John Lennox is zijn eigen persoon toch.
![:)]()
Ik ben bijvoorbeeld ook niet zo'n fan van het Christendom, maar er zijn genoeg Christelijken die dingen zeggen die de moeite waard zijn om naar te luisteren. Met name sommige Christelijke wetenschappers vind ik interessant. Uiteraard ook sommige atheïstische wetenschappers.
Dat filmpje liet mij in ieder geval goed nadenken en reflecteren en daar gaat het om.
![:)]()
Klopt, maar dit argument wordt geregeld aangedragen om te zeggen dat het daarom geen zin heeft om dit verder te onderzoeken. Omdat we maar 'mensen', doorontwikkelde "apen" zijn. En dat we misschien - als we geluk hebben - antwoorden krijgen na de dood. Mijn reactie hierop is dat we niet de menselijke geest zijn, maar een menselijke geest hébben. De menselijke geest (denken) is in mijn ogen een soort gereedschap en inderdaad, niet het juiste gereedschap voor het stellen van existentiële vragen. Het denken is gereedschap om de wereld in zijn details te leren kennen. Onder andere dus via de wetenschappen. Bewustzijn zelf is het "gereedschap" om bewustzijn te leren kennen.
Hopelijk kunnen de truffels je wat laten zien.
![:)]()
Paddo's (zelfde werkzame stof) hebben mij in eerste instantie doen laten twijfelen aan mijn wereldbeeld waar alleen de fysiek aantoonbare wereld bestaat. Daar is mijn spiritualiteit vervolgens uit voortgekomen. Ook een groot spiritueel ego helaas, waar ik tot op de dag van vandaag aan werk. Het is denk ik heel belangrijk om wel kritisch te blijven en ook niet teveel door te schieten in gevoel.
Maar ik moet ook benadrukken, dat als ik het over bewustzijn en het ervaren daarvan heb, dat ik een zeer simpel fenomeen bedoel, ondanks de vele woorden waarmee ik het vaak beschrijf. Dat is die paradox ook waar jij het over hebt. Grootse spectaculaire ervaringen op psychedelica zijn het niet. Niet waar ik op doel in ieder geval. Dat is ook waarom de echte revelaties vaak in de nasleep van een trip komen denk ik. En in de dagen, weken, maanden daarna. Het is een heel subtiel iets dat in diepe stilte ervaren wordt. Alle "vuurwerk" ervaren op psychedelica is imo precies wat het woord 'psychedelica' betekent: geestelijke manifestatie. Maar wat is het dat deze manifestatie ziet? Dat is de vraag van bewustzijn aan bewustzijn.
Uiteraard, dat alles is slechts mijn mening.
Als ik eerlijk ben, weet ik niet wat er na de dood gebeurd. Ik heb wel een vermoeden dat het niet gewoon over is, want niet bewust zijn is geen ervaring. Je kunt niet bewust zijn van geen bewustzijn, want dan is het immers bewust zijn. (snap je hem nog
![:laughing:]()
). En aangezien wij nu bewust zijn én dit bewustzijn bij onderzoeken eeuwig (buiten tijd en ruimte, zonder begin en einde) blijkt te zijn... De vorm waarin een eventueel bewustzijn na de dood zou verschijnen is denk ik onmogelijk te zeggen. Voor hetzelfde ben ik dan een wezen met compleet andere zintuigen en dus een totaal andere wereld (de zintuiglijke waarneming is onze wereld is mijn overtuiging).
Boeddhisten zeggen dat na verlichting reïncarnatie stopt en "je" terugkeert naar puur bewustzijn. Ik weet niet of dat waar is en hoe ik überhaupt kan weten dat dat zo is.
Naar aanleiding van bovenstaande, de zienswijze van " is er leven na de dood ", vind ik, dat juist dit vraagstuk zeeeer spirituele kanten heeft, ik wil hierover toch wel het een en ander zeggen.
( mijn eerdere post hierover is....in de spirituele mist verdwenen)
Over deze vraag komen volgens mij een aantal wezenlijke elementen/ vraagstukjes an sich aan de orde.
Allereerst. Is er leven na de dood?
Wat is dat nou precies het stadium "dood"?
Wat laten wij met ons stoffelijk omhulsel gebeuren als het eenmaal zover is?
Laten wij ons begraven, cremeren,, of schenken wij datgene wat is overgebleven aan de wetenschap?
Wat mijzelf betreft heb ik op deze vraagstukken de navolgende antwoorden:
Als ik eenmaal met ademen ben gestopt, en door een arts ben doodverklaard, ga ik ervan uit, dat ik op dit moment als in een zeer diepe slaap verkeer.
Mijn zintuigen werken immers niet meer, dus kan ik niets meer waarnemen.
En, deze toestand verandert zich niet meer.
Na verloop van tijd valt ons overschot in uiteindelijk stofdeeltjes uiteen.
In de bijbel staat " uitbstof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren ". Een waarheid als een koe, nietwaar?
Ik ben dus in diepe slaap, merk niets meer, ervaar niets meer.
Waarheen de ziel zal reizen, is totnogtoe voor ieder een een raadsel. Nog altijd.
Ikzelf ben an sich niet bang voor de dood.
Eerder wel voor het laatste traject daartoe.
Ik heb mensen ontiegelijk verschrikkelijk veel zien lijden.
Ander en gleden zó vanuit hun slaap, in de eeuwige slaap . Zonder klaarblijkelijk ook maar iets te hebben gemerkt .
Ikzelf heb voor crematie gekozen.
Ik wil, dat alles goed, en schoon opgeruimd wordt.
Mijn as mag dan verspreid worden
Ik wil per se niet dat anderen de zorg krijgen om een graf in goede staat te houden.
Nee, over is over.
Donor worden wil ik niet. Ik heb hier eenvoudig geen goed gevoel over, dus dat gaat niet gebeuren.
Heb ik later enig donorweefsel nodig, dan zal ik dit weigeren. Geeft mijn lijf het op, het zij zo. Dan houdt heel simpel alles op...
Ik ben op zich benieuwd of er idd een brug in zicht komt, es Siret, en, of Ik daar overheen kan komen, terwijl mijn aardse daden gewogen worden.
Of, moet ik eerst naar de Vreeman, Charon, die mij over de rivier de Styx zal zetten, om mijn weg door de onderwereld langs uiteindelijk Hades te kunnen vervolgen? Langs de hond met drie koppen, die probeert om Je te verscheuren? Gaat dat lukken?
Of: is er echt niets dan donkerte, en rust, omdat Het is Volbracht?
Ik heb geen idee .
Ik heb de indruk, dat in elk geval er geen contact meer mogelijk is met eerder overledenen.
Die indruk heb ik, omdat ik enkele zeer goede vrienden verloren heb, die als het moge Lijk zou zijn, gegarandeerd contact met mij zouden hebben opgenomen.
Ergo:
Leef, beste mensen.
Leef, en maak ervan, wat je kunt!
Want:
JE HEBT ER MAAR ÉÉN .
MEER KRIJG JE NIET.