Mijn beste vriendin...

Ze lijkt weer terug gevallen in haar oude gedrag, ze is momenteel sinds gisternacht weer eens spoorloos verdwenen. Ik maak me zo ongerust!!!!!

Dat is een goed teken! Hoop dat ze er van af komt
Sterkte! Goed dat je zo om iemand geeft.

Vorige week was ze eindelijk weer eens bij me op visite. Van te voren had ik al de alcohol verstopt. Toen ze binnen kwam, viel me gelijk op dat ze een blauw oog had. Ze was een paar dagen van te voren uit geweest, had uiteraard ook weer veels te veel gezopen en weer eens met de verkeerde mensen (lees: crackjunkies) aangepapt. Een van die mensen heeft haar een klap voor d'r kop verkocht, waarschijnlijk omdat ze weer een te grote bek had ofzo... Ze wist het zelf ook allemaal niet meer precies en ik hoefde verder het fijne van het verhaal ook niet te weten, want dat doet me gewoon te veel pijn. Ik WIL die verhalen gewoon niet meer horen! Ik WIL niet meer zien hoe zij zichzelf naar de kloten zuipt! Het is niet de eerste keer dat ze met een blauw oog, of met andere verwondingen rondloopt. Het gebeurt eerlijk gezegd steeds vaker dat mensen haar slaan of trappen, terwijl ze in zo'n dronken toestand verkeerd....

Het was voor de rest wel ok dat ze er was, ik heb cd'tjes voor haar zitten branden. Ze is verder niet zo heel lang gebleven, want we moesten de volgende dag weer vroeg opstaan voor werk. Merkte wel dat onze gespreksstof een beetje op begint te raken. Ik ben zo bang dat ik haar echt kwijt begin te raken....

Jeetje Marla, wat een aangrijpend verhaal..
Een alcoholverslaving kan gedeeltelijk genetisch zijn.. Als dan de 'verkeerde' omeving zich bij haar voordoet versterkt het elkaar alleen maar. Net zoals anderen ookal tegen je gezegd hebben: blijf haar steunen. Raak asjeblieft de hoop niet kwijt.
Eigenlijk weet ik het fijne er niet over te zeggen, kan je alleen sterkte toewensen en ook betere tijden.

Dahm wat ingrijpend voor je Marla, geen leuke situatie als ze komt met een blauw oog!
Het jammere is dat ze ook niet meer precies weet wat er is gebeurd, en tevens ook het gevaar.
Maar probeer haar inderdaad niet te laten vallen, want daar help je haar niet mee en dat wil je denk ik zelf ook niet

Uiteraard blijf ik haar nog steeds steunen, maar hoe?? Ik probeer nu al heel wat jaren tot haar door te dringen en ik heb al vele woorden met haar gewisseld hier over. Het maakt alleen geen ene fuck uit! Aan de ene kant begin ik me nu ook wel eens kwaad te maken, omdat ze inmiddels wel weet dat ze haar omgeving ook behoorlijk raakt met haar drinkgedrag, maar er verandert alsnog helemaal niets!

Ik heb haar aangeboden met haar mee te zullen gaan als ze een verslavingskliniek bezoekt, maar het initiatief moet wel vanuit haar zelf komen, want anders helpt het haar nog steeds niet... Alleen tot nu toe, maakt ze nog steeds geen aanstalten om professionele hulp te zoeken en ondertussen worden haar dronken "avontuurtjes" wel steeds heftiger en erger.

Ze zal inderdaad weten dat ze ook haar naasten pijn doet met haar drink gedrag. Het probleem bij een echte alcoholist is dat dit voor hem of haar weinig boeit. Alleen de drank is voor hen belangrijk. Dit is niet negatief bedoeld, maar zal wellicht ook voor haar gelden.
Maar ondanks dat het voor de buitenwereld vaak voorkomt van "men heeft geen interesse meer in me" is het vaak toch wel dat de alcoholist veel geeft om zijn naasten. Alleen kunnen ze dat niet uit drukken.

Weet je waarom ze drinkt?
Daar ligt nl het de kern van aanpak. Niet bij het drinken, maar bij de rede waarom ze drinkt. Iemand drinkt nl niet zomaar, er zit altijd een (lang) verhaal achter

Afgelopen zondag mijn verjaardag gevierd, ze is niet op komen dagen. Ook vandaag was ze onbereikbaar en heb ik niks meer van haar vernomen. Wanneer houdt dat gezeik met haar eens op?

Marla Singer zei:

Afgelopen zondag mijn verjaardag gevierd, ze is niet op komen dagen. Ook vandaag was ze onbereikbaar en heb ik niks meer van haar vernomen. Wanneer houdt dat gezeik met haar eens op?

Klik om te vergroten...

ik denk :

Flameon zei:

Ze zal inderdaad weten dat ze ook haar naasten pijn doet met haar drink gedrag. Het probleem bij een echte alcoholist is dat dit voor hem of haar weinig boeit. Alleen de drank is voor hen belangrijk. Dit is niet negatief bedoeld, maar zal wellicht ook voor haar gelden.
Maar ondanks dat het voor de buitenwereld vaak voorkomt van "men heeft geen interesse meer in me" is het vaak toch wel dat de alcoholist veel geeft om zijn naasten. Alleen kunnen ze dat niet uit drukken.

Weet je waarom ze drinkt?
Daar ligt nl het de kern van aanpak. Niet bij het drinken, maar bij de rede waarom ze drinkt. Iemand drinkt nl niet zomaar, er zit altijd een (lang) verhaal achter

Klik om te vergroten...

dat flameon het erg goed beschrijft.

Ik weet dat ze nog steeds om me geeft en het voelt niet voor mij alsof ze geen interesse meer in mij heeft. Daar maak ik me ook niet boos om. Waar ik me wel kwaad om maak, is dat ze geen stappen onderneemt om nou eindelijk eens serieus dat probleem aan te pakken. Ik heb al zoooo vaak met haar gesproken hier over, het houdt eens een keer op... Hoe erg ik het ook vind, we beginnen nu toch echt steeds meer van elkaar te vervreemden. Mijn leven gaat ook gewoon door namelijk...

Ze zal inderdaad stappen moeten ondernemen om van de drank af te komen, alleen lijkt het haar niet meer te lukken. Dus ze zal professionele hulp moeten zoeken om van deze verslaving af te komen. Helaas is het zo dat verslaafden, en alcoholverslaafden ook heel erg, niet in zien dat ze hulp nodig hebben. En al zien ze dat in dan komen ze vaak niet zover om het geregeld te krijgen.....

Hoe gaat het inmiddels met haar marla singer?

Same old story... Toevallig was ze vanavond even een paar uurtjes op visite (vroeger kwam dat geregeld voor, maar tegenwoordig spreek ik van "toevallig", zo weinig zie ik haar...). Als ze bij mij thuis is en ik er (uiteraard) geen alcohol bij pak, is ze gewoon best wel de oude, kunnen we lekker kletsen en is het heel gezellig. Alleen als ik haar ergens in een kroeg ontmoet, is ze binnen no-time dronken en valt er geen fatsoenlijk gesprek meer met haar te voeren. Door haar onstuimige gedrag en bewegingen, trekt ze dan ook vaak nog eens op een negatieve manier de aandacht, waar dan ook meestal problemen (met anderen) uit ontstaan. Daar heb ik dus - als haar "metgezel" tijdens zo'n nacht - echt geen trek meer in. Samen avondjes uitgaan, komt hierdoor momenteel vrijwel nooit meer voor en dat vind ik best wel jammer, want ik mis dat gewoon. Ik zou haar veel vaker willen zien, zoals het vanavond ook was, maar als zij doorgaans liever in de kroeg doorbrengt....

Ze heeft absoluut professionele hulp nodig, maar ik ga haar toch echt niet dwingen/smeken. Dat werkt gewoon niet en kan zelfs een averechtse reactie gaan geven. Ik zorg gewoon dat het contact tussen ons toch niet helemaal gaat verwateren en ik ben al lang blij dat we elkaar zo nu en dan nog steeds zien. Zo kan ik toch een beetje over haar blijven "waken" en eventueel ingrijpen als ik de indruk krijg dat er toch gedwongen maatregelen genomen moeten worden.

hoi Marla heel herkenbaar. Helaas niet in jouw situatie maar in die van je vriendin maar weet drommelsgoed hoe je je hier onder voelt. Ben zelf mijn leven al een jaar of 6 aan het verkloten door dagelijks flinke dosering alcohol en wiet. Ben er relaties, banen en vrienden door kwijtgeraakt...nouja kwijtgeraakt...mijn 'cleane' vrienden zullen me wel weer steunen als ik een stoppoging in welke vorm dan ook onderneem..het contact met hen was voor mijn verslaving erg goed, deelde erg veel met hen maar is nu erg slecht geworden..zij hebben momenteel een heel ander leven met kids vaste baan etc...een verslaafde is het liefst alleen of met mensen bij wie hij (in mn geval) lekker zijn biertje kan drinken en blowtje kan roken zonder dat hij telkens aangesproken wordt op verslaving/stoppen/toekomst..gek genoeg zijn dat vaak mensen die zelf ook wel van een biertje houden en/of wat dan ook..

Zij waardeert jou echt wel maar kan momenteel niet anders uit schaamte. Een verslaafde is egoïstisch en kiest voor gebruik. Respect hoe je met haar omgaat. Begrijpelijk dat je af en toe boos bent. Logisch dat je zelf minder contact gaat zoeken en niks om je schuldig over te voelen. Maar veroordeel haar niet en probeer er voor haar te zijn mocht ze je steun(niet financiëel!!!) nodig hebben.

Verwacht niets en wees blij met alles dat positief is! (mooie quote van iemand die ik hier op het forum las wie weet ik niet meer)

Sterkte ermee!!

Hoe gaat het met jou vriendin Marla? (en met jou?)

Ze zuipt nog steeds heel veel en ik zie haar maar weinig.Ik zou haar afgelopen weekend zien, maar dat is er niet meer van gekomen omdat ze te brak was. Ze werkt namelijk ook nog eens 6 dagen p/w in de kroeg. Daar blijft ze vaak tot diep in de nacht nazitten en drinken. Op zondag is ze dan eigenlijk totaal uitgeleefd en heeft ze de de hele dag nodig om bij te slapen.

Ik heb een soort halve afspraak nu met haar voor morgenavond, maar dat moet ik dus eerst nog maar eens zien....

Heb je haar nog gezien en zoja hoe was het?

verneukeratief zei:

Heb je haar nog gezien en zoja hoe was het?

Klik om te vergroten...

Ik heb haar donderdag niet meer gezien, maar ik kwam 'r vrijdag heel toevallig tegen in de metro! Ik had net tot 17u gewerkt en zij ging net naar haar werk toe. Ze was aan de vroege kant, dus we hebben eerst nog even een uurtje in de Ierse pub van haar vader gezeten. Daar klokte zij - vlak voor dat ze zelf moest werken dus - nog even drie Irish coffee's naar binnen en ik hield het zelf maar lekker gewoon bij een heerlijk kopje thee. Als ik drie van die dingen op zo'n tempo achterover klap, sta ik echt niet meer recht op m'n benen, maar zij heeft inmiddels dusdanig een tolerantie opgebouwd, dat ze het blijkbaar makkelijk kan hebben... Ik merkte iig nauwelijks wat aan haar.

Was toch wel fijn om haar weer gezien te hebben en eigenlijk was het ook erg gezellig! Wel kreeg ik nog even te horen dat iemand uit haar omgeving - en iemand waar ik een aantal jaren geleden zelf ook nog best wel mee opgetrokken heb - vijf weken geleden zelfmoord heeft gepleegd. Het is niet de eerste uit haar vrienden- en kennissenkring die - door overmatig drugs- en alcoholgebruik of door suicide - vroegtijdig gestorven is. Daar schrok ik dus behoorlijk van! Nog altijd ben ik bang dat zij ook niet oud wordt, als ze door blijft leven zoals nu....

We hadden nog afgesproken dat ze dan zaterdag overdag met ons mee zou gaan naar de Gaypride, maar toen ik haar gisteren rond 12u, van te voren nog even opbelde, lag ze weer eens nog half in coma op bed en dus beloofde ze me later op te dag terug te bellen, om ergens in de stad af te spreken. Uiteraard niks meer van haar vernomen verder en ook vandaag (haar "heilige slaapzondag") was ze dus weer onbereikbaar...

Als ze "aan de vroege kant" al 3 irish coffee's binnen klokt dan gaat het inderdaad zeer slecht met haar drinkgedrag, probleem is dat alcoholisten zeer moeilijk kunnen toegeven dat ze problemen hebben. Er moet een manier zijn om haar "echt" te confronteren met haar gedrag onder invloed van alcohol, probleem is dat ze hoogstwaarschijnlijk elke dag in contact komt met mensen die ook spertelzat zijn en haar eigen gedrag dan ook niet zo opvalt.

Veel sterkte, ik hoop dat jij haar van alcohol af kan helpen want dit drink- en feesttempo is niet te houden zonder ernstige bijkomende problemen.

geekos zei:

ik hoop dat jij haar van alcohol af kan helpen

Klik om te vergroten...

Nu klinkt het net alsof het Marla's schuld is als het niet lukt (neem aan dat je dat niet bedoeld natuurlijk :P)
Heb zelf een vader gehad die toch wel een beginnende/redelijke alcohol verslaving had en je kan trekken aan zo'n persoon wat je wilt maar het heeft gewoon geen drol nut.
Natuurlijk wil je ook niet niets doen maar hoe het ook loopt, neem jezelf niets kwalijk.

nogmaals succes