Mijn definitie van verslaving.

Patrick a.k.a Spaceface zei:

Punt 1: Je hebt de wereld niks te bewijzen! Probeer ook nooit teveel 'van tevoren' te bedenken, als het puntje bij paaltje komt moet je toch direct kunnen anticiperen. Van tevoren druk maken is verspilde energie, pluk de dag zeg maar. Enige drugs die ik hier kan bedenken zijn benzo's om het wat meer te ontspannen, ik geloof dat je zonder kan, je bent goed in taal, en hebt blijkbaar altijd een antwoord klaar!

Punt 2: Voorspel wat mensen in het ergste geval zouden kunnen doen, dan valt de realiteit over het algemeen mee. Als je echt vermoeden hebt dat iemand niet eerlijk tegen je is, dan mag je dat gewoon recht in zijn/haar face zeggen. Drugs gaat hier niet helpen.

Punt 3: Intinimiteit is complex, en drugs maken het alleen maar complexer, je gaat je echt niet gemakkelijker voelen 'naakt' in bed met een vreemd persoon. Das ackward, biertje ofzo zal hier idd edge wel af kunnen halen, maar is dat het waard? Helemaal als je eigenlijk niet wilt drinken.

Klik om te vergroten...

Rationeel weet ik die dingen vaak ook wel. Maar in het moment voel ik dat vaak niet zo op die manier. Dat maakt zulke angsten ook zo lastig. Ze zijn irrationeel en irreëel.

Maar het helpt om ze te blijven erkennen, erover te praten en ze gewoon aan te gaan. Voorheen vond ik vooral dat ik geen angsten had, maar in werkelijkheid wilde ik niet erkennen dat ik angsten had.

Dat ging zover dat ik er in feite blind voor was. Ik geloofde heilig dat ik geen angsten had. Terwijl ik van binnen eigenlijk best wel een bang jongetje ben.

Wat betreft die seksuele/intieme dingen gaat het veel meer over de extremen opzoeken. En daar zijn dingen waar ik wel of niet over schrijf. Mijn porno binges van soms ruim 12 uur lang onder invloed van drugs, is hier bijvoorbeeld geen geheim. Maar zeker onder invloed van flakka, heb ik wel dingen gedaan waar veel schaamte voor is.
Nu helpt de gedachte enorm dat ik weet dat ik zulke dingen nuchter niet meer zou doen. Des te meer motivatie om geen flakka meer te gebruiken.

Maargoed, anyway. Ik kan daarover ook niet echt de diepte ingaan zonder dat in detail te beschrijven. Ook nuchter heb ik met bepaalde dingen op seksualiteit en intimiteit moeite. Drugs lost daarin niet alles op, maar maakt me wel afgevlakt op de schaamte of angst die ik er anders voor zou voelen.

'Wat betreft die seksuele/intieme dingen gaat het veel meer over de extremen opzoeken. En daar zijn dingen waar ik wel of niet over schrijf. Mijn porno binges van soms ruim 12 uur lang onder invloed van drugs, is hier bijvoorbeeld geen geheim. Maar zeker onder invloed van flakka, heb ik wel dingen gedaan waar veel schaamte voor is.
Nu helpt de gedachte enorm dat ik weet dat ik zulke dingen nuchter niet meer zou doen. Des te meer motivatie om geen flakka meer te gebruiken.'

Dat is wel intens idd, met speed/meth ook wel soortgelijke sessies gehad. Misschien is mijn definitie van verslaving echt heel anders, maar begrijp wat je bedoelt. Als ik zin heb om een nachtelijke sessie bingen voel ik daar geen verslavings gevoel bij. Na zo'n sessie ben ik ook altijd wel weer even klaar, letterlijk! Is denk ik niks om je voor te schamen, en zolang je er andere niet mee lastig valt moet dat kunnen af en toe.

Hier zie ik in mijn wereld 2 issues die je aan kan pakken. De lust is er blijkbaar dus misschien als je liever geen porn wilt, op zoek naar een meer natuurlijke manier. De flakka zorgt ervoor dat je in een 'loop' terecht komt, je weet toch als je nu stopt je alsnog niet kan pitten, dus gaat maar lekker door. Flakka is sowiezo zooi dus kan je beter niet doen, als je er vanaf bent, nooit meer in de buurt komen.

Wil trouwens niet overkomen als iemand die alles weet en snapt, ben ook maar idioot die best doet van mijn, en andermans levens, iets beter probeer te maken. Soms helpt het gewoon al om beetje te praten en ventileren.

Patrick a.k.a Spaceface zei:

Is denk ik niks om je voor te schamen, en zolang je er andere niet mee lastig valt moet dat kunnen af en toe.

Klik om te vergroten...

In mijn definitie van verslaving zijn 2 dingen heel belangrijk. De constante obsessie naar gebruiken en daar in mijn hoofd dus constant mee bezig zijn.
Èn het niet kunnen stoppen als ik eenmaal begonnen ben. Hoe graag ik ook wil. Met wilskracht krijg ik het niet voor elkaar.

Zolang je niet verslaafd bent (volgens de definitie die ik hanteer), kan dat inderdaad misschien prima zolang je niemand tot last bent.

Maar zoals verslaving zich bij mij uit, laat mijn laatste terugval dat duidelijk zien. Ik ben begonnen met gebruiken en was direct 6 dagen wakker. In die 6 dagen heb ik nog geen vol bord rijst met curry en 1 peer op.
Ik had mezelf zo hard voorgenomen om niet te injecteren. Maar toch, na de eerste hits ga ik m'n gear al regelen en op dag 2 of 3 zit ik alweer met die naald in m'n arm. Terwijl ik dondersgoed weet dat ik dasr al meermaals bijna aan ben overleden.

Dat is hoe verslaving in actief gebruik er bij mij uitziet. En dan kan het dus niet. Simpelweg omdat ik de dood dan heel dichtbij breng.

Patrick a.k.a Spaceface zei:

Hier zie ik in mijn wereld 2 issues die je aan kan pakken. De lust is er blijkbaar dus misschien als je liever geen porn wilt, op zoek naar een meer natuurlijke manier. De flakka zorgt ervoor dat je in een 'loop' terecht komt, je weet toch als je nu stopt je alsnog niet kan pitten, dus gaat maar lekker door. Flakka is sowiezo zooi dus kan je beter niet doen, als je er vanaf bent, nooit meer in de buurt komen.

Klik om te vergroten...

Dat is dus één van die dingen waar ik het afgelopen jaar mee aan de slag ben. Sowieso kijk ik eigenlijk geen porno als ik clean ben. Dan haal ik er niets meer uit. Het is vooral dat obsessieve in gebruik waar ik zo goed op ga.
85 tabbladen open. Telkens een nieuw filmpje zoeken. Enfin, sommigen kennen dit wel 🤣


Als ik ook maar iets van controle had, zou ik waarschijnlijk nog wel gebruiken. Maar zoals m'n leven nu is ben ik veel tevredener dan een paar jaar terug. Dus zo slecht is het nuchtere leven niet. Integendeel haha

IK zie het als een soort pizza met punten. Stukje bipolair, stukje verslaving, stukje jeugd, etc. Interessant topic.

Uiteindelijk zijn er zo ontzettend veel factoren die op groen moeten staan om blijvend in herstel te blijven.

Realiteit is idd helaas dat de slagingskans voor lange termijn onder de 10% ligt.

Echter kan je je eigen slagingskans behoorlijk opschroeven, door te leren van je fouten en niet op te geven.

De eerste keer dat je aan je probleem gaat werken, ga je fouten maken en valt terug.

De volgende keer reflecteer je op je eerste poging, en schaaft bij.

Waarschijnlijk ga je zodra je verder komt dan de eerste poging, tegen nieuwe zaken aanlopen. Ook daar ga je fouten maken.

Ook nu ga je reflecteren, en een andere aanpak proberen.

Dit proces blijf je herhalen, herhalen, herhalen.

Voor iedereen is het verschillend hoevaak dit proces herhaald dient te worden.

Moraal van het verhaal is, dat je het vermogen moet hebben op je eigen fouten te kunnen reflecteren, de schuld bij je zelf te zoeken en je denk en leefwijzes aan te kunnen en willen passen.

Dingen die ik vroeger als onbenullig, zweverig of niet als bijdrage zag, blijken nu ontzettend helpend te zijn.

Persoonlijk ben ik nu zon 6 a 7 jaar aan het reflecteren, bijschaven, vallen, opstaan, vallen en opstaan.

Ik ben nu op een punt, dat ik mijzelf voorzichtig een slagingskans van rond de 50% durf te geven.

Mijn stoplichten staan op groen, mijn onderliggende problematiek is aangepakt en het "voelt" deze keer echt totaal anders. Moeilijk te omschrijven, maar ik denk dat andere die het proces tot herstel doorlopen hier wel enige herkenning in hebben.

Degene die in staat zijn hun fouten te zien, deze zaken aan te passen en een andere aanpakswijze toe te passen, maken een kans.

Echter, om dit te kunnen moeten er wel zaken aangepakt worden welke niet direct aan je verslaving te koppelen zijn, maar wel aan de grondslag van je problematiek liggen.

Als je onderhuidse trauma's, stoornissen of bijvoorbeeld zaken op sociaal maatschappelijk gebied niet aanpakt, zal je weinig kans maken. Daarom word daar zoveel nadruk op gelegd.

Verder is ieder zijn pad naar blijvend herstel persoonlijk, en is er geen universeel draaiboek voor verslaafden om hun ziekte onder controle te houden.

Je kan wat handvaten krijgen en tips, maar alles draait echt om je intrinsieke motivatie, aanpassingsvermogen en doorzettingsvermogen.

Je verslaving overwinnen kan niemand voor je doen, alleen jijzelf kan dat.

AnoniemeGokker zei:

Wat verslaving is weten we allemaal wel

Klik om te vergroten...

Ik denk dat dat voor iedereen anders is.
Kan wel voor een deel mee gaan in je verhaal. Opzich goed verwoord.
Maar ik geloof ook in het stuk dat in je genen moet zitten die je niet actief moet maken als je die hebt.

Kordie zei:

Maar ik geloof ook in het stuk dat in je genen moet zitten die je niet actief moet maken als je die hebt.

Klik om te vergroten...

Alleen ben je vaak al niet te laat als je erachter komt dat het in je genen zit?

AnoniemeGokker zei:

Alleen ben je vaak al niet te laat als je erachter komt dat het in je genen zit?

Klik om te vergroten...

Ligt er aan.

Mijn moeder heeft best lang een soort schuldgevoel gehad, omdat terugkijkend op mijn jeugd de signalen al vroeg aanwezig waren.

Echter ben ik de eerste die deze hevige verslavingsproblematiek heeft ontwikkeld binnen de famillie.

Was niet niet het geval geweest, was er wellicht anders op geacteerd in mijn jonge jaren.

Als ik in de toekomst dezelfde signalen ga zien bij mijn kindje, zal ik daar anders mee omgaan als bij mij is gedaan.

Maar je hebt wel gelijk dat in de meeste gevallen de basis al wel is gelegd als het daadwerkelijk word gesignaleerd.

AnoniemeGokker zei:

Alleen ben je vaak al niet te laat als je erachter komt dat het in je genen zit?

Klik om te vergroten...

Dat klopt wel.
Terug schakelen is lastig.

En ook zonder het verslavingsgen kun je verslaafd raken natuurlijk. Alleen is de afkick misschien makkelijker?

Ik geloof dat alcoholisme ook " in de families kan zitten" zogezegd.
Mijn opa was zwaar alcoholist.
Een zuster van mijn moeder ook
En vervolgens kom ik in die rij een plekje opzoeken.
Mijn moeder was zwaar tegen alcohol gebruik, ik herinner me nog de ruzie die we er vaak over hadden.

AnoniemeGokker zei:

Als je het aan mij vraagt is dit een veelte complexe werkwijze en ondanks dat de verslavingszorg tevreden is met een slagingspercentage van circa 50%, zou dat percentage gewoon boven de 90% procent moeten zitten.

Klik om te vergroten...

Denk dat dit percentage veel hoger zou liggen als iedereen vrijwillig binnenkwam lopen.

AnoniemeGokker zei:

Vertel diegene dat je van diegene houdt, ongeacht of diegene op dat moment onder invloed is. Probeer te verbinden met diegene en laat weten dat je er voor ze bent, ondanks dat dat enorm lastig kan zijn. Maak dingen bespreekbaar en wordt niet boos, hou net zoveel van ze als ze onder invloed zijn als wanneer ze nuchter zijn.

Klik om te vergroten...

Onthoudt ook dat er echt nog dingen zijn die diegene blij kan maken ookal is hij/zij er slecht aan toe.
Denk aan een dagje uit of hobby’s die niet fysiek uitputtend zijn?
Misschien is dit niet bij iedereen het geval.

JelleKenNietVertelle zei:

Denk dat dit percentage veel hoger zou liggen als iedereen vrijwillig binnenkwam lopen.

Onthoudt ook dat er echt nog dingen zijn die diegene blij kan maken ookal is hij/zij er slecht aan toe.
Denk aan een dagje uit of hobby’s die niet fysiek uitputtend zijn?
Misschien is dit niet bij iedereen het geval.

Klik om te vergroten...

Ik heb uitsluitend in vrijwillige klinieken gezeten, en ik kan je verzekeren dat zelfs dan een slagingspercentage van 20% een topresultaat is.

Mijn laatste opname dateert van dit jaar, nog geen half jaar geleden.

Ik heb in totaal die opname met zo'n 15 verschillende mensen (max 8 op een groep, dus soms gaat er eentje met ontslag en komt er weer eentje van de detox doorgeschoven).

Door ambulante natrajecten waarin groepssessies plaatsvinden en onderling contact is het redelijk kenbaar met wie het nog goed gaat en met wie niet.

Van die 15, weet ik van 10 dat ze ondertussen weer in gebruik zijn, de rest weet ik niet. Sommige binnen een week, andere hadden iets langer nodig om de verleiding niet meer kunnen te weerstaan.

Die andere 5 weet ik niks concreets over, maar daar zal het gros ook weer van in gebruik zijn.

Het stomme is dat ik van die 10 de eerste 8 er al in de kliniek uit pikte, als zijnde dat ik toen al zag dat ze het niet zouden gaan redden.

Stukje ervaring wat ik helaas door de jaren heen heb opgebouwd.

Deze ervaring is echter nodig om uiteindelijk wel te slagen, en in herstel te kunnen blijven.

Sommige bouwen die ervaring op door meerdere opnames en weten uiteindelijk in herstel te blijven, andere leren het nooit.

Dat is de realiteit, verslaving is een verdomd zware ziekte en het is helaas maar weinigen gegund deze te overwinnen.

Kijk links van u, en kijk naar rechts.
Vervolgens kijkt u naar voren, en dan naar achteren.
Van de 4 mensen, die u nu gezien hebt, zal er slechts 1 het halen.

Dit was de eerste zin die ik hoorde van het hoofd van de afdeling verslavingszorg in de afkick kliniek, die ik hoorde.
Deze uitspraak viel mij toch wat rauw op mijn dak. Jazeker!

De Zandman zei:

Kijk links van u, en kijk naar rechts.
Vervolgens kijkt u naar voren, en dan naar achteren.
Van de 4 mensen, die u nu gezien hebt, zal er slechts 1 het halen.

Dit was de eerste zin die ik hoorde van het hoofd van de afdeling verslavingszorg in de afkick kliniek, die ik hoorde.
Deze uitspraak viel mij toch wat rauw op mijn dak. Jazeker!

Klik om te vergroten...

Valt rauw op je dak, echter zoals je zelf vast ook weet niks aan gelogen.

Ik ben laatst gevraagd om een feedbackgesprek, maw ze vroegen om mijn visie en kijk op de aanpak die ze binnen de kliniek waar ik 3 opnames heb gehad.

Daar heb ik onder andere in aangegeven dat ik vind dat dit te weinig wordt benadrukt daar.

Ik heb ook aangegeven dat als ik al zie binnen de opname dat bepaalde personen het niet gaan redden als ze de kliniek uit zullen zijn, zeker de meer ervaren verpleegkundigen binnen de kliniek dit ook moeten zien.

Dat werd ook beaamd.

Degene waarmee ik dit gesprek had gaf aan dat ze dit niet zomaar kunnen uitspreken, mede vanwege het feit dat mensen dit zelf niet inzien, en het een leerproces is waar je doorheen moet.

Ben ik het ook mee eens, mijn eerste 2 opnames dacht ik echt dat ik goed bezig was, achteraf gezien heb ik die 2 opnames ook nodig gehad om te leren hoe je echt in herstel moet blijven.

Velen denken dat als ze zich laten opnemen en het programma volgen, ze daarna genezen zijn.

Helaas is dat niet de realiteit.

Ik vind die slagingspercentages sowieso een beetje slappe hap waar naar mijn idee ook veel mee gesjoemeld wordt. Bij mijn eerste traject werd ook gepromoot met een 'zeer hoog slagingspercentage'.
Nou krijg ik nog steeds mails van hun. En in het eerste jaar vragen ze ook of je nog clean bent enzo. Maar ik heb het niet meer ingevuld hoor, na mijn terugvallen. Worden die dan überhaupt wel gemonitord?

In de kliniek in Zuid Afrika waren ze er wel vrij helder over. Als je terugkomt in Nederland wordt het niet makkelijk. En het zal slechts een enkeling van jullie lukken om clean te blijven.
Ik was dus niet een van die personen. Bij mij duurde het twee weken voor m'n eerste terugval. En vervolgens twee weken voor m'n tweede terugval. De clean tijden werden vervolgens wel steeds langer. Maar ik heb veel terugvallen gehad.

Gelukkig heb ik in die terugvallen uiteindelijk wèl de juiste dingen gedaan om het weer op te pakken.

Het kan ook anders. Ik weet in elk geval van de behandelgroep in Zuid Afrika dat er één niet meer leeft (in de dertig). En één uit de groep in Nederland die niet meer leeft (in de twintig). Van een heleboel weet ik ook niet hoe het intussen gaat. Misschien zijn er wel meer niet onder ons.
Dat is helaas wel de realiteit van verslaving.

Verslaving is een rotziekte. En ook een heel ernstige ziekte die m.i. zwaar onderschat wordt.
Herstellen en in herstel blijven is domweg heel hard werken!
En dan de vooroordelen die veel mensen hebben tav de verslaafden.
Altijd wordt de schuld op hen afgewenteld.
Zo heb ik ooit een zeer stevige discussie gehad met iemand die gezegd had: ze moesten ze een flinke schop geven en weer aan het werk zetten.
Woest was ik. Wat een mening sommige mensen tav verslaafden hebben!! Tssssss.

De Zandman zei:

Verslaving is een rotziekte. En ook een heel ernstige ziekte die m.i. zwaar onderschat wordt

Klik om te vergroten...

Dat onbegrip is het meest pijnlijke aan een ziekte.

Ik zie iemand die verslaafd is ook als ziek. Iemand met een verhaal. Een rugzak. En veel gedachten

LucidLucy zei:

Ik zie verslaving ook als een ziekte en iets waar ik machteloos tegen ben. Dat wil niet zeggen dat ik er niets aan kan doen. Het wil wèl zeggen dat ik er niets alleen aan kan doen.

Ik ben niet verantwoordelijk voor mijn ziekte, maar wèl voor mijn herstel.

Die zin zet me aan tot actie ipv te zitten mijmeren over het ontstaan en het hoe en waarom. Aanpakken die handel.

Klik om te vergroten...

Alleen dingen doen in deze wereld is altijd moeilijk, ken het, leef al mijn hele leven 'alleen'. Als ik issues heb zoek ik daarom ook support bij vrienden of specialisten. Maar ieder zijn goed recht, als het jouw helpt als ziekte te zien, en op die manier van verslavingen af te komen is dat prima. Persoonlijk stop ik tot dusver met verslavingen omdat ik er helemaal klaar mee ben, of als het mijn leven negatief begint te beïnvloeden. Daar is geen medicijn voor,

Niemand wil verslaafd raken aan wat voor middel dan ook.
Daar kiest men niet voor.
Waar je wel voor kiest, is wat je eraan kunt en gaat doen....

interesant onderwerp dit.
Verslaving zit in mijn familie en gewoon dat beseft hou mij wat onder controle...

Nu ik denk wel vooral aan voorzorg moeten doen maar niet op de manier met het vingertje!

Goede geïnformeerde informatie krijgen.

Persoonlijk maak ik mij ook geen blaasjes wijs .. jullie moesten eens weten hoe ik smak maar een roes maar tja.
De prijs is mij gewoon te hoog.

Ben al weken aan fantiseren over MDMA te nemen en ben super blij dat de 3 maanden voorbij zijn. En om eerlijk te moest die 3 maanden regel er niet zijn ...


Maar dat is eerlijk zijn tegenover jezelf..
Beseffen wie je bent en in de spiegel kijken.

Nu het is wel een schock dat slechts 10 procent van een verslaving af komt.

Ik begrijp nu beter hoe het komt dat vele zo een gevecht voeren.
De eerlijkheid hier op dit forum raakt mij.
Misschien moeten we meer empathie als maatschappij er voor hebben.

Ik ben actief binnen de vakbond en heb dikswijls in België op cao 100 beroep gedaan.
Dat is werknemers moeten geholpen worden.
Dat idealisme is mij manier om te gaan met trauma.
Dank jullie wel voor jullie inzicht.