#1
En me broertje heeft het forum gevonden.... Het is geen crack maar gewoon suiker oke.
Broer crack verslaafd. Wie heeft er tips
40 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
#2
Hallo, ik weet niet hoe ik moet beginnen.
Maar ik ga het proberen.
Ik zoek ervaringen, of iemand die ons kan helpen....
Ben hopeloos.
Sinds een aantal jaar is mijn broertje verslaafd aan de crack. (Rookcoke)
Vorig jaar is die opgenomen geweest in een kliniek en is hij er een half jaar vanaf gebleven.
Wat natuurlijk hartstikke goed is.
Naar het half jaar is hij er weer mee begonnen maar nu is alles nog erger.
Hij praat niet meer, is heel erg afgevallen, hij liegt en bedriegt er valt geen gesprek mee te voeren.
Ook mijn ouders waar die nog bij in huis woont, snauwt die af, hij schreeuwt alleen maar, praat niet meer normaal beloofd elke dag dat die hulp gaat zoeken, maar komt soms ook dagen niet thuis.
Mijn ouders hebben nu zijn huis sleutel afgepakt, maar dan nog schreeuwt hij, en scheld hij.
Hij maakt ons allemaal het leven zuur.
Toch willen wij hem niet laten valen,
Wie heeft hier ervaring mee? En kan ons opweg helpen wat wij kunnen doen.
Is een preventie een oplossing?
Maar ik ga het proberen.
Ik zoek ervaringen, of iemand die ons kan helpen....
Ben hopeloos.
Sinds een aantal jaar is mijn broertje verslaafd aan de crack. (Rookcoke)
Vorig jaar is die opgenomen geweest in een kliniek en is hij er een half jaar vanaf gebleven.
Wat natuurlijk hartstikke goed is.
Naar het half jaar is hij er weer mee begonnen maar nu is alles nog erger.
Hij praat niet meer, is heel erg afgevallen, hij liegt en bedriegt er valt geen gesprek mee te voeren.
Ook mijn ouders waar die nog bij in huis woont, snauwt die af, hij schreeuwt alleen maar, praat niet meer normaal beloofd elke dag dat die hulp gaat zoeken, maar komt soms ook dagen niet thuis.
Mijn ouders hebben nu zijn huis sleutel afgepakt, maar dan nog schreeuwt hij, en scheld hij.
Hij maakt ons allemaal het leven zuur.
Toch willen wij hem niet laten valen,
Wie heeft hier ervaring mee? En kan ons opweg helpen wat wij kunnen doen.
Is een preventie een oplossing?
#3
Allereerst wil ik je heel veel sterkte en kracht wensen om door deze periode heen te komen! dit is echt verschrikkelijk om mee te maken.
Ik heb een soort gelijk iets meegemaakt met mijn broertje, wij moesten hem wel een tijdje laten vallen tot hij ging inzien waar hij mee bezig was. dat was een hele moeilijke keuze maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen, daardoor is hij toch zelf gaan inzien dat het niet langer zo verder kon. Ik zou willen dat ik iets beters kan bedenken maar zolang hij het niet zelf gaat inzien gaat het ook nooit werken. Het belangrijkste is om er voor te zorgen dat jullie er zelf niet onderdoor gaan. kut situatie man
Ik heb een soort gelijk iets meegemaakt met mijn broertje, wij moesten hem wel een tijdje laten vallen tot hij ging inzien waar hij mee bezig was. dat was een hele moeilijke keuze maar het heeft wel zijn vruchten afgeworpen, daardoor is hij toch zelf gaan inzien dat het niet langer zo verder kon. Ik zou willen dat ik iets beters kan bedenken maar zolang hij het niet zelf gaat inzien gaat het ook nooit werken. Het belangrijkste is om er voor te zorgen dat jullie er zelf niet onderdoor gaan. kut situatie man
#4
Hoi @Kimberlyf wat een nare situatie waar je in beland bent. Wel heel tof dat je probeert op bepaalde manieren je broer te kunnen helpen. Bijvoorbeeld door hier hulp te vragen.
Wat enorm lastig is aan verslaving is dat het een familieziekte wordt. Jouw broer is dan verslaafd. Maar door zijn gedragingen, zijn er waarschijnlijk ook veranderingen in gedrag en dynamiek bij jullie thuis.
Vaak zijn deze gedragingen erop gericht om schade en schande bij de verslaafde in te perken. Bijvoorbeeld door heel lang onderdak te blijven bieden. Soms weleens geld uit te lenen, etc. Ik zeg niet dat deze dingen bij jullie thuis gebeuren, maar ik noem ze even als voorbeeld.
De kans is groot dat bij jullie thuis er ook veel van dit soort 'hand-boven-het-hoofd-houden' gedrag voorkomt. En heel begrijpelijk, want jullie willen je broer/zoon/geliefde terug. En de schade beperken.
Vaak is dit gedrag in een verslaving niet helpend. Het kan ervoor zorgen dat je een verslaving in stand houdt omdat de schade beperkt wordt.
Hoe moeilijk het ook is... Soms is iemand tijdelijk laten vallen de beste oplossing. Omdat diegene dan echt geconfronteerd wordt met de keiharde realiteit van zijn verslaving. Geen geld, geen steun, geen familie, geen onderdak en noem maar op wat verslaving teweeg kan brengen. Soms komen mensen dan pas tot inkeer.
Wat voor jouw en je familie misschien kan helpen is om eens te gaan kijken bij meetings van Al-Anon en Nar-Anon. Dit zijn meetings voor naasten van verslaafden. Daar zal je herkenning vinden en misschien tips kunnen krijgen hoe andere naasten van verslaafden de situatie hebben aangepakt.
Je zou ook kunnen overwegen een professioneel interventionist in te schakelen. Bijvoorbeeld Maarten Dammers, die ook wel bekend is van het TV programma 'verslaafd'. Hij kan interventies organiseren of naasten van verslaafden helpen om te leren gaan met de situatie.
Heel veel sterkte in ieder geval!
Wat enorm lastig is aan verslaving is dat het een familieziekte wordt. Jouw broer is dan verslaafd. Maar door zijn gedragingen, zijn er waarschijnlijk ook veranderingen in gedrag en dynamiek bij jullie thuis.
Vaak zijn deze gedragingen erop gericht om schade en schande bij de verslaafde in te perken. Bijvoorbeeld door heel lang onderdak te blijven bieden. Soms weleens geld uit te lenen, etc. Ik zeg niet dat deze dingen bij jullie thuis gebeuren, maar ik noem ze even als voorbeeld.
De kans is groot dat bij jullie thuis er ook veel van dit soort 'hand-boven-het-hoofd-houden' gedrag voorkomt. En heel begrijpelijk, want jullie willen je broer/zoon/geliefde terug. En de schade beperken.
Vaak is dit gedrag in een verslaving niet helpend. Het kan ervoor zorgen dat je een verslaving in stand houdt omdat de schade beperkt wordt.
Hoe moeilijk het ook is... Soms is iemand tijdelijk laten vallen de beste oplossing. Omdat diegene dan echt geconfronteerd wordt met de keiharde realiteit van zijn verslaving. Geen geld, geen steun, geen familie, geen onderdak en noem maar op wat verslaving teweeg kan brengen. Soms komen mensen dan pas tot inkeer.
Wat voor jouw en je familie misschien kan helpen is om eens te gaan kijken bij meetings van Al-Anon en Nar-Anon. Dit zijn meetings voor naasten van verslaafden. Daar zal je herkenning vinden en misschien tips kunnen krijgen hoe andere naasten van verslaafden de situatie hebben aangepakt.
Je zou ook kunnen overwegen een professioneel interventionist in te schakelen. Bijvoorbeeld Maarten Dammers, die ook wel bekend is van het TV programma 'verslaafd'. Hij kan interventies organiseren of naasten van verslaafden helpen om te leren gaan met de situatie.
Heel veel sterkte in ieder geval!
#5
Dankjewel.number 9 voor je antwoord.
En wat super dat het met jou broertje goed gaat erg fijn.
Ja dat snappen wij, mijn ouders hebben vandaag de huissleutel afgepakt.
En mijn broertje die schreeuwt dan alleen maar, en zegt dood ga ik toch wel, of ik rij mij zelf wel tegen een boom en dat soort dingen.
Is dat dan de drugs, of moeten wij dit serieus nemen.
Zijn er gewoon echt heel moe en maken ons ontzettend druk.
Ergste vind ik het nog voor mijn ouders.
En wat super dat het met jou broertje goed gaat erg fijn.
Ja dat snappen wij, mijn ouders hebben vandaag de huissleutel afgepakt.
En mijn broertje die schreeuwt dan alleen maar, en zegt dood ga ik toch wel, of ik rij mij zelf wel tegen een boom en dat soort dingen.
Is dat dan de drugs, of moeten wij dit serieus nemen.
Zijn er gewoon echt heel moe en maken ons ontzettend druk.
Ergste vind ik het nog voor mijn ouders.
#6
Wat @LucidLucy zegt kan fijn zijn. Als je broertje nog niet inziet dat hij hulp nodig heeft kunnen je ouders met iemand praten die hen helpt bij het omgaan met een verslaafde naaste. Hoop voor je dat er snel meer rust komt thuis. Ik ga er vanuit dat hij 18+ is dus moet hij wel echt zelf de stap maken. Communicatie is erg belangrijk alleen gaat dat lastig wanneer er terug word geschreeuwd. Veel sterkte!
#7
En mijn broertje die schreeuwt dan alleen maar, en zegt dood ga ik toch wel, of ik rij mij zelf wel tegen een boom en dat soort dingen.
Is dat dan de drugs, of moeten wij dit serieus nemen.
Kijk... Ik kan niet zeggen dat je deze dreigementen niet serieus kan nemen. Maar heel vaak is het wel een slinkse manier van een verslaafde om alsnog zijn zin te krijgen. Ik weet er helaas alles van, ik ben namelijk zelf behoorlijk verslaafd en heb ook veel psycholische oorlogsvoering gebruikt om aan mijn middel te komen of mijn zin te krijgen.
Maar ik snap dat je je erg zorgen kan maken om deze uitspraken.
Wat wel kan helpen is heel duidelijk te maken aan je broer hoe dit jullie laat voelen. Dat jullie leeg zijn, er geen energie meer voor hebben. En dat daarom de grens nu bereikt is.
Er is geen speelruimte meer. Het is definitief stoppen of het contact verbreken. Het klinkt alsof jullie op dit punt zijn aangekomen..
Slopend hoor, een naaste die verslaafd is.
#8
Dankjewel, het even loslaten is lastig, maar inderdaad misschien dat proberen.Hoi @Kimberlyf wat een nare situatie waar je in beland bent. Wel heel tof dat je probeert op bepaalde manieren je broer te kunnen helpen. Bijvoorbeeld door hier hulp te vragen.
Wat enorm lastig is aan verslaving is dat het een familieziekte wordt. Jouw broer is dan verslaafd. Maar door zijn gedragingen, zijn er waarschijnlijk ook veranderingen in gedrag en dynamiek bij jullie thuis.
Vaak zijn deze gedragingen erop gericht om schade en schande bij de verslaafde in te perken. Bijvoorbeeld door heel lang onderdak te blijven bieden. Soms weleens geld uit te lenen, etc. Ik zeg niet dat deze dingen bij jullie thuis gebeuren, maar ik noem ze even als voorbeeld.
De kans is groot dat bij jullie thuis er ook veel van dit soort 'hand-boven-het-hoofd-houden' gedrag voorkomt. En heel begrijpelijk, want jullie willen je broer/zoon/geliefde terug. En de schade beperken.
Vaak is dit gedrag in een verslaving niet helpend. Het kan ervoor zorgen dat je een verslaving in stand houdt omdat de schade beperkt wordt.
Hoe moeilijk het ook is... Soms is iemand tijdelijk laten vallen de beste oplossing. Omdat diegene dan echt geconfronteerd wordt met de keiharde realiteit van zijn verslaving. Geen geld, geen steun, geen familie, geen onderdak en noem maar op wat verslaving teweeg kan brengen. Soms komen mensen dan pas tot inkeer.
Wat voor jouw en je familie misschien kan helpen is om eens te gaan kijken bij meetings van Al-Anon en Nar-Anon. Dit zijn meetings voor naasten van verslaafden. Daar zal je herkenning vinden en misschien tips kunnen krijgen hoe andere naasten van verslaafden de situatie hebben aangepakt.
Je zou ook kunnen overwegen een professioneel interventionist in te schakelen. Bijvoorbeeld Maarten Dammers, die ook wel bekend is van het TV programma 'verslaafd'. Hij kan interventies organiseren of naasten van verslaafden helpen om te leren gaan met de situatie.
Heel veel sterkte in ieder geval!
Mijn broer zat al in een kliniek en dat is goed gegaan, maar heeft niet de meetings er naar gevolgd. Tot gevolg naar een half jaar nog erger verslaafd.
Interventie zelf organiseren is niet verstandig?
Hij schreeuwt ook alleen maar.
Nogmaals Dankjewel
#9
Dankjewel.number 9 voor je antwoord.
En wat super dat het met jou broertje goed gaat erg fijn.
Ja dat snappen wij, mijn ouders hebben vandaag de huissleutel afgepakt.
En mijn broertje die schreeuwt dan alleen maar, en zegt dood ga ik toch wel, of ik rij mij zelf wel tegen een boom en dat soort dingen.
Is dat dan de drugs, of moeten wij dit serieus nemen.
Zijn er gewoon echt heel moe en maken ons ontzettend druk.
Ergste vind ik het nog voor mijn ouders.
Waarschijnlijk is dat is emotioneel manipuleren om toch zijn zin te krijgen zodat hij deze manier van leven kan voortzetten. Het belangrijkste is eigenlijk om te proberen vanaf het begin daar niet in mee te gaan. door die drugs kan zo iemand opeens heel hard en koud worden. Dat is echt heel typisch gedrag, ging bij ons thuis exact hetzelfde.
Ergens zit hij daar nog wel diep van binnen, dat moet je proberen naar boven zien te krijgen dat kan vaak met harde maatregelen, maar aangezien hij toch met zulke dingen dreigt is het misschien verstandig om eerst een specialist te contacteren die kan de situatie even goed bekijken.
Tot die tijd zou ik dan gewoon even proberen om jezelf op de eerste plek te zetten, geld ook voor je ouders. Ik ken jou broer natuurlijk niet dus ik kan natuurlijk niet 100% zeker zijn. foktop
#10
Helaas meerderjarig, wij kunnen hem niet dwingen.Wat @LucidLucy zegt kan fijn zijn. Als je broertje nog niet inziet dat hij hulp nodig heeft kunnen je ouders met iemand praten die hen helpt bij het omgaan met een verslaafde naaste. Hoop voor je dat er snel meer rust komt thuis. Ik ga er vanuit dat hij 18+ is dus moet hij wel echt zelf de stap maken. Communicatie is erg belangrijk alleen gaat dat lastig wanneer er terug word geschreeuwd. Veel sterkte!
Maar praten er vaak over, en helpen hem met alles.
Maar hij praat al een maand niet met ons.
Komt thuis snachts slaapt en gaat weer.
En zo gaat het elke dag.
Dankjewel.
Wat fijn dat jullie meedenken. ☺
Ik ben gebroken door alles, en mijn ouders zijn al op leeftijd, ben gewoon bang dat er straks wat gaat gebeuren, zo erg is het al.
#11
Ik ben gebroken door alles, en mijn ouders zijn al op leeftijd, ben gewoon bang dat er straks wat gaat gebeuren, zo erg is het al.
Toch proberen sterk te zijn en positief te blijven dat is nu even belangrijk. Miljoenen mensen zijn hem al voor gegaan en zijn er ook uit gekomen!
#12
Als ik naar mezelf kijk heb ik de meetings echt hard nodig om in herstel te blijven. Een klinische opname is vaak maar kort in vergelijking tot hoe lang we in actief gebruik zaten. Een opname is een mooi start. Maar daarna begint het pas.Mijn broer zat al in een kliniek en dat is goed gegaan, maar heeft niet de meetings er naar gevolgd. Tot gevolg naar een half jaar nog erger verslaafd.
Het is een beetje als je rijbewijs halen. Je krijgt wat tools om met je problematiek te dealen. Maar de echte ervaring komt pas bij het maken van kilometers.
Zelf een interventie organiseren kan zeker. Maar het heeft soms extra kracht als er een onbekende (bemiddelaar) bij betrokken is.Interventie zelf organiseren is niet verstandig?
Hij schreeuwt ook alleen maar.
"Vreemde ogen dwingen"
Wat een interventionist als Maarten Dammers zo sterk maakt is dat hij zelf verslaafd is. Bij hulpverleners die niet verslaafd zijn, wordt vaak gezegd: "Ja wat weet jij er nou van. Jij weet niet hoe het voelt."
Maarten heeft zelf 42 jaar actief gebruikt. Dus dat rotsmoesje kan je dan niet aanhalen.
Maar je kan het zeker zelf proberen hoor. Mocht hij dan geen professionele hulp willen, dan hebben jullie in elk geval je gevoel laten spreken en de grens aangegeven. Daarna zal hij zelf tot inkeer moeten komen.
#13
Dankuwel nogmaals.Als ik naar mezelf kijk heb ik de meetings echt hard nodig om in herstel te blijven. Een klinische opname is vaak maar kort in vergelijking tot hoe lang we in actief gebruik zaten. Een opname is een mooi start. Maar daarna begint het pas.
Het is een beetje als je rijbewijs halen. Je krijgt wat tools om met je problematiek te dealen. Maar de echte ervaring komt pas bij het maken van kilometers.
Zelf een interventie organiseren kan zeker. Maar het heeft soms extra kracht als er een onbekende (bemiddelaar) bij betrokken is.
"Vreemde ogen dwingen"
Wat een interventionist als Maarten Dammers zo sterk maakt is dat hij zelf verslaafd is. Bij hulpverleners die niet verslaafd zijn, wordt vaak gezegd: "Ja wat weet jij er nou van. Jij weet niet hoe het voelt."
Maarten heeft zelf 42 jaar actief gebruikt. Dus dat rotsmoesje kan je dan niet aanhalen.
Maar je kan het zeker zelf proberen hoor. Mocht hij dan geen professionele hulp willen, dan hebben jullie in elk geval je gevoel laten spreken en de grens aangegeven. Daarna zal hij zelf tot inkeer moeten komen.
Erg attent van u.
#14
Je kunt helpen in de vorm van een luisterend oor aanbieden, door een emotionele steun te zijn. Want de oorzaak van verslaving is bijna altijd emotionele problemen (die ontvlucht worden met middelengebruik, waarna de ontstane problemen ook weer met drugs ontvlucht worden). Je kunt helpen bij (heel voorzichtig) dat cirkeltje duidelijk te maken. Maar je kunt iemand niet dwingen om te stoppen. Dat kan alleen als die persoon dat zelf wil. Vaak zie je bij familie van degene die verslaafd is dat ze een mengelmoes van schuldgevoel, zorgen en verwijten ervaren. Dat is ook heel logisch om je zo te voelen. Het belangrijkste wat je kunt doen is duidelijk maken hoe jij je voelt bij deze situatie, en ook grenzen stellen voor jezelf. Dat hoeft niet met ultimatums of met dogma's (zo van 'als je morgen niet stopt dan raak je me kwijt'), want dat leidt doorgaans toch maar tot giftige situaties. Maar wel: ik sta niet toe dat je zo tegen me praat.
Er is ook hulp voor voor naasten waar je begeleiding krijgt bij wat je wel en niet kunt doen. Meestal gaat alle aandacht naar degene die met de verslaving kampt, maar die persoon is zeker niet de enige die er last van heeft! Goed dus ook dat je hier vraagt wat je kunt doen.
www.drugsinfo.nl
Er is ook hulp voor voor naasten waar je begeleiding krijgt bij wat je wel en niet kunt doen. Meestal gaat alle aandacht naar degene die met de verslaving kampt, maar die persoon is zeker niet de enige die er last van heeft! Goed dus ook dat je hier vraagt wat je kunt doen.
Hulp en steun voor naasten
Zit je in de knoop met de drugsproblemen van een dierbare? Er is hulp en steun voor partners, ouders, vrienden en meer, ongeacht het middel.
www.drugsinfo.nl
#15
Hoi Kimberly, ik heb hetzelfde meegemaakt als jij, mijn broer was ook crack en heroïne verslaafd.
Het is inderdaad erg voor je ouders. En voor jou ook!
Het is wel het beste om uiteindelijk hem niet meer de hand boven het hoofd te houden, door onderdak te bieden en geld te geven. Dat deed mijn moeder eerst ook steeds, geld geven, zogenaamd voor boodschappen.
Het vervelende is, is dat jullie opgezadeld zijn met zijn probleem, maar er geen invloed op hebben. Want een verslaafde kan alleen zichzelf helpen, als hij tot inzicht komt. Ik vond het vreselijk om mijn ouders zo te zien lijden, op hun oude dag.
Mn ouders zijn ook naar een lotgenotengroep gegaan, ze hebben er wel wat aan gehad.
Ik wens je veel sterkte!
Je mag me altijd een PB doen 😘
Het is inderdaad erg voor je ouders. En voor jou ook!
Het is wel het beste om uiteindelijk hem niet meer de hand boven het hoofd te houden, door onderdak te bieden en geld te geven. Dat deed mijn moeder eerst ook steeds, geld geven, zogenaamd voor boodschappen.
Het vervelende is, is dat jullie opgezadeld zijn met zijn probleem, maar er geen invloed op hebben. Want een verslaafde kan alleen zichzelf helpen, als hij tot inzicht komt. Ik vond het vreselijk om mijn ouders zo te zien lijden, op hun oude dag.
Mn ouders zijn ook naar een lotgenotengroep gegaan, ze hebben er wel wat aan gehad.
Ik wens je veel sterkte!
Je mag me altijd een PB doen 😘
#16
Ik ben de laatste om inhoudelijk een goed passend advies te geven.
Echter wil ik jullie wel veel sterkte wensen in de moeilijke periode die jullie nog te gaan hebben. Ik hoop dat je broer ooit eens het licht zal zien en inziet wat hij om zich heen aanricht.
Kop op, ook voor papa en mama.
Echter wil ik jullie wel veel sterkte wensen in de moeilijke periode die jullie nog te gaan hebben. Ik hoop dat je broer ooit eens het licht zal zien en inziet wat hij om zich heen aanricht.
Kop op, ook voor papa en mama.
#17
crack is het begin van het einde wens jullie veel sterkte heb zelf mn neus verbrand het is de ergste verslavende drugs die er bestaat en wat het
Het begin van het einde daar geloof ik niet zo in.
En zoals velen zeggen misschien moet je eerst alles kwijt raken........
Ik geloof nog steeds dat het wel goed komt, maar goed dat ben ik, er komt een dag dat die het zelf ook wel in gaat ziet dat dit zo niet langer kan.
#18
Hoihoi, dankjewel voor jou reactie.Hoi Kimberly, ik heb hetzelfde meegemaakt als jij, mijn broer was ook crack en heroïne verslaafd.
Het is inderdaad erg voor je ouders. En voor jou ook!
Het is wel het beste om uiteindelijk hem niet meer de hand boven het hoofd te houden, door onderdak te bieden en geld te geven. Dat deed mijn moeder eerst ook steeds, geld geven, zogenaamd voor boodschappen.
Het vervelende is, is dat jullie opgezadeld zijn met zijn probleem, maar er geen invloed op hebben. Want een verslaafde kan alleen zichzelf helpen, als hij tot inzicht komt. Ik vond het vreselijk om mijn ouders zo te zien lijden, op hun oude dag.
Mn ouders zijn ook naar een lotgenotengroep gegaan, ze hebben er wel wat aan gehad.
Ik wens je veel sterkte!
Je mag me altijd een PB doen 😘
Geld heeft die zelf genoeg, en dat is erg vervelend, dat raakt niet zo snel op.
Het is ook vreselijk, je staat er mee op en gaat er mee naar bed.
Mag ik vragen is jou broertje dakloos geweest
? En hoe ging jij er mee om. Hoe geef je dit een plekje.
Mag ook in pb.
Groetjes kimberly
#19
Met mijn broer is het ook goed gekomen! Hij heeft nu een baan en een vriendin.
Maar is eerst wel rock bottom gegaan. En heeft zich daarna 5 jaar aangesloten bij een geloofsgemeenschap. Maarja, beter Jezus dan drugs hé.
Maar is eerst wel rock bottom gegaan. En heeft zich daarna 5 jaar aangesloten bij een geloofsgemeenschap. Maarja, beter Jezus dan drugs hé.
#20
Wat fijn.Met mijn broer is het ook goed gekomen! Hij heeft nu een baan en een vriendin.
Maar is eerst wel rock bottom gegaan. En heeft zich daarna 5 jaar aangesloten bij een geloofsgemeenschap. Maarja, beter Jezus dan drugs hé.
Gelukkig is alles goed gekomen...
Inderdaad beter dat als de drugs.
Super voor jullie!!
Dankjewel voor jou reactie🎀🎀