Mijn zoektocht naar gelukkig zijn

Waw ben echt ontroerd door je verhaal! Vind het ook heel moedig dat je het hier post! Heb zelf ook best lastige jeugd gehad waar ik littekens van meedraag. En ja uiteindelijk ook bij drugs uitgekomen.. Als ik je verhaal lees zou ik ook psychedelica moeten uitproberen. Weet zeker dat er nog redelijk wat onderbewust speelt bij mij.. Misschien kan ik er dan ook meer inzicht in krijgen en dingen loslaten..

Ik ben nu al enkele weken bijna dagelijks op het forum aan het lezen geweest, ik ben op advies van mijn vriend op dit forum gekomen. Na veel te hebben rondgekeken en gelezen, door af en toe te reageren merk ik dat deze gemeenschap op het DF een enorm warme en open plek is waar veel verhalen gedeeld worden , welke in het dagelijks leven snel bestempeld of beoordeeld zouden worden. Daarnaast ervaar ik een zeer grote variëteit aan mensen en de daarbij behorende variërende gedachten, visies en meningen.

Ik heb nog veel te leren en ben daar zeer dankbaar om. Een volgende stap van mezelf na het aanmelden op dit forum , het wat leren kennen en aanvoelen was mijn persoonlijk verhaal te delen en daardoor misschien te leren vanuit andere perspectieven.

Ik heb lang getwijfeld wat ik exact wou delen maar heb al geleerd dat ik het zal aanvoelen en dat eerlijk en echt zijn meestal de grootste meerwaarde biedt voor mezelf en anderen.

Ik wens met mijn verhaal te delen niemand persoonlijk aan te vallen of te triggeren, ik oordeel over niemand anders , evenmin als dat ik dat tracht niet meer over mezelf te doen. De onderwerpen die ik aanhaal zijn niet makkelijk te plaatsen onder een topic dus indien dit verkeerd geplaatst is mag dit zeker aangepast worden door de moderatoren.

Ik zal algemeen een beeld trachten te geven van het perspectief, de bril waar doorheen ik over het algemeen naar de wereld, realiteit, het leven kijk.

Het is uitgebreider geworden dan ik eerst voorzien had maar zo krijg je een meer totaal idee van mij als persoon.

Als kind ben ik opgegroeid in een zeer groot gezin als oudste dochter gaf dit de nodige verantwoordelijkheid en stress, ik ben bijzonder naïef en wereldvreemd opgevoed en heb rond mijn achtste een eenmalige situatie meegemaakt van wat men in de volksmond een 'potloodventer' noemt. Dit wegduwd ben ik mijn pubertijd met de nodige verwarring en onzekerheid ingegaan en dit heeft dan ook voor een dubbel leven geleid waarbij ik op onbewust niveau op zoek ging naar antwoorden op de vragen die er dus sinds mijn achtste waren ingeslopen.

Ik werd heel fel thuis onder moeders dak gehouden ben een tweemaal in totaal op stap mogen gaan naar een Scoutsfuif , kende niets van drugs noch dronk ik. Op mijn 18/ 19 jaar heb ik het voor elkaar gekregen acht maanden naar het buitenland te trekken waar ik als Au Pair (Nanny) bij een gezin verbleef. In Engeland dronk ik maandelijks wel een avond en heb ik voor de eerste keer drugsgebruik gezien en de negatieve gevolgen ervan. Vanwege wantrouwen en onzekerheid zelf nooit gebruikt daar.

Na emotionele chantage ben ik teruggekeerd en kwam ik in dezelfde neerwaartse spiraal terecht.

Mijn dubbelleven ging verder en na enkele maanden ben ik de fout in gegaan door een, wat ik nu heb geleerd, manipulatieve sociopaat te vertrouwen. Ik ben gedrogeerd met bier en GHB , misbruikt en vervolgens alles weggeduwd en vergeten. Dit laatste ben ik pas enkele maanden geleden te weten gekomen...

De tien jaar die daarop volgde waren onbegrijpelijk voor mij in het moment. Ik was depressief met een glimlach. Niemand wist hiervan, zelfs ikzelf had het niet door. Onzekerheid en het verlies van vrouwelijkheid waren enorm en op een sterk onbewust niveau constant aanwezig.

Na een vijftal jaar ben ik de man waar ik nu nog mee samenben tegen gekomen. Hij stond op dat moment op een keerpunt in zijn leven en na jaren van zwaar op stap gaan en drinken wenste hij een serieuze relatie te beginnen. Hij heeft vanaf dag één open kaart gespeeld en is op elk moment oprecht en eerlijk gebleken. Echter bleek hij ook mijn spiegel te zijn, en wat ik van mezelf leerde kennen vond ik niet mooi en vooral doodeng.

Ik heb met hem velen soorten drugs leren kennen, echter zat ik met veel onbewuste en ongekende pijn en ben ik een tijd lang drugs gaan gebruiken als hoop om te leren communiceren , hij wenste een serieuze relatie, ik wenste avonturen en nieuwe ervaringen die ik naar mijn gevoel in mijn jeugd was misgelopen.

Ik kon moeilijk praten over seksualiteit en de relatie, zat vast over het al dan niet moeder willen worden en was bang van de toekomst. Wanneer een persoon uit angst handelt is het normaal dat het EGO enorm aanwezig is, en hoewel het ego nodig is geweest ter bescherming van de ik in crisis situaties als kind , opgroeiende , heb ik geleerd dat het uiteindelijk je groei saboteert.

In de voorbije vijf jaar heb ik eerst mis/gebruik gemaakt van alcohol , XTC, cannabis en zelfs een poging met Psylocobine om te zorgen dat ik beter werd in communiceren... Het laatste heeft echter gezorgd dat ik moest kijken naar mijn problemen, dat ik compleet vastzat , dat ik mezelf was kwijtgeraakt en al jaren gediscossieerd was van mezelf. Vanaf het trauma ondertussen tien jaar geleden was ik definitief mijn connectie met mijn vrouwelijkheid en zelfwaarde kwijtgeraakt, deze was al wankel heb ik geleerd door wat er tijdens mijn jeugd gebeurd was.

Het nemen van paddestoelen heeft me leren loskomen van mijn angstvallig vasthouden aan de realiteit die ik zag , die enge tunnelvisie , mijn vooroordelen over mezelf en alles in de wereld, het heeft me doen kijken naar mijn narcistisch gedrag en naar de pijn die ik mijn geliefden heb aangedaan.

Mijn eerste ervaring met moeder Ayahuasca , met begeleiding van mijn man, en mijn laatste trip. (Iets meer als een maand geleden nu) Hebben me laten zien hoe hard ik nog gevangen zat in mijn verdriet en angst, ik zat nog in mijn ervaring, en door middel van letterlijk de negatieve energie tijdens die trip van me weg te duwen, ben ik eindelijk vrij. Ik ben er nog niet, maar ik heb heel lang gehuild tijdens dat moment, oprechte geplaatste emoties ervaren, mijn vingers en lichaam waren volledig verkrampt en ik heb het kunnen vrijzetten. Er is nu zoveel meer rust en zelfrespect.

Ik kan oprecht zeggen dat mijn man en de natuur , de psychoactieve helende planten me hebben gered van een leven in angst en het verleden en toekomst. (En aanvullend in het voorbije halfjaar een therapeute)

Ik ervaar dat ik veel meer in het nu leef , maar ervaar dat ik nog zoekende ben, voel dat ik nog een paar zware trips kan verwachten en wens nog veel te leren van zij die deze middelen op zovelen andere manieren als helend hebben ervaren.

Ik ben op dit punt van mening , ik ervaar dat wanneer mensen op jonge of oudere leeftijd, bewust of onbewust in aanraking komen met drugs en drugsgebruik (drugsmisbruik) dat dit bijna altijd zijn redenen heeft die naar mijn mening terug te leiden zijn naar ervaringen , situaties , gebeurtenissen in de kinder -, jeugdjaren , welke vaak onverwerkt , weggeduwd of gewoonweg vergeten zijn. Het feit dat ik dit zo uitspreek is omdat ik dat bij mezelf maar ook heel veel mensen in mijn omgeving heb mogen inzien, ervaren. Het is geen causaal verband dat ik hier wens te leggen, noch iets wat ik wetenschappelijk kan onderbouwen , hoewel ik vrij zeker ben dat er genoeg over te vinden is. (Lezingen zoals Alan Watts bv)

Ik heb dit gedeeld omdat ik hoop dat er mensen zijn met gelijke ervaringen of inzichten, of mensen zijn die me misschien nog raad, tips, literatuur of enerlei wensen aan te raden.

Ik vecht nog regelmatig tegen mijn oude geconditioneerde gedragingen, maar ervaar ook al alle dagen oprecht gelukkig zijn. Ik herken mezelf in alles en iedereen rondom me en voel me praktisch nooit meer eenzaam.

Dank jullie allen voor het delen van zoveel prachtige tripreports, ervaringen en gedachten,

Dank jullie voor het lezen van mijn verhaal.

Met volle nederigheid kijk ik uit naar jullie reacties.

- Zet nooit een punt waar God een komma bedoelt had -

(Ik gebruik de gsm en wou een afbeelding bijvoegen, deze is nu als bijlage, het is een plant die ik met veel liefde heb laten groeien, de morning glory, elke dag een nieuwe start)

Ralou zei:

hoewel ik vrij zeker ben dat er genoeg over te vinden is.

Klik om te vergroten...

Ja joh, om maar even de stroming van de psychoanalyse te noemen en Freud nog maar eens in het gezicht te swaffelen. Lastig concreet te onderbouwen maar met de nodige nuance toch wel iets waar denk ik de meeste mensen zich in kunnen vinden.

Ralou zei:

Ik ervaar dat ik veel meer in het nu leef , maar ervaar dat ik nog zoekende ben, voel dat ik nog een paar zware trips kan verwachten en wens nog veel te leren van zij die deze middelen op zovelen andere manieren als helend hebben ervaren.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je vooral van jezelf leert maar in de juiste context kan het zeker meerwaarde hebben. Af en toe natuurlijk je rust nemen na iedere explosie aan informatie, niet teveel doorslaan in ultieme waarheden. Klinkt alsof je een interessante tijd tegemoet gaat. :')

Dat je zo beschermd bent opgegroeid zal ook wel ergens vandaan komen, de ultieme clichés. Onrecht en vertrouwen klinken als twee vrij centrale thema, iets waar wel meer mensen last van ervaren vrees ik. De aanvulling van een therapeut of in ieder geval iemand die gegrond staat in je leven lijkt mij ook wel een toevoeging met meerwaarde in de context.

Ralou zei:

Ik heb dit gedeeld omdat ik hoop dat er mensen zijn met gelijke ervaringen of inzichten, of mensen zijn die me misschien nog raad, tips, literatuur of enerlei wensen aan te raden.

Klik om te vergroten...

Ik wou voornamelijk even reageren omdat je vrij uitgebreid een vrij persoonlijk verhaal verteld wat niet vanzelfsprekend is. Er zullen geheid mensen zijn die kunnen relateren aan je verhaal en deze kunnen waarderen. Een gedachte die bij mij opkomt is dat een emotie soms simpelweg gevoeld moet kunnen worden. Ik vertel wel vaker aan mensen dat ze beter niet aan psychedelica kunnen als ze niet comfortabel zijn met huilen in bijzijn van een ander. Het klinkt in ieder geval wel alsof je een stukje ruimte hebt kunnen vinden wat mij wel fijn lijkt. Je klinkt wel gelukkig, geniet er van zou ik zeggen.

Ralou zei:

het is een plant die ik met veel liefde heb laten groeien, de morning glory, elke dag een nieuwe start

Klik om te vergroten...

Mooi plantje hoor, leuke kleur ook. Doet mij meteen denken aan de Haagwinde (wat ook wel 'de wilde variant van' wordt genoemd) die hier vol op in de omgeving groeit en vaak bestempeld wordt als onkruid. Niet dat ik het zou aanraden maar het greep mijn interesse al een beetje de laatste tijd.
https://www.eatweeds.co.uk/field-bindweed-convolvulus-arvensis
https://www.dmt-nexus.me/forum/default.aspx?g=posts&t=5791

Een paar hele korte opmerkingen (Ik realiseer me dat het wat kort door de bocht is- mogelijk later meer)
- Voor alles is het juiste moment. Je bent nooit te laat, maar altijd op tijd.
- I-Tjing: Een ware meester weet van elk materiaal iets te maken. Op willekeurig welk moment.

Wat een openhartig en indrukwekkend verhaal. Fijn te horen dat het nu zoveel beter met je gaat.

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt wat betreft het in aanraking komen met- en misbruiken van drugs. In mijn ogen begint iedereen met een trauma in deze wereld. Eerst ontbrak het ons aan niets (in de baarmoeder). En er was geen verschil tussen de wereld en onszelf en daarmee ook geen conflict. Dat kwijtraken moet wel iets met een klein kind doen. Ik denk eigenlijk dat we constant die staat van volmaaktheid - van voldoening - zoeken, maar het op al de verkeerde plekken zoeken, waaronder drugs.

@Ralou Wow! Wat een prachtig geschreven openhartig verhaal zeg! Ik ben er echt stil van. Bedankt voor het delen!

Heel mooi om te lezen hoe jouw man en jouw ervaringen met psychedelica/plant-medicijnen jouw zo hebben kunnen helpen en transformeren. Jouw verhaal is precies waarom ik me in wil zetten voor het DF en voor een maatschappij waarin dit soort middelen legaal gebruikt kunnen worden voor hun therapeutische waarde.

Knap dat je dit allemaal ontdekt hebt samen met je man en fijn dat het nu zoveel beter met je gaat. Ik ben heel benieuwd wat je verder allemaal nog op je weg naar geluk gaat tegenkomen. En als je nog bijzondere trips meemaakt zou een trip-reportje ook welkom zijn

Ralou zei:

Na veel te hebben rondgekeken en gelezen, door af en toe te reageren merk ik dat deze gemeenschap op het DF een enorm warme en open plek is waar veel verhalen gedeeld worden , welke in het dagelijks leven snel bestempeld of beoordeeld zouden worden.

Klik om te vergroten...

Wat een leuk compliment voor ons als "community"! Ben ik het natuurlijk volledig mee eens!

Anyways welkom bij het bijzondere, vreemde maar oh zo interessante Drugs Forum!

Jmths zei:

Ja joh, om maar even de stroming van de psychoanalyse te noemen en Freud nog maar eens in het gezicht te swaffelen. Lastig concreet te onderbouwen maar met de nodige nuance toch wel iets waar denk ik de meeste mensen zich in kunnen vinden.

Ik denk dat je vooral van jezelf leert maar in de juiste context kan het zeker meerwaarde hebben. Af en toe natuurlijk je rust nemen na iedere explosie aan informatie, niet teveel doorslaan in ultieme waarheden. Klinkt alsof je een interessante tijd tegemoet gaat. :')

Dat je zo beschermd bent opgegroeid zal ook wel ergens vandaan komen, de ultieme clichés. Onrecht en vertrouwen klinken als twee vrij centrale thema, iets waar wel meer mensen last van ervaren vrees ik. De aanvulling van een therapeut of in ieder geval iemand die gegrond staat in je leven lijkt mij ook wel een toevoeging met meerwaarde in de context.

Ik wou voornamelijk even reageren omdat je vrij uitgebreid een vrij persoonlijk verhaal verteld wat niet vanzelfsprekend is. Er zullen geheid mensen zijn die kunnen relateren aan je verhaal en deze kunnen waarderen. Een gedachte die bij mij opkomt is dat een emotie soms simpelweg gevoeld moet kunnen worden. Ik vertel wel vaker aan mensen dat ze beter niet aan psychedelica kunnen als ze niet comfortabel zijn met huilen in bijzijn van een ander. Het klinkt in ieder geval wel alsof je een stukje ruimte hebt kunnen vinden wat mij wel fijn lijkt. Je klinkt wel gelukkig, geniet er van zou ik zeggen.

Mooi plantje hoor, leuke kleur ook. Doet mij meteen denken aan de Haagwinde (wat ook wel 'de wilde variant van' wordt genoemd) die hier vol op in de omgeving groeit en vaak bestempeld wordt als onkruid. Niet dat ik het zou aanraden maar het greep mijn interesse al een beetje de laatste tijd.
https://www.eatweeds.co.uk/field-bindweed-convolvulus-arvensis
https://www.dmt-nexus.me/forum/default.aspx?g=posts&t=5791

Klik om te vergroten...

Zie eens aan, ik heb een chalet, houten blokhut in een natuurgebied in Vlaanderen en rondom mij zeeën van haagwinde, me al regelmatig vragen bij gesteld. Interessant! Mocht ik er iets mee uitvoeren zal ik dit zeker delen, en wederzijds ervaring altijd welkom

Ivm wat je zei omtrent emoties denk ik dat het altijd qua setting belangrijk is dat je de persoon kunt vertrouwen bij wie je bent zodat je je veilig voelt tijdens het trippen en daardoor ook je ten volste vrij kan zetten in je trip (zoals je zei, om je emoties überhaupt te durven tonen binnen je EGO, laat staan om ervan los te komen), emoties zijn imo als een schijf, een extern aspect, dat is niet wie je bent als mens, maar wanneer je je associeert met het niet hebben of kunnen ervaren van bepaalde emoties zorgt dit dat je gevangen raakt in dat bepaalde ego, door het te mogen ervaren bv via paddestoelen en vervolgens te zien dat je niet je emoties bent kun je er van vrijkomen.

Mindless zei:

Wat een openhartig en indrukwekkend verhaal. Fijn te horen dat het nu zoveel beter met je gaat.

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt wat betreft het in aanraking komen met- en misbruiken van drugs. In mijn ogen begint iedereen met een trauma in deze wereld. Eerst ontbrak het ons aan niets (in de baarmoeder). En er was geen verschil tussen de wereld en onszelf en daarmee ook geen conflict. Dat kwijtraken moet wel iets met een klein kind doen. Ik denk eigenlijk dat we constant die staat van volmaaktheid - van voldoening - zoeken, maar het op al de verkeerde plekken zoeken, waaronder drugs.

Klik om te vergroten...

Prachtige aanvulling. Ik zou het zover willen brengen dat het mogelijk al gestart is van voor de baarmoeder. Maar dat is misschien interessant voor een ander topic Het feit echter dat je je hele leven zoekt naar die volmaaktheid, naar gelukkig zijn duidt erop dat de mens, het wezen van nature uit die staat heeft mogen ervaren en dus wel degelijk weet waarna het opzoek is.

Ralou zei:

Prachtige aanvulling. Ik zou het zover willen brengen dat het mogelijk al gestart is van voor de baarmoeder. Maar dat is misschien interessant voor een ander topic Het feit echter dat je je hele leven zoekt naar die volmaaktheid, naar gelukkig zijn duidt erop dat de mens, het wezen van nature uit die staat heeft mogen ervaren en dus wel degelijk weet waarna het opzoek is.

Klik om te vergroten...

Yes!

Dat is het denk ik ook: we zoeken geluk, want we weten dat het mogelijk is. Als we dat niet wisten, waarom zouden we er dan naar streven?

Wat betreft dat we voor de baarmoeder al een trauma hebben: bedoel je daar dan vorige levens mee?

Ik heb daar wat dat betreft geen herinnering van en dus geen ervaring mee. Al geloof ik er stiekem wel in.

Mindless zei:

Yes!

Dat is het denk ik ook: we zoeken geluk, want we weten dat het mogelijk is. Als we dat niet wisten, waarom zouden we er dan naar streven?

Wat betreft dat we voor de baarmoeder al een trauma hebben: bedoel je daar dan vorige levens mee?

Ik heb daar wat dat betreft geen herinnering van en dus geen ervaring mee. Al geloof ik er stiekem wel in.

Klik om te vergroten...

Ja inderdaad , vorige levens, maar ook trauma welke overgedragen wordt via generaties.

- Zombie - Cranberries - In your head... They are still fighting -

Ik persoonlijk heb er nog geen hernneringen van, ben daar al wel heel veel mee bezig geweest, en al gezien dat het dus mogelijk is.
In een van mijn trips wel een mogelijk gelijkaardige ervaring gehad - ergens halverwege trip (McKennaii, +/- 2 gr droog)

ik had geaccepteerd dat ik werd opgegeten door een spinachtig wezen waarop volgend ik enkele seconden oog in oog kwam te staan met de Green man (oa symbool voor wedergeboorte)(tekening 1) om vervolgens gestuurd te worden naar een zwarte soort heelal achtig ruimt waar ik een oneindigende lijn met een soort van dia s zag, uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat elk van de dia's een leven, realiteit representeerde, toen ik namelijk op een dia mentaal inzoemde werd ik doorheen het leven van een vrouw gezogen tot haar dood.

(Het eerste deel van deze trip begon in een soort hel waarbij acceptatie ook mijn vrijheid betekende. )(Tekening 2 - de blauwe spiraal was mijn perspecief)

Dus ja, ik ben een zeker van dat we trauma's meekrijgen over levens heen, vermits ik geloof dat elk van die dia s een mogelijke realiteit van mezelf was, ook wel omdat ik steeds meer leef dat iedereen effectief één is en uiteindelijk niet is.

Ralou zei:

Ik heb dit gedeeld omdat ik hoop dat er mensen zijn met gelijke ervaringen of inzichten, of mensen zijn die me misschien nog raad, tips, literatuur of enerlei wensen aan te raden.
''Mijn zoektocht naar gelukkig zijn''

Klik om te vergroten...

-> in de hardcore wereld kan je met 100% zekerheid andere mensen vinden met dezelfde ervaringen! (:

Bedankt voor het delen van je verhaal!
Ik ben het zeker mee eens dat het eigenlijk altijd door bepaalde gebeurtenissen of ervaringen komt dat mensen naar de drugs grijpen.

Mindless zei:

Wat een openhartig en indrukwekkend verhaal. Fijn te horen dat het nu zoveel beter met je gaat.

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt wat betreft het in aanraking komen met- en misbruiken van drugs. In mijn ogen begint iedereen met een trauma in deze wereld. Eerst ontbrak het ons aan niets (in de baarmoeder). En er was geen verschil tussen de wereld en onszelf en daarmee ook geen conflict. Dat kwijtraken moet wel iets met een klein kind doen. Ik denk eigenlijk dat we constant die staat van volmaaktheid - van voldoening - zoeken, maar het op al de verkeerde plekken zoeken, waaronder drugs.

Klik om te vergroten...

Ralou zei:

Prachtige aanvulling. Ik zou het zover willen brengen dat het mogelijk al gestart is van voor de baarmoeder. Maar dat is misschien interessant voor een ander topic Het feit echter dat je je hele leven zoekt naar die volmaaktheid, naar gelukkig zijn duidt erop dat de mens, het wezen van nature uit die staat heeft mogen ervaren en dus wel degelijk weet waarna het opzoek is.

Klik om te vergroten...

We waren perfect vóór we waren geboren. Toen kregen we de grootste trauma ooit en dat heet geboren worden. Ook het meest dodelijke trauma trouwens, want we gaan er allemaal aan dood. Maar weet je wat het mooie is?
Als we dood zijn, zijn we precies weer zoals we we waren vóór onze geboorte .

Mezelf zei:

Maar weet je wat het mooie is?
Als we dood zijn, zijn we precies weer zoals we we waren vóór onze geboorte .

Klik om te vergroten...

Dat hangt er dus nog maar vanaf of we meerdere levens hebben of niet.

Indrukwekkend! Zeker. Al even later dan de TS en een aantal reacties, ik kan voor een aanzienlijk gedeelte meevoelen.
Alleen, ik kan niet meegaan in " andere, of vroegere levens".

Stof zijt gij.
Uit stof zijt gij gekomen.
Tot stof zult gij wederkeren.

Zo staat het geschreven, en met deze zin is er volgens mij géén ruimte voor " een volgend leven".
De verschillende visies hierover vind ik wel interessant.
Maar daar stopt het.

Mindless zei:

Dat hangt er dus nog maar vanaf of we meerdere levens hebben of niet.

Klik om te vergroten...

Ahh heerlijk , kippenvel krijg ik van dergelijke gesprekken.

Het hangt er zelfs van af of we wel zijn... Maar das een heel ander paar mouwen...

Mindless zei:

Dat hangt er dus nog maar vanaf of we meerdere levens hebben of niet.

Klik om te vergroten...

Klopt! Als er geen meerdere levens zijn, keren we terug naar wat we waren voor de geboorte. Keren we terug naar "niks"

Ralou zei:

Ahh heerlijk , kippenvel krijg ik van dergelijke gesprekken.

Het hangt er zelfs van af of we wel zijn... Maar das een heel ander paar mouwen...

Klik om te vergroten...

Toch wel een beetje van het zelfde laken een pak hoor

Mezelf zei:

Klopt! Als er geen meerdere levens zijn, keren we terug naar wat we waren voor de geboorte. Keren we terug naar "niks"

Toch wel een beetje van het zelfde laken een pak hoor

Klik om te vergroten...

wel ik word hier heel gelukkig van , dus dank jullie bij mijn zoektocht!

(Humor van de bovenste of onderste plank... Maar goed... Genoeg onderbroekenlol hier :'p)

Mezelf zei:

Als we dood zijn, zijn we precies weer zoals we we waren vóór onze geboorte .

Klik om te vergroten...

Een omelet wordt nooit meer een vers ei (oud Chinees spreekwoord)
(ik stop voor vandaag met 'wijsheden'

Karentje zei:

Waw ben echt ontroerd door je verhaal! Vind het ook heel moedig dat je het hier post! Heb zelf ook best lastige jeugd gehad waar ik littekens van meedraag. En ja uiteindelijk ook bij drugs uitgekomen.. Als ik je verhaal lees zou ik ook psychedelica moeten uitproberen. Weet zeker dat er nog redelijk wat onderbewust speelt bij mij.. Misschien kan ik er dan ook meer inzicht in krijgen en dingen loslaten..

Klik om te vergroten...

Wat een prachtige reactie @Karentje , ik zou niemand mijn eigen pad aanraden , maar deel graag wat me allemaal geholpen heeft toen ik blind was en veel in dezelfde loops, gedragspatronen bleef komen.

Psychedelica was een van de belangrijkste onderdelen op mijn pad tot nu toe en zal daar de komende tijd zeker nog een belangrijke rol in blijven spelen, echter heb ik dit nooit gebruikt met het idee dat het zonder niet zou lukken. Het is zoals bij de therapeute , maar dan krijg je heel veel sessies in een keer en is het aan jou om de lessen die je getoond worden te zien, proberen te begrijpen.

Ik mag hieruit opmaken dat jijzelf geen ervaring nog hebt met psychedelica?

Ik weet bijvoorbeeld dat ik Ayahuasca meer dan anderhalf jaar heb uitgesteld, het is een intuïtief aspect geweest deels. Ik besefte dat ik die tijd nodig had om mij mentaal voor te bereiden, om te groeien in kennis omtrent de helende planten, om gekend te worden in het leren begrijpen van de mildere trips op Psylocobine en deze te verwerken, en ondertussen heel veel te lezen over filosofie, wetenschap, meditatie, geloof en alles wat me kon helpen om mezelf beter te begrijpen.

Tot slot ben ik ook begonnen naar een therapeute te gaan, dit bleek echter aanvullend te zijn, nog een extra andere perspectief zeg maar, naast het mijne en die van de verschillende planten.

Uiteindelijk heb ik de trip aangedurfd , samen met een betrouwbare sitter. (In mijn geval mijn man waarmee ik praktisch al mijn trips heb gedaan) De trip bleek alsnog enorm heftig , maar de enorme lessen die je eruit haalt , dat was me nog niet gelukt op tien weken intensieve therapie.

Het is zeker de moeite om jezelf meer in te verdiepen en als je vragen hebt mag je deze gerust stellen aan mij of hier op het forum, waar je zeker en vast veel steun en antwoord zal vinden

Ralou zei:

Wat een prachtige reactie @Karentje

Ik mag hieruit opmaken dat jijzelf geen ervaring nog hebt met psychedelica?

Klik om te vergroten...

Ik heb wel al lsa genomen en 2C-B FLY. Dat zijn volgens mij psychedelica. Maar nooit geen hallucinaties gehad daarvan. Ik denk dat ik zoiezo niet heel gevoelig ben aan visuals. Ik zou wel eens lsd of paddenstoelen willen proberen, maar heb geen tripsitter voor de moment en ik woon in België.