#1
Dit is iets uit een trip van een tijd geleden
We waren eerst naar het bos geweest, toen het wat kouder werd besloten we naar binnen te gaan, maar om onverklaarbare redenen lukte het ons niet om muziek op te zetten. Wat we ook probeerden, alles stopte ermee of werkte gewoon helemaal niet. Toen kwam iemand op het idee om trommels te pakken. Het kwam er later op neer dat ik in mijn eentje de hele nacht heb zitten trommelen, en in die uren kon ik mijn geluk niet op vanwege de wereld die voor me openging![:hearteyes:]()
Het universum (hoe je 't ook wil noemen) is een soort fractal van trillingen, van ritme. Het is 1 groot ritme, met daarin oneindig veel kleine ritmetjes die jij, ik, alles vormen. Met bijvoorbeeld een trommeltje kun je "inzoomen" op die ritmes en ze spelen. Het grote geheel, met alle kleine dingetjes daarin die het vormen. Het werkt blijkbaar net zo in je lichaam. Ik merkte dat wanneer iemand op de trip een beetje een moeilijk moment had, ik het ritme kon zoeken in die persoon wat op dat moment niet harmonisch was, en door het te harmoniseren, het voelde soms een beetje alsof ik een puzzeltje aan het oplossen was, kon ik die persoon erdoorheen loodsen. Toen ik het de volgende dag vroeg, of zij dat hetzelfde hadden ervaren, werd dat ook inderdaad bevestigd.
Toen ik op de fiets naar het station ging de volgende ochtend, hoorde ik overal om me heen de ritmes die ik de vorige nacht had gespeeld. De wind in de bomen, regen, vogels..
Dit was voor mij zo magisch en mooi en bijzonder, ik vraag me gewoon af of er meer mensen zijn die dit soort dingen ervaren, en of ze die willen delen, elke trip tot nu toe is een les geweest waarin ik steeds weer nieuwe inzichten kreeg, het heeft mijn leven zo positief veranderd, daar ben ik heel dankbaar voor![:grin:]()
We waren eerst naar het bos geweest, toen het wat kouder werd besloten we naar binnen te gaan, maar om onverklaarbare redenen lukte het ons niet om muziek op te zetten. Wat we ook probeerden, alles stopte ermee of werkte gewoon helemaal niet. Toen kwam iemand op het idee om trommels te pakken. Het kwam er later op neer dat ik in mijn eentje de hele nacht heb zitten trommelen, en in die uren kon ik mijn geluk niet op vanwege de wereld die voor me openging
Het universum (hoe je 't ook wil noemen) is een soort fractal van trillingen, van ritme. Het is 1 groot ritme, met daarin oneindig veel kleine ritmetjes die jij, ik, alles vormen. Met bijvoorbeeld een trommeltje kun je "inzoomen" op die ritmes en ze spelen. Het grote geheel, met alle kleine dingetjes daarin die het vormen. Het werkt blijkbaar net zo in je lichaam. Ik merkte dat wanneer iemand op de trip een beetje een moeilijk moment had, ik het ritme kon zoeken in die persoon wat op dat moment niet harmonisch was, en door het te harmoniseren, het voelde soms een beetje alsof ik een puzzeltje aan het oplossen was, kon ik die persoon erdoorheen loodsen. Toen ik het de volgende dag vroeg, of zij dat hetzelfde hadden ervaren, werd dat ook inderdaad bevestigd.
Toen ik op de fiets naar het station ging de volgende ochtend, hoorde ik overal om me heen de ritmes die ik de vorige nacht had gespeeld. De wind in de bomen, regen, vogels..
Dit was voor mij zo magisch en mooi en bijzonder, ik vraag me gewoon af of er meer mensen zijn die dit soort dingen ervaren, en of ze die willen delen, elke trip tot nu toe is een les geweest waarin ik steeds weer nieuwe inzichten kreeg, het heeft mijn leven zo positief veranderd, daar ben ik heel dankbaar voor
