Derealisatie?

Ik begrijp wat je bedoelt, ik denk alleen dat je het op deze manier een beetje onderdoet. Ik geloof niet dat alle geestelijke én lichamelijke klachten een mentale oorzaak hebben. Er zijn zelfs vermoedens dat het bewustzijn puur een biologisch proces is. Dat zou betekenen dat biologische oorzaken geestelijke klachten kunnen veroorzaken. In dat geval kun je nog zulke sterke gedachten hebben, maar dan kun je zo'n proces niet altijd zelf tegenhouden met de juiste mindset.

Ik denk dat we daarin een beetje van mening verschillen, of in ieder geval van geloof/vermoeden. Maar dat is verder niet erg

Dat is inderdaad niet erg.mile:

Het is enkel zo dat ik bij mezelf de ene na de andere fysieke kwaal heb zien verdwijnen sinds ik mij meer heb gedistantieerd van mijn gedachten, waar jarenlange meer conventionele zorg (gebaseerd op het materiële, biologische model) altijd maar mondjesmaat hielp of zelfs helemaal niet. Vandaar dat ik het vaak niet kan laten om deze andere manier van naar de wereld kijken te benoemen. Misschien dat het een ander ook kan helpen. Maar ik respecteer ieder zijn/haar keuze om het anders te zien hoor.

we lopen ook dagelijks buiten. alleen ze blijft maar duizelig, als ze stilstaat heeft ze ook geen balans of wat dan ook. we weten allebij dat we het niet moeten voeden die angst en dat doen we ook niet. alleen er veranderd niks. we wachten wel gewoon op de behandelingen die we binnenkort krijgen van PsyQ.

Er is wel contact te maken begrijp ik
Ze weet heel goed wat ze allemaal niet kan
Maar zet haar dan aan tot een dokters bezoek desnoods huur je een rolstoel

Zeggen dat iets niet kan of gaat is zoiezo een mislukking

En sorry heb je liefhebbertje
Stel ze valt so what?

Fluwelen handschoentjes heel de dag is ook geen oplossing

ik wil iets off-topic half on-topic zeggen omdat ik dit zo lees en ik elementen herken van mensen die ik persoonlijk ken.

IK BEDOEL ER NIKS MEE EN BEDOEL HET NIET VERKEERD MAAR HET KOMT SOMS VOOR.

Soms kan drugsgebruik ook een duivel wakker maken die helemaal niet bij de persoon past en een persoon veranderd (onbewust/bewust). ik zie soms mensen die ik ken zich anders gedragen dan normaal, ze pakken andere standpunten in dan voorheen en gedragen zich gewoon totaal anders met momenten (dit herkennen velen denk ik wel), maar soms heb je extremere vormen dat mensen in hun eigen leugens gaan geloven omdat ze een leugen hebben bedacht om iets voor elkaar te krijgen (en ik zeg niet dat je vriendin liegt).

Het gebeurt wel eens dat iemand de hele omgeving voor de gek houd..... houd daar ook rekening mee, je zegt bijvoorbeeld ze zit thuis geen werk geen school. sommigen vinden dit heel kut en zouden super graag weer naar school/werk willen maar der zitten er ook een paar die dit niet willen.

Maar wat is je excuus dan als je niet naar school/werk gaat? en gewoon thuis lekker op de bank hangen?


En die vraag moet je jezelf soms stellen. (mensen kunnen heel ver gaan in leugens)

en nee nogmaals ik heb het niet over je vriendin.

Derealisatie/leugens gaan denk ik best wel makkelijk hand in hand, goedschiks of kwaadschiks.

Denk dat dit wel een soort van aanvulling is op de post van MINDLESS (over gedachtes en doordraaien)

Dit is wel heel flink off-topic, inderdaad. Derealisatie is een symptoom van verschillende psychische aandoeningen en gaat over hoe je het gevoel hebt alsof je omgeving 'nep' is, een beetje alsof je naar een film kijkt. Ik heb er zelf één keer een dag of 1/2 last van gehad, en dat was best wel een rare ervaring. Je hebt geen idee wat er aan de hand is, en wat er om je heen gebeurd komt gewoon een beetje raar over. Misschien is de beste vergelijking nog wel alsof ineens alle objecten/dingen/teksten/mensen in spiegelbeeld staat. Dan word je ook héél achterdochtig. :P
https://nl.wikipedia.org/wiki/Depersonalisatie

@ZERO- kun jij mij even corrigeren naar iets dat wel DSM verantwoord is? :P

Waar kwam die derealisatie bij jou toen door Fool?

Ik kan schijnbaar niet zo goed tegen Mefloquine (Lariam, malaria profylaxe). Het leuke van die krengen is dat je tijdens je week voordat je op vakantie gaat de eerste pil al neemt, wel een beetje warrig wordt, maar nog niet zo serieus dat je je dit zelf realiseert. Dan kom je op je vakantie-bestemming aan en neem je de volgende dosering, en twee dagen later lijkt iedereen karaktereigenschappen van je te over te nemen, en ondertussen hun (compleet onbegrijpelijke) film-script af te lopen.

Dat was wel even extra vervelend in een werelddeel waar ik nog nooit geweest was, in een land waar bijzonder weinig mensen Engels spreken, op een dorm-room waar ik non-stop de interne discussie had of ik nou wel of niet iemand die langs kwam aan moest spreken om deze wereld uit te vinden/iets te vragen. Maar wat ik dan moest vragen wist ik niet. :P

Dat klinkt als een mooie bad trip...

Het blijft me wel fascineren hoor. Hoe we als mensen zo gemakkelijk ons gevoel van realiteit kwijt kunnen raken.

Fool zei:

@ZERO- kun jij mij even corrigeren naar iets dat wel DSM verantwoord is? :P

Klik om te vergroten...

You did well my friend. Dat heb je best DSM-verantwoord gedaan. Maar gelukkig is de DSM geen bijbel

Wat KopjeKoffie verteld heeft iig niks met derealisatie te maken?????

Ik heb eenmaal gederealiseerd en was één van de engste en meest verwarrende dingen ever. Ach ja kan ik weer een psychisch probleem van m'n checklist vinken toch. #gottacatchemall