Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Wat verslaving is weten we allemaal wel, echter wordt de oorzaak van een verslaving altijd onderverdeelt in een heel breed scala aan problematiek. Autisme, trauma, depressie, genetisch bepaalt..... En zo zijn er nog vele stempeltje die je er op kan plakken, echter maakt die labeltactiek een passende behandeling ook moeilijk. Moeten we je autisme behandelen? Of toch je verslaving, want je verslaving is er tenslotte vanwege je achterliggende problematiek. Als je het aan mij vraagt is dit een veelte complexe werkwijze en ondanks dat de verslavingszorg tevreden is met een slagingspercentage van circa 50%, zou dat percentage gewoon boven de 90% procent moeten zitten. In plaats van bij individuen graven naar een eventuele oorzaak waar het labeltje verslaving wel mooi tussen zou passen. Is het verleden geweest, en om stappen te maken zou één ieder vooruit moeten kunnen kijken. Ik kan oneindig door mijn ellendige verleden terugblikken en kan allerlei scenario’s aanwijzen als mogelijke oorzaak van een verslaving. Alleen wie zegt mij dat ik het anders had gedaan als bepaalde dingen in het verleden mij niet overkomen waren? Misschien is het voor sommige wel heel prettig dat ze hun ‘foute’ levensstijl kunnen afschrijven op een gebeurtenis uit het verleden. Maar kan mij ook heel goed voorstellen dat je je ‘reden’ van verslaving hebt gevonden en vervolgens geen stap verder gekomen bent, op een hoop ellende naar boven halen na. Als je het aan mij vraagt denken wij allemaal veelte complex en ligt de oplossing dichterbij dan wij onszelf laten geloven. Namelijk door heel simpel de feiten op een rijtje te leggen en als belangrijkste deze feiten erkennen. Drugs, vrijwel alle drugs dus ook alcohol zorgt voor een reactie in het brein. Ons lichaam is een gigantisch chemisch proces. En dat proces wordt uiteraard beïnvloed door de consumptie van drugs, met name onze neurotransmitters die eigenlijk verantwoordelijk zijn voor de gehele regulatie van lichaam en geest. Dit dient dan ook in balans te zijn, en drugs trekt dat uit balans. Langdurig gebruik van een bepaald middel zal zelfs permanent de chemie in het brein muteren. Hier kun je niks meer aan veranderen, je kunt het accepteren of erger maken. Veel drugs hebben invloed op onze dopamine ook wel ons ‘gelukstofje’ genoemd. Zo zorgt bijvoorbeeld methamfetamine voor een absurde vrijgave aan dopamine minstens 100x zoveel als wat je bij bijvoorbeeld seks krijgt. 100x zoveel is echt absurd veel, en als dit je langdurig overkomen is moet je ook voor jezelf erkennen dat je minder euforie in je leven zal gaan ervaren dan dat een ander doet. Hoe leuk de gebeurtenis ook maar is die je meemaakt, je brein zal nooit vergeten dat er een middeltje was die nog veel meer ‘gelukstof’ met zich meebracht. Exact hierom is een verslaving dus ook voor je leven. En door dat te accepteren kun je voor jezelf nog een best mooi bestaan opbouwen. Buiten dit om, Ben jij wel eens boos geworden op een dierbare, omdat diegene weer onder invloed was? Of heb je jezelf ‘gestraft’ omdat je toch weer gebruikt hebt? Dit helpt uiteraard niet. Dat weten we stiekem ook wel, maar toch doen we het. We ontslaan ons personeel als we ontdekken dat ze drugs gebruiken, want hun baan afnemen helpt ze nuchter blijven zeker? We straffen onze kinderen als ze iets gebruikt hebben en komisch genoeg doen we dit omdat we van ze houden en ons zorgen maken. Iemand die alles op een rijtje heeft in zijn leven, een goede band met de ouders veel vrienden en een hartstikke leuke baan. Wie weet zelfs een koophuisje en een kindje op komst…. Deze bovenstaande ‘iemand’ zal niet snel in het straatje van een verslaafde belanden. Deze iemand zou zelfs misschien wel recreatief probleemloos iets kunnen gebruiken. Iemand die verslaafd is, is vaak eenzaam. En daarvoor hoef je niet eens continue alleen te zijn. Misschien ben je niet vaak alleen maar wel constant in je eigen hoofd, is jou iets overkomen waardoor je moeite hebt met emotionele binding. In ieder geval is jou omgeving niet zoals die had moeten zijn, wat niet eens aan jou hoeft te liggen. Als je het volmaakte leven hebt is de kans klein dat je opzoek gaat naar een middeltje, maar als er bij jou van alles ontbreekt en je niet geliefd wordt/ geliefd kan voelen spreekt het voor zich dat je die leegte probeert op te vullen. Heb je een dierbare die verslaafd is? Vertel diegene dat je van diegene houdt, ongeacht of diegene op dat moment onder invloed is. Probeer te verbinden met diegene en laat weten dat je er voor ze bent, ondanks dat dat enorm lastig kan zijn. Maak dingen bespreekbaar en wordt niet boos, hou net zoveel van ze als ze onder invloed zijn als wanneer ze nuchter zijn."
"Mindless zei: Nee "we" ontslaan ons (verslaafde) personeel omdat "we" capabele, betrouwbare werknemers nodig hebben. Het is geen liefdadigheidsinstelling en het is ook niet persoonlijk, maar zakelijk wanneer zoiets gebeurt. Al zijn er werkgevers met een groot hart die nog proberen te helpen (wat mooi is), maar zelfs die moeten op een gegeven moment een grens stellen. Gek genoeg zijn er zelfs verslavingsproblemen onder veel mensen waar alles vanaf de buitenkant bekeken "klopt": huisje boompje beestje, dat soort dingen. Het probleem ligt nóg dieper imo. Hoewel de term nu zo beladen is, zou ik het een spiritueel probleem durven te noemen. Mensen hebben een verslavingsprobleem omdat ze niet weten wie ze zijn. En dan bedoel ik: mensen weten niet wie ze zijn voorbij (of juist: vóór) hun gegeven en aangenomen identiteit/persoonlijkheid. Dát is de kern ervan. Er is heel weinig van dat in deze maatschappij. Dat is ook de reden dat het soms kan dat iemand alles "goed voor elkaar" lijkt te hebben, maar alsnóg een groot verslavingsprobleem kan hebben, dat zich kan uiten op allerlei verschillende manieren. Omdat diegene niet in contact staat met zijn/haar innerste zelf. Klik om te vergroten... Zeker weten is het volkomen terecht dat een werkgever een verslaafde werknemer ontslaat, al is verslaving wel een erkende ziekte dus zou je er niet zomaar voor ontslagen mogen worden. Tevens hoeven we ook niet te verwachten dat een werkgever er alles aan doet om je wel werkzaam te houden. Alleen het probleem van deze gehele maatschappij is dat de term verslaving afschrikt. Wanneer je genezen bent van weet ik veel wat 'longcovid' kun je dat prima verkondigen echter wanneer je een gigantische verslaving achter de rug hebt, kun je dat waarschijnlijk beter voor jezelf houden. In Portugal zijn alle drugs gelegaliseerd, daarnaast biedt de overheid daar subsidies aan bedrijven als ze mensen met een verslaving een baan aanbieden en ik denk dat dat voor Nederland ook niet slecht zou zijn. En ik sluit me er zeker bij aan dat mensen geen flauw benul hebben wie ze zijn en hoewel we allemaal meer verbonden lijken dan ooit, denk ik dat met name de sociale media ons compleet ontdoet van onze eigen identiteit."
"Neo-Shulginist zei: Helaas zijn behandelingen voor verslaving nog een stuk minder effectief. Als de beste technieken worden toegepast dan heeft een behandeling een slagingskans van maximaal zo'n 20%. De reden dat het zo lastig is om van verslaving af te komen, is omdat ons brein heel veel dingen op de automatische piloot doet. Slechts 5% van je gedrag is bewust over nagedacht. De rest van het gedrag wordt door aangeleerde routines geregeld die -zonder erover na te denken- worden uitgevoerd. Wat je hieronder zegt klopt als een bus: Echter is het geen noodlot waar je je bij neer moet leggen omdat je hersenchemie nou eenmaal stuk is. Gelukkig houden mensen ook nog keuzevrijheid over. Als je drugs blijft gebruiken wordt het wel steeds moeilijker om nog andere keuzes te maken dan drugs gebruiken. Maar als je erin slaagt om te stoppen met gebruiken, dan hebben de hersenen allerlei verschillende manieren om zichzelf te repareren. De veronderstelling uit de jaren '90, dat je brein na je 24ste levensjaar af is, en dat het brein daarna alleen maar aftakelt, die is inmiddels ruimschoots ontkracht. Bovendien is het ook niet zo dat we rechtsreeks aangestuurd worden door moleculen (zoals neurotransmitters). Alle levende wezens, en bij uitstek het menselijk brein, hebben een zelf-regulerend vermogen. Dat is nou juist wat het levend maakt: het vermogen om te reageren op de biochemische omgeving. Hoe dit allemaal precies zit is een beetje lastig uitleggen zo via Drugsforum. Maar ik kan je wel de tip geven om nog eens het boek The Systems View of Life: A Unifying Vision te lezen, want de auteurs hebben het daarin op briljante wijze uitgelegd. Het komt erop neer dat je voor het verklaren van complexe systemen een ander soort logica nodig hebt dan wat gangbaar is in (een groot deel van) de wetenschap. Bij die andere soort logica kijk je niet per se naar de puzzelstukjes waaruit een bepaald voorwerp bestaat, maar je kijkt eerder naar hoe de verschillende puzzelstukjes op elkaar inhaken op zo'n manier dat de puzzel -ondanks zwaartekracht - niet uit elkaar valt. Een tip van de sluier: wat heel belangrijk is om je te realiseren is dat het brein bestaat uit 100 miljard neuronen die allemaal met elkaar verbonden zijn. In die verbindingen ontstaat een andere vorm van causaliteit die ervoor zorgt dat een complex systeem meer is dan slechts de componenten waaruit het bestaat. Klik om te vergroten... Thanks voor de tip , ik zal het boek gaan lezen!"
"Ze Herbs Mang zei: Was het maar 50% 🤣 Eerder tussen de 5-10%, tenminste het vollop gepushte 12 stappen programma. Waar eigenlijk weinig cijfers van bekend zijn. Klik om te vergroten... Ja die 50% heb ik mij eens laten vertellen door iemand werkzaam binnen de verslavingszorg. Ze moeten je toch ergens mee lokken xD"
"Zeehond zei: Is jouw verhaal een autobiografie? Klik om te vergroten... Niet helemaal, maar sommige dingen baseer ik indd op ervaringen."
"Mezelf zei: De rede vinden is ook maar een kleine stap in het proces natuurlijk. Met het vinden van de rede kom je nog niet verder. Maar je weet wel waar je aan kan gaan werken. Dat moet dan dus nog beginnen. Het is wel waar dat veel mensen denken dat het weten van de "rede" van de verslaving, ze van de verslaving gaat afhouden. Zonder verder aan de "rede" te gaan werken waardoor de "rede" dus blijft en de kans op terugval dus ook groot blijft. Daarom is er vaak ook jaren therapie nodig voordat de kans op een terugval echt is verkleind. En ik zal je nog erger vertellen. De slagingspercentage ligt bij lange na niet op de 50%. Die ligt ergens tussen de 10 en de 20% bij de verslavingzorg. Je kan eens verslavingsdeskundige els noorderlicht opzoeken op youtube. Deze geeft zelf aan dat meer dan 95% van de verslavende te maken krijgt met een terugval. Maaaar een terugval is niet altijd een stap terug. Soms is dit gewoon een deel van het proces. Klik om te vergroten... Ik snap het wel, dat de reden vinden een stapje van het proces is. Alleen mij valt het op dat binnen de verslavingszorg ook al snel de 'reden' vinden, de sleutel is naar succesvolle reductie. Terwijl iemand volgens mij geen reden nodig hoeft te hebben om aan een betere toekomst te werken."
"OtherShore zei: “Insanity is repeating the same mistakes and expecting different results.” Voor de meeste mensen is gecontroleerd gebruik na een verslaving niet weggelegd. Iedereen hoopt altijd de uitzondering te zijn, maar op een gegeven moment moet je misschien toch toegeven dat het niet werkt 😅 Zo tegenstrijdig wat je hier zegt 😂 Volledig stoppen klinkt leuk maar betekent automatische een chronische depressie, dus je past ervoor. Volledige stoppen klinkt dus niet leuk 😉 Toch is het voor de meeste mensen de enige optie. En vaak ben je dan een tijdje teneergeslagen, dat klopt, maar uiteindelijk wordt je van clean leven een stuk gelukkiger dan van alsmaar gebruiken. Klik om te vergroten... Het stoppen is ook wel een gedachte die steeds vaker in me opkomt. Maar had graag gewild dat ik kon terugblikken op hoe het was voor het gebruiken, alleen helaas begon het feest al toen ik 14 was. Dus dat is al een issue in de motivatie, daarnaast is het zo ontwikkeld dat het ook een manier van vermaken is geworden. Dus ja roepen t is goed zo en ermee kappen is het moeilijke niet. Hetgeen waar het misgaat is dat er geen alternatief is, ik zie dat heel veel mensen overstappen op een complete gymverslaving. Nou dat is dus zeker niet mijn hobby, het is niet moeilijk om een verslaving met een andere (gezonde) verslaving te vervangen. Maar stoppen zonder een alternatief? Dat is mijn ogen tekenen voor een depressie, daarom pas ik. Als je je leegte niet kunt opvullen ga je niet gelukkig worden van clean leven. Had in mijn jeugd hobby's moeten vinden, de hobby die ik had was lekker blowen en 's weekends alles wat god verboden heeft. Ik heb niet het rooskleurige perspectief om op terug te blikken en wederom naartoe te streven. En tegenwoordig hoor ik het veel vaker mensen van een jaar of 13/14 dagelijks aan snuif of whatever. Ga dan later maar eens andere hobby's zoeken terwijl je je gehele leven al teert op absurd hoge serotonine en dopamine afgaven. Geen enkel acceptabel alternatief laat je zo hoog pieken als drugs altijd voor je hebben gedaan. Dusja... Zeker weten tegenstrijdig, maar niet zonder reden."
"_shikantaza zei: Herkenbaar. Ik deed ook alles alleen. Maar op een gegeven moment ging ik inzien dat doorgebruiken geen optie meer was omdat ik er dan met een jaar ofzo aan ten onder zou gaan. Toen kon ik wel degelijk gaan veranderen. Na 40+ jaar. Het kan echt wel als je wil. Maar daar ben jij nog niet. Klik om te vergroten... Ja de leermomenten komen altijd wel, voornamelijk wanneer je weer eens jezelf uit de put mag rapen. Ik weet ook als ik het echt wil dat het ook zeker kan! Maar het niet hebben van een reëel alternatief is de reden dat ik er niet 100% voor ga. Want COLD TURKEY stoppen zonder een rooskleurig vervolg, is als vechten aan de frontlinie zonder wapens!"
"opiat junkie zei: Ik heb dus laats speed gehaald en het viel me op dat ik meer nodig had voor effect (dus niet al te beste zuiverheid) en uiteindelijk toen ik meer nam had ik wel goede effecten (grote pupillen, droge mond, energie) maar ik stond niet strak en als ik nog meer neem begin ik extreem te trillen(lijkt wel of ik acute parkinson heb) en ik merk ook dat ik pijn krijg bij mijn hart en mijn hart klopt ook niet meer regelmatig. Maar de effecten zijn niet zo sterk als van de speed die ik altijd had Klik om te vergroten... Klinkt voor mij alsof er extreem veel caffeine doorheen zat.... Wou voorheen nog wel eens dubbele diensten werken en dan 2/3 cafeïnepillen nemen om het vol te houden. Een absurd hoge dosis caffeine zorgde bij mij voor steken op de borst, hartkloppingen en trillen."
"Kordie zei: Maar ik geloof ook in het stuk dat in je genen moet zitten die je niet actief moet maken als je die hebt. Klik om te vergroten... Alleen ben je vaak al niet te laat als je erachter komt dat het in je genen zit?"