#1
Aangezien we behoorlijk off topic gingen in een ander topic heb ik alles maar even hier naartoe verplaatst. De discussie wil ik hier zeker niet mee afkappen, want vind het zeker erg interessant ![:)]()
.
Het ego
25 antwoorden
14 weergaven
18-5-2026
#2
Ego gedachtes hebben altijd als onderliggend doel/functie het ontsnappen aan/negeren van het nu en het creëren en in stand houden van tijd en een afzonderlijk 'ik' gevoel. Ego gedachtes zijn gedreven door angst en/of verlangen.MeejheM zei:waar ligt je scheiding tussen je ego, en je bewuste denken?
Edit: En natuurlijk niet te vergeten gedachtes/gevoelens van zowel superioriteit als inferioriteit. Al zijn deze uiteindelijk ook tot angst te herleiden.
Is er geen (subtiel of niet) angst of verlangen aan de basis van een gedachte, dan zou je dat een bewuste gedachte kunnen noemen. Deze zijn bij de meeste mensen echter zeldzaam. We doen bijna alles om een achterliggende reden van angst of verlangen. Veel is echter subtiel.
Zo zie ik het dan.
#3
Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
#4
Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
#5
dus 'ego' is voor jullie jezelf altijd bewust of onbewust vooropstellen? dingen doen en denken om er zelf beter van te worden?
Is dat trouwens geen gezond principe?
jullie lusten hier vast pep van:
[youtube]/p3A-XfTrbV4[/youtube]
Is dat trouwens geen gezond principe?
jullie lusten hier vast pep van:
[youtube]/p3A-XfTrbV4[/youtube]
#6
waar ligt je scheiding tussen je ego, en je bewuste denken?
#7
Hoe zie jij dan een helden actie waar je je leven voor geeft? Als iemand op een granaat springt om iedereen om zich heen te redden, kan je dan ook nog spreken over het beter worden van het ego ter gedachtenis van die persoon? De persoon weet immers dat hij het niet overleefd en zal er niet beter op worden.
#8
Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?Psychedelibee zei:Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
#9
zoek de latijnse oorsprong eens op...
dat is trouwens een gedachte van je ego![:tearsofjoy:]()
dat is trouwens een gedachte van je ego
#10
De woordkeuze is daar niet helemaal goed eigenlijk, liefdadigheid staat eigenlijk los van het ego of egoloosheid. Ik bedoelde eigenlijk dat liefdadigheid ook uit eigenbelang kan zijn. In zekere zin kun je alles terug leiden naar eigen belang, wat de actie van bijvoorbeeld liefdadigheid er niet minder goed op maakt overigens. Zie het als een win win situatie.mikoz zei:Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?Psychedelibee zei:Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
Vanuit egoloosheid zou je zelfs kunnen stellen dat liefdadigheid eigenlijk niet meer bestaat, want alles en iedereen is 1, dus je doet iets voor het grotere geheel waar jezelf onderdeel van uit maakt.
#11
Mijn hele punt was eigenlijk dat je dit allemaal los van het ego moet zien. Het ego staat niet alleen maar in verband met eigen belang, meer een bepaalde identificatie met iets wat er eigenlijk niet is. Ook filantropie kan iemand onderdeel van zijn/haar ego maken, zichzelf identificeren met anderen willen helpen. En dan gaat het dus niet zozeer om het eigenbelang, maar puur de identificatie ermee.ElvenSpice zei:Hoe zie jij dan een helden actie waar je je leven voor geeft? Als iemand op een granaat springt om iedereen om zich heen te redden, kan je dan ook nog spreken over het beter worden van het ego ter gedachtenis van die persoon? De persoon weet immers dat hij het niet overleefd en zal er niet beter op worden.
De situatie die jij nu schetst is overigens niet heel makkelijk terug te leiden tot eigenbelang, echter kan ik met behulp van economische theorie en wat aparte scenario's best iets bedenken waarbij je op een granaat springt uit eigen belang. Stel iemand is suicidaal of weet dat die een enorm schuld gevoel zou krijgen als die niet op de granaat zou springen. Hoewel wellicht redelijk vergezocht, zou je dan kunnen zeggen dat iemand zijn negatieve nutsfunctie minimaliseert. Nou klinkt dit vergezocht, en dat is het in de meeste gevallen waarschijnlijk ook. Maar op die manier kun je alles in zekere zin rationeel verklaren, als je maar bepaalde aannames doet die misschien niet zo conventioneel zijn.
#12
Uiteraard kun je wel zonder het ego. Iedereen heeft weleens zo'n dag of periode meegemaakt dat je simpelweg gelukkig bent. Content, tevreden, vreedzaam, vervuld, al deze dingen. Was er op zo'n dag ruimte voor angst en verlangen? Natuurlijk niet, want we voelen ons dan vervuld, dus hoe kán er dan verlangen zijn? En daarom merk je ook dat je op zo'n dag de ene na de andere prettige ervaring hebt. Niet omdat ze toevallig allemaal achter elkaar aan komen op die dag, maar omdat jij vanuit een ander licht je ervaring bekijkt. Je staat dan open voor een liefdevolle manier van leven. Ego heeft dan geen schijn van kans om je te misleiden. Maar omdat we denken dat 'geluk' een staat van bewustzijn is, zullen we de volgende dag weer als een nieuwe beschouwen en als er dan een uitdagend iets op je pad komt en je vergeet om vanuit geluk te kijken, kun je zo weer gaan kijken vanuit het vertrouwde kleine wereldje van het ego, bestaande uit angst en verlangen.mikoz zei:Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?Psychedelibee zei:Ook liefdadigheid kun je vanuit het ego verklaren, doordat iemand zich daar bewust of onbewust goed door gaat voelen.ElvenSpice zei:Daden waar je niks voor terug krijgt zijn het tegenovergestelde van het ego. Liefdadigheid, een arme man helpen die je toch niks kan terug geven. Maar is liefdadigheid ook niet een vorm van je onbewust beter voelen?
Één van de grootste trucs van het ego (om zelf in leven te blijven) is jou ervan te overtuigen dat je angst en verlangen nodig hebt als motivatie om dingen te doen. Dit is compleet onwaar. Je hebt het ego voor helemaal niets nodig. Het ego zorgt enkel en alleen voor ellende.
En leven in het nu is egoloos leven áls je ook echt volledig zonder angst en verlangen leeft in het nu. Ego is niet altijd luid en schreeuwerig, maar vaker subtiel en geniepig aanwezig. Dat is ook waarom het zo hardnekkig is, de meeste mensen hebben het niet eens door. We zeggen weleens "daar kwam mijn ego even naar boven" (bijvoorbeeld), maar in de gemiddelde mens is het ego praktisch constant actief.
#13
Oke, mooi. Zo zie ik het ook. Bedankt voor de verhelderingPsychedelibee zei:De woordkeuze is daar niet helemaal goed eigenlijk, liefdadigheid staat eigenlijk los van het ego of egoloosheid. Ik bedoelde eigenlijk dat liefdadigheid ook uit eigenbelang kan zijn. In zekere zin kun je alles terug leiden naar eigen belang, wat de actie van bijvoorbeeld liefdadigheid er niet minder goed op maakt overigens. Zie het als een win win situatie.mikoz zei:Als je het zo gaat bekijken kun je zonder ego helemaal niks lijkt mij? Leven in het nu is toch ook egoloos leven? Kan iemand mij uitleg geven over de dingen die wél mogelijk zijn zonder ego?
Vanuit egoloosheid zou je zelfs kunnen stellen dat liefdadigheid eigenlijk niet meer bestaat, want alles en iedereen is 1, dus je doet iets voor het grotere geheel waar jezelf onderdeel van uit maakt.
#14
De persoon die op de granaat springt heeft besef van dat 'hij' er op springt.ElvenSpice zei:Hoe zie jij dan een helden actie waar je je leven voor geeft? Als iemand op een granaat springt om iedereen om zich heen te redden, kan je dan ook nog spreken over het beter worden van het ego ter gedachtenis van die persoon? De persoon weet immers dat hij het niet overleefd en zal er niet beter op worden.
Ego betekent letterlijk 'ik'. Dus vanuit de redder gezien gaat het als volgt: ''IK' spring op die granat om de anderen te redden!' Dit houdt dus in dat de gedachte vanuit het ego komt/het ego is.
#15
Mooi geschreven!Mindless
(quoten gaat verkeerd)
#16
Mindless zei:Uiteraard kun je wel zonder het ego. Iedereen heeft weleens zo'n dag of periode meegemaakt dat je simpelweg gelukkig bent. Content, tevreden, vreedzaam, vervuld, al deze dingen. Was er op zo'n dag ruimte voor angst en verlangen? Natuurlijk niet, want we voelen ons dan vervuld, dus hoe kán er dan verlangen zijn? En daarom merk je ook dat je op zo'n dag de ene na de andere prettige ervaring hebt. Niet omdat ze toevallig allemaal achter elkaar aan komen op die dag, maar omdat jij vanuit een ander licht je ervaring bekijkt. Je staat dan open voor een liefdevolle manier van leven. Ego heeft dan geen schijn van kans om je te misleiden. Maar omdat we denken dat 'geluk' een staat van bewustzijn is, zullen we de volgende dag weer als een nieuwe beschouwen en als er dan een uitdagend iets op je pad komt en je vergeet om vanuit geluk te kijken, kun je zo weer gaan kijken vanuit het vertrouwde kleine wereldje van het ego, bestaande uit angst en verlangen.
Je vergeet hierbij wel dat je dan op dat moment alles hebt wat je nodig hebt. Als je op een plek bent waar eten is, warmte en een slaapplek is het makkelijk om egoloos te leven, maar het is het ego dat het in de toekomst plant om minder egovol te leven. Minder zorgen te hebben en minder te verlangen. In een utopie zou iedereen egoloos kunnen leven, voldoende eten voor iedereen, geen angst of je de eerste levens behoefte wel hebt. Het ego kun je dus lichtelijk onderscheiden in eerste levensbehoefte (overleven) en secundaire (genot en verbetering van de leefomstandigheden). Je hebt een ego nodig om egoloos te kunnen leven in de toekomst. Plan je het goed uit en dan heb je voor een bepaalde tijd geen zorgen of verlangens als je egoloos wilt leven. Evenwicht is belangrijk tussen met en zonder ego willen leven.
#17
Het plannen om minder volgens het ego te gaan leven in de toekomst blijft nog steeds het ontvluchten van het nu. Het verlangen naar minder verlangen te hebben is net zo goed verlangen. De achterliggende gedachte/gevoel is dat het nu niet goed is en een eventuele toekomst beter zal zijn dan het nu. Dit weerhoudt je er dus van om in het nu te leven, terwijl je het nu zelf bént. Het nu dat onvoorwaardelijk geluk is, niet geluk met als voorwaarde dat je eerst dit en dat bereikt. Het nu zelf (ongeconditioneerd bewustzijn) ziet letterlijk geen verschil tussen een zogenaamde oncomfortabele situatie als dakloos zijn en een dak boven je hoofd hebben. Uiteraard is er wel het intellect dat in het nu verschijnt en waarmee je kunt plannen, onderscheid maken, enzovoort. Maar het intellect is niet het ego. Intellect bestaat net als ego ook enkel uit gedachten, maar deze gedachten hebben een (veel) hogere frequentie.ElvenSpice zei:Je vergeet hierbij wel dat je dan op dat moment alles hebt wat je nodig hebt. Als je op een plek bent waar eten is, warmte en een slaapplek is het makkelijk om egoloos te leven, maar het is het ego dat het in de toekomst plant om minder egovol te leven. Minder zorgen te hebben en minder te verlangen. In een utopie zou iedereen egoloos kunnen leven, voldoende eten voor iedereen, geen angst of je de eerste levens behoefte wel hebt. Het ego kun je dus lichtelijk onderscheiden in eerste levensbehoefte (overleven) en secundaire (genot en verbetering van de leefomstandigheden). Je hebt een ego nodig om egoloos te kunnen leven in de toekomst. Plan je het goed uit en dan heb je voor een bepaalde tijd geen zorgen of verlangens als je egoloos wilt leven. Evenwicht is belangrijk tussen met en zonder ego willen leven.
En door compleet in en als het nu te leven gaat het leven sowieso als vanzelf. Er wordt voor "je" gezorgd als het ware. Je hoeft alleen met de stroom van het leven mee te drijven en zult vanzelf alles krijgen wat je nodig hebt. Ik heb dit zelf meegemaakt toen ik een keer door mijn huis liep. Zonder te hebben gemediteerd, zat ik ineens als een soort toeschouwer naar mezelf te kijken en "doen" ging gewoon als vanzelf door, maar dan vele malen vloeiender en efficiënter dan "ik" zelf ooit had kunnen doen. Hetzelfde gebeurde me een keer toen ik aan het autorijden was. Ondertussen was ik bewust van alles in mijn ervaring. Het voelde als het loslaten van de controle en tegelijk inzien dat ik nooit degene in controle (de doener) ben geweest. Dat lijkt alleen maar zo door gevoelens van verzetten tegen het nu, wat wij vervolgens 'moeite' noemen. Maar je bent niet de 'doener', je bent slechts de observator van jouw ervaring. Er is geen doener, er is alleen activiteit en bewustzijn daarvan.
Ik blijf erbij: ego (angst en verlangen) is compleet onnodig om te kunnen leven. Het is het ego zelf dat ons wijsmaakt dat het nodig is. Blijf je geloven dat het ego noodzakelijk is, dan zal dat (onder andere) hetgeen zijn wat het ego in leven houdt. Er is sowieso geen enkele mogelijkheid om het ego te kunnen ontstijgen zolang er ook maar enig geloof in je is. Niet dat je dan in één keer geen geloof meer moet hebben. Voor de meeste mensen is het een langzaam proces van dis-identificatie met gedachten.
#18
ElvenSpice zei:Je vergeet hierbij wel dat je dan op dat moment alles hebt wat je nodig hebt. Als je op een plek bent waar eten is, warmte en een slaapplek is het makkelijk om egoloos te leven, maar het is het ego dat het in de toekomst plant om minder egovol te leven. Minder zorgen te hebben en minder te verlangen. In een utopie zou iedereen egoloos kunnen leven, voldoende eten voor iedereen, geen angst of je de eerste levens behoefte wel hebt. Het ego kun je dus lichtelijk onderscheiden in eerste levensbehoefte (overleven) en secundaire (genot en verbetering van de leefomstandigheden). Je hebt een ego nodig om egoloos te kunnen leven in de toekomst. Plan je het goed uit en dan heb je voor een bepaalde tijd geen zorgen of verlangens als je egoloos wilt leven. Evenwicht is belangrijk tussen met en zonder ego willen leven.
Je draait de boel om, als iedereen egoloos kon leven, en van alle behoeften voorzien was zou voor jou een utopie zijn.
maar kan iemand van jullie uitleggen hoe jullie 'ego' zouden definieren? volgens mij is je ego je zelfbeeld, danwel zelfbewustzijn. daar hangt geen negatieve of positieve lading aan.
#19
Het ego heeft inderdaad niet perse een positieve of negatieve lading. Het ego wordt vaak gezien als iets negatiefs aangezien het lijkt op egoistisch. Maar het ego zou je inderdaad het zelfbeeld kunnen noemen. Zelfbeeld is gekoppeld aan gedachtes en ervaringen waar je jezelf mee bent gaan identificeren. Het ego is hetgeen wat jij koppelt aan je 'ik', de gedachtes die maken dat 'jij' vind dat je anders bent dan 'mij', etc.MeejheM zei:maar kan iemand van jullie uitleggen hoe jullie 'ego' zouden definieren? volgens mij is je ego je zelfbeeld, danwel zelfbewustzijn. daar hangt geen negatieve of positieve lading aan.
#20
Waar ligt de scheiding tussen ego en super-ego?