Heeft God ooit iemand te hulp gekomen?

Op zich vind ik het zeer interessant, hoe anderen hier denken over het einde, als we gestopt zijn met ademen, en ons brein niet meer actief is.
De ziel, die zou er nog moeten zijn.
Maar, welke entiteit is dat dan.
Waar gaat deze heen.
Is er nog een " bewustzijn " in deze entiteit.
Hor denken jullie hierover?

Interessante post, Mindless.
Maar, ik heb niet bedoeld dat ik aanneem, dat er een :ziel" of "entiteit" is, ik vraag het mij alleen af.
Als ik de visie van een goede kennis erover beluister, dan ben ik eerst geneigd, om in lachen uit te barsten.
Maar, misschien is dat lachen om deze visie wel volkomen misplaatst, omdat deze kennis later, alsnog gelijk zou kunnen hebben...
Ik heb elders deze visie al eens neergezet, ik noem hem hier toch nog even.

Deze kennis zegt:
Je mag een lichaam nooit cremeren. Dat wil zeggen, niet zo snel als dat dit nu gebeurt.
Want, de ziel is nog niet op reis, en zij zal dus bij het ver Assen veel pijn lijden.
Er zou een maand minstens! tussen moeten zitten.

Zeg nu zelf. Wat een een visie is dit!
Hoe kan een ziel nou nog pijn lijden, als de zintuiglijke waarneming er niet meer is?
Ik vind dit toch wel een beetje tropenkolderiek.
Maar, is dit terecht? Niemand weet dit immers...
A la wij geen ziel, of entiteit hebben wat hebben wij dan wel?
Het leven, zoals wij dit kennen eindigt op een zeker moment.
Wat gebeurt er dan hierna?

Legio Patria Nostra zei:

Op zich vind ik het zeer interessant, hoe anderen hier denken over het einde, als we gestopt zijn met ademen, en ons brein niet meer actief is.
De ziel, die zou er nog moeten zijn.
Maar, welke entiteit is dat dan.
Waar gaat deze heen.
Is er nog een " bewustzijn " in deze entiteit.
Hor denken jullie hierover?

Klik om te vergroten...

Wat is een "ziel"? Hebben we een "ziel"?

Ik denk dat we er vaak op een manier naar kijken dat we met onze vraag het probleem creëren:

"Waar gaat onze ziel hierna heen?"

Welke ziel? Aangenomen wordt dat we een zogenaamde "ziel" hebben. En dat deze ergens heen kan gaan.

"Is er nog een bewustzijn in deze entiteit?"

Nu wordt aangenomen dat deze "ziel" een entiteit is. Met de logische vervolg vraag of er bewustzijn 'in' deze entiteit is.

Met de vraag creëer je het probleem.

Om deze reden is het denk ik juist zo belangrijk om te gaan kijken zonder zulke aannames. Ik heb hier een video gepost waarin op een andere manier naar de realiteit wordt gekeken. Fantasieën zoals de "ziel" als een entiteit en zelfs fantasieën zoals "de wereld" vallen weg door die directe manier van kijken.

Ik heb eens gehoord hoe iemand dit uitlegde aan de hand van dit voorbeeld:

Iemand vraagt: Waarom zijn er roze olifanten?
Antwoord: Er zijn geen roze olifanten. Met die vraag creëer je roze olifanten én het probleem om uit te zoeken waarom deze er zijn.

Oké slecht voorbeeld misschien, want er is een echte roze olifant. Maar je begrijpt het punt denk ik? We creëren eerst dingen in ons voorstellingsvermogen en gaan er dán vragen over stellen:

"Waarom staat God lijden toe?"

Welke God? Met de vraag creëer je iets dat er niet is en daarmee een probleem dat opgelost moet worden.

Legio Patria Nostra zei:

A la wij geen ziel, of entiteit hebben wat hebben wij dan wel?

Klik om te vergroten...

Dat is een vraag die tenminste in dit leven te onderzoeken valt.

Wat ik wou zeggen met mijn vorige post, is dat we door aannames onze zoektocht naar waarheid (God als je dat zo zou willen noemen) stopzetten. Als je al hebt bepaald wat je gaat vinden, zul je alleen dat vinden. Dat is imo het probleem met zowel de theïst als de atheïst: ze hebben al besloten wat ze gaan vinden. Het belangrijkste is denk ik niet om de "waarheid" te vinden, maar om de zoektocht nooit stop te zetten (middels aanname/geloof).

Legio Patria Nostra zei:

Het leven, zoals wij dit kennen eindigt op een zeker moment.
Wat gebeurt er dan hierna?

Klik om te vergroten...

Dat weet niemand. Degenen die zeggen van wel, lullen imo zwaar uit hun nek.

Heb je de video ook bekeken waar ik naar linkte?

Heeft God ooit iemand te hulp gekomen?

Klik om te vergroten...

Ja, mij net want ik heb zojuist een early bid kaartje voor Psy Fi kunnen scoren (Thanx Universe!)

Bekendste verhaal wat ik ken is van Joop Gottmers. Leuke mini-docu van hem hierr:

George Carlin!
Geweldige gast.

We proberen ons allemaal wel eens voor te stellen of God wel bestaat, en indien ja, hoe zou hij/zij er uit zien? Helaas kunnen we ons geen duidelijk beeld vormen, en kappen we er meestal van af. Onze brein kan zich alles voorstellen, behalve hoe God er fysiek eruit zou zien.

In het ergste nood, pijn en/of ellende hebben we allemaal de behoefte om een vorm van mirakel of 'iets onverklaarbaars' mee te maken zodoende we een uitweg kunnen vinden. We voelen ons alleen en enkel een mirakel kan ons een uitweg bieden.

Mijn verhaal:

Tijdens mijn laatste jaar hoger onderwijs was ik door samenloop van factoren (relatiebreuk, overlijden geliefde) in een vorm van depressie geraakt en zag ik het leven meer als een last. Van mijn 13 vakken, waren er 10 van gebuisd. Dus het was studeren in de vakantie. Ik had geen energie of de wil, maar toch wou ik heel graag afstuderen.

Mijn doel was, tussen al het leed en pijn, om mijn studies met succes te beëindigen, zodat ik er van af zou zijn, maar had geen energie en al probeerde ik te studeren, het lukte mij niet wegens gebrek aan motivatie en energie om geconcentreerd te studeren.

Ik probeerde te studeren dag en nacht, maar voelde me gebrekkig en angstig voor falen.

Een paar nachten, na het studeren of tijdens een kleine pauze, heb ik mijn ogen dicht gedaan en beginnen bidden van help mij, als u God bent en bestaat, dan vraag ik uw hulp. Mijn gebeden waren intens en open, met tranen over mijn wangen.

Op één van die nachten, na het studeren en intens God aanspreken en hulp vragen, was ik op mijn bureau in slaap gevallen.
In mijn slaap droomde ik dat ik een klein donker kamer binnenstap, de kast open doe en al het geld dat er in zit, in mijn zakken breng. Kortweg, ik pleeg diefstal zonder enige schaamte of schuldgevoel.

De volgende morgen werd ik wakker en het ongelukkige droom zat nog vers in mijn geheugen, zonder echter te veel achter te zoeken. Zoiets kan alleen maar onheil brengen vloeide door mijn hoofd en ik wou er niet te veel over denken.

Diezelfde dag, ging ik snel naar het centrum om wat eten te kopen. Plots kwam een man naar mij gelopen, in zijn hand stuk of 10 dunne boeken, en of ik één of meer van zijn boeken wilde kopen. 3 voor 10 euro zei hij.

Mijn oog fiel plots op één van de boeken met als onderwerp 'betekenis van verschillende dromen'. Ik moest plots aan mijn droom denken en kocht zonder aarzelen 3 dunne boeken.

Ik ging naar huis en keek snel in de boek op zoek naar diefstal. Na een korte uitleg over wat diefstal in het algemeen betekent, was er een kleine alinea als afsluiting.

Die laatste alinea luidde als volgt:

Als een student ziet dat hij een diefstal pleegt in zijn droom, dat hij zijn studies met succes zal beëindigen.

Ik kon mijn ogen niet geloven en voelde mezelf opeens stukken beter.

En als afsluiting, ik slaagde voor al mijn studies. Happy end dus

Heeft God mij gerust gesteld? Ik ben er zeker van.

Heeft iemand ook ooit het Goddelijke ervaren of iets gelijkaardigs?

Groetjes

Zo kan je van elk verhaal waar toeval bij komt kijken het aan een god gaan linken.
Er is nooit geen enkel bewijs geweest dat er een god was en de bijbel word al jaren gewoon bijgewerkt door de mens.
Christendom en de islam etc. zijn zelfs de laatste verzonnen verhalen.
Daarvoor waren er zoveel verhalen!
Het is allemaal begonnen met dat de zon de god was en de maan (de nacht) de duivel.
Het is allemaal op te zoeken.
De Egyptenaren zijn dat allemaal gestart.
En de grieken verzonnen voor alles een god, zelfs voor de liefde enzo.

Alsof het allemaal 2000 jaar geleden begonnen is?
Bij de islam zelfs 900 jaar ofzo.
Het is eigenlijk een beetje logisch nadenken.

Hier een leuk filmpje over religie:
That make sense to you?

Peacemaker zei:

In het ergste nood, pijn en/of ellende hebben we allemaal de behoefte om een vorm van mirakel of 'iets onverklaarbaars' mee te maken zodoende we een uitweg kunnen vinden. We voelen ons alleen en enkel een mirakel kan ons een uitweg bieden.

Klik om te vergroten...

"There are no atheists in foxholes."

Betekenend: Atheïsten bestaan alleen in (relatief) goede tijden. En zo heb ik dat zelf ook ervaren in de tijd dat ik mezelf nog als atheïst beschouwde. Ook ik heb in slechte tijden geprobeerd tot God te bidden, in de hoop dat er zoiets als dat bestond. Het is een kwestie van hoe slecht de tijden zijn, wat bepaald of een atheïst tot God zal gaan bidden.

Maar, wat is de God waar we ons aan richten?

Een paar hele mooie uitspraken van Osho:

"There is no God. But i have found something far more significant."

"I don't believe in God as a person. I believe in godliness as a quality."

"There exists no God. What exists is godliness, and that godliness surrounds you. We are all in the same ocean."


Zowel gelovigen áls atheïsten zien God vaak als een persoon en brengen daarom argumenten aan waarom deze persoon wel of niet zou bestaan. Zie bijvoorbeeld George Carlin hierboven. Ik denk dat dit een projectie is van de zelf. Als je zelf écht gelooft dat je een persoon bent, dan projecteer je dat ook op een eventuele God. Dan wordt God een soort vader (of moeder) die over je waakt. Het is de projectie van het innerlijke kind die bescherming van de ouder behoeft, waarschijnlijk al ontstaan in de baarmoeder.

We vragen ons af waarom deze God niet ingrijpt bij alle ellende die er gebeurd op de wereld. Maar misschien is God zó groots dat het dat wat wij als goed én kwaad beschouwen absoluut accepteert? En misschien weet God niets van ons lijden, omdat het alleen met zichzelf is in de Realiteit? Misschien is er in God helemaal geen ruimte voor een persoonlijkheid met meningen en standpunten? Dit zijn dingen waar niet vaak over na wordt gedacht, omdat aangenomen wordt dat God een persoon is. Ik denk dat Osho een veel volwassener beeld heeft van "God", of zoals hij het noemde: Goddelijkheid.

God, Allah, Boeddha Jahweh of Baghwan , Ho Chi Minh, Mao Tse Tunh, het is een feit, dat er geen enkele andere oorzaak en gevolg is geweest in ons tijdperk , waardoor er zó ontstellend veel mede mensen door en voor! over de kling zijn gejaagd. Geen enkele!
En dit gebeurt heden Ten dage nog steeds.
Dat geeft te denken, nietwaar?
Hoe God eruit ziet?
Dat is in Genesis reeds beschreven.
Daar staat: God schiep de mens naar Zijn evenbeeld.
Dus, nu kunnen wij ons daar enige voorstelling van maken.
Of de Heere een kleurtje heeft, dat staat verder nergens beschreven, dus dit mogen we dan zelf invullen.
Bestaat Hij? En...helpt Hij, als je daarom vraagt?
Dat weten we niet. Anders zou het ook niet meer als een geloof te boek staan.
Zelfs toen Jezus aan het kruis genageld was, en Hij werd uitgedaagd met de woorden: Als er die Heere God bestaat, waarom haalt Hij u dan niet van dit kruis af? En, dit gebeurde niet...ook niet, toen Jezus riep: Eli, Eli, Eli sabattani....Mijn God, Mijn God, waarom heeft U Mij verlaten?
,zelfs als ik deze woorden hier neerschrijf, voel ik emotie!
Want: regelmatig voel ik mij totaal door alles en iedereen verlaten.
Nog altijd en met name mett de kerstdagen.
Toen is er mijn wereld van toen volledig in elkaar gestort.

Op zich vind ik het geloof, zowel in God, als Allah, en anderen, best interessant.
Ik heb veel in de Bijbel, en ook de Koran gelezen, en erover gesproken .
Geloof ikzelf? Ja.
Enige tijd geleden alweer ben ik achter het stuur onwel geworden ,en deze rit eindigde tegen een dikke boom. Ik was buiten kennis geraakt en nee, ik had niets genomen!
Dat gaf mij te denken, want lichamelijk mankeerde ik niets. Geen schrammetje!
En mijn auto was volkomen in de prak...hoe vaak loopt zoiets heel anders af, nietwaar?

Nood leert bidden zegt men, en ik heb een aantal gebeurtenissen mogen meemaken, waarvan je zou kunnen zeggen dat er best wel eens een zekere Voorzienigheid bij betrokken kan zijn geweest.
Maar onvoorwaardelijk in dat dikke boek alles geloven, wat dáár staat, nee. Dat gaat me te ver. Over het water lopen, doden weer tot leven wekken, dat is in mijn beleving onmogelijk.
En dan deze mensen nog.
We kennen ze allemaal wel, die mensen, die vaak met zijn tweeën aan de deur staan, met een aktetas bij zich, die met een een of ander verhaal je trachten te bekeren. Ja, die mensen die getuigen van Jehova. Juist ja, Die bedoel ik.
Soms, heel soms ga ik met ze in discussie.
Ik probeer ze dan een beetje uit hun tabernakel te lokken, maar, ik moet zeggen, ze kennen de Geschriften tot op de punt, en komma. Als zij werkelijk geloven in datgene wat zij uitdragen, dan heb ik toch enig respect.
Dat wordt anders als zij (soms) met kleine kinderen aan de hand voor mijn deur staan.
In deze gevallen word ik fel.
Ik zeg dan hoe in hemelsnaam zij het nodig vinden om zo'n kind mee te nemen, want, ik vind dat kinderen met andere kinderen moeten spelen, ipv de deuren langs te gaan.
Ooit kreeg ik Als antwoord: zij moet mee, want zij gaat het werk doen van de Heer...Ik heb hun toen kortaf verteld dat hen de kolder in de kop moest zijn geslagen met deze onzin....
Maar goed. Er zijn best wel wijsheden en spreekwoorden on dat dikke boek te vinden. Zo ook in de Koran de 99 bijnamen van Allah,
zoals: De Erbarmer, De Genadige, De Alwetende, De Almachtige, enz enz, en de beschrijving hoe het paradijs eruit ziet. Dat is wel een mooi plekje!
Al die knappe dames, de hoeri genaamd, men is eeuwig 33 jaren oud, en is eeuwig 43 Ellen lang! En vwb die dames... (nee! Geen prostituees!) honing stroomt er in de beken, en..daar is ook de boom waarvoor je moet uitkijken, el Shakkoem. De boom met duivelskoppen als vrucht, en deze mag je beslist niet eten!! Zij scheuren dan je ingewanden stuk!
Dat paradijs.....
Dat is een plaats, waar ik zeer zeker niet terecht z a l komen, al waren mijn zonden rood als bloed, zij zullen worden als witte sneeuw bij het biechten van deze daden voordat ik sterf, teneinde absolutie te mogen krijgen...
Of, als ik over de brug genaamd Siret moet gaan, die zo scherp moet zijn als een mes, en alwaar al je daden in je leven worden gewogen alvorens je dat paradijs binnen mag...voor de goede mensen duurt dit wegen heel erg kort, een ogenblik zelfs, voor de slechten onder ons duurt dit een eeuwigheid!
Ga er maar aanstaan!
Een en ander heeft toch wel met drugs te maken vind ik.
De buitenstaanders vinden het onder invloed zijn vaak "zweverig", ongrijpbaar, (trippen!) en dat zal het hem dan wel zijn!
Anyway.
Ik hoop, dat het straks allemaal wel meevalt.
De soep wordt immers nooit zó heet gegeten, als dat zij wordt opgediend, toch?

Legio Patria Nostra zei:

Dat is in Genesis reeds beschreven.
Daar staat: God schiep de mens naar Zijn evenbeeld.
Dus, nu kunnen wij ons daar enige voorstelling van maken.

Klik om te vergroten...

Dat is nogal voor interpretatie vatbaar. Denken mensen dat dit letterlijk bedoeld is? In de zin dat dit slaat op onze fysieke vorm? Miljoenen denken van wel, misschien zelfs miljarden.

Maar kan het zijn, dat dit eerder metaforisch bedoeld is? Dit kan namelijk ook betekenen dat wij in essentie lijken op God als bewustzijn, maar dat God puur bewustzijn is en wij geconditioneerd bewustzijn. Het is ook een optie, in plaats van dat dit slaat op het lichaam.

Legio Patria Nostra zei:

Zelfs toen Jezus aan het kruis genageld was, en Hij werd uitgedaagd met de woorden: Als er die Heere God bestaat, waarom haalt Hij u dan niet van dit kruis af? En, dit gebeurde niet...ook niet, toen Jezus riep: Eli, Eli, Eli sabattani....Mijn God, Mijn God, waarom heeft U Mij verlaten?

Klik om te vergroten...

Maar Jezus kwam - volgens de bijbel dan - wel terug, áls God.

Waarom kwam God Jezus niet redden van het kruis? In mijn interpretatie hiervan had zelfs Jezus bij 'God' een idee als 'de vader', of 'de moeder'. Dat wat over ons waakt. De God die ooit terug zal keren en ons zal redden. Maar is dat God? Of is dat een soort vader/moeder figuur die door mensen is bedacht als vervanger van de ouders, of misschien zelfs van de baarmoeder? Dat wat ons ooit geborgenheid gaf.

Naar mijn mening symboliseert Jezus Christus juist de God die niet afstandelijk is, niet ergens in een 'verre dimensie' is, nooit direct te ervaren. Maar God die in en door ons leeft. Christus, de heilige geest die volledig wakker werd in de man Jezus.

Legio Patria Nostra zei:

Of, als ik over de brug genaamd Siret moet gaan, die zo scherp moet zijn als een mes, en alwaar al je daden in je leven worden gewogen alvorens je dat paradijs binnen mag...voor de goede mensen duurt dit wegen heel erg kort, een ogenblik zelfs, voor de slechten onder ons duurt dit een eeuwigheid!

Klik om te vergroten...

Klinkt ook weer heel erg als een metafoor en doet me denken aan een andere tekst uit de bijbel, welke dezelfde betekenis lijkt te hebben:

Truly I tell you, unless you change and become like little children, you will never enter the kingdom of heaven.

Klik om te vergroten...

Slaat dit niet op terugkomen naar onze kinderlijke onschuld?


Nog een andere dan. Dit zei Jezus volgens de bijbel:

I am the way, the truth, and the life. No one comes to the Father except through Me.

Klik om te vergroten...

Moet dit letterlijk genomen worden? Moet geloofd worden in de persoon Jezus, om tot God te komen? Miljarden mensen denken van wel. Of is ook dit een metafoor? Wat wat is Jezus Christus in essentie? Een man, waar je "doorheen" moet, of het bewustzijn "I Am": Ik Ben. Wat de enige weg is naar de Vader.

Nemen we alles letterlijk? Of denken we na over een diepere metaforische betekenis.

De brug es Siret is beschreven in de Koran.
Niet in de Bijbel ..
Juist het meer, of minder letterlijk nemen van wat er in de Heilige Schrift of de Koran staat, maakt, dat alleen dáárom al mensen elkaar afmaken als vliegen...
Zie bijvoorbeeld de beide stromingen in de Koran.
De Soenna, en de Sjia. Stevige strijd onderling .
De laatste Profeet was Mohammed. De Islam is om en nabij de 700 jaren jonger, dan het Christendom.
Een van de grootste verschillen vind ik deze.
In het Christendom kan men eigenlijk alleen maar tot God komen, via de Heilige Drie-eenheid. De Vader, de Zoon, en de Heilige Geest. Dit is verwarrend vind ik.
Tot wie moet ik mijn gebeden richten? Zoek het maar eens uit...
In de Islam kan men zijn gebeden direct aan Allah richten. Dat is eenvoudiger vind ik!
En zo zijn er in de Islam de vijf zuilen, waarvan ik echt moet zeggen, dat er echt goede zuilen zijn, die recht doen aan de medemens.
Zoals de Ramadan, ervaar eens, hoe het is om arm te zijn, geen of weinig te eten en te drinken te hebben , en alle andere nare aspecten daarvan.
Dan: een gedeelte van je inkomen schenken aan de armen.
Doen wij, christenen, dit óók?
De 5 gebedstijden per dag . En wij?
Jezus heeft gezegd: heb uw naasten lief, en de beroemde zegswijze wat je moet doen, als iemand je op de rechterwang slaat.
Wie doet dat? Ik niet...Ik keer diegene niks toe, nee, hij krijgt domweg een beste beuk!
Ik heb afgeleerd, om iedereen lief te hebben.
Te vaak ben ik verraden....(Jezus uiteindelijk ook, maar toch. Ik vertrouw niemand meer.
Of het zou mijn vroegere buddy in het Legioen moeten zijn.
Wat is dat geloof....letterlijk, of nemen we alleen dat gedeelte daaruit, wat ons op dat moment het beste uitkomt?
Een moeilijke materie, dit alles!
Ikzelf probeer er van de tijd, die mij nog rest, er het beste van te maken.
Ik ben het geloof in rechtvaardigheid aal volkomen kwijtgeraakt, als je maar genoeg messen in de rug gestoken krijgt, dan komt deze zienswijze vanzelf.
Ik heb nogal wat meegemaakt, onrecht ten top, het is niet anders .

Maar, Mindless, jouw reactie vind ik zeer interessant.
Als de beruchte twee mensen met deze boodschap bij mij aan de deur zouden staan, ik zou hier zeer beslist mee in gesprek gaan.
Zonder meer.

Jazeker, Mindless, dat heb ik zeer intensief bekeken!
Het mediteren op de getoonde wijze is niet geheel onbekend bij mij.
Ik heb daar ooit een boekje uit Japan over bestudeerd. Dat ging over de " Tanden", ( de onderbuik), en, hoe tot meditatieve rust te kunnen komen door.....de juiste manier van ademhalen, en je hoofd leeg te kunnen maken do or concentratie op.. het " zijn".
Alleen dus het " zijn:".
Jouw linkje deed mij daar weer aan denken.
Wellicht neem ik dit weer eens op.
Dat het zeer zeker een meerwaarde heeft, staat vast.

Ik zat een keer in zeer zware geldnood.
Had geen geld meer om van te kunnen eten.
Ik ging mijn hondjes uitlaten en liep de trap af.
Met dat ik de trap af liep zei ik in mezelf "ooh god help me alsjeblieft ik weet het echt niet meer..."
Met dat ik buiten kom en een paar stappen zet zie ik daar geld op de grond liggen opgevouwen.
Het was €35 in totaal.
Nou noem mij maar gek maar ik zie dit toch als een teken dat mijn hulpvraag was gehoord. 😊

Het meest eigenaardige voorbeeld in dit vraagstuk vond, en vind ik nog steeds seze bijbelse vertelling:

Toen de Here Jezus aan het kruis genageld was, werd Hij uitgedaagd.

Uitgedaagd met de woorden:
"Als U werkelijk de zoon van God bent, en U wonderen kunt verrichten., waarom haalt Uw God U dan niet van dit kruis af?"
En later, bijna op het moment van Zijn sterven, riep hij de woorden:
"Eli, Eli, Eli Sabbatani?
Hetgeen vertaald betekent: " mijn God, Mijn God. waarom heeft U Mij verlaten?"
Wat dus aangegeven heeft dat de Vader van Here Jezus zijn eigen Zoon liet hangen aan dat kruis.
Deze gebeurtenissen vind ik zogezegd zeer, zeer eigenaardig.
Want als ik mij min of meer in een soortgelijke situatie zou zien, en mijn zoon hangt daar ergens aan vastgemaakt, wel, dan haal ik hem van dat artikel waaraan hij vast zit, af!
En degenen die hem daar hebben vastgemaakt, die krijgen straf...absoluut!
Deze kwestie maakt het geloven in toch wel erg lastig...

8️⃣6️⃣ zei:

Ja, mij net want ik heb zojuist een early bid kaartje voor Psy Fi kunnen scoren (Thanx Universe!)

Klik om te vergroten...

En toen gooide Corona roet in het eten...

Legio Patria Nostra zei:

Het meest eigenaardige voorbeeld in dit vraagstuk vond, en vind ik nog steeds seze bijbelse vertelling:

Toen de Here Jezus aan het kruis genageld was, werd Hij uitgedaagd.

Uitgedaagd met de woorden:
"Als U werkelijk de zoon van God bent, en U wonderen kunt verrichten., waarom haalt Uw God U dan niet van dit kruis af?"
En later, bijna op het moment van Zijn sterven, riep hij de woorden:
"Eli, Eli, Eli Sabbatani?
Hetgeen vertaald betekent: " mijn God, Mijn God. waarom heeft U Mij verlaten?"
Wat dus aangegeven heeft dat de Vader van Here Jezus zijn eigen Zoon liet hangen aan dat kruis.
Deze gebeurtenissen vind ik zogezegd zeer, zeer eigenaardig.
Want als ik mij min of meer in een soortgelijke situatie zou zien, en mijn zoon hangt daar ergens aan vastgemaakt, wel, dan haal ik hem van dat artikel waaraan hij vast zit, af!
En degenen die hem daar hebben vastgemaakt, die krijgen straf...absoluut!
Deze kwestie maakt het geloven in toch wel erg lastig...

Klik om te vergroten...

In mijn ogen is het goed dat dit geloven in zo'n God lastig maakt. Zo'n God is namelijk een God voor mensen wiens spiritualiteit niet verder gaat dan geloven in een soort entiteit die even met zijn vingers knipt en problemen hier op aarde fikst en wensen vervuld. Een nogal kinderlijke interpretatie van God. We zullen als volwassenen op een gegeven moment verder moeten kijken dan het idee van de 'doe een wens God'. (al kan het denk ik best gebeuren dat het Geheel een individu in nood soms helpt)

Er zijn parallellen te vinden tussen de Christelijke interpretatie (de heilige drie-eenheid) van God en de Hindoeïstische interpretatie. In mijn ogen geven die overeenkomsten goed weer dat beide naar hetzelfde refereren. Het kan zijn dat ik al eens eerder heb verwezen naar deze relatie, maar het kan denk ik ook geen kwaad om dat nog een keer te doen:

Zo heb je natuurlijk in het Christendom de 'Vader'. Het synoniem daarvoor in het Hindoeïsme is de '(para)Brahman'. Dit is God zoals God zichzelf ervaart. Brahman is het hoogste. Brahman is stil, eeuwig, de onveranderlijke Werkelijkheid. Brahman is het geheel.


Dan heb je in het Christendom de 'Zoon'. Wat daarvoor synoniem staat in het Hindoeïsme is de 'Atman'. De Zoon is óók God, maar God als een individu. God leeft in alles als de Zoon/Atman.

"For God so loved the world that he gave his one and only Son"

Vanuit God's perspectief is het ook zijn enige zoon. Vanuit het perspectief van het individu zijn er velen. Brahman/Atman zijn hetzelfde, maar bekeken vanuit verschillende perspectieven.


En dan is er nog de laatste in de drie-eenheid: de 'Heilige Geest'. Deze verbindt Vader en Zoon, Brahman en Atman. Waar Brahman stilte/onveranderlijkheid is, is de Heilige Geest beweging. Het is de Goddelijke adem. Dat wat alles animeert. Het synoniem in Hindoeïsme hiervoor is 'Shakti'. Shakti is beweging, leven, energie, de 'Aum'.


In mijn interpretatie is wat er daar aan dat kruis gebeurde, dat Jezus in een laatste schreeuw om hulp nog naar God als externe kracht uitriep: "Why have thou forsaken me..." om daarna Zelf-realisatie te ervaren. Om te beseffen dat de Zelf = God. Atman = Brahman. God heeft ons hier niet aan ons lot overgelaten op aarde, maar heeft zijn ware aard als de onveranderlijke Werkelijkheid (Brahman) vergeten en is als de Zoon, de Atman in creatie gaan leven. Creatie, het spel van Shakti/de Heilige Geest. De wereld van beweging/verandering.

Ik denk dat het de bedoeling is dat we ontluisterd worden in onze zoektocht naar een externe God. Dat we zo vaak teleurgesteld moeten worden in die zoektocht, dat we uiteindelijk stoppen met naar het externe te kijken en beginnen aan Zelf-realisatie. Dat de Vader niet apart is van de Zoon, maar dat de Zoon in de Vader is en de Vader in de Zoon. Ze zijn het hetzelfde, maar op verschillende niveau's.

8️⃣6️⃣ zei:

En toen gooide Corona roet in het eten...

Klik om te vergroten...

Corona is de anti-christ...

Legio Patria Nostra zei:

De brug es Siret is beschreven in de Koran.
Niet in de Bijbel ..

Klik om te vergroten...

Aha! Niet altijd goed opgelet tijdens het voorlezen uit de bijbel vroeger.

Wel grappig dat het dus dezelfde betekenis lijkt te hebben als die tekst uit de bijbel.

Legio Patria Nostra zei:

Juist het meer, of minder letterlijk nemen van wat er in de Heilige Schrift of de Koran staat, maakt, dat alleen dáárom al mensen elkaar afmaken als vliegen...
Zie bijvoorbeeld de beide stromingen in de Koran.
De Soenna, en de Sjia. Stevige strijd onderling .

Klik om te vergroten...

Ja, maar dan spreken we dus ook over religies. Ik heb het gewoon over als individu kijken naar een tekst (uit bijvoorbeeld de bijbel) en nadenken over wat daar eigenlijk staat. Sinds wanneer is het een crime om zelf na te denken? Religies willen juist niet dat je zelf nadenkt en daar gaan bij mij de alarmbellen al door rinkelen.

Legio Patria Nostra zei:

De laatste Profeet was Mohammed. De Islam is om en nabij de 700 jaren jonger, dan het Christendom.
Een van de grootste verschillen vind ik deze.
In het Christendom kan men eigenlijk alleen maar tot God komen, via de Heilige Drie-eenheid. De Vader, de Zoon, en de Heilige Geest. Dit is verwarrend vind ik.
Tot wie moet ik mijn gebeden richten? Zoek het maar eens uit...

Klik om te vergroten...

In mijn ogen, is een gebed persoonlijk. Je kunt helemaal zelf beslissen tot wat je bidt en óf je bidt.

Maar de onderliggende betekenis, dat is waar ik benieuwd naar ben. De heilige drie-eenheid wordt gezien als 3 aspecten van hetzelfde "ding". Mijn opvatting is dat de echte betekenis hiervan niet gaat over onbereikbare afstandelijke godheden, maar over onszelf. De 'Zoon' komt via de 'Heilige Geest' terug naar de 'Vader'. De 'Zoon' is de 'Ik Ben' aanwezigheid in ons allemaal. Deze heeft een heilige oorsprong door zijn connectie met de Vader. De 'Ik Ben' - hoewel van heilige afkomst - is in de wereld en raakt gehecht aan wereldse zaken. De Heilige Geest daarentegen is puur, wat een ander woord is voor heilig. De Heilige Geest raakt niet gehecht aan wereldse zaken. Via de Heilige Geest "reist" de Zoon terug naar de Vader. De Vader is compleet transcendentaal aan de wereld. Maar alle drie zijn aspecten van hetzelfde ding. De Zoon is de Heilige Geest en ook de Vader. En andersom. Het verschil is het perspectief waaruit gekeken wordt.

Zo zou je kunnen bidden als de Zoon tot de Vader. Van bidden wordt ook wel gezegd dat het oorspronkelijk hetzelfde was als introspectie/meditatie. Maar dat het nu gedegradeerd is tot iets waarin we vragen om dingen voor onszelf. Maar in meditatie (bidden in zijn oorspronkelijke betekenis) ga je van de geconditioneerde 'Ik Ben' (de Zoon) via de ongeconditioneerde Heilige Geest naar de transcendentale Vader. Het is een "reis" van bewustzijn naar zichzelf.

Legio Patria Nostra zei:

In de Islam kan men zijn gebeden direct aan Allah richten. Dat is eenvoudiger vind ik!
En zo zijn er in de Islam de vijf zuilen, waarvan ik echt moet zeggen, dat er echt goede zuilen zijn, die recht doen aan de medemens.

Klik om te vergroten...

Uiteindelijk zijn het verschillende uitingen van hetzelfde ding denk ik. Maar omdat mensen kijken naar de oppervlakte, zien ze eerder de verschillen dan de overeenkomsten.

Legio Patria Nostra zei:

Zoals de Ramadan, ervaar eens, hoe het is om arm te zijn, geen of weinig te eten en te drinken te hebben , en alle andere nare aspecten daarvan.
Dan: een gedeelte van je inkomen schenken aan de armen.
Doen wij, christenen, dit óók?
De 5 gebedstijden per dag . En wij?
Jezus heeft gezegd: heb uw naasten lief, en de beroemde zegswijze wat je moet doen, als iemand je op de rechterwang slaat.
Wie doet dat? Ik niet...Ik keer diegene niks toe, nee, hij krijgt domweg een beste beuk!
Ik heb afgeleerd, om iedereen lief te hebben.
Te vaak ben ik verraden....(Jezus uiteindelijk ook, maar toch. Ik vertrouw niemand meer.
Of het zou mijn vroegere buddy in het Legioen moeten zijn.

Klik om te vergroten...

Jezus zei dat denk ik, omdat hij wist dat de Ik Ben die hij was, dezelfde Ik Ben in anderen is.

Maar ja, het is vaak moeilijk om dat zo te zien, met name wanneer die ander heel andere normen en waarden heeft dan jou. Wat het makkelijker maakt in mijn ogen, is bewuster de Ik Ben zijn.

Legio Patria Nostra zei:

Wat is dat geloof....letterlijk, of nemen we alleen dat gedeelte daaruit, wat ons op dat moment het beste uitkomt?
Een moeilijke materie, dit alles!
Ikzelf probeer er van de tijd, die mij nog rest, er het beste van te maken.
Ik ben het geloof in rechtvaardigheid aal volkomen kwijtgeraakt, als je maar genoeg messen in de rug gestoken krijgt, dan komt deze zienswijze vanzelf.
Ik heb nogal wat meegemaakt, onrecht ten top, het is niet anders .

Klik om te vergroten...

Het belangrijkste in mijn ogen, is om geloof te ontstijgen en die reis van Zoon tot Vader te maken. Steeds weer, zoveel als nodig en zo diep als mogelijk. In bewust zijn van bewustzijn is geen ruimte voor geloof.

Legio Patria Nostra zei:

Maar, Mindless, jouw reactie vind ik zeer interessant.
Als de beruchte twee mensen met deze boodschap bij mij aan de deur zouden staan, ik zou hier zeer beslist mee in gesprek gaan.
Zonder meer.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor het compliment.

Ere, Wie Ere toekomt , Mindless!!
Alweer, een zeer interessante visie op het geloven. Jazeker!
En zo blijkt, dat één geloof, leidt tot 1001 verschillende visies, en beleving.
Waar het om gaat, is volgens mij de visie en beleving, dat er een Hogere Macht bestaat, in eenheden, of andere gedaante, die uiteindelijk het Oordeel over ons geeft, en ons al of niet een paradijs, of een andere nare plaats (djhenna) in stuurt.
Ook staat ergens beschreven, dat wij onze ouders wederom zullen ontmoeten, plus aklevanderen, die een rol in ons leven hebben gespeeld.
Vanuit deze beschrijving kreeg ik vroeger al het idee, dat het o op die plaats van ontmoetingen toch wel ontzettend druk moet zijn.
Want, alle generaties vóór ons, die allemaal hun dierbaren terugzien, dat moet een immense druk drukte zijn, nietwaar?

Spiritualiteit. Er is veel, heel veel over te it het lEn dan de zienswijze van de mensen, die laten we zeggen stevig alternatief zijn.
Ooit lachwekkend te noemen!
Alleen de zienswijze van deze mensen dus...
Bijvoorbeeld : Crematie?? Nee, dat wil ik niet, want dat moet allemaal veel te snel.
De ziel is dan nog niet volledig vertrokken en daarom doet dit verbranden heel veel pijn...
Transcendente meditatie ? Een half uur naar Een deurknop kijken. Dit reinigt de ziel!

Tja. Ieder zijn ding....