#1
@Woezoe hoe gaat ie nu met jou en je familie
Ik weet het niet meer
12 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Door grote fouten in het nazorg traject is iets wat veel verslaafden gebruiken om hem niet te hoeven volgen.' Er gaat zoveel mis in klinieken,' terwijl die klinieken moeten voldoen aan hele zware regelgeving. De behandelingen zijn standaard en er wordt gewoon een sooet van checklist afgelopen voor iedere patiënt. Is gewoon fabriekswerk bij wijze van. Die hebben dat best prima op orde. De factor waar het vaak het meest misgaat is de manipulerende verslaafde die alles graag op zijn eigen manier wil doen en herstel niet prioriteit nummer 1 maakt. Dat is wat er meestal misgaat. Verder is het heel bijzonder om nog met medicatie uit de kliniek te komen, helema methadon. Je zal middelen vrij moeten zijn eer je aan de behandeling begint, om die reden eerst detox van 1-3 weken, meer in uitzonderlijke gevallen.
Dat de huisarts zegt bel maar als die weer een overdosis heeft genomen lijkt erop te wijzen dat ze patient als onbehandelbaar zien. Dat stempel krijg je niet zomaar.
Verslaving tover je niet weg, klinieken hebben ook geen tovenaars in dienst. Er zijn in Nederland genoeg goede klinieken die verslaafden als je broer prima kunnen behandelen.Maar dat gaat niet vanzelf. Het is hard werken. Als ik je verhaal zo lees komt daar heel goed uit maar voren dat je broer de hele familie flink in zijn greep heeft. Dat is geen verwijt maar aan de manier hoe je het schrijft en hem in de slachtofferrol plaatst komt dat overduidelijk naar voren . Ik geloof echt dat hij hulp wilt maar dan zal die de hulp ook moeten aanvaarden volgens de regels van de kliniek en niet alleen naar hun plichten kijken maar vooral baar dje van hem. Hij zal aan het werk moeten, klinieken ondersteunen. Dat is hoe het werkt. En dan komt het allemaal wel goed
Dat de huisarts zegt bel maar als die weer een overdosis heeft genomen lijkt erop te wijzen dat ze patient als onbehandelbaar zien. Dat stempel krijg je niet zomaar.
Verslaving tover je niet weg, klinieken hebben ook geen tovenaars in dienst. Er zijn in Nederland genoeg goede klinieken die verslaafden als je broer prima kunnen behandelen.Maar dat gaat niet vanzelf. Het is hard werken. Als ik je verhaal zo lees komt daar heel goed uit maar voren dat je broer de hele familie flink in zijn greep heeft. Dat is geen verwijt maar aan de manier hoe je het schrijft en hem in de slachtofferrol plaatst komt dat overduidelijk naar voren . Ik geloof echt dat hij hulp wilt maar dan zal die de hulp ook moeten aanvaarden volgens de regels van de kliniek en niet alleen naar hun plichten kijken maar vooral baar dje van hem. Hij zal aan het werk moeten, klinieken ondersteunen. Dat is hoe het werkt. En dan komt het allemaal wel goed
#3
De psychiatrie is zo overbevraagd dat ze u helpen met het uiterste minimum dat ze u kunnen bieden. Wat ik niet goed versta is dat sommige vrienden van mij jarenlang gecolloqueerd zijn tegen hun zin en dat wanneer iemand een plaats vraagt er geen is. Logica is het eerste dat ze eruit flushen als ge voor psychiater studeert.
#4
Dat ben ik zeker met je eens , GGZ is gigantisch vol maar daar zijn ook redenen voor. Voornamelijk de kosten die dkor de vele managementlagen gigantisch zijn. Overleg cultuur, slecht opgeleid personeel, stagaires die in het diepe worden gegooid en begeleiders die geen tijd hebben, parttimers in een md team die nooit 'de agenda's matchend krijgen, ZZPERS die graag hun werk in stand houden dus werk creëren, liedst zoveel mogelijk. Lekker thuiswerken want dan komen ze beter tot hun recht en goed voor de worklife balance, geen kwaliteits model en 0 verantwoording. En zo kan jk nog wel even doorgaan maar ik heb dr draak gevangen dus im gonna ride the dragon😈De psychiatrie is zo overbevraagd dat ze u helpen met het uiterste minimum dat ze u kunnen bieden. Wat ik niet goed versta is dat sommige vrienden van mij jarenlang gecolloqueerd zijn tegen hun zin en dat wanneer iemand een plaats vraagt er geen is. Logica is het eerste dat ze eruit flushen als ge voor psychiater studeert.
#5
Jeetje, wat heftig.. Feit is gewoon echt dat hij alleen kan stoppen wanneer hij dit echt wilt. Zie je hem vaak? Hoe gaan jij en jouw ouders hier mee om? Met jullie verdriet/pijn?
#6
Beste mensen,
Mijn broer is inmiddels (naar mijn weten) zo’n 6 jaar lang verslaafd aan diverse middelen. Opiaten, benzo’s en Stimulanten.
Voornamelijk: Phenibut, Oxycodon, Tramadol, Etizolam/clonazepam en Amfetamine.
Er is teveel gebeurd om te vertellen wat hier zich de afgelopen jaren heeft afgespeeld.
Laten we zeggen dat het begon bij het telefoontje vanuit het ziekenhuis dat hij is opgenomen in staat van delirium.
Hij heeft er lang gezeten en is compleet gedetoxed. Maar zoals jullie weten, detoxen is nog maar het begin. Hij heeft het nooit lang volgehouden daarna.
Hij heeft intussen al in meerdere klinieken gezeten en is de hoop compleet verloren. Door grote fouten bij het GGZ heeft hij nog NOOIT een nazorg traject gekregen.
Terwijl hij dit zo graag wilt. Hij wilt zo graag hulp. Hij doet er alles aan om een nazorg-traject te krijgen, maar het lukt niet. Mijn ouders hebben ook al vanalles geprobeerd.
Hij is vorige week teruggekomen uit de kliniek, hij zat alleen nog aan de Methadon en Diazepam (volgens kliniek kunnen mensen daar prima op functioneren moest hij er maar mee leren leven)
Hij is met mn ouders een weekje op vakantie geweest en heeft een dag later een zelfmoordpoging gedaan. * modknip: hoeveelheden en soort gebruikte medicatie weggehaald in het kader van suïcidepreventie * (Gek genoeg heeft hij dit opgeschreven in zijn afscheidsbrief).
Mijn moeder heeft hem op tijd gevonden en gelijk 112 gebeld, hij heeft het overleefd.
Vandaag met psychiater gesproken, volgens hem was het geen zelfmoord poging maar “vergiftiging”. Afscheidsbrief had hij niet gezien en zou die wel even opzoeken. Terwijl daar een kopie van is gemaakt door de verpleegsters. Er gaat echt zoveel fout.
Ik kan niet in woorden beschrijven hoeveel pijn dit mij en ons gezin doen. Weet iemand wat wij nog kunnen doen? We hebben vanalles geprobeerd maar kunnen maar geen kliniek vinden voor hem met een natraject/nazorg. Huisarts zegt dat we maar moeten bellen zodra hij een overdosis heeft genomen. We worden niet serieus genomen.
Lieve jongen, misschien zit je ook wel op dit forum en lees je dit. Maar ik hou van je en doe ons dit alsjeblieft niet aan, ik weet dat je liever op een andere plek zit nu maar ik weet zeker dat als je nog even doorzet we de juiste hulp voor je kunnen vinden.
Mijn broer is inmiddels (naar mijn weten) zo’n 6 jaar lang verslaafd aan diverse middelen. Opiaten, benzo’s en Stimulanten.
Voornamelijk: Phenibut, Oxycodon, Tramadol, Etizolam/clonazepam en Amfetamine.
Er is teveel gebeurd om te vertellen wat hier zich de afgelopen jaren heeft afgespeeld.
Laten we zeggen dat het begon bij het telefoontje vanuit het ziekenhuis dat hij is opgenomen in staat van delirium.
Hij heeft er lang gezeten en is compleet gedetoxed. Maar zoals jullie weten, detoxen is nog maar het begin. Hij heeft het nooit lang volgehouden daarna.
Hij heeft intussen al in meerdere klinieken gezeten en is de hoop compleet verloren. Door grote fouten bij het GGZ heeft hij nog NOOIT een nazorg traject gekregen.
Terwijl hij dit zo graag wilt. Hij wilt zo graag hulp. Hij doet er alles aan om een nazorg-traject te krijgen, maar het lukt niet. Mijn ouders hebben ook al vanalles geprobeerd.
Hij is vorige week teruggekomen uit de kliniek, hij zat alleen nog aan de Methadon en Diazepam (volgens kliniek kunnen mensen daar prima op functioneren moest hij er maar mee leren leven)
Hij is met mn ouders een weekje op vakantie geweest en heeft een dag later een zelfmoordpoging gedaan. * modknip: hoeveelheden en soort gebruikte medicatie weggehaald in het kader van suïcidepreventie * (Gek genoeg heeft hij dit opgeschreven in zijn afscheidsbrief).
Mijn moeder heeft hem op tijd gevonden en gelijk 112 gebeld, hij heeft het overleefd.
Vandaag met psychiater gesproken, volgens hem was het geen zelfmoord poging maar “vergiftiging”. Afscheidsbrief had hij niet gezien en zou die wel even opzoeken. Terwijl daar een kopie van is gemaakt door de verpleegsters. Er gaat echt zoveel fout.
Ik kan niet in woorden beschrijven hoeveel pijn dit mij en ons gezin doen. Weet iemand wat wij nog kunnen doen? We hebben vanalles geprobeerd maar kunnen maar geen kliniek vinden voor hem met een natraject/nazorg. Huisarts zegt dat we maar moeten bellen zodra hij een overdosis heeft genomen. We worden niet serieus genomen.
Lieve jongen, misschien zit je ook wel op dit forum en lees je dit. Maar ik hou van je en doe ons dit alsjeblieft niet aan, ik weet dat je liever op een andere plek zit nu maar ik weet zeker dat als je nog even doorzet we de juiste hulp voor je kunnen vinden.
#7
pfff heftig bericht dit, hou je hoofd ten alle tijden omhoog en blijf doorgaan, ben trots op je dat je het nog volhoudt en ik weet dat je nog veel langer doorkan ook. blijf volhouden want mooiere dagen gaan komen voor jou en je familie, als je wilt praten over wat dan ook voel je vrij om me een prive berichtje te sturen <3Beste mensen,
Mijn broer is inmiddels (naar mijn weten) zo’n 6 jaar lang verslaafd aan diverse middelen. Opiaten, benzo’s en Stimulanten.
Voornamelijk: Phenibut, Oxycodon, Tramadol, Etizolam/clonazepam en Amfetamine.
Er is teveel gebeurd om te vertellen wat hier zich de afgelopen jaren heeft afgespeeld.
Laten we zeggen dat het begon bij het telefoontje vanuit het ziekenhuis dat hij is opgenomen in staat van delirium.
Hij heeft er lang gezeten en is compleet gedetoxed. Maar zoals jullie weten, detoxen is nog maar het begin. Hij heeft het nooit lang volgehouden daarna.
Hij heeft intussen al in meerdere klinieken gezeten en is de hoop compleet verloren. Door grote fouten bij het GGZ heeft hij nog NOOIT een nazorg traject gekregen.
Terwijl hij dit zo graag wilt. Hij wilt zo graag hulp. Hij doet er alles aan om een nazorg-traject te krijgen, maar het lukt niet. Mijn ouders hebben ook al vanalles geprobeerd.
Hij is vorige week teruggekomen uit de kliniek, hij zat alleen nog aan de Methadon en Diazepam (volgens kliniek kunnen mensen daar prima op functioneren moest hij er maar mee leren leven)
Hij is met mn ouders een weekje op vakantie geweest en heeft een dag later een zelfmoordpoging gedaan. * modknip * (Gek genoeg heeft hij dit opgeschreven in zijn afscheidsbrief).
Mijn moeder heeft hem op tijd gevonden en gelijk 112 gebeld, hij heeft het overleefd.
Vandaag met psychiater gesproken, volgens hem was het geen zelfmoord poging maar “vergiftiging”. Afscheidsbrief had hij niet gezien en zou die wel even opzoeken. Terwijl daar een kopie van is gemaakt door de verpleegsters. Er gaat echt zoveel fout.
Ik kan niet in woorden beschrijven hoeveel pijn dit mij en ons gezin doen. Weet iemand wat wij nog kunnen doen? We hebben vanalles geprobeerd maar kunnen maar geen kliniek vinden voor hem met een natraject/nazorg. Huisarts zegt dat we maar moeten bellen zodra hij een overdosis heeft genomen. We worden niet serieus genomen.
Lieve jongen, misschien zit je ook wel op dit forum en lees je dit. Maar ik hou van je en doe ons dit alsjeblieft niet aan, ik weet dat je liever op een andere plek zit nu maar ik weet zeker dat als je nog even doorzet we de juiste hulp voor je kunnen vinden.
#8
Jeetje wat heftig om te lezen, ik ben zelf verslaafd en de wanhoop die ik lees in jou bericht doet me pijn, het besef hoe het voor de mensen die van mij houden is.
helaas is er weinig wat je kan doen. Hij moet het zelf willen. Het enige wat je kan doen is afstand nemen hoe moeilijk ook. Grenzen stellen. Maar ik lees ook dat hij wel hulp wilt.
gek dat hij geen nazorg krijgt. Ik ben zelf naar een kliniek in zuid afrika geweest en zou een nazorg traject krijgen. Enige reden dat ik die niet kreeg is omdat ik uit de kliniek ben gezet. Wel heb ik echt de NA meetings gevonden en het 12 stappen programma die me echt helpen. Ik weet niet of je broer hier mee bekend is?
je kan me altijd een pb sturen mocht je dat willen. Sterkte
helaas is er weinig wat je kan doen. Hij moet het zelf willen. Het enige wat je kan doen is afstand nemen hoe moeilijk ook. Grenzen stellen. Maar ik lees ook dat hij wel hulp wilt.
gek dat hij geen nazorg krijgt. Ik ben zelf naar een kliniek in zuid afrika geweest en zou een nazorg traject krijgen. Enige reden dat ik die niet kreeg is omdat ik uit de kliniek ben gezet. Wel heb ik echt de NA meetings gevonden en het 12 stappen programma die me echt helpen. Ik weet niet of je broer hier mee bekend is?
je kan me altijd een pb sturen mocht je dat willen. Sterkte
#9
Echt heel heftig voor zowel je broer als iedereen in de omgeving. Hulp in Nederland is helaas ook nog niet hoe het hoort te zijn. Is er geen mogelijkheid om vanuit de kliniek door te gaan naar een safehouse met een nazorg traject? Bij mij hamerde ze er juist heel erg op om naar een safehouse te gaan. Vind het echt verschrikkelijk om te lezen dat de hulpverlening jullie niet verder helpt.
#10
Lastige situatie. Waarom is er geen nazorg traject beschikbaar? Dat is in de verslavingszorg in principe standaard. Vreemd dat jullie huisarts dat niet regelt. Maar een nazorg traject kan helaas ook niet garanderen dat hij clean blijft.
Ik neem aan dat er naast verslaving andere problemen/diagnoses zijn? Dat is meestal het geval bij mensen die maar blijven terugvallen. Is hij in opname geweest voor die problemen of alleen voor verslaving?
Ik neem aan dat er naast verslaving andere problemen/diagnoses zijn? Dat is meestal het geval bij mensen die maar blijven terugvallen. Is hij in opname geweest voor die problemen of alleen voor verslaving?
#11
Heftig verhaal zeg. De medicatie + hoeveelheden die gebruikt zijn voor de poging tot zelfmoord heb ik weggehaald in het kader van suïcidepreventie.
Heel veel sterkte.
Heel veel sterkte.
#12
Heftig verhaal TS.
En wat fijn dat je broer zo iemand heeft als jou, respect
En wat fijn dat je broer zo iemand heeft als jou, respect
#13
Are you kidding me? Serieus, hoe kan je dit zeggen en daarna ongestoord verder gaan met je leven? Dit maakt me echt zo leip hè.Huisarts zegt dat we maar moeten bellen zodra hij een overdosis heeft genomen.
Huisarts be like: "Ja, bel maar als het misschien al te laat is. Oh, de overdosis werd hem fataal? Tja, ik heb gedaan wat ik kon, gecondoleerd."
Heel heftig TS, sterke gewenst aan jou en je familie.