LSD terwijl je alleen bent.

Spatzi zei:

Maar serieus, ik denk dat men pas begrijpt waar jij het over hebt als je het hebt meegemaakt, maar voorlopig blijf ik lekker met lichte doseringen spelen.

Klik om te vergroten...

Op lichte doseringen ben ik altijd enorm v/d kaart net als na het roken van een joint. Soort vervreemding van de normale wereld.

Het enige wat er veranderd is sinds die tijd van de volle dosis is dat ik eerlijk ben met mezelf, niet meer dan dat. De wereld zoals ik die sober zie is de enige die bestaat.

ExceptionalInsight zei:

Koptelefoon op, ogen dicht en met een deken op de bank liggen <3

Klik om te vergroten...

lucifer in the sky zei:

zo kan je toch niet heel je trip liggen ?

Klik om te vergroten...

woehahahaha mijn hoofd komt rood van het lachen,echt waar!!!! ,wat vind ik dit grappig ,haha lucifer zo serieus dat je dat vraagt

wat bedoel je daar mee?
ik bedoel het ook serieus, sommige mensen liggen mss nu 12 uur plat op de lsd. ik zelf zou het zeker niet kunnen. ik heb men beweging nodig

Het hoeft natuurlijk niet de hele trip, hoewel ik dat wel zou kunnen (:

Precies zoals Hofmann het ook deed in de Hofmann potion. En ik moet zeggen, de ziel van LSD neigt voor mijn gevoel sterk naar het immateriele en het stoffelijke. Daarom voel ik me ook minder verbonden met het tastbare en de fysieke wereld. Ik zou er niet aan moeten denken om naar een TV te kijken met een controller in m'n handen, maar dat verschilt voor iedereen.

Het is ook de reden waarom een mescaline cactus me nèt beetje meer sanity geeft dan acid. Het is stoffelijker. Net zo plantaardig als paddo's maar precies zo lineair en rechthoekig als LSD. Stuk droomachtiger want bij acid blijf ik vrij normaal 'wakker' in deze wereld. Met mesca ben ik helder maar toch toch diepgaander aan het 'vliegen'. Met acid of paddo's ben ik wat beperkter want ik blijf meer in m'n zetel zitten hoe diep ik ook probeer te duiken.

Op een redelijke dosis was ik na 2 uur mediteren niet meer in de kamer, m'n lichaam had geen gewicht meer, en met ogen open of dicht maakte geen verschil tussen het zichtbare. Ik hoefde maar te denken vanuit welke hoek in m'n kamer wou zien en ik zag mezelf zitten. M'n ziel los van m'n lichaam. De zwaartekracht ook volledig verdwenen, net een michellin mannetje met een ballon lichaam. Verbeeldingskracht wordt bijna net zo echt als een sober verhaal.

http://www.laffoleyarchive.com/laffoley ... aline.html

Walt Disney heeft z'n werelden ook gezien met dank aan mescaline.

Mescaline effect is erg mild en niet sterk zolang je het laat gaan, maar als je weet welke trails je moet vastpakken binnen de meditatie is het konijnen hol oneindig diep en het effect kan zo sterk worden dat je vergeet dat je aan het sturing geven was. Maar mescaline geeft alleen wat je wilt zien als je een sterk introperspectieve tripper bent (zelfde als salvia en amanita bijv). Anders raad ik LSD of paddo's aan omdat deze qua baseline effect een stuk krachtiger werken.

Mag ik vragen hoe je dat doet/deed, Atropa, gewoon maar 600 ug in je mond leggen, op bed gaan liggen en wachten tot het komt ?
Als ik dat in mijn eentje zou doen weet ik niet wat ik zou aanrichten in het huis, en of ik mezelf niet per ongeluk onherstelbaar pijn zou doen.
En na zo'n trip waarin je helemaal tot de essentie bent gegaan, hoe reintegreer je weer ?

En ook, is meer beter, of is er een dosering die je maar beter niet kan overschrijden ?
Er was eerder een topic over thumprints, en het (fictieve) vooruitzicht naar een levenlang visuals, geestelijke kwetsbaarheid en verwarring is nou niet bepaald iets wat ik als positief ervaar. Zou de realiteit van iemand die zo'n ritueel (of dwaze actie) achter de rug heeft nog enigzins leefbaar zijn ?

Veel vragen, excuus, maar ik blijf nieuwsgierig.

Ik denk dat je de insteek andersom moet zien. Niet op zoek willen zijn naar ervaringen die deze wereld te boven gaan, of hopende op iets waardoor je je voorgoed van het nuchtere leven kunt onttrekken omdat je jezelf er niet geheel in thuisvoelt.

Her configureer jezelf zodat jij in de wereld past, in plaats van de wereld als een lepel te willen buigen en jezelf in een 'dronkenschap' te houden, jezelf onwaarheden voor te houden om jezelf maar goed te blijven voelen. Want dat laatste zal uiteindelijk niet brengen waar je diepste kern naar verlangt in het leven.

Alleen je eigen keuzes met ware eerlijkheid tegenover jezelf kunnen je aansterken om je zelf het leven te geven dat je zoekt. Maar daarvoor zul je confronterende of pijnlijke gedachtenvelden van jezelf, opgedaan in het leven, met beide ogen moeten aankijken. Het is net alsof de hele wereld meekijkt in je diepste intieme gewoontes en denkbeelden. Maar dit ben je slechts zelf, en niemand meer.

De fractals waaruit alles bestaat, en ook jezelf, maakt dat we waarnemingen zien of beleven zoals het in z'n geheel is. En door de binding van fractals, zien we het waarneembare zoals het aan ons bewustzijn als geheel wordt getoond.

Vergelijk jezelf en je leven het met een foto in JPG formaat, als je er op normale grote naar kijkt zie je zoals het is. Als je inzoomt, zie je dat het slecht puntjes zijn die een bepaalde structuur en binding hebben. Het is even schrikken dat die miezerige losse pixels de diepgang zijn van die foto. Maar enkel door verandering van die pixels kan de foto worden wat het moet zijn.

Psychedelics kunnen het proces van wezenlijke eerlijkheid met jezelf, glijdender bewerkstelligen omdat ze het ego, waar je vaak buiten je eigen weet om jezelf dingen mee voorhoud, tijdelijk wegnemen zodat de pixels van je zelf zichtbaar worden. Hetgeen de visie geeft over hoe je ware zelf erbij ligt en wat je eraan zou kunnen veranderen. Sommige mensen hebben het geluk van nature al de structuur te zien van iets en zichzelf zonder ook maar ooit wat tot zich genomen te hebben. En is niet altijd even leuk als we ontdekken van onszelf welke verwaarlozingen we van ons ware zelf hebben genegeert. En we komen erachter dat we zelf ook slechts een tere structuur binding zijn. Dat besef kan heel beangstigend zijn.

Maar uiteindelijk levert het wel het leven op waar je dromen naar verlangen als je bereid bent aan je zelf te werken met wat je gezien hebt. Als het dan toch niet lukt, gebeurt falen in ieder geval in vrede met wat je op dat moment bent.

Het begint pas na afloop van de trip, met de opgedane informatie over jezelf en het leven kun je aan de slag. Dat is wat het leven maakt, continue verandering aan jezelf met je dromen als gids, en niet alleen die enkele uren dat ervoor je kiest om je dromen in kleurrijke fractals te zien.

Ik gaf een dosis van 500 aan omdat je dat niet meer om jezelf heen kunt. Je pakt jezelf bij je staart vast en eet deze op. Maar met wat minder en overgave kun je zelf ook al zien zonder omhulsel. Het is beter om elke ervaring de dosis licht op te schroefen. Het kan theoretisch zelfs zonder ooit iets te nemen en op volle eigen kracht op ontdekking gaan met eerlijkheid los van al het externe. Alleen jij kiest.

Het gewone leven en jezelf daarin nuchter kunnen zien, met het begrip en de schoonheid ervan. Met je dromen als gids, en je gevoelens als magie.

Haha, wauw, confronterend

Misschien heb je gelijk, en is mijn zelfbenoemde zoektocht naar 'de essentie' of 'God' het zoveelste speeltje om mezelf af te leiden van de harde confrontatie met de maatschappij.
Maar waarom voelt het zo goed om er mee bezig te zijn ?
Het is waar, ondanks dat er in het dagelijks leven een hoop dingen zijn die me lukken, zijn er ook dingen waarin ik repetatief faal, zoals mezelf aan het werk zetten m.b.t. mijn studie.

Maar ik snap je concept van 'in de wereld passen' niet. Ik leef, dus ik pas in de wereld, ik ben hier al, waarom en hoe zou ik me moeten aanpassen ? Als je het over de 'norm' en de huidige westerse maatschappij hebt, 'no, thank you'. Ik zie teveel rotte plekken in 'het systeem' om me eraan te conformeren, ik verzet me veel liever openlijk, op een manier die de kwaliteit van mijn leven en de levens van de mensen rondom mij verbetert. Mezelf blijven ontwikkelen op gebieden van taal, kunst, wetenschap, filosofie etc..

Ik heb in het verleden nog wel eens iets gelezen over concepten over verlichting, waarin goed en kwaad waarde verliezen en gewoonweg geaccepteerd worden, omdat de 'verlichte ziel' ze beide begrijpt. Maar dat klinkt droog, en koud, en gedetacheerd, en zonder passie. Het klinkt alsof het positieve en het verlichte twee verschillende dingen zijn. Welke van de twee moet je bereiken ? Ik vind het verwarrend, maar dat kan ook het tijdstip zijn

Met in de wereld passen bedoelde ik het gevoel waarmee je zelf het leven proeft. Ik denk dat ieder mens graag een bevredigende smaak wenst. In ieder systeem hebben wij mensen dezelfde emoties en gevoelens. Verlichting is het diepste begrip van de snaren waaruit deze gevoelens en emoties zijn opgebouwd. Hoe meer individuen hun emoties en gevoelens begrijpen, hoe gevoeliger en verfijnder ze worden beleefd, en hoe stabieler je ware zelf ermee omgaat.

De eerste stappen ertoe zijn het moelijkst, omdat je alsware opnieuw moet leren balanceren met zowel geintensiviseerde goede als kwade gevoelens en emoties. Leven = gevoel. Hoe gevoeliger je bent, des te levendiger het leven is. En dat hoeft niet ten kostte te gaan van je stabiliteit, integendeel.

Door verfijnd te weten welke gevoelens, verlangens en wil er zich in je diepste kern bevinden, doe je wat je zelf wezenlijk ontplooit in plaats van buiten je eigen weet om teveel om voorgeschreven programma's te navigeren. En ook je ego, ontdoe je waardoor je het zelf een kans geeft tot verwezelijking door middel van correctie. Hetgeen zonder verlichting als een belediging wordt ervaren, vervolgens wordt afgestompt om onveranderd door te kunnen gaan.

DrippTone schreef:

Atropa schreef:Als je LSD ervaart op een dosis waarin de cirkel in volledigheid zichtbaar is, is aanwezigheid van iemand anders dubbelop.

Klik om te vergroten...

Kun je dit uitleggen, bedoel je met cirkel jezelf, de wereld, of de lsd??

Klik om te vergroten...

Door alle controle uit handen te geven, de gewaarwording van het wezenlijke zelf ontdekken. Los van alle negatieve energie of erkenningskaders en het leven aan de hand van die wetenschap bewandelen. Het individuele gedaante dat het leven doorgaat, los van alles waar die mee worstelt. Uiteindelijk zonder overgebleven verlangens en dromen z'n individuele gedaante weer uit handen kunnen geven door te sterven met evenwichtige teruggave van energie. Geven en worden, in plaats van nemen voor erkenning. Deze blootlegging betekend jezelf zijn in het leven zonder kwestbaarheid. Het zelf kunnen zijn onder de mensen, zonder van achter grenzen en barrieres te projecteren.

Het begrip dood is negatieve electrische lading zolang iemand niet voor de volle 100 procent in z'n diepste kern het aanvaard als zijnde overgave. Bij verlichting wordt het begrip dood neutraal, net als geboren worden. Geboorte is een productie uit de collectieve energie waaruit een individueel gedaante voortvloeit met een onafhankelijke gedachtenbron. Dood is de teruggave daarvan. Met de borst naar voren het tijdelijke leven tegenmoet gaan, kan gevangenschap in het leven zijn buiten de eigen weet om.

De volle dosering is er een die ver boven de dosering ligt die je instinctief prefereert. Het nuchtere leven beleven zonder met vragen of twijfel te zitten. Want niemand anders dan jezelf kan laten zien wat je zoekt.

Klik om te vergroten...

Dankje, ik begrijp wat je bedoeld.
En zo te horen heb jij al gevonden wat je zoekt, of ben je er in ieder geval dicht bij.

tja ben nu onder lsd terwijl ik alleen ben,maar met meerderen is het toch veel plezanter hoor...ik verveel mij nu ,naar stad gaan kan ik jammer genoeg niet(geen vervoer en 6km afstand),anders ging ik zeker een nachtkroeg binnen en wat bierkes drinken

Wow, Atropa, ik denk dat we met zijn allen nog veel van je kunnen leren, ik vind
je boodschap heel inspirerend

Hij is inspirerend die vent!

Beter schrijf je een boek ouwe!!

Soms vraag ik me echt af wie er achter Atropa schuilgaat ..

Een doodgewone boer?
Een bakker? Een kantoorpik? Schrijver? Bekend wetenschapper / filosoof?

Gvd wat zijn die teksten altijd goed opgebouwd, sommige gaan wel heel ver en moet ik eerst 3 keer lezen voordat ik het daadwerkelijk snap.. Maar zo goed als altijd zijn ze weer even correct en informatief geschreven. Ik zou zeggen, blijf lekker doorschrijven zoals je nu altijd doet, dan kunnen we allemaal nog een hoop van je leren.

Even voor diegene die ik nou tegen het zere been schop: Er zijn heel veel goede en informatie posters / schrijvers hier, alleen hebben de teksten van Atropa altijd wel 'iets' kenmerkends.. Ontzettend objectief en heel persoonlijk tegelijkertijd.

lucifer in the sky zei:

wat bedoel je daar mee?
ik bedoel het ook serieus, sommige mensen liggen mss nu 12 uur plat op de lsd. ik zelf zou het zeker niet kunnen. ik heb men beweging nodig

Klik om te vergroten...

is jou niet uitlachen hoor dat ik deed,waarom zou ik ?ik was gewoon wat aan het fantaseren,dat hij bleef in de zetel liggen en dat hij zelfs zijn behoefte(plassen of kakken)in zijn zetel deed,niet opletten mate,ik heb gewoon een overschot aan fantasie

Ik kan altijd heerlijk in mijn eentje wegspacen. Door te gaan liggen in bed of in het gras buitenen dan heerlijk naa boven turen, spacen. Door een koptelefoon op met lekkere muziek en je bent zo weer een paar uur verder

Ik kan me zo voorstellen dat je LSD neemt terwijl je alleen thuis bent oid. Zonder maatje, sitter of tripbuddy lijkt het me dat je je bezig houdt met andere zaken dan wanneer er gezelschap bij is. Alleen al met praten (en lachen) heb ik mijn 1e LSD trip voor een groot deel kunnen vullen, maar dat kan niet als je alleen bent.

Maar wat doe je nou wel als je alleen bent? (Niet te verwarren met eenzaam, dat ben ik gelukkig niet!) Beetje film kijken en muziek luisteren? Misschien een kleine wandeling? En zijn er dingen die je beter niet kunt doen als je alleen tript? (Naast de gebruikelijke dingen als autorijden, etc. )

Paddotrips heb ik genoeg gedaan terwijl ik alleen was, en die waren altijd zeer plezierig. Maar omdat LSD bij mij veel harder aankwam dan een paddotrip kan ik me voorstellen dat er andere 'spelregels' gelden. Vooral omdat ik tijdens mijn eerdere LSD trip een korte periode erg bang ben geweest staat dit nogal voor in mijn geheugen geprent. Ik weet waar dat door kwam (tikje teveel LSD om mee te beginnen, met iets te veel wiet tussendoor.), maar dat neemt niet weg dat ik het liever niet weer meemaak. Hoe zorg ik er nou voor dat zo'n stukje geheugen niet weer de overhand krijgt, vooral als je alleen bent? In ieder geval neem ik minder LSD en geen wiet tijdens mijn volgende trip...

Tips of leuke aanraders?

Zijn al best veel topics over.
Maar films kijken en muziek luisteren is dan mijn voornaamste bezigheid. Verder inderdaad een stukje wandelen, wat tekenen ofzo en nadenken. Ik verveel me dan echt geen seconden en heb eerder te weinig tijd om alles te doen en te zien wat ik wil.

hodgepodge zei:

Zijn al best veel topics over.
Maar films kijken en muziek luisteren is dan mijn voornaamste bezigheid. Verder inderdaad een stukje wandelen, wat tekenen ofzo en nadenken. Ik verveel me dan echt geen seconden en heb eerder te weinig tijd om alles te doen en te zien wat ik wil.

Klik om te vergroten...

Schilderen! (of tekenen) Da's wel een vet idee eigenlijk. Daar ga ik eens wat spul voor kopen!

Ik kan echt niet tekenen als ik LSD op heb, probeer die lijntjes maar eens te volgen, je komt elke keer ergens anders uit. Maar wel elke keer behoefte om te tekenen.
Mijn eerste LSD trip heb ik alleen gedaan, misschien onverstandig met een onbekend middel zonder trip sitter. Maargoed was een fantastische trip, mijn hele woonkamer was een jungle van speeltoestellen. Muziek opgezet en rennen en klauteren maar. Schaken in je eentje is dan ook hilarisch.
Je hoeft je echt niet te vervelen!