijnlijk omdat ze weer een te grote bek had ofzo... Ze wist het zelf ook allemaal niet meer precies en ik hoefde verder het fijne van het verhaal ook niet te weten, want dat doet me gewoon te veel pijn. Ik WIL die verhalen gewoon niet meer horen! Ik WIL niet meer zien hoe zij zichzelf naar de kloten zuipt! Het is niet de eerste keer dat ze met een blauw oog, of met andere verwondingen rondloopt. Het gebeurt eerlijk gezegd steeds vaker dat mensen haar slaan of trappen, terwijl ze in zo'n dronken toestand verkeerd....

Het was voor de rest wel ok dat ze er was, ik heb cd'tjes voor haar zitten branden. Ze is verder niet zo heel lang gebleven, want we moesten de volgende dag weer vroeg opstaan voor werk. Merkte wel dat onze gespreksstof een beetje op begint te raken. Ik ben zo bang dat ik haar echt kwijt begin te raken....

Jeetje Marla, wat een aangrijpend verhaal..
Een alcoholverslaving kan gedeeltelijk genetisch zijn.. Als dan de 'verkeerde' omeving zich bij haar voordoet versterkt het elkaar alleen maar. Net zoals anderen ookal tegen je gezegd hebben: blijf haar steunen. Raak asjeblieft de hoop niet kwijt.
Eigenlijk weet ik het fijne er niet over te zeggen, kan je alleen sterkte toewensen en ook betere tijden.

Dahm wat ingrijpend voor je Marla, geen leuke situatie als ze komt met een blauw oog!
Het jammere is dat ze ook niet meer precies weet wat er is gebeurd, en tevens ook het gevaar.
Maar probeer haar inderdaad niet te laten vallen, want daar help je haar niet mee en dat wil je denk ik zelf ook niet

Uiteraard blijf ik haar nog steeds steunen, maar hoe?? Ik probeer nu al heel wat jaren tot haar door te dringen en ik heb al vele woorden met haar gewisseld hier over. Het maakt alleen geen ene fuck uit! Aan de ene kant begin ik me nu ook wel eens kwaad te maken, omdat ze inmiddels wel weet dat ze haar omgeving ook behoorlijk raakt met haar drinkgedrag, maar er verandert alsnog helemaal niets!

Ik heb haar aangeboden met haar mee te zullen gaan als ze een verslavingskliniek bezoekt, maar het initiatief moet wel vanuit haar zelf komen, want anders helpt het haar nog steeds niet... Alleen tot nu toe, maakt ze nog steeds geen aanstalten om professionele hulp te zoeken en ondertussen worden haar dronken "avontuurtjes" wel steeds heftiger en erger.

Ze zal inderdaad weten dat ze ook haar naasten pijn doet met haar drink gedrag. Het probleem bij een echte alcoholist is dat dit voor hem of haar weinig boeit. Alleen de drank is voor hen belangrijk. Dit is niet negatief bedoeld, maar zal wellicht ook voor haar gelden.
Maar ondanks dat het voor de buitenwereld vaak voorkomt van "men heeft geen interesse meer in me" is het vaak toch wel dat de alcoholist veel geeft om zijn naasten. Alleen kunnen ze dat niet uit drukken.

Weet je waarom ze drinkt?
Daar ligt nl het de kern van aanpak. Niet bij het drinken, maar bij de rede waarom ze drinkt. Iemand drinkt nl niet zomaar, er zit altijd een (lang) verhaal achter

Afgelopen zondag mijn verjaardag gevierd, ze is niet op komen dagen. Ook vandaag was ze onbereikbaar en heb ik niks meer van haar vernomen. Wanneer houdt dat gezeik met haar eens op?

Marla Singer zei:

Afgelopen zondag mijn verjaardag gevierd, ze is niet op komen dagen. Ook vandaag was ze onbereikbaar en heb ik niks meer van haar vernomen. Wanneer houdt dat gezeik met haar eens op?

Klik om te vergroten...

ik denk :

Flameon zei:

Ze zal inderdaad weten dat ze ook haar naasten pijn doet met haar drink gedrag. Het probleem bij een echte alcoholist is dat dit voor hem of haar weinig boeit. Alleen de drank is voor hen belangrijk. Dit is niet negatief bedoeld, maar zal wellicht ook voor haar gelden.
Maar ondanks dat het voor de buitenwereld vaak voorkomt van "men heeft geen interesse meer in me" is het vaak toch wel dat de alcoholist veel geeft om zijn naasten. Alleen kunnen ze dat niet uit drukken.

Weet je waarom ze drinkt?
Daar ligt nl het de kern van aanpak. Niet bij het drinken, maar bij de rede waarom ze drinkt. Iemand drinkt nl niet zomaar, er zit altijd een (lang) verhaal achter

Klik om te vergroten...

dat flameon het erg goed beschrijft.

Ik weet dat ze nog steeds om me geeft en het voelt niet voor mij alsof ze geen interesse meer in mij heeft. Daar maak ik me ook niet boos om. Waar ik me wel kwaad om maak, is dat ze geen stappen onderneemt om nou eindelijk eens serieus dat probleem aan te pakken. Ik heb al zoooo vaak met haar gesproken hier over, het houdt eens een keer op... Hoe erg ik het ook vind, we beginnen nu toch echt steeds meer van elkaar te vervreemden. Mijn leven gaat ook gewoon door namelijk...

Ze zal inderdaad stappen moeten ondernemen om van de drank af te komen, alleen lijkt het haar niet meer te lukken. Dus ze zal professionele hulp moeten zoeken om van deze verslaving af te komen. Helaas is het zo dat verslaafden, en alcoholverslaafden ook heel erg, niet in zien dat ze hulp nodig hebben. En al zien ze dat in dan komen ze vaak niet zover om het geregeld te krijgen.....

Hoe gaat het inmiddels met haar marla singer?

Same old story... Toevallig was ze vanavond even een paar uurtjes op visite (vroeger kwam dat geregeld voor, maar tegenwoordig spreek ik van "toevallig", zo weinig zie ik haar...). Als ze bij mij thuis is en ik er (uiteraard) geen alcohol bij pak, is ze gewoon best wel de oude, kunnen we lekker kletsen en is het heel gezellig. Alleen als ik haar ergens in een kroeg ontmoet, is ze binnen no-time dronken en valt er geen fatsoenlijk gesprek meer met haar te voeren. Door haar onstuimige gedrag en bewegingen, trekt ze dan ook vaak nog eens op een negatieve manier de aandacht, waar dan ook meestal problemen (met anderen) uit ontstaan. Daar heb ik dus - als haar "metgezel" tijdens zo'n nacht - echt geen trek meer in. Samen avondjes uitgaan, komt hierdoor momenteel vrijwel nooit meer voor en dat vind ik best wel jammer, want ik mis dat gewoon. Ik zou haar veel vaker willen zien, zoals het vanavond ook was, maar als zij doorgaans liever in de kroeg doorbrengt....

Ze heeft absoluut professionele hulp nodig, maar ik ga haar toch echt niet dwingen/smeken. Dat werkt gewoon niet en kan zelfs een averechtse reactie gaan geven. Ik zorg gewoon dat het contact tussen ons toch niet helemaal gaat verwateren en ik ben al lang blij dat we elkaar zo nu en dan nog steeds zien. Zo kan ik toch een beetje over haar blijven "waken" en eventueel ingrijpen als ik de indruk krijg dat er toch gedwongen maatregelen genomen moeten worden.

hoi Marla heel herkenbaar. Helaas niet in jouw situatie maar in die van je vriendin maar weet drommelsgoed hoe je je hier onder voelt. Ben zelf mijn leven al een jaar of 6 aan het verkloten door dagelijks flinke dosering alcohol en wiet. Ben er relaties, banen en vrienden door kwijtgeraakt...nouja kwijtgeraakt...mijn 'cleane' vrienden zullen me wel weer steunen als ik een stoppoging in welke vorm dan ook onderneem..het contact met hen was voor mijn verslaving erg goed, deelde erg veel met hen maar is nu erg slecht geworden..zij hebben momenteel een heel ander leven met kids vaste baan etc...een verslaafde is het liefst alleen of met mensen bij wie hij (in mn geval) lekker zijn biertje kan drinken en blowtje kan roken zonder dat hij telkens aangesproken wordt op verslaving/stoppen/toekomst..gek genoeg zijn dat vaak mensen die zelf ook wel van een biertje houden en/of wat dan ook..

Zij waardeert jou echt wel maar kan momenteel niet anders uit schaamte. Een verslaafde is egoïstisch en kiest voor gebruik. Respect hoe je met haar omgaat. Begrijpelijk dat je af en toe boos bent. Logisch dat je zelf minder contact gaat zoeken en niks om je schuldig over te voelen. Maar veroordeel haar niet en probeer er voor haar te zijn mocht ze je steun(niet financiëel!!!) nodig hebben.

Verwacht niets en wees blij met alles dat positief is! (mooie quote van iemand die ik hier op het forum las wie weet ik niet meer)

Sterkte ermee!!