Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?Psychedelibee zei:Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
Oke, mooi. Zo zie ik het ook. Bedankt voor de verhelderingPsychedelibee zei:De woordkeuze is daar niet helemaal goed eigenlijk, liefdadigheid staat eigenlijk los van het ego of egoloosheid. Ik bedoelde eigenlijk dat liefdadigheid ook uit eigenbelang kan zijn. In zekere zin kun je alles terug leiden naar eigen belang, wat de actie van bijvoorbeeld liefdadigheid er niet minder goed op maakt overigens. Zie het als een win win situatie.mikoz zei:Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?
Vanuit egoloosheid zou je zelfs kunnen stellen dat liefdadigheid eigenlijk niet meer bestaat, want alles en iedereen is 1, dus je doet iets voor het grotere geheel waar jezelf onderdeel van uit maakt.
De persoon die op de granaat springt heeft besef van dat 'hij' er op springt.ElvenSpice zei:Hoe zie jij dan een helden actie waar je je leven voor geeft? Als iemand op een granaat springt om iedereen om zich heen te redden, kan je dan ook nog spreken over het beter worden van het ego ter gedachtenis van die persoon? De persoon weet immers dat hij het niet overleefd en zal er niet beter op worden.
Mooi geschreven!Mindless
Mindless zei:Uiteraard kun je wel zonder het ego. Iedereen heeft weleens zo'n dag of periode meegemaakt dat je simpelweg gelukkig bent. Content, tevreden, vreedzaam, vervuld, al deze dingen. Was er op zo'n dag ruimte voor angst en verlangen? Natuurlijk niet, want we voelen ons dan vervuld, dus hoe kán er dan verlangen zijn? En daarom merk je ook dat je op zo'n dag de ene na de andere prettige ervaring hebt. Niet omdat ze toevallig allemaal achter elkaar aan komen op die dag, maar omdat jij vanuit een ander licht je ervaring bekijkt. Je staat dan open voor een liefdevolle manier van leven. Ego heeft dan geen schijn van kans om je te misleiden. Maar omdat we denken dat 'geluk' een staat van bewustzijn is, zullen we de volgende dag weer als een nieuwe beschouwen en als er dan een uitdagend iets op je pad komt en je vergeet om vanuit geluk te kijken, kun je zo weer gaan kijken vanuit het vertrouwde kleine wereldje van het ego, bestaande uit angst en verlangen.
Het plannen om minder volgens het ego te gaan leven in de toekomst blijft nog steeds het ontvluchten van het nu. Het verlangen naar minder verlangen te hebben is net zo goed verlangen. De achterliggende gedachte/gevoel is dat het nu niet goed is en een eventuele toekomst beter zal zijn dan het nu. Dit weerhoudt je er dus van om in het nu te leven, terwijl je het nu zelf bént. Het nu dat onvoorwaardelijk geluk is, niet geluk met als voorwaarde dat je eerst dit en dat bereikt. Het nu zelf (ongeconditioneerd bewustzijn) ziet letterlijk geen verschil tussen een zogenaamde oncomfortabele situatie als dakloos zijn en een dak boven je hoofd hebben. Uiteraard is er wel het intellect dat in het nu verschijnt en waarmee je kunt plannen, onderscheid maken, enzovoort. Maar het intellect is niet het ego. Intellect bestaat net als ego ook enkel uit gedachten, maar deze gedachten hebben een (veel) hogere frequentie.ElvenSpice zei:Je vergeet hierbij wel dat je dan op dat moment alles hebt wat je nodig hebt. Als je op een plek bent waar eten is, warmte en een slaapplek is het makkelijk om egoloos te leven, maar het is het ego dat het in de toekomst plant om minder egovol te leven. Minder zorgen te hebben en minder te verlangen. In een utopie zou iedereen egoloos kunnen leven, voldoende eten voor iedereen, geen angst of je de eerste levens behoefte wel hebt. Het ego kun je dus lichtelijk onderscheiden in eerste levensbehoefte (overleven) en secundaire (genot en verbetering van de leefomstandigheden). Je hebt een ego nodig om egoloos te kunnen leven in de toekomst. Plan je het goed uit en dan heb je voor een bepaalde tijd geen zorgen of verlangens als je egoloos wilt leven. Evenwicht is belangrijk tussen met en zonder ego willen leven.
Denk je? Ik denk dat een klein kind pas een zelfbeeld ontwikkelt nádat het 'mama' (de ander) en daaropvolgend het woord 'ik' heeft geleerd.als er geen taal was vermoed ik dat ik nog steeds een zelfbewustzijn zou hebben, lijkt mij.
Zonder taal was er sowieso geen dualisme geweest, want het is taal die ervaring opdeelt in een wereld, anderen, objecten en een ik. Maar los daarvan heb ik een spontane ego-oplossing meegemaakt zonder enkele aanleiding. Daar was geen concept voor nodig, alleen het spontaan wegvallen van geloof in de werkelijkheid van die concepten. Het is wel waar dat ik via taal natuurlijk hevig beïnvloedt wordt bij het praten over non-dualiteit, lezen van boeken, kijken van filmpjes. Het beste is om vanaf een bepaald moment dit wat te minimaliseren. Het gaat allemaal om vergeten wat je niet bent, niet nieuwe dingen leren.zonder taal is de kans dat jij het fenomeen of idee van non-dualisme zelf ontdekt zou hebben zonder concepten te kennen is vrijwel nihil.
De werkelijke (non-verbale) interactie met 'anderen', het zien van jezelf in de ander, geeft mij oneindig veel meer voldoening dan verbale interactie, dus nee.zou je trouwens de interactie die met andere entiteiten mogelijk is, op een niveau hoger dan een koe met een zeemeeuw ervaart, niet ontzettend missen?
Ik zie al vaak geen 'kamer' (het concept bedoel ik dan) meer als ik ergens binnen ben. Ik weet niet tot in hoeverre dit zal gaan tijdens het bewustwordingsproces, maar als het zo is als tijdens een totale ego-oplossing waarbij er geen fysieke objecten meer zijn, dan teken ik meteen. :Pniet dat dat ervan komt, want je perceptie van het concept klok op de muur, of raam als iets waardoor je naar buiten kan kijken, wat je met een ander venster niet kan.
Wederom: taal en concepten op zichzelf zijn het probleem niet. Het is de identificatie ermee dat het probleem is. Taal/concepten zijn nodig voor dit bestaan, maar het is niet nodig om er je identiteit in te zoeken. In eerste instantie wel trouwens. Het is nodig om je eerst te identificeren met gedachten, om dat later te kunnen ontstijgen. Maar vrijwel de gehele wereldbevolking is blijven hangen net na de puberteit. Zogenaamde "volwassen mensen" zijn eigenlijk nog steeds kleine kinderen die hun verlangen naar speelgoed hebben verruild voor verlangen naar gadgets en 'anderen'. (Denk je dat je uberhaupt een ander kunt kennen met het verstand? Op die manier ken je enkel je eigen beeld van de ander).Altijd maar levend met het oog naar de toekomst, welke nooit komen zal. Het leven wil door, maar het ego houdt ons tegen. De meeste mensen leven hun hele leven als een zoektocht waarin ze nooit zullen vinden wat ze écht zoeken (blijvend geluk), omdat ze het daarbuiten zoeken, maar daarbuiten is (letterlijk) niets. Ik zie het eerder zo: als we op déze manier doorgaan zijn we over 100 jaar uitgestorven.je zou geboren worden, en dan? dan ken je geen taal en concepten. die dingen ontdek je gaandeweg. voor die tijd is er weinig inhoud te vinden behalve een kind en zijn karakter. als we allemaal zo bleven zijn we over 100 jaar uitgestorven.
Spreek je dan ook niet uit angst/verlangen?Mindless zei:Angst en verlangen a.k.a. het ego, dat zijn de zaken waar ik een probleem mee heb. Waarom ik ze een negatieve waarde geef? Omdat ik zie dat ze alleen maar voor ellende zorgen.
De woordkeuze is daar niet helemaal goed eigenlijk, liefdadigheid staat eigenlijk los van het ego of egoloosheid. Ik bedoelde eigenlijk dat liefdadigheid ook uit eigenbelang kan zijn. In zekere zin kun je alles terug leiden naar eigen belang, wat de actie van bijvoorbeeld liefdadigheid er niet minder goed op maakt overigens. Zie het als een win win situatie.mikoz zei:Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?Psychedelibee zei:Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
Mijn hele punt was eigenlijk dat je dit allemaal los van het ego moet zien. Het ego staat niet alleen maar in verband met eigen belang, meer een bepaalde identificatie met iets wat er eigenlijk niet is. Ook filantropie kan iemand onderdeel van zijn/haar ego maken, zichzelf identificeren met anderen willen helpen. En dan gaat het dus niet zozeer om het eigenbelang, maar puur de identificatie ermee.ElvenSpice zei:Hoe zie jij dan een helden actie waar je je leven voor geeft? Als iemand op een granaat springt om iedereen om zich heen te redden, kan je dan ook nog spreken over het beter worden van het ego ter gedachtenis van die persoon? De persoon weet immers dat hij het niet overleefd en zal er niet beter op worden.
Uiteraard kun je wel zonder het ego. Iedereen heeft weleens zo'n dag of periode meegemaakt dat je simpelweg gelukkig bent. Content, tevreden, vreedzaam, vervuld, al deze dingen. Was er op zo'n dag ruimte voor angst en verlangen? Natuurlijk niet, want we voelen ons dan vervuld, dus hoe kán er dan verlangen zijn? En daarom merk je ook dat je op zo'n dag de ene na de andere prettige ervaring hebt. Niet omdat ze toevallig allemaal achter elkaar aan komen op die dag, maar omdat jij vanuit een ander licht je ervaring bekijkt. Je staat dan open voor een liefdevolle manier van leven. Ego heeft dan geen schijn van kans om je te misleiden. Maar omdat we denken dat 'geluk' een staat van bewustzijn is, zullen we de volgende dag weer als een nieuwe beschouwen en als er dan een uitdagend iets op je pad komt en je vergeet om vanuit geluk te kijken, kun je zo weer gaan kijken vanuit het vertrouwde kleine wereldje van het ego, bestaande uit angst en verlangen.mikoz zei:Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?Psychedelibee zei:Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
ElvenSpice zei:Je vergeet hierbij wel dat je dan op dat moment alles hebt wat je nodig hebt. Als je op een plek bent waar eten is, warmte en een slaapplek is het makkelijk om egoloos te leven, maar het is het ego dat het in de toekomst plant om minder egovol te leven. Minder zorgen te hebben en minder te verlangen. In een utopie zou iedereen egoloos kunnen leven, voldoende eten voor iedereen, geen angst of je de eerste levens behoefte wel hebt. Het ego kun je dus lichtelijk onderscheiden in eerste levensbehoefte (overleven) en secundaire (genot en verbetering van de leefomstandigheden). Je hebt een ego nodig om egoloos te kunnen leven in de toekomst. Plan je het goed uit en dan heb je voor een bepaalde tijd geen zorgen of verlangens als je egoloos wilt leven. Evenwicht is belangrijk tussen met en zonder ego willen leven.
Het ego heeft inderdaad niet perse een positieve of negatieve lading. Het ego wordt vaak gezien als iets negatiefs aangezien het lijkt op egoistisch. Maar het ego zou je inderdaad het zelfbeeld kunnen noemen. Zelfbeeld is gekoppeld aan gedachtes en ervaringen waar je jezelf mee bent gaan identificeren. Het ego is hetgeen wat jij koppelt aan je 'ik', de gedachtes die maken dat 'jij' vind dat je anders bent dan 'mij', etc.MeejheM zei:maar kan iemand van jullie uitleggen hoe jullie 'ego' zouden definieren? volgens mij is je ego je zelfbeeld, danwel zelfbewustzijn. daar hangt geen negatieve of positieve lading aan.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."