#1
Maar het is bewijs. Het is alleen niet het soort bewijs dat je waarschijnlijk gewend bent. Je verstand wil bewijs zien dat het kan begrijpen middels redenatie. Maar het verstand gaat deze zaken nooit begrijpen. Dat is ook wat het zo moeilijk maakt voor mensen om deze dingen in te zien. Omdat we proberen dit met ons verstand te begrijpen. Maar het bewijs is experiëntieel, niet mentaal. Ofwel je ziet het feit, ofwel je ziet het niet. Meestal is het verstand op volle toeren bezig om het intellectueel te proberen te begrijpen en daarom zie je het niet.Ja, licht er aan waar je in gelooft vindik. Maar had t liefst echt bewijs gezien van zulke dingen want voor zover ik kan verdiep ik me erin in zulke dingen. Want vind het wel mooi om dingen te zien, over te lezen enzv.
Ik zal proberen om het misschien wat meer duidelijk te maken waarom 'daar' nooit onze ervaring is:
Kies een object dat verderop is. Bijvoorbeeld huizen aan de overkant van de straat die je door je raam ziet. Maakt niet uit wat het is, als het maar een stukje verderop is. Hoe ver zijn deze huizen van jou vandaan?
Je antwoord zal waarschijnlijk zijn: een X aantal meters. Om dit te weten, raadplegen we ons verstand, dat gaat rekenen/schatten vanaf jouw lichaam tot aan dat object, bijvoorbeeld dat huis aan de overkant van de straat. Als antwoord krijg je dan bijvoorbeeld 20 meter. Je antwoord is geredeneerd door het verstand.
Maar verander de vraag eens in: Hoe ver zijn deze huizen van jouw bewustzijn vandaan?
Kom je dan op een afstand in meters? Of zelfs centimeters of millimeters? Uiteraard is er geen afstand tussen dat wat je ziet en jouw bewustzijn. Jouw bewustzijn ís wat je ziet. Daarom bestaat 'daar' in de werkelijkheid niet, alleen 'hier'. Voor bewustzijn is álles even intiem dichtbij. "Dichtbij" is al teveel gezegd. Alles wat je ervaart ís bewustzijn zelf.
Dus daar zit het verschil tussen je verstand ofwel je bewustzijn vragen naar existentiële zaken als tijd en ruimte. Het verstand komt tot een antwoord middels redenatie en daarnaast hebben we ons geïdentificeerd met ons lichaam. Dus rekenen we alle afstanden in relatie tot ons lichaam. Maar vragen we bewustzijn, dan is er geen redenatie, maar slechts het heldere zien dat afstand (en ook tijd) een illusie is. Er is helemaal geen afstand tussen onszelf (bewustzijn) en dat wat we zien (bewustzijn). Er is voor bewustzijn geen 'daar', alleen 'hier'. Het mag misschien lijken dat dit allemaal heel ingewikkeld is, maar het tegenovergestelde is waar. Dit alles is simpeler dan simpel. Het probleem is alleen dat we gewend zijn álles aan ons verstand te vragen, zelfs existentiële vragen. Maar kijk je gewoon zonder te denken, dan zie je deze feiten zonder redenatie: Alles is hier, alles is nu. Maar in de praktijk zul je deze dingen waarschijnlijk gewoon steeds weer moeten onderzoeken, totdat het kwartje valt. En dan zie je ineens hoe ultiem simpel deze dingen zijn. Je hoeft hier niet slim voor te zijn. Sterker nog, heel slimme mensen zullen hier waarschijnlijk de meeste moeite mee hebben omdat ze zo gewend zijn over alles na te denken.
Pfff, hele post weer, maar zoals je ziet ben ik gefascineerd door deze dingen.
