Wie heeft dit nog meer?

Ik heb nu ongeveer 8x getript. Alle trips verliepen goed, de een wat dieper dan de andere. Nu merk ik dat als ik heel diep getript heb, zoals bijv. dat je inzichten gekregen heb in hoe bepaalde dingen in elkaar steken, ik het gevoel heb dat ik niet kan slapen voor dat ik me helemaal leeg gehuild heb.

Bij lichtere trips(bijv een halve zegel) valt dat reuze mee, maar met grotere hoeveelheden merk ik gewoon dat ik eerst iets moet opruimen ofzo. Hoe uitgeput ik ook ben wat het wakker zijn, ik kan niet slapen voordat het eruit is... Ik heb normaal geen moeite met huilen of laten zien van emoties maar soms is het lastig omdat mensen huilen vaak associeëren met verdriet, terwijl dat het niet is.

Dit is ook een van de redenen waarom ik mijn trip altijd alleen uit wil zitten. Zeg maar de laatste paar uur gewoon alleen zijn zodat je je compleet kan laten gaan en niemand gaat denken dat het niet goed gaat...

Zijn er meer mensen die dit hebben?

X

Ikzelf heb pas 1 keer paddo's gedaan, maar ergens herken ik wel wat je bedoelt. Nu was mijn trip met mensen die ik echt door en door ken, en die ook wel eens gewoon dwars door mijn emotionele barriere(als je het zo kunt stellen) heen banjeren. Bij hen ben ik dus ook totaal niet bang om te huilen of wat dan ook, dan zijn zij(en ik zelf) alleen maar trots dat ik het er in ieder geval uit kan laten.

Ja ik begrijp wat je bedoelt met mensen waar je je vertrouwt mee voelt, zulke mensen ken ik ook alleen trip ik daar niet mee en zouden ze onmogelijk kunnen begrijpen hoe het voelt. Verder vind ik het gewoon erg lastig dat ik eerst gehuild moet(voelt echt aan als moeten)hebben. Vaak laat dat ook erg lang op zich wachten en ga ik dingen zoeken die me triggeren, zoals een verhaal waarbij ik me emotioneel voel of een film.

Thnx voor je reactie!

Na mijn laatste trip heb ik ook gehuild, was de eerste keer dat ik dat had, maar luchtte wel ontzettend op!

Ik heb dit de laatste keer met paddo's gehad. De eerste helft van de trip was geweldig maar de laatste helft zat ik alleen maar te janken over alles waar ik me onzeker over voelde in mn sociale leven. Luchtte wel erg op, de dagen er na dacht ik dat het een bad trip was maar nu twee maanden verder vond ik het eigenlijk alleen maar positief. Was erg fijn om alles er even uit te gooien. Dit weekend mijn eerste LSD trip, ik zal het huilen niet proberen weg te drukken, als dat er van zou komen

dat je beter kan slapen nadat je gehuild hebt is ook een wetenschappelijke verklaring voor: tijdens het huilen maakt je lichaam stoffen aan waar je rustig van wordt. Vaak zitten mensen na een huilui ook vrij beduusd voor zich uit te kijken.

Misschien vraagt je lichaam daar om na een trip. Misschien dat je bijvoorbeeld met een regulier slaapmiddel wel zonder te huilen in slaap kan vallen.

Drientje zei:

Dit is ook een van de redenen waarom ik mijn trip altijd alleen uit wil zitten. Zeg maar de laatste paar uur gewoon alleen zijn zodat je je compleet kan laten gaan en niemand gaat denken dat het niet goed gaat...

Klik om te vergroten...

en als je uit zou leggen hoe het komt aan je medetrippers? Ik zou er als je het net zo uitlegd als hier in ieder geval begrip voor hebben, en accepteren dat het hoort bij jouw manier om de trip te verwerken.

Huilen niet, wel vloeiende tranen door de staat van gelukzaligheid en opperste tevredenheid. Voel ze meestal al ruim van te voren aankomen, ze 'springen' er soms ook uit.

mocridhe zei:

Maar mensen schrikken toch snel van huilen, zeker als het heel.. hartstochtelijk gaat zeg maar, als je alles er goed uit gooit. En ik herken het wel ja, zeker mijn laatste trip had ik dat.

Klik om te vergroten...

Ja, dat bedoel ik, dat hele erge huilen echt keihard alles eruit gooien en ik denk niet dat als je een fijne dag/nacht gehad hebt, mensen het zullen snappen waarom je huilt. Tis gewoon van vermoeidheid en geluk dat alles zo mooi is...

X

wij hadden een tijdje terug ook paddo's op, 3 man hawai, 2 man equadorian en 2 man philosophers stones (lekker divers, doen we het voor toch?), en aan het einde van de trip moest iedereen ook steeds huilen
niet heel groot met zn allen, maar steeds als je met zn tweeen met iemand samenzat in een kamer moest je allebij even huilen, en dat voelde heel sterk vriendschappelijk aan, was echt heel mooi, en iedereen deed het. En dan ging je samen terug naar de groep waar je lekker thuis en vrolijk was en gingen er na verloop van tijd weer andere mensen weg. Maar huilen en trippen is echt niet raar ofzo.

EDIT 2 seconden later:

En, het mooiste moment van mijn leven (denk ik)
is dat ik ooit buiten zat, met enkele pillen op
naast me lag mijn kots, en de tranen dropen over mijn wangen.
Waarom?
omdat ik zo van mijn vrienden hield.

fijnfijnfijn

ik heb het ook al wel even gehad dat ik zo'n lichte krop in mijn keel kreeg zonder reden, maar kmoest niet huilen ofzo twas alleen raar

kheb dat soms ook na scheefheid of gewoon moe zijn, kweet nie waarom mss omdat ik nog eens moet huilen, tis al lang geleden

afgelopen vrijdag tijdens mijn paddotrip de hele tijd tranende ogen gehad, en ik heb geen idee waarom, was erg leuk, maar is toch vervelend, zeker als je tripgenoot er de hele tijd opmerkingen over gaat maken

Komt misschien door gevoelens die bij een trip naar voren kunnen komen

Beetje oud topic opgraven dit, maar ik herken het ook heel erg. Na zo'n drukke chaotische avond lig je dan in bed oid en dan moet het er ook gewoo even uit, ook al is het positief. Ik denk dat het komt door al die indrukken die je dan even helemaal op je in kunt laten werken.

Tis ook niet negatief... Ik denk inderdaad dat mijn hoofd gewoon 'leeg' moet lopen.... En de beste methode voor mij is dan huilen... Thanks voor jullie reacties!

X

ik had het laatst ook tijdens het concert van Doe Maar waar ik geweest ben en een paar zegeltjes genomen had..ik kreeg ineens weer mooie herinneringen uit mijn kindertijd die ik vergeten was..en ik realiseerde ineens dat er ook zoveel mooie dingen in mijn leven zijn maar ze gewoon niet ziet..

dus daar stond ik toen met tranen tussen de mensen in de regen die wel mooi rose en groen gekleurd was trouwens..

Jaja ik ben over het algemeen niet echt emotioneel, maar bij sommige heftige trips moet ik soms wel een traantje wegpinken

ik had totaal geen last van negatieve emoties, en was ook niet overdreven blij ofzo, dus dat is het ook niet helemaal