Ik merk heel vaak dat ik om de foute redenen zin heb in lsd, ik doe het uiteraard niet omdat het niet goed is om te vaak te trippen, maar vooral lage dosissen (40-70 ug) als een psychedelische upper om hyperhelder en gefocust te worden zou ik heel erg vaak kunnen gebruiken als er geen tollerantie was, en het m'n hppd niet verhoogte.
Tot 100 ug word ik op een manier hypergefocust, scherp, socialer, terwijl alles een soort prachtige neongloed over alles, dat alles magisch wordt terwijl ik me tijdens de trip (en een paar dagen erna) heel helder voel en veel meer snap over het dagelijks leven van mensen enzo, dichter bij de realiteit. Vooral bij lagere dosissen is dit upper-effect dominant; Als ik 150 ug neem trip ik te hard om m'n normale dingen effectief te doen (school, werk etc).
Maar bijvoorbeeld 40 ug om heel gefocust een week schoolwerk in een dag te doen, of om de hele nacht door te trekken en te chillen, die helderheid en enorme versnelling van cognitieve en vooral spontane reacties is heel aantrekkelijk etc.. Het kost me wel moeite om niet te doen af en toe, al weet ik dat het beter is van niet en om het speciaal te houden. Het is ook dat ik heel spontaan en leuk kan reageren dan, terwijl ik nuchter voor mensen waar ik geen diepzinnige gesprekken mee kan voeren redelijk sloom en ongeinterreseerd overkom, omdat ik niet echt in staat ben over koetjes en kalfjes te praten, en m'n humor maar door enkelen gewardeerd/begrepen wordt. De mensen die me wel goed kennen kan ik heel goed mee overweg en het is altijd heel leuk, maar buiten dat ben ik voor de meeste mensen maar een vaag figuur.
Ik beperk mezelf tot eens per maand~ trippen (wat meestal eens per 3-4 weken wordt, wat ik slecht kan laten). Maar hebben andere mensen die drang wel eens, of ben ik alleen?
![:flushed:]()