#1
Inderdaad, misschien wel door iets. Of misschien "maakt" het universum zichzelf.Waarom moet het altijd allemaal 'gemaakt' zijn door 'iemand'?
Heeft God ooit iemand te hulp gekomen?
80 antwoorden
34 weergaven
18-5-2026
#2
Ik geloof dus niet in " het gemaakt zijn ".
Nee.
Ik geloof in Darwin. Evolutie ,dus.
Wij hoeven niet te discussiëren over het topic, maar, wij kunnen wél onze ideeën uitwisselen zoals Mindless al heeft aangegeven.
Bij een discussie probeer je een ander van jouw gelijk inzake vraagstukken te overtuigen, met zo mogelijk steekhoudende argumenten.
Dit is hier niet aan de orde vind ik.
Het uitwisselen van hoe men tegen bepaalde gevallen aankijkt.
Dáár gaat het om hier.
Wat mij betreft.
Nee.
Ik geloof in Darwin. Evolutie ,dus.
Wij hoeven niet te discussiëren over het topic, maar, wij kunnen wél onze ideeën uitwisselen zoals Mindless al heeft aangegeven.
Bij een discussie probeer je een ander van jouw gelijk inzake vraagstukken te overtuigen, met zo mogelijk steekhoudende argumenten.
Dit is hier niet aan de orde vind ik.
Het uitwisselen van hoe men tegen bepaalde gevallen aankijkt.
Dáár gaat het om hier.
Wat mij betreft.
#3
Ikzelf ontken evolutie niet. Maar wellicht sluit evolutie niet per se intelligent design uit. Dat evolutie en opbouwende complexiteit "ontworpen" zijn vanuit een intelligentie, niet vanuit willekeur.
Dit principe wordt in dit filmpje uitgelegd:
Altijd leuk om over na te denken. Vooral het mandelbrot voorbeeld spreekt tot de verbeelding vind ik. In de comments wel weer een hoop boze mensen. Dat vind ik altijd jammer. Iemand die een ander standpunt aanneemt, dingen in twijfel trekt en dan een hele hoop mensen er meteen bovenop.
Dit principe wordt in dit filmpje uitgelegd:
Altijd leuk om over na te denken. Vooral het mandelbrot voorbeeld spreekt tot de verbeelding vind ik. In de comments wel weer een hoop boze mensen. Dat vind ik altijd jammer. Iemand die een ander standpunt aanneemt, dingen in twijfel trekt en dan een hele hoop mensen er meteen bovenop.
#4
Vele die ervaring hebben met ayahuasca beschrijven dat 'god' tot hun sprak in een onbeschrijfelijke en soort van telepathische manier (ik herken dit wel uit dmt trips zoals @Neo-Shulginist omschrijft).
Men spreekt dan niet van God maar van moeder aarde. Oftewel, mother ayahuasca.
Zij omschrijven God allemaal als een vrouwelijke energie.
Zelf heb ik nog geen ervaring met ayahuasca, maar het staat zeker op m'n verlanglijstje.
Men spreekt dan niet van God maar van moeder aarde. Oftewel, mother ayahuasca.
Zij omschrijven God allemaal als een vrouwelijke energie.
Zelf heb ik nog geen ervaring met ayahuasca, maar het staat zeker op m'n verlanglijstje.
#5
Sorry ik was ff in gesprek met een engel die te high was!
Ik hoop dat je nu ziet dat ik zeker mijn hulp aanbied!
24/7 Have no fear, God is here!
Ik hoop dat je nu ziet dat ik zeker mijn hulp aanbied!
24/7 Have no fear, God is here!
#6
Ik ken het gevoel van op ontploffen staan goed. Een intense geestelijke en soms ook lichamelijke onrustigheid. In het verleden, maar ook zeker nu nog weleens was/is dat voor mij geregeld reden genoeg om niet te mediteren. In mijn ogen ben ik dan te onrustig om stil te zitten mediteren. Maar dit is denk ik een afleiding van de geest (je gedachten) om niet naar die onrustigheid te hoeven kijken. Want hoe kan die onrustigheid te intens zijn om naar te kijken? Het is er immers al. Het is al draaglijk, want ik verdraag het al. Als het echt onverdraaglijk was, dan verdroeg ik het niet. Ik beslis alleen vaak om de andere kant op te kijken. Maar in plaats daarvan kan ik er ook naar kijken. Zelfs er tegen "zeggen": 'je mag nog intenser worden, het maakt mij niet uit'. Elke keer dat ik dat oprecht en met overgave doe, dan ervaar ik juist dat het heel goed draaglijk is. En dat het de weerstand tegen het gevoel was die het in mijn beleving ondraaglijk liet lijken. Het was gewoon weer een laag van gevoelens die naar de oppervlakte kwam om gevoeld en losgelaten te kunnen worden.Dat simpele wat jij noemt, ik weet precies wat je bedoeld. Ik kan dat voelen, ook zonder drugs. Als ik gewoon stil zit en alles laat binnen komen. Ik kan er geen worden aan geven en het niet omschrijven. Bovendien blijft het erg ver weg en ongrijpbaar. Heb altijd al een hele zware drang gehad om dit verder te onderzoeken. Maar ivm mentale klachten maar van de drugs afgebleven. En mediteren gaat nog moeilijk omdat ik nog een beetje op ontploffen sta. Maar in de toekomst ga ik hier zeker verder naar op zoek. Zonder mijzelf te verliezen hopelijk.
Ik sympathiseer dus met het denken dat het ondraaglijk kan lijken en dat meditatie daarom vaak onmogelijk lijkt. Maar meditatie is natuurlijk niet gelimiteerd tot het aanschouwen van comfortabele gevoelens. Ook de (zeer) oncomfortabele moeten kunnen worden gevoeld, want wat is meditatie anders waard? Deze video legt dit op een simpele luchtige manier uit:
Misschien dat het helpt om het zo te zien.
#7
Toch wel, t is toch elke keer weer een hemels mirakel om heelhuids thuis aan te komen na zo'n psy-feestje.
#8
Ik geloof niet in een god (wel dat er leven na de dood is).
Nou ik zat x jaren geleden echt in zware geldnood.
Ik liep de trap af om mijn hond uit te gaan laten en in gedachte zei ik : please God help me Ik moet echt wat geld hebben.![:clapping1:]()
(ja ik ben zo iemand die alleen in extreme situaties zoiets roept) ![^_^]()
Geloof het of niet maar ik zette 2 stappen buiten en vond €35 aan briefgeld opgevouwen op de grond liggen!!.
Dus ja noem het toeval of niet voor mij was God mij toen te hulp gekomen.
Heb het daarna nog vaak in gedachte gezegd weer maar nooit meer iets gevonden helaas![:tearsofjoy:]()
![:tearsofjoy:]()
![:tearsofjoy:]()
Nou ik zat x jaren geleden echt in zware geldnood.
Ik liep de trap af om mijn hond uit te gaan laten en in gedachte zei ik : please God help me Ik moet echt wat geld hebben.
Geloof het of niet maar ik zette 2 stappen buiten en vond €35 aan briefgeld opgevouwen op de grond liggen!!.
Dus ja noem het toeval of niet voor mij was God mij toen te hulp gekomen.
Heb het daarna nog vaak in gedachte gezegd weer maar nooit meer iets gevonden helaas
#9
Godverdomme!
Was ik mijn 35 flappen dus opstraat verloren....![:sweat:]()
Heb het geld goed besteed..!
#10
Godverdomme!
Was ik mijn 35 flappen dus opstraat verloren....![:sweat:]()
Was ik mijn 35 flappen dus opstraat verloren....
#11
John Lennox is zijn eigen persoon toch.Ik ben bijvoorbeeld ook niet zo'n fan van het Christendom, maar er zijn genoeg Christelijken die dingen zeggen die de moeite waard zijn om naar te luisteren. Met name sommige Christelijke wetenschappers vind ik interessant. Uiteraard ook sommige atheïstische wetenschappers.
Dat filmpje liet mij in ieder geval goed nadenken en reflecteren en daar gaat het om.
Klopt, maar dit argument wordt geregeld aangedragen om te zeggen dat het daarom geen zin heeft om dit verder te onderzoeken. Omdat we maar 'mensen', doorontwikkelde "apen" zijn. En dat we misschien - als we geluk hebben - antwoorden krijgen na de dood. Mijn reactie hierop is dat we niet de menselijke geest zijn, maar een menselijke geest hébben. De menselijke geest (denken) is in mijn ogen een soort gereedschap en inderdaad, niet het juiste gereedschap voor het stellen van existentiële vragen. Het denken is gereedschap om de wereld in zijn details te leren kennen. Onder andere dus via de wetenschappen. Bewustzijn zelf is het "gereedschap" om bewustzijn te leren kennen.
Hopelijk kunnen de truffels je wat laten zien.Paddo's (zelfde werkzame stof) hebben mij in eerste instantie doen laten twijfelen aan mijn wereldbeeld waar alleen de fysiek aantoonbare wereld bestaat. Daar is mijn spiritualiteit vervolgens uit voortgekomen. Ook een groot spiritueel ego helaas, waar ik tot op de dag van vandaag aan werk. Het is denk ik heel belangrijk om wel kritisch te blijven en ook niet teveel door te schieten in gevoel.
Maar ik moet ook benadrukken, dat als ik het over bewustzijn en het ervaren daarvan heb, dat ik een zeer simpel fenomeen bedoel, ondanks de vele woorden waarmee ik het vaak beschrijf. Dat is die paradox ook waar jij het over hebt. Grootse spectaculaire ervaringen op psychedelica zijn het niet. Niet waar ik op doel in ieder geval. Dat is ook waarom de echte revelaties vaak in de nasleep van een trip komen denk ik. En in de dagen, weken, maanden daarna. Het is een heel subtiel iets dat in diepe stilte ervaren wordt. Alle "vuurwerk" ervaren op psychedelica is imo precies wat het woord 'psychedelica' betekent: geestelijke manifestatie. Maar wat is het dat deze manifestatie ziet? Dat is de vraag van bewustzijn aan bewustzijn.
Uiteraard, dat alles is slechts mijn mening.
Als ik eerlijk ben, weet ik niet wat er na de dood gebeurd. Ik heb wel een vermoeden dat het niet gewoon over is, want niet bewust zijn is geen ervaring. Je kunt niet bewust zijn van geen bewustzijn, want dan is het immers bewust zijn. (snap je hem nog). En aangezien wij nu bewust zijn én dit bewustzijn bij onderzoeken eeuwig (buiten tijd en ruimte, zonder begin en einde) blijkt te zijn... De vorm waarin een eventueel bewustzijn na de dood zou verschijnen is denk ik onmogelijk te zeggen. Voor hetzelfde ben ik dan een wezen met compleet andere zintuigen en dus een totaal andere wereld (de zintuiglijke waarneming is onze wereld is mijn overtuiging).
Boeddhisten zeggen dat na verlichting reïncarnatie stopt en "je" terugkeert naar puur bewustzijn. Ik weet niet of dat waar is en hoe ik überhaupt kan weten dat dat zo is.
Naar aanleiding van bovenstaande, de zienswijze van " is er leven na de dood ", vind ik, dat juist dit vraagstuk zeeeer spirituele kanten heeft, ik wil hierover toch wel het een en ander zeggen.
( mijn eerdere post hierover is....in de spirituele mist verdwenen)
Over deze vraag komen volgens mij een aantal wezenlijke elementen/ vraagstukjes an sich aan de orde.
Allereerst. Is er leven na de dood?
Wat is dat nou precies het stadium "dood"?
Wat laten wij met ons stoffelijk omhulsel gebeuren als het eenmaal zover is?
Laten wij ons begraven, cremeren,, of schenken wij datgene wat is overgebleven aan de wetenschap?
Wat mijzelf betreft heb ik op deze vraagstukken de navolgende antwoorden:
Als ik eenmaal met ademen ben gestopt, en door een arts ben doodverklaard, ga ik ervan uit, dat ik op dit moment als in een zeer diepe slaap verkeer.
Mijn zintuigen werken immers niet meer, dus kan ik niets meer waarnemen.
En, deze toestand verandert zich niet meer.
Na verloop van tijd valt ons overschot in uiteindelijk stofdeeltjes uiteen.
In de bijbel staat " uitbstof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren ". Een waarheid als een koe, nietwaar?
Ik ben dus in diepe slaap, merk niets meer, ervaar niets meer.
Waarheen de ziel zal reizen, is totnogtoe voor ieder een een raadsel. Nog altijd.
Ikzelf ben an sich niet bang voor de dood.
Eerder wel voor het laatste traject daartoe.
Ik heb mensen ontiegelijk verschrikkelijk veel zien lijden.
Ander en gleden zó vanuit hun slaap, in de eeuwige slaap . Zonder klaarblijkelijk ook maar iets te hebben gemerkt .
Ikzelf heb voor crematie gekozen.
Ik wil, dat alles goed, en schoon opgeruimd wordt.
Mijn as mag dan verspreid worden
Ik wil per se niet dat anderen de zorg krijgen om een graf in goede staat te houden.
Nee, over is over.
Donor worden wil ik niet. Ik heb hier eenvoudig geen goed gevoel over, dus dat gaat niet gebeuren.
Heb ik later enig donorweefsel nodig, dan zal ik dit weigeren. Geeft mijn lijf het op, het zij zo. Dan houdt heel simpel alles op...
Ik ben op zich benieuwd of er idd een brug in zicht komt, es Siret, en, of Ik daar overheen kan komen, terwijl mijn aardse daden gewogen worden.
Of, moet ik eerst naar de Vreeman, Charon, die mij over de rivier de Styx zal zetten, om mijn weg door de onderwereld langs uiteindelijk Hades te kunnen vervolgen? Langs de hond met drie koppen, die probeert om Je te verscheuren? Gaat dat lukken?
Of: is er echt niets dan donkerte, en rust, omdat Het is Volbracht?
Ik heb geen idee .
Ik heb de indruk, dat in elk geval er geen contact meer mogelijk is met eerder overledenen.
Die indruk heb ik, omdat ik enkele zeer goede vrienden verloren heb, die als het moge Lijk zou zijn, gegarandeerd contact met mij zouden hebben opgenomen.
Ergo:
Leef, beste mensen.
Leef, en maak ervan, wat je kunt!
Want:
JE HEBT ER MAAR ÉÉN .
MEER KRIJG JE NIET.
#12
Op zich vind ik het zeer interessant, hoe anderen hier denken over het einde, als we gestopt zijn met ademen, en ons brein niet meer actief is.
De ziel, die zou er nog moeten zijn.
Maar, welke entiteit is dat dan.
Waar gaat deze heen.
Is er nog een " bewustzijn " in deze entiteit.
Hor denken jullie hierover?
De ziel, die zou er nog moeten zijn.
Maar, welke entiteit is dat dan.
Waar gaat deze heen.
Is er nog een " bewustzijn " in deze entiteit.
Hor denken jullie hierover?
#13
Interessante post, Mindless.
Maar, ik heb niet bedoeld dat ik aanneem, dat er een :ziel" of "entiteit" is, ik vraag het mij alleen af.
Als ik de visie van een goede kennis erover beluister, dan ben ik eerst geneigd, om in lachen uit te barsten.
Maar, misschien is dat lachen om deze visie wel volkomen misplaatst, omdat deze kennis later, alsnog gelijk zou kunnen hebben...
Ik heb elders deze visie al eens neergezet, ik noem hem hier toch nog even.
Deze kennis zegt:
Je mag een lichaam nooit cremeren. Dat wil zeggen, niet zo snel als dat dit nu gebeurt.
Want, de ziel is nog niet op reis, en zij zal dus bij het ver Assen veel pijn lijden.
Er zou een maand minstens! tussen moeten zitten.
Zeg nu zelf. Wat een een visie is dit!
Hoe kan een ziel nou nog pijn lijden, als de zintuiglijke waarneming er niet meer is?
Ik vind dit toch wel een beetje tropenkolderiek.
Maar, is dit terecht? Niemand weet dit immers...
A la wij geen ziel, of entiteit hebben wat hebben wij dan wel?
Het leven, zoals wij dit kennen eindigt op een zeker moment.
Wat gebeurt er dan hierna?
Maar, ik heb niet bedoeld dat ik aanneem, dat er een :ziel" of "entiteit" is, ik vraag het mij alleen af.
Als ik de visie van een goede kennis erover beluister, dan ben ik eerst geneigd, om in lachen uit te barsten.
Maar, misschien is dat lachen om deze visie wel volkomen misplaatst, omdat deze kennis later, alsnog gelijk zou kunnen hebben...
Ik heb elders deze visie al eens neergezet, ik noem hem hier toch nog even.
Deze kennis zegt:
Je mag een lichaam nooit cremeren. Dat wil zeggen, niet zo snel als dat dit nu gebeurt.
Want, de ziel is nog niet op reis, en zij zal dus bij het ver Assen veel pijn lijden.
Er zou een maand minstens! tussen moeten zitten.
Zeg nu zelf. Wat een een visie is dit!
Hoe kan een ziel nou nog pijn lijden, als de zintuiglijke waarneming er niet meer is?
Ik vind dit toch wel een beetje tropenkolderiek.
Maar, is dit terecht? Niemand weet dit immers...
A la wij geen ziel, of entiteit hebben wat hebben wij dan wel?
Het leven, zoals wij dit kennen eindigt op een zeker moment.
Wat gebeurt er dan hierna?
#14
Wat is een "ziel"? Hebben we een "ziel"?Op zich vind ik het zeer interessant, hoe anderen hier denken over het einde, als we gestopt zijn met ademen, en ons brein niet meer actief is.
De ziel, die zou er nog moeten zijn.
Maar, welke entiteit is dat dan.
Waar gaat deze heen.
Is er nog een " bewustzijn " in deze entiteit.
Hor denken jullie hierover?
Ik denk dat we er vaak op een manier naar kijken dat we met onze vraag het probleem creëren:
"Waar gaat onze ziel hierna heen?"
Welke ziel? Aangenomen wordt dat we een zogenaamde "ziel" hebben. En dat deze ergens heen kan gaan.
"Is er nog een bewustzijn in deze entiteit?"
Nu wordt aangenomen dat deze "ziel" een entiteit is. Met de logische vervolg vraag of er bewustzijn 'in' deze entiteit is.
Met de vraag creëer je het probleem.
Om deze reden is het denk ik juist zo belangrijk om te gaan kijken zonder zulke aannames. Ik heb hier een video gepost waarin op een andere manier naar de realiteit wordt gekeken. Fantasieën zoals de "ziel" als een entiteit en zelfs fantasieën zoals "de wereld" vallen weg door die directe manier van kijken.
Ik heb eens gehoord hoe iemand dit uitlegde aan de hand van dit voorbeeld:
Iemand vraagt: Waarom zijn er roze olifanten?
Antwoord: Er zijn geen roze olifanten. Met die vraag creëer je roze olifanten én het probleem om uit te zoeken waarom deze er zijn.
Oké slecht voorbeeld misschien, want er is een echte roze olifant.
"Waarom staat God lijden toe?"
Welke God? Met de vraag creëer je iets dat er niet is en daarmee een probleem dat opgelost moet worden.
#15
Dat is een vraag die tenminste in dit leven te onderzoeken valt.A la wij geen ziel, of entiteit hebben wat hebben wij dan wel?
Wat ik wou zeggen met mijn vorige post, is dat we door aannames onze zoektocht naar waarheid (God als je dat zo zou willen noemen) stopzetten. Als je al hebt bepaald wat je gaat vinden, zul je alleen dat vinden. Dat is imo het probleem met zowel de theïst als de atheïst: ze hebben al besloten wat ze gaan vinden. Het belangrijkste is denk ik niet om de "waarheid" te vinden, maar om de zoektocht nooit stop te zetten (middels aanname/geloof).
Dat weet niemand. Degenen die zeggen van wel, lullen imo zwaar uit hun nek.Het leven, zoals wij dit kennen eindigt op een zeker moment.
Wat gebeurt er dan hierna?
Heb je de video ook bekeken waar ik naar linkte?
#16
Ja, mij net want ik heb zojuist een early bid kaartje voor Psy Fi kunnen scoren (Thanx Universe!)Heeft God ooit iemand te hulp gekomen?
#17
Jazeker, Mindless, dat heb ik zeer intensief bekeken!
Het mediteren op de getoonde wijze is niet geheel onbekend bij mij.
Ik heb daar ooit een boekje uit Japan over bestudeerd. Dat ging over de " Tanden", ( de onderbuik), en, hoe tot meditatieve rust te kunnen komen door.....de juiste manier van ademhalen, en je hoofd leeg te kunnen maken do or concentratie op.. het " zijn".
Alleen dus het " zijn:".
Jouw linkje deed mij daar weer aan denken.
Wellicht neem ik dit weer eens op.
Dat het zeer zeker een meerwaarde heeft, staat vast.
Het mediteren op de getoonde wijze is niet geheel onbekend bij mij.
Ik heb daar ooit een boekje uit Japan over bestudeerd. Dat ging over de " Tanden", ( de onderbuik), en, hoe tot meditatieve rust te kunnen komen door.....de juiste manier van ademhalen, en je hoofd leeg te kunnen maken do or concentratie op.. het " zijn".
Alleen dus het " zijn:".
Jouw linkje deed mij daar weer aan denken.
Wellicht neem ik dit weer eens op.
Dat het zeer zeker een meerwaarde heeft, staat vast.
#18
Ik zat een keer in zeer zware geldnood.
Had geen geld meer om van te kunnen eten.
Ik ging mijn hondjes uitlaten en liep de trap af.
Met dat ik de trap af liep zei ik in mezelf "ooh god help me alsjeblieft ik weet het echt niet meer..."
Met dat ik buiten kom en een paar stappen zet zie ik daar geld op de grond liggen opgevouwen.
Het was €35 in totaal.
Nou noem mij maar gek maar ik zie dit toch als een teken dat mijn hulpvraag was gehoord. 😊
Had geen geld meer om van te kunnen eten.
Ik ging mijn hondjes uitlaten en liep de trap af.
Met dat ik de trap af liep zei ik in mezelf "ooh god help me alsjeblieft ik weet het echt niet meer..."
Met dat ik buiten kom en een paar stappen zet zie ik daar geld op de grond liggen opgevouwen.
Het was €35 in totaal.
Nou noem mij maar gek maar ik zie dit toch als een teken dat mijn hulpvraag was gehoord. 😊
#19
Het meest eigenaardige voorbeeld in dit vraagstuk vond, en vind ik nog steeds seze bijbelse vertelling:
Toen de Here Jezus aan het kruis genageld was, werd Hij uitgedaagd.
Uitgedaagd met de woorden:
"Als U werkelijk de zoon van God bent, en U wonderen kunt verrichten., waarom haalt Uw God U dan niet van dit kruis af?"
En later, bijna op het moment van Zijn sterven, riep hij de woorden:
"Eli, Eli, Eli Sabbatani?
Hetgeen vertaald betekent: " mijn God, Mijn God. waarom heeft U Mij verlaten?"
Wat dus aangegeven heeft dat de Vader van Here Jezus zijn eigen Zoon liet hangen aan dat kruis.
Deze gebeurtenissen vind ik zogezegd zeer, zeer eigenaardig.
Want als ik mij min of meer in een soortgelijke situatie zou zien, en mijn zoon hangt daar ergens aan vastgemaakt, wel, dan haal ik hem van dat artikel waaraan hij vast zit, af!
En degenen die hem daar hebben vastgemaakt, die krijgen straf...absoluut!
Deze kwestie maakt het geloven in toch wel erg lastig...
Toen de Here Jezus aan het kruis genageld was, werd Hij uitgedaagd.
Uitgedaagd met de woorden:
"Als U werkelijk de zoon van God bent, en U wonderen kunt verrichten., waarom haalt Uw God U dan niet van dit kruis af?"
En later, bijna op het moment van Zijn sterven, riep hij de woorden:
"Eli, Eli, Eli Sabbatani?
Hetgeen vertaald betekent: " mijn God, Mijn God. waarom heeft U Mij verlaten?"
Wat dus aangegeven heeft dat de Vader van Here Jezus zijn eigen Zoon liet hangen aan dat kruis.
Deze gebeurtenissen vind ik zogezegd zeer, zeer eigenaardig.
Want als ik mij min of meer in een soortgelijke situatie zou zien, en mijn zoon hangt daar ergens aan vastgemaakt, wel, dan haal ik hem van dat artikel waaraan hij vast zit, af!
En degenen die hem daar hebben vastgemaakt, die krijgen straf...absoluut!
Deze kwestie maakt het geloven in toch wel erg lastig...
#20
En toen gooide Corona roet in het eten...Ja, mij net want ik heb zojuist een early bid kaartje voor Psy Fi kunnen scoren (Thanx Universe!)