DrugsForum.nl

Jbruinsma zei:

Ja, licht er aan waar je in gelooft vindik. Maar had t liefst echt bewijs gezien van zulke dingen want voor zover ik kan verdiep ik me erin in zulke dingen. Want vind het wel mooi om dingen te zien, over te lezen enzv.

Klik om te vergroten...

Maar het is bewijs. Het is alleen niet het soort bewijs dat je waarschijnlijk gewend bent. Je verstand wil bewijs zien dat het kan begrijpen middels redenatie. Maar het verstand gaat deze zaken nooit begrijpen. Dat is ook wat het zo moeilijk maakt voor mensen om deze dingen in te zien. Omdat we proberen dit met ons verstand te begrijpen. Maar het bewijs is experiëntieel, niet mentaal. Ofwel je ziet het feit, ofwel je ziet het niet. Meestal is het verstand op volle toeren bezig om het intellectueel te proberen te begrijpen en daarom zie je het niet.

Ik zal proberen om het misschien wat meer duidelijk te maken waarom 'daar' nooit onze ervaring is:

Kies een object dat verderop is. Bijvoorbeeld huizen aan de overkant van de straat die je door je raam ziet. Maakt niet uit wat het is, als het maar een stukje verderop is. Hoe ver zijn deze huizen van jou vandaan?

Je antwoord zal waarschijnlijk zijn: een X aantal meters. Om dit te weten, raadplegen we ons verstand, dat gaat rekenen/schatten vanaf jouw lichaam tot aan dat object, bijvoorbeeld dat huis aan de overkant van de straat. Als antwoord krijg je dan bijvoorbeeld 20 meter. Je antwoord is geredeneerd door het verstand.

Maar verander de vraag eens in: Hoe ver zijn deze huizen van jouw bewustzijn vandaan?

Kom je dan op een afstand in meters? Of zelfs centimeters of millimeters? Uiteraard is er geen afstand tussen dat wat je ziet en jouw bewustzijn. Jouw bewustzijn ís wat je ziet. Daarom bestaat 'daar' in de werkelijkheid niet, alleen 'hier'. Voor bewustzijn is álles even intiem dichtbij. "Dichtbij" is al teveel gezegd. Alles wat je ervaart ís bewustzijn zelf.

Dus daar zit het verschil tussen je verstand ofwel je bewustzijn vragen naar existentiële zaken als tijd en ruimte. Het verstand komt tot een antwoord middels redenatie en daarnaast hebben we ons geïdentificeerd met ons lichaam. Dus rekenen we alle afstanden in relatie tot ons lichaam. Maar vragen we bewustzijn, dan is er geen redenatie, maar slechts het heldere zien dat afstand (en ook tijd) een illusie is. Er is helemaal geen afstand tussen onszelf (bewustzijn) en dat wat we zien (bewustzijn). Er is voor bewustzijn geen 'daar', alleen 'hier'. Het mag misschien lijken dat dit allemaal heel ingewikkeld is, maar het tegenovergestelde is waar. Dit alles is simpeler dan simpel. Het probleem is alleen dat we gewend zijn álles aan ons verstand te vragen, zelfs existentiële vragen. Maar kijk je gewoon zonder te denken, dan zie je deze feiten zonder redenatie: Alles is hier, alles is nu. Maar in de praktijk zul je deze dingen waarschijnlijk gewoon steeds weer moeten onderzoeken, totdat het kwartje valt. En dan zie je ineens hoe ultiem simpel deze dingen zijn. Je hoeft hier niet slim voor te zijn. Sterker nog, heel slimme mensen zullen hier waarschijnlijk de meeste moeite mee hebben omdat ze zo gewend zijn over alles na te denken.

Pfff, hele post weer, maar zoals je ziet ben ik gefascineerd door deze dingen.

Mindless zei:

Maar het is bewijs. Het is alleen niet het soort bewijs dat je waarschijnlijk gewend bent. Je verstand wil bewijs zien dat het kan begrijpen middels redenatie. Maar het verstand gaat deze zaken nooit begrijpen. Dat is ook wat het zo moeilijk maakt voor mensen om deze dingen in te zien. Omdat we proberen dit met ons verstand te begrijpen. Maar het bewijs is experiëntieel, niet mentaal. Ofwel je ziet het feit, ofwel je ziet het niet. Meestal is het verstand op volle toeren bezig om het intellectueel te proberen te begrijpen en daarom zie je het niet.

Ik zal proberen om het misschien wat meer duidelijk te maken waarom 'daar' nooit onze ervaring is:

Kies een object dat verderop is. Bijvoorbeeld huizen aan de overkant van de straat die je door je raam ziet. Maakt niet uit wat het is, als het maar een stukje verderop is. Hoe ver zijn deze huizen van jou vandaan?

Je antwoord zal waarschijnlijk zijn: een X aantal meters. Om dit te weten, raadplegen we ons verstand, dat gaat rekenen/schatten vanaf jouw lichaam tot aan dat object, bijvoorbeeld dat huis aan de overkant van de straat. Als antwoord krijg je dan bijvoorbeeld 20 meter. Je antwoord is geredeneerd door het verstand.

Maar verander de vraag eens in: Hoe ver zijn deze huizen van jouw bewustzijn vandaan?

Kom je dan op een afstand in meters? Of zelfs centimeters of millimeters? Uiteraard is er geen afstand tussen dat wat je ziet en jouw bewustzijn. Jouw bewustzijn ís wat je ziet. Daarom bestaat 'daar' in de werkelijkheid niet, alleen 'hier'. Voor bewustzijn is álles even intiem dichtbij. "Dichtbij" is al teveel gezegd. Alles wat je ervaart ís bewustzijn zelf.

Dus daar zit het verschil tussen je verstand ofwel je bewustzijn vragen naar existentiële zaken als tijd en ruimte. Het verstand komt tot een antwoord middels redenatie en daarnaast hebben we ons geïdentificeerd met ons lichaam. Dus rekenen we alle afstanden in relatie tot ons lichaam. Maar vragen we bewustzijn, dan is er geen redenatie, maar slechts het heldere zien dat afstand (en ook tijd) een illusie is. Er is helemaal geen afstand tussen onszelf (bewustzijn) en dat wat we zien (bewustzijn). Er is voor bewustzijn geen 'daar', alleen 'hier'. Het mag misschien lijken dat dit allemaal heel ingewikkeld is, maar het tegenovergestelde is waar. Dit alles is simpeler dan simpel. Het probleem is alleen dat we gewend zijn álles aan ons verstand te vragen, zelfs existentiële vragen. Maar kijk je gewoon zonder te denken, dan zie je deze feiten zonder redenatie: Alles is hier, alles is nu. Maar in de praktijk zul je deze dingen waarschijnlijk gewoon steeds weer moeten onderzoeken, totdat het kwartje valt. En dan zie je ineens hoe ultiem simpel deze dingen zijn. Je hoeft hier niet slim voor te zijn. Sterker nog, heel slimme mensen zullen hier waarschijnlijk de meeste moeite mee hebben omdat ze zo gewend zijn over alles na te denken.

Pfff, hele post weer, maar zoals je ziet ben ik gefascineerd door deze dingen.

Klik om te vergroten...

Ja ik merk het haha maar vind ik altijd wel leuk om te lezen hoor datwel.en je hebt met je laatste zin van moeite wel gelijk dat ceker maar,je weet hoe ik ben he k geloof niet alles zo snel omdst ik er nooit een verklaring voor vindt.

Mooi topic.

Ik heb sinds vorige week Rupert Spira ontdekt. Direct blown away, zijn manier van uitleggen is perfect.

De staat van zen, pure bewustzijn waar we het hier over hebben is iets wat ik heb mogen ervaren tijdens een truffel trip waarin ik een complete ego loss meemaakte. Zonder het in woorden te kunnen uitdrukken had ik een ervaring van wel meer dan een uur waarin ik in een staat verkeerde waarvan ik zeker wist dat dat het doel was van het leven. Ik ervaarde de collectieve verbondenheid van bewustzijn en hoe alles ontstaat vanuit de zelfde bron en ook weer oplost in dat zelfde. Elke keer als ik het weer probeerde uit te leggen aan de persoon waarmee ik was, stopte ik halverwege met praten want de realisatie dat zelfs datgeen wat ik zei ook vanuit dezelfde bron wordt gecreeerd en daar weer in oplost, zorgde ervoor dat ik gewoon bevroor. Nog nooit in mijn leven heb ik zo'n euforie meegemaakt als toen!

Hier ben ik uiteraard extreem dankbaar voor. Sindsdien ben ik eigenlijk min of meer wel een beetje bezig met spiritualiteit maar niet voldoende. Sinds ik rock bottom geraakt heb met me verslaving, heb ik een enorme verlangen om mezelf te leren kennen en mijn kijk op realiteit te shiften. Ik moet alleen wel oppassen dat ik het niet probeer te verklaren en analyseren voor mijzelf allemaal met me verstand, want het verstand heeft geen enkele weet ervan.

Mindless zei:

Maar zie je het nu niet weer teveel als iets dat later pas mogelijk is? Zen betreed je altijd nu, niet later. In mijn ogen is het iets waar je van moment op moment steeds weer de keuze moet maken om die staat te betreden. Door dat te doen zullen automatisch steeds meer de juiste beslissingen genomen worden, omdat je vanuit die energie komt. Het blijft nog steeds lastig vaak, maar je hebt tenminste altijd alleen maar te dealen met het huidige moment. Er zijn geen voorwaarden aan verbonden voordat je die staat kunt betreden.

Klik om te vergroten...

Kan jij je hele leven al de Zen betreden dan?

Mezelf zei:

Kan jij je hele leven al de Zen betreden dan?

Klik om te vergroten...

Zo is het niet gegaan. Maar het punt is dat het wel kan elk moment. Zo zal het ook zeker niet altijd gaan, maar elk moment kan weer opnieuw teruggegaan worden naar zen.

Ik wil niet beweren dat het bij mij altijd of zelfs vaak lukt, maar wel dat er geen voorwaarden aan hangen. En door het te doen vergroot het vertrouwen erin om het weer te doen wanneer het verloren is.

Het helpt niet zen iets ontastbaars is. Ik vraag mij soms af of ik het op drugs wel eens ervaren heb. Op psilocybin heb ik wel soms het idee gehad dat ik echt totaal in vrede was. En niet eens op hoge dosis. Juist op een middelmatige dosis

Enter Zen from there

A Zen Master was walking in silence with one of his disciples along a mountain trail. When they came to an ancient cedar tree, they sat down under it for a simple meal of some rice and vegetables. After the meal, the disciple, a young monk who had not yet found the key to the mystery of Zen, broke the silence by asking the Master, “Master, how do I enter Zen?”

He was, of course, inquiring how to enter the state of consciousness which is Zen.

The master remained silent. Almost five minutes passed while the disciple anxiously waited for an answer. He was about to ask another question when the Master suddenly spoke. “Do you hear the sound of that mountain stream?”

The disciple had not been busy thinking about the meaning of Zen. Now, as he began to listen to the sound, his noisy mind subsided. At first he heard nothing. Then, his thinking gave way to heightened alertness, and suddenly he did hear the hardly perceptible murmur of a small stream in the far distance.

“Yes, I can hear it now,” he said.

The Master raised his finger and, with a look in his eyes that in some way was both fierce and gentle, said, “Enter Zen from there.”

The disciple was stunned. It was his first satori – a flash of enlightenment. He knew what Zen was without knowing what it was that he knew!

They continued on their journey in silence. The disciple was amazed at the aliveness of the world around him. He experienced everything as if for the first time. Gradually, however, he started thinking again. The alert stillness became covered up again by mental noise, and before long he had another question. “Master,” he said, “I have been thinking. What would you have said if I hadn’t been able to hear the mountain stream?” The Master stopped, looked at him, raised his finger and said, “Enter Zen from there.”

Excerpted from Eckhart Tolle’s A New Earth

Wherever you are, enter Zen from there

Ik voel me altijd zo geprikkeld. Ik vind het erg lastig om alle problemen die ik voor mezelf heb gemaakt neer te leggen. Je hoort in Nederland ook echt overal herrie. Die boom en dat beekje lijken me heerlijk, maar in mijn ervaring is het beekje in Nederland het geruis van een snelweg of iemand met een bosmaaier. En de boom is een flat vol met geluiden van de bewoners.

Kun je zen raken met zoveel onrust? Want de onrust en spanning van de maatschappij lijkt wel besmettelijk. Dat hele corona gedoe is daar ook een voorbeeld van. Het is alsof mensen constant bezig zijn met elkaar in onrust te houden.

Martinus zei:

Ik voel me altijd zo geprikkeld. Ik vind het erg lastig om alle problemen die ik voor mezelf heb gemaakt neer te leggen. Je hoort in Nederland ook echt overal herrie. Die boom en dat beekje lijken me heerlijk, maar in mijn ervaring is het beekje in Nederland het geruis van een snelweg of iemand met een bosmaaier. En de boom is een flat vol met geluiden van de bewoners.

Kun je zen raken met zoveel onrust? Want de onrust en spanning van de maatschappij lijkt wel besmettelijk. Dat hele corona gedoe is daar ook een voorbeeld van. Het is alsof mensen constant bezig zijn met elkaar in onrust te houden.

Klik om te vergroten...

Dat is de betekenis van "Enter Zen from here". Je kunt vanuit álles Zen betreden. Er is geen voorwaarde. Alleen is de geest heel erg goed aan voorwaarden stellen aan vrede/geluk.

Zo heb ik zelf sinds 2,5 jaar geleden tinnitus: een constante pieptoon in mijn linkeroor, na een ingreep bij de kno arts. Gek werd ik ervan en nog steeds laat ik dat me geregeld mijn gevoel van welzijn helemaal verstoren. Maar het feit is dat de tinnitus zélf een weg naar Zen is. Als ik mijn aandacht geef aan dat geluid, dan is die toegenomen alertheid en bewustzijn "van dat geluid" hetgeen wat mij Zen laat betreden. En dan is het geluid niet meer storend. Het geluid blijft, maar mijn gedachten die het geluid als negatief interpreteren verdwijnen. Dit maakt het in de praktijk nog steeds vaak moeilijk om dit te doen, maar dat komt niet omdat het niet mogelijk is, maar omdat mijn geest een sterk negatieve associatie heeft met dat geluid.

Maar zelfs extreme pijn kan een weg naar Zen zijn. De vorm van het moment maakt letterlijk niets uit. Het gaat enkel en alleen om het toegenomen bewustzijn ván het moment. Als we in die super alerte staat komen, dan betreden we Zen en zijn dingen die eerst enorm storend leken nog maar een kleine rimpeling op de diepe oceaan van ons bewustzijn. Als je weet dat je die oceaan bent, laat je je niet meer van je stuk brengen door een paar golfjes op de oppervlakte.

Alsnog... Het kan moeilijk zijn om onze aanvankelijke associaties te negeren...

Ik snap wel waar je op uit ben, maar jemig dat is wel een uitdaging om dat nuchter te kunnen masteren. Op wiet kom ik een heel eind, maar dan krijg ik te veel fantasie en raak ik daar door afgeleid.
Maar ik zit er over te denken om helemaal met wiet te stoppen. Ik heb met wiet het gevoel dat ik altijd op een dwaalspoor word gezet.

Het idee van zen resoneert toch wel. Misschien omdat je het soort van kan proeven in een psychedelische ervaring. Na mijn eeste truffel trip duurde het niet lang voor ik Alan Watts had gevonden.

Martinus zei:

Ik snap wel waar je op uit ben, maar jemig dat is wel een uitdaging om dat nuchter te kunnen masteren. Op wiet kom ik een heel eind, maar dan krijg ik te veel fantasie en raak ik daar door afgeleid.
Maar ik zit er over te denken om helemaal met wiet te stoppen. Ik heb met wiet het gevoel dat ik altijd op een dwaalspoor word gezet.

Het idee van zen resoneert toch wel. Misschien omdat je het soort van kan proeven in een psychedelische ervaring. Na mijn eeste truffel trip duurde het niet lang voor ik Alan Watts had gevonden.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat we geen keus hebben. Zen is onze aard. Het is de Tao, de 'weg' hoe het leven wil stromen. Wij kunnen tijdelijk even vanuit ons ego daar tegenin (tegen de stroom in) gaan, maar het roept ons ook constant terug. Want niet in onze Zen aard zijn, betekent lijden.

Of het een uitdaging is hangt van je persoonlijkheid af denk ik. Geef je je gemakkelijk over aan dingen, dan kan het makkelijk zijn. Ik ben niet zelf niet zo'n type.

Ik moet altijd eerst alles op de harde manier leren... Maar de deur staat altijd constant wijd open. Je kunt het betreden vanaf waar je bent. Het is elk moment weer die keuze maken.

Ik heb trouwens precies hetzelfde met wiet. En dat is dus ook weer zo'n ding: daar moet ik 100 keer (meer eigenlijk) op mijn bek gaan om ervan te leren...

Je kunt het zeker proeven in een psychedelische ervaring. Daarom is het wellicht ook belangrijk dat iemand dat een keer meemaakt. Om een voorproefje te krijgen van die staat waar absoluut geen weerstand is. Dat is niet iets wat je ooit echt kunt vergeten denk ik. Dan is het zaadje geplant en word je op de zoektocht gezet naar dat.

Ik beschouw dit maar even als een topic om parels van Rupert Spira in te droppen:

Absoluut briljant en hilarisch op het eind.

Inderdaad: het verstand wil het begrijpen, terwijl het verstand daar niet kan gaan... Maar het blijft het proberen.

Voor mij is dit het meest fascinerende wat er bestaat. Wat kan er interessanter zijn dan zien hoe je eigen geest en de wereld (tijd/ruimte) tegelijk gecreëerd worden in bewustzijn... Keer op keer blijf ik terugkomen naar dit soort video's om dit beter te kunnen zien.

Edit:

Nog 1 dan. Wederom absoluut briljant en hilarisch.

Wellicht interessant voor @Mezelf. Elk moment is een portaal naar eeuwigheid. Andere woorden voor: wherever you are, enter Zen from there. Video:

@Mindless Mag ik je bedanken voor deze topic en die bloed geniale Rupert. Zijn kijk op de wereld (2e filmpje). Heeft me goed aan het na denken gezet. Erg positief wel na afloop van het filmpje voelde ik me blij. Laten we ff ze gedachte gaan vast houden en beseffen drugs = materie, maar materie = niks, puur ons perceptie. Dus door een zegeltje perceptie dan wel een bakje perceptie verander ik tijdelijk me eigen perceptie en ervaringen. Best uniek. En dat stukje over Die Zen ninja in het bos ook erg fijn om te lezen. Ik ga me eens meer verdiepen in Zen en mediteren. En mijn eigen gedachtes die me regelmatig nog wel eens gek maken. Nogmaals bedankt 🙏

Mindless zei:

Waarschuwing: dit kan je wereld(beeld) op zijn kop zetten als je echt luistert naar wat hier gezegd wordt.

Klik om te vergroten...

Ik neem de blauwe pil, niet de rode.

Dirkjan zei:

Ik neem de blauwe pil, niet de rode.

Klik om te vergroten...

Maar de blauwe pil hier betekent niet alleen illusie, maar ook lijden. Lijden op basis van een illusionaire zelf.

De rode pil is in dit geval win-win.

Dirkjan zei:

Ik denk dat die piloot die opgesloten zat in een kooi en in de fik werd gezeten hier toch zijn vraagtekens bij zet.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk, we moeten voorzichtig zijn met zulke uitspraken. Er is onnoemelijk veel leed in de wereld en het is ongevoelig om dat allemaal als 'nep' te benoemen.

Maar het gaat er hier om te onderzoeken wie het dan eigenlijk is die lijdt. Heel erg diep die kwestie in jezelf onderzoeken. En wat je dan vindt, is dat er niemand is waar lijden betrekking op heeft. Er is letterlijk geen 'lijder'. De lijder bestaat alleen als een fictieve entiteit. Er is alleen een bewustzijn dat volkomen neutraal tegenover plezier én pijn staat. Natuurlijk betekent dit niet dat je dan tegen iemand zegt die lijdt, dat dit allemaal maar een illusie is, want diegene gelooft absoluut de 'lijder' te zijn van zijn/haar ervaring. Maar voor het bewustzijn dat klaar is om de eigen aard te onderzoeken, zal ontdekt worden dat er niemand is (en ooit geweest is) waar lijden betrekking op heeft. Valt die illusionaire zelf weg, dan stort de hele constructie waarop lijden gebouwd is ook in.

@Mindless ook ik sluit me aan, dankjewel voor de filmpjes van Rupert, wat kan hij enorm duidelijk zulke diepe spirituele filosofische dingen helder maken. En dan vooral de manier waarop! Hij neemt jouw “mind” mee op het pad dat hij voor je schetst en als vanzelf loop je mee en begrijpt deze diepe dingen. Ik moet zeggen mindless, voor mij ben je “mindmore” 😉💕🍀🙏🏻 Dankjewel!

Nog een video die mogelijk je wereld op zijn kop zet. Niemand heeft ooit de ervaring gehad van bewustzijn verliezen!

En die Bill Gates grap op het eind...

Ik kon rond 4 uur vannacht niet slapen, toen maar onderstaande video opgezet. Dit zijn eigenlijk de beste, wanneer de vrager zeer sceptisch is en door de heldere rationele uitleg van Spira alsnog geleidt wordt naar een eigen begrip van non-dualiteit en alles daaromtrent. Wat een geduld en teaching skills worden hier weer vertoond, elke keer weer fantastisch!!

Chronic Awareness Deficit Disorder

CADD voor wie toch graag een labeltje wil

Dat is eigenlijk wel de onderliggende aandoening waar iedereen aan lijdt ja... Fundamenteler dan elke andere aandoening en veroorzaker van andere aandoeningen.

Eeuwigheid uitgelegd zodat zelfs een kind het kan begrijpen.

Een reactie plaatsen