#1
waarom reageert er niemand op mijn post?
Derealisatie?
29 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Vervelend zeg! Probeer anders eens het spreekuur partydrugs, die zijn gespecialiseerd in het behandelen van klachten door drugs gebruik.
#3
Ik sluit me bij bovenstaand aan. Ik werk in de GGZ en zie geregeld cliënten die last hebben van derealisatie, depersonalisatie of dissociatie. Ik begrijp niet dat je vriendin er al zo lang mee rondloopt..
Ik denk dat het spreekuur partydrugs in ieder geval een goede start is. Thuis zitten is nooit een goed idee, anders heb je er straks nog een depressie bij. Probeert je vriendin wel elke dag wat te ondernemen? Afleiding helpt enorm, dan zorg je ervoor dat je er niet te veel op focust.
Niet om je angst aan te jagen, maar er bestaat wel degelijk zoiets als een derealisatiestoornis wat inhoudt dat het niet meer weggaat. Ik ken iemand die dat heeft (niet n.a.v. drugs), de intensiteit van de klachten wisselt dan wel. Als zij erover praat wordt het ook erger, als ze bijv. sport wordt het minder.SkittlesAndMe zei:Ze heeft dus vooral rust nodig en ze zal moeten accepteren dat het er nu is en dat het vanzelf weer over gaat. Het kan wel sneller gaan met therapie en hulp hierbij, en eventueel wat medicatie.
Ik denk dat het spreekuur partydrugs in ieder geval een goede start is. Thuis zitten is nooit een goed idee, anders heb je er straks nog een depressie bij. Probeert je vriendin wel elke dag wat te ondernemen? Afleiding helpt enorm, dan zorg je ervoor dat je er niet te veel op focust.
#4
Het spreekuur partydrugs is een heel goed begin inderdaad, daar komen heel vaak mensen met deze klachten binnen. Als het derealisatie is, hoeft ze zich geen zorgen te maken. Dit wordt uiteindelijk vanzelf beter. Sterker nog, zorgen kunnen derealisatie in stand houden.
Derealisatie is een verdedigingsmechanisme van de geest. Normaal gesproken wordt dit geactiveerd als je bijvoorbeeld een ernstig ongeluk of een oorlog of ramp meemaakt. Als de hoeveelheid emotie en informatie die je binnen krijgt te veel wordt om te verwerken schiet je lichaam in derealisatie. Het lijkt dan als het ware alsof je in een film leeft. Je geest sluit zich tijdelijk af voor te veel prikkels om niet overprikkeld te raken.
Drugs kan dit helaas ook veroorzaken. Als je je vervolgens heel erg zorgen gaat maken, kan dit langer in stand gehouden worden.
Ze heeft dus vooral rust nodig en ze zal moeten accepteren dat het er nu is en dat het vanzelf weer over gaat. Het kan wel sneller gaan met therapie en hulp hierbij, en eventueel wat medicatie.
Bel sowieso even naar het spreekuur partydrugs voor goed advies. Ik neem aan dat ze je bij psyq ook goed kunnen helpen maar het spreekuur is echt gespecialiseerd in dit soort dingen dus misschien hebben zij nog meer tips voor jouw vriendin.
Derealisatie is een verdedigingsmechanisme van de geest. Normaal gesproken wordt dit geactiveerd als je bijvoorbeeld een ernstig ongeluk of een oorlog of ramp meemaakt. Als de hoeveelheid emotie en informatie die je binnen krijgt te veel wordt om te verwerken schiet je lichaam in derealisatie. Het lijkt dan als het ware alsof je in een film leeft. Je geest sluit zich tijdelijk af voor te veel prikkels om niet overprikkeld te raken.
Drugs kan dit helaas ook veroorzaken. Als je je vervolgens heel erg zorgen gaat maken, kan dit langer in stand gehouden worden.
Ze heeft dus vooral rust nodig en ze zal moeten accepteren dat het er nu is en dat het vanzelf weer over gaat. Het kan wel sneller gaan met therapie en hulp hierbij, en eventueel wat medicatie.
Bel sowieso even naar het spreekuur partydrugs voor goed advies. Ik neem aan dat ze je bij psyq ook goed kunnen helpen maar het spreekuur is echt gespecialiseerd in dit soort dingen dus misschien hebben zij nog meer tips voor jouw vriendin.
#5
Ik vind het gevaarlijk om te stellen dat er een dergelijke stoornis bestaat die nooit meer weggaat. Of het nou wel of niet zo is (ik geloof er zelf helemaal niets van), iemand die al angstig is door een dergelijke ervaring kan er makkelijk in gaan geloven dat het niet meer overgaat en houdt het op die manier in stand.
Dat iets dergelijks niet meer weggaat bij sommige mensen is volgens mij te verklaren doordat fundamenteel niet wordt begrepen hoe mensen zichzelf verwarren met hun psyche. En nu proberen mensen het probleem op te lossen op het niveau van de psyche zelf. Dat gaat natuurlijk niet lukken en is dweilen met de kraan open.
Het probleem is een spiritueel probleem. En dan niet spiritualiteit in de zin van engelen, edelstenen, andere dimensies (allemaal niets mis mee trouwens), maar spiritualiteit in de zin van rigoureus jezelf afvragen 'wie, wát ben ik?' Dat mensen bij bosjes derealisatie krijgen bij het gebruik van dit of dat is geen toeval. De persoonlijkheid die flinterdun is krijgt een opdonder en we zien dat er daar geen stabiliteit is, maar omdat we denken dat we de persoonlijkheid zijn, voelt het alsof we zelf onze stabiliteit hebben verloren. Kortom, er Ãs een echte oplossing, maar dit vereist hard werk en de juiste aanpak. Dat iemand verdoemd zou zijn tot de rest van zijn/haar leven te lijden aan derealisatie klachten? Nee, daar geloof ik helemaal niets van.
Dat iets dergelijks niet meer weggaat bij sommige mensen is volgens mij te verklaren doordat fundamenteel niet wordt begrepen hoe mensen zichzelf verwarren met hun psyche. En nu proberen mensen het probleem op te lossen op het niveau van de psyche zelf. Dat gaat natuurlijk niet lukken en is dweilen met de kraan open.
Het probleem is een spiritueel probleem. En dan niet spiritualiteit in de zin van engelen, edelstenen, andere dimensies (allemaal niets mis mee trouwens), maar spiritualiteit in de zin van rigoureus jezelf afvragen 'wie, wát ben ik?' Dat mensen bij bosjes derealisatie krijgen bij het gebruik van dit of dat is geen toeval. De persoonlijkheid die flinterdun is krijgt een opdonder en we zien dat er daar geen stabiliteit is, maar omdat we denken dat we de persoonlijkheid zijn, voelt het alsof we zelf onze stabiliteit hebben verloren. Kortom, er Ãs een echte oplossing, maar dit vereist hard werk en de juiste aanpak. Dat iemand verdoemd zou zijn tot de rest van zijn/haar leven te lijden aan derealisatie klachten? Nee, daar geloof ik helemaal niets van.
#6
Bedankt voor jullie reacties. ik heb het mischien niet helemaal goed uitgelegd. me vriendin is ook zo duizelig dat ze niks kan ondernemen, als ze bijvoorbeeld de hond gaat uitlaten is ze ook al bang dat ze flauwvalt vanwege de duizeligheid. ik weet dat het niet goed is al dat thuis zitten enzovoort. alleen ik heb nog nooit gelezen dat derealisatie zo lang aanhoud. alleen ze zegt altijd als ik haar er op aanspreek "ik heb het erger dan hun" of "ik ben al te ver" of " ik kan niks omdat ik anders omval vanwege me duizeligheid" en ik weet dat je met dat gedrag niet verderkomt. alleen dalijk valt ze echt flauw, of gebeurt er echt iets als ze zichzelf pushed. ik ben geen dokter dus ik weet niet wat ik er het beste aan kan doen
#7
Ze moet over der angst heen anders red ze het niet. Eerst proberen daarna kan je pas zeuren. Bang zijn om flauw te vallen en flauw vallen zijn 2 verschillende dingen.
#8
Het is heel fijn dat dat voor jou werkt ![:)]()
Betekent niet dat bij iedereen direct de oorzaak hetzelfde is hé! Ik ben het zeker met je eens dat het voor veel mensen zou kunnen werken, maar omdat gelijk als stelregel te noemen is een beetje onaardig tegenover de mensen waarbij een andere oorzaak ligt of waarbij het niet werkt.
#9
Ik vind het juist niet handig om te stellen dat alle problemen oplosbaar zijn. Maar het was ook weer niet mijn bedoeling om ideeën aan te wakkeren.Mindless zei:Ik vind het gevaarlijk om te stellen dat er een dergelijke stoornis bestaat die nooit meer weggaat.
Klinkt alsof je vriendin heel erg focust op haar problemen en dan ontstaat ook 'angst voor de angst'. Zo raak je helemaal verwikkeld in alle nare gedachten en kom je in een negatieve spiraal. Dan gaat het niet meer alleen om 'shit ik ben duizelig en bang om flauw te vallen' maar ook om 'shit het is nog steeds niet weg' en 'waarom heb ik dit' etc etc ga zo maar door. Denk dat psychologische hulp goed is, alleen je moet wel oppassen dat dat zich niet te veel richt op alles willen oplossen met je hoofd, maar ook richten op gevoel. Die connectie is wel belangrijk. Tot die tijd gewoon veel voor afleiding zorgen.
Begrijp wel dat je na zo'n lange tijd echt radeloos wordt.
#10
Ik vind het juist niet handig om te stellen dat alle problemen oplosbaar zijn. Maar het was ook weer niet mijn bedoeling om ideeën aan te wakkeren.
Klinkt alsof je vriendin heel erg focust op haar problemen en dan ontstaat ook 'angst voor de angst'. Zo raak je helemaal verwikkeld in alle nare gedachten en kom je in een negatieve spiraal. Dan gaat het niet meer alleen om 'shit ik ben duizelig en bang om flauw te vallen' maar ook om 'shit het is nog steeds niet weg' en 'waarom heb ik dit' etc etc ga zo maar door. Denk dat psychologische hulp goed is, alleen je moet wel oppassen dat dat zich niet te veel richt op alles willen oplossen met je hoofd, maar ook richten op gevoel. Die connectie is wel belangrijk. Tot die tijd gewoon veel voor afleiding zorgen.
Begrijp wel dat je na zo'n lange tijd echt radeloos wordt.
Maar de gevallen waarbij het niet meer over gaan zijn er niet zo veel. Meestal wordt dit in stand gehouden door angst, het ergste wat je dus kunt doen is die angst voeden